Жапонияның 22 қасиетті ғибадатханасы – ежелгі Шинто дінінің жүйесі. Хэйан дәуірінде құрылып, мемлекеттік рәсімдерде маңызды рөл атқарған. Тарихы, дәстүрлері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапонияның жиырма екі киелі орны (二十二社) – синтоист киелі орындарының санаттамалық жүйесінің бірі. Бұл жүйе Хэйан дәуірінде құрылған және жалпы қытайға қарсы көңіл күйдің қалыптасуы мен даосизм дінін басу кезінде синтоны мемлекеттік деңгейде жүйелеудің бір бөлігі болды. Ол жапон қоғамының маңызды орталықтары ретінде киелі орындарды құруды қамтыды. Бұл Чинкон тәжірибесі сияқты ресми императорлық рәсімдерде маңызды рөл атқарды. Әрбір киелі орны туралы ақпаратты қамтитын, оның ішінде киелі орнының тарихы, дін қызметкерлерінің киімі, діни тұжырымдар, киелі орындарды жылжыту жүйесі, қарастырылатын киелі орындар және жылдық рәсімдер циклі туралы кең көлемді әдебиеттер жинағы пайда болды. Бұл түзету бастапқыда он төрт киелі орныны анықтады, бірақ 1081 жылы жиырма екіге дейін көбейтілді. Тарихшылардың пікірінше, тізімге императорлық үйді қолдаған негізгі рулар, халық арасында кең танылған культтар орындары және буддалық институттар орналасқан жерлердегі киелі орындар енген.
The Twenty Two Shrines (二十二社) of Japan is one ranking system for Shinto shrines. The system was established during the Heian period and formed part of the government's systematization of Shinto during the emergence of a general anti Chinese sentiment and the suppression of the Taoist religion. It involved the establishment of the shrines as important centers of public life in Japan. It played a role in official imperial ceremonies such as the Practice of Chinkon. An extensive body of literature also emerged containing information about each shrine, including the shrine's origin, priestly dress, divine treatises, the system of shrine removal, subordinate shrines, and annual cycle of rituals, among others. This amendment initially identified fourteen shrines but it was increased to twenty two in 1081. There are historians who explained that the majority on the list involved those with central lineages supporting the imperial house, sites of cults that gained popular significance, and shrines in locations with the presence of Buddhist institutions.
Құру
Ритсурио заң жүйесі бойынша ки'ненсай (祈年祭) сияқты рәсімдер үшін императорлық сарай ұсынған құрбандықтар көбінесе Энгисики (延喜式神名帳) арқылы анықталған, бірақ Ритсурио жүйесі нашарлай бастағаннан кейін, құрбандықтар тек таңдалған бірнеше ғибадатханаға берілді. 965 жылы император Мураками Жапонияның қорғаушы камилеріне маңызды оқиғалар туралы хабарлау үшін императорлық елшілерді жіберуге бұйрық берді. Бұл хайхакулар 16 ғибадатханаға жолданды: 1. Исе; 2. Ивашимизу; 3. Камо; 4. Мацуноо; 5. Хирано; 6. Инари; 7. Касуга; 8. Охарано; 9. Мива; 10. Изоноками; 11. Оямато; 12. Хиросе; 13. Тацута; 14. Сумиёши; 15. Нибу және 16. Кибуне. 991 жылы император Ичидзё Мураками тізіміне тағы үш ғибадатхана қосты: 17. Йошида; 18. Хирота; және 19. Китано; ал үш жыл өткен соң, 994 жылы тағы екеуі қосылды: 20. Уменомия; және 21. Гион. 1039 жылы император Го-Сузаку бұл тізімге тағы бір ғибадатхананы, 22. Хие қосуды бұйырды, және императорлық тағайындалған ғибадатханалардың осы бірегей саны содан бері өзгерген жоқ. Бастапқыда үш дәрежелі топтар Хэйан кезеңінің күрделі геосаяси қарым-қатынастарынан туындаған.
Under the Ritsuryō law system, the shrines that the Imperial Court would present offerings to for rites such as the ki'nensai (祈年祭), a service to pray for a good harvest, were mostly decided by the Engishiki (延喜式神名帳), but once the Ritsuryō system began to deteriorate, the offerings were only given to a select few shrines. In 965, Emperor Murakami ordered that Imperial messengers were sent to report important events to the guardian kami of Japan. These heihaku were presented to 16 shrines: 1. Ise; 2. Iwashimizu; 3. Kamo; 4. Matsunoo; 5. Hirano; 6. Inari; 7. Kasuga; 8. Oharano; 9. Miwa; 10: Isonokami; 11. Ōyamato; 12. Hirose; 13. Tatsuta; 14. Sumiyoshi; 15. Nibu and 16. Kibune. In 991, Emperor Ichijō added three more shrines to Murakami's list—17. Yoshida; 18. Hirota; and 19. Kitano; and two more were added three years later in 994;—20. Umenomiya; and 21. Gion. In 1039, Emperor Go Suzaku ordered that one more shrine be added to this list, 22. Hie, and this unique number of Imperial designated shrines has not been altered since that time. The three rank ranked groupings originally derived from a complex array of Heian geopolitical relationships.