Кіріспе

Жылан шарабы (Жылан шарабы; ; ) - тұтас жыландарды күріш шарабына немесе дәнді спиртіне салу арқылы дайындалатын алкогольді сусын. Бұл сусынды алғаш рет Қытайда Батыс Чжоу дәуірінде (б.з.д. 1040–770 ж.) ішкендері туралы жазылған. Дәстүрлі қытай медицинасында адамды қайта жаңартуға сенімді. Оны Қытай, Гонконг, Тайвань, Солтүстік Корея, Гоа (Үндістан), Вьетнам, Окинава (Жапония), Лаос, Таиланд, Камбоджа және Оңтүстік-Шығыс Азияның барлық аймақтарында табуға болады. Жыландар, әсіресе улылары, көбінесе еті үшін емес, олардың "эссенциясы" және/немесе жылан уының арақта еруі үшін сақталады. Жылан уының протеиндері этанолмен ыдырайды, сондықтан дайын сусын көбінесе, бірақ әрқашан емес, зиянсыз болады. Әр түрлі жылан экскременттерін, олардың дене бөліктерін және түрлі дайындықтарды қолдану туралы егжей-тегжейлі мәліметтер Ли Шиженнің «Бенкао Гангму» (本草綱目) еңбегінде келтірілген. 1554 жыл шамасында Ян Цзишенге түрмеде алған жарақаттарын емдеу үшін жыланның өт безі ұсынылған.

Мәдениетте

Вьетнамда жылан шараптарының кең таралған аймақтық атауы rượu thuốc, ал сирек кездесетіндері rượu rắn деп аталады. Осыған ұқсас сусынды кептірілген гекон немесе теңіз жылқысы емес, жыландардан да дайындайды. Жылан шарабының спирт мөлшері жоғары болғандықтан, дәстүрлі түрде оны кішкентай стақандарда (шөлмектерде) ішеді. Көптеген елдерде жылан шарабын импорттауға тыйым салынған, себебі оның жасалуына қолданылатын жыландардың көпшілігі жоғалу қаупі төніп тұрған түрлерге жатады.

Денсаулыққа қауіп төндіреді

Жылан шарабын ішудің қауіптері құрамындағы удың жүйелік улануын қамтиды, бұл жылан шағу арқылы тікелей уланудан өзгеше көріністерге алып келуі мүмкін. Нәтижесінде қан тамырлар жүйесінің түрлі проблемалары туындауы мүмкін, соның ішінде қан тамырлары қабырғасының эндотелийіне зақым келтіру, тромбоциттердің бұзық жұмысы және коагулопатия.

Түрлері

Жылан шараптарының негізгі түрлері, олар тірі жыланның бөліктерін немесе толық жыланды араластыру арқылы немесе оларды шайы қатыру арқылы дайындалады.