Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Б.з.д. V ғасырындағы римдік сенатор, консул және децемвир Люций Минуций Эскилин Аугурин б.з.д. 458 жылы консул, ал б.з.д. 450 жылы децемвир болған.
5th century BC Roman senator, consul and decemvir
Lucius Minucius Esquilinus Augurinus was a Roman politician in the 5th century BC, consul in 458 BC, and decemvir in 450 BC.
Отбасы
Квинт Минуций Эскилин Аугуриннің інісі, б.з.д. 457 жылы консул болған, Минуция руының Minucii Augurini тармағының мүшесі. Луций – Публий Минуцийдің ұлы, Марк Минуцийдің немересі. Оның толық аты – Луций Минуций П.ұ. М.н. Эскилин Аугурин.
Brother of Quintus Minucius Esquilinus Augurinus, consul in 457 BC, he was a member of the Minucii Augurini branch of the gens Minucia. Lucius was the son of a Publius Minucius and grandson of a Marcus Minucius. His complete name is Lucius Minucius P. f. M. n. Esquilinus Augurinus.
Консулдық қызмет
458 жылға дейін ол Гай Наутий Рутилуспен бірге консул болды. Ливий, Галикарнас Дионисийі және Диодор Сицилий оны consul ordinarius деп атады, бірақ Капитолий жылнамаларына сәйкес, ол өкілеттігінің басында қайтыс болған Карветтің орнына консул болды. Осы жылы Римге келісімі өткен жылы аяқталған Аэквилер шабуыл жасады, ал Сабиндер римдік жерді қала қабырғаларына дейін тонады. Консулдар екі әскер жинады, Аугурин диктатор Луций Квинтий Цинциннатпен бірге, консул Рутилус тағайындады, ол міндет орындалғаннан кейін әскерге басшылық етуден бас тарды және билікті Сенатқа қайтарды. Римге оралған соң, Аугурин өкілеттігінен бас тарды және оның әскеріне Урби префекті Квинт Фабий Вибулан басшылық етті.
In 458 BC, he was consul with Gaius Nautius Rutilus. Livy, Dionysius of Halicarnassus, and Diodorus Siculus called him consul ordinarius, but according to the Fasti Capitolini, he was the consul suffect, replacing a certain Carvetus who died at the beginning of his term. This year, Rome had faced an assault by the Aequi whose treaty had expired the year before and Roman territory was pillaged by the Sabines, reaching as far as the city walls. The consuls levied two armies, Augurinus alongside the dictator Lucius Quinctius Cincinnatus, named by consul Rutilus, who relinquished command of the army once the mission was accomplished, and returned power to the Senate. Once back in Rome, Augurinus abdicated and command of his army was given to the praefectus Urbi, Quintus Fabius Vibulanus.
Децемират
450 ж.б.д. Люций, бір жыл бұрын децемвир болған Апий Клавдий Красс қолдауының арқасында, одан тәжірибелі үміткерлерді басып озып, Екінші Децемвират мүшесі болып сайланды. Бұл комиссия Он Екі Тақта Заңын жазуға қол жеткізді, бірақ Красс әсерімен миссиясы аяқталғаннан кейін билікті зорлықпен ұстап тұрды. 449 ж.б.д. Красс басшылығымен децемвирлер Сенат пен халықтың еркіне қарсы билікті заңсыз сақтап қалды. Сабин мен Эквилердің шапқыны салдарынан децемвирлер тарап кетті. Квинт Фабий Вибулан, Маний Рабулий және Квинт Поэтелий Либо Сабинмен шайқасты, ал Люций Минуций Марк Корнелий Малугиненс, Люций Сергий Эскилин және Тит Антоний Мерендамен бірге Эквилермен шайқасқа қатысты. Бірақ әскер децемвирлерге қарсы бүлік көтерді, ал плебейлер Авентин төбесіне жаппай қашып кетті. Луций Минуций және оның әріптестері келісіп, биліктен бас тарды, ал кейбіреулері елден қуылды. Олардың мүлкі тәркіленді.
In 450 BC, Lucius was elected as member of the Second Decemvirate against more qualified candidates thanks to the supportive actions of Appius Claudius Crassus, who had been decemvir the year before. This commission achieved the writing of the Law of the Twelve Tables, but under the influence of Crassus, they despotically maintained power after the end of their mission. In 449 BC, the decemvirs, led by Crassus, illegally kept their power, against the will of the Senate and the people. The invasion of the Sabines and the Aequi had consequently dispersed the decemvirs. Quintus Fabius Vibulanus, Manius Rabuleius, and Quintus Poetelius Libo met the Sabines in battle while Lucius Minucius accompanied Marcus Cornelius Maluginensis, Lucius Sergius Esquilinus, and Titus Antonius Merenda in their fight with the Aequi. However, the army had revolted against the decemvirs, and the plebeians had left the city en masse for Aventine Hill. Lucius Minucius and his colleagues acquiesced and gave up their power some left in exile. Their goods were confiscated.
Астық нарығының префекті
440 жылы Римде зор аштық болды. Жағдайдың өте шиеленісті екенін ескере отырып, консулдар дереу praefectus annonae ("Астық нарығының префекті") лауазымын құрды – ол Республиканың астық қорларын басқарушы, оның мақсаты астықпен қамтамасыз ету болатын. Осы жылы халық трибуны Маний Марций халыққа астық таратуды ұйымдастырды, әр адамға римдік өлшемнің (модиус) үштен бірі берілді. Маний Марцийдің мысалына еріп, жаңадан байыған, атты әскер қатарынан шыққан Спурий Маэлий де Этруриядан көп мөлшерде бидай сатып алып, оны халыққа тегін таратып, үлкен даңққа ие болды. Оның танымалдығы соншалық, патрициандар оның патша болу үшін қолдау жинауға тырысып жатыр деп ойлады. Ол төңкеріс жасау үшін қадамдар жасаған еді. Осы уақытта Луций Минуций, 439 жылға консул болып сайланған Тит Квинтий Капитолин Барбатус пен Агриппа Менений Ланатусқа хабар берді, сондай-ақ олардың өкімімен Луций Квинтий Цинциннатты диктатор етіп тағайындады. Цинциннат өзінің магистер-эквитум, Гай Сервилий Ахала арқылы Спурий Маэлийді өлтірді. Ежелгі авторлардың айтуынша, Спурий Маэлийдің қаупінен патрициандарды ескерткені үшін Луций Минуцийге ескерткіш орнатылды.
In 440 BC, a great famine had reached Rome. Given the urgency of the situation, the consuls had quickly elected a praefectus annonae ("Prefect of the Grain market"), some sort of manager of the Republic's grain supply, whose purpose it was to secure the grain supply. It was probably this year that the aedile of the plebs, Manius Marcius, organized a distribution of grain for the plebs, where each individual was given one third of a Roman bushel (modius). The example of Manius Marcius was soon followed by Spurius Maelius, a rich member of the Equestrian order, who had acquired great quantities of fresh wheat in Etruria, and then distributed it to the people for free. His popularity became such that the Patricians were convinced that he was only trying to gain support in order to become king. He had already taken measures for a coup. In the meantime, Lucius Minucius had informed Titus Quinctius Capitolinus Barbatus, and Agrippa Menenius Lanatus, who were elected consuls for the year 439 BC, and named Lucius Quinctius Cincinnatus dictator at the start of their term. Cincinnatus had Spurius Maelius assassinated by his magister equitum, Gaius Servilius Ahala. According to ancient authors, Lucius Minucius was rewarded with the erection of a statue for having alerted the patricians to the danger that Spurius Maelius posed.