Үндістандағы мал өсіруші касталары: Махараштра және Гоадағы малшылар қауымдастығы
Dhangar
Үндістандағы Дхангар қауымы: Махараштра, Гоа және басқа аймақтардағы мал өсірушілер туралы ақпарат. Гавли, Голла, Ахир – Дхангардың тармақтары. Тарихы мен географиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандағы мал өсіруші кастасы, Махараштра және Гоадағы малшыл қауым.
Herding caste in India
the pastoral community in Maharashtra and Goa
Дхангарлар – Үндістанның Махараштра, Карнатака, Гоа, Мадхья-Прадеш және Уттар-Прадеш штаттарында кездесетін мал өсіруші каста. Олар Оңтүстік Махараштрада, Гоада және Солтүстік Карнатакада Гавли, Андхра-Прадеш пен Карнатакада Голла, ал Солтүстік Махараштрада (Кхандеш аймағында) Ахир деп аталады. Гавли, сондай-ақ Данге немесе Мхаске, және Ахир – Дхангардың кіші касталары. Дегенмен, Махараштрада көптеген ерекше Гавли касталары бар, ал Дхангар Гавли – солардың бірі.
The Dhangars are a herding caste of people found in the Indian states of Maharashtra, Karnataka, Goa, Madhya Pradesh and Uttar Pradesh. They are referred as Gavli in southern Maharashtra, Goa and northern Karnataka, Golla in Andhra Pradesh and Karnataka and Ahir in northern Maharashtra (Khandesh region). Gavli, also known as Dange or Mhaske, and Ahir are a sub caste of Dhangar. However, there are many distinct Gavli castes in Maharashtra and Dhangar Gavli is one of them.
Этимология
Махараштраның Пуна ауданындағы буддалық үңгірде "Дхангар" сөзі жазылған. Бұл жазудың біздің заманымыздан бұрынғы бірінші және үшінші ғасырлар аралығында пайда болғаны есептеледі. "Дхангар" сөзінің шығу тегі туралы бірнеше теориялар ұсырылған. Бұл сөз "мал байлығы" деген ұғыммен байланысты болуы мүмкін. Бхагван Лал Индражидің пікірінше, ол санскрит тіліндегі "Дханг" сөзінен туындаған, яғни "төбе" деген мағынаны білдіреді. Сайид Сирадж Уль Хасан өз замандастарының кейбіреулерінің бұл терминнің санскрит тіліндегі "дхенугар" ("мал өсіруші") сөзінен шыққан деп сенгенін, бірақ ол бұл этимологияны "құрылған" деп есептегенін айтады. Каннада тілінде Данагра сөзі сиыр бағушыны білдіреді және "Дана" сөзінен туындаған, ол малды білдіретін санскрит тіліндегі "Го-дана" сөзінің tadbhava түрі. Шамба Жошидің сөзіне қарағанда, Хатакара Дханагара (Хаткар Дхангар) – мағынасы бірдей екі сөздің біріккен түрі. Ежелгі каннада тілінде Хатти Кара (Хаткар) сөзі сүтші/мал бағушы (Гавли) мағынасын білдіреді, ал Хатти – мал қорасы немесе жайылым. Тамил тілінде "патти" сөзі сиыр қорасы, қой қорасы, қой жайылымына жеткілікті жер, мал айдау орны, кішкентай ауыл, село, мекенжайды білдіреді. Ол Хатти-Каралардың орта ғасырларда Нармада өзенінің оңтүстігінде қоныстанған Патти-Джаналардың ұрпақтары екенін атап көрсетеді. Бұл аймақ Хатта Деса деп аталған. Оның теориясына сәйкес, "Мар-Хатта" сөзі Хатти-Каралардың қонысы болған Хатта-Деса сөзінен шыққан. Біздің заманымыздан кейін 12 ғасырдан бастап, Девагири және Халебиду (Хойсала астанасы) Ядавалары арасындағы азаматтық соғыс бұл жерді екіге бөлді: Мархэтта мен Карнатака. Әулие Рамдас өзінің "Аратис" шығармаларында екі бөлікке сілтеме жасайды: Маратта үшін Хатак, ал Карнатака үшін Карнатак.
The word "Dhangar" is inscribed in a Buddhist cave in Pune district of Maharashtra. It is believed that this inscription has its origin between the first and the third century AD. Multiple theories have been proposed for the origin of the word Dhangar. It may be associated with a term for "cattle wealth". Bhagwan Lal Indraji maintains that it is derived from Sanskrit word Dhang which means hill. Syed Siraj Ul Hassan noted that some people of his time believed the term to come from the Sanskrit "dhenugar" ("cattle herder") but dismissed that etymology as being "fictitious". In Kannada, the word Danagãra means cowherd and is derived from Dana which means cattle. Dana is the tadbhava of Dhana, which comes from Go dhana which means cattle in Sanskrit. According to Shamba Joshi, Hatakara Dhanagara (Hatkar Dhangar) is a compound of two words of the same meaning. In Old Kannada, the meaning of Hatti Kara (Hatkar) is Gavli (milkman/cowherd) and Hatti means cattle pen or fold. Patti in Tamil would mean cowstall, sheepfold, a measure of land sufficient for sheepfold, cattle pound, a hamlet, a village, a place. He observes that Hatti Karas are descendants of Patti Janas, people who were settled in the south of Narmada River during the Middle Ages. This region was called Hatta Desa. He theorizes that the word Mar Hatta comes from the word Hatta Desa, the settlement of Hatti Karas. After the 12th century AD, the civil strife between the Yadavas of Devagiri and Halebidu (Hoysala's capital) split this land into two, into Marhätta and Karnätaka. Saint Ramdas refers to the two parts, Hatak for Marhätta and Karnatak for Karnätaka, in one of his Aratis.
Бөлімшелер
Бастапқыда Дхандардың он екі руы болды, және олар бір отбасының бауырлары арасында еңбек бөлінісін жүзеге асырды. Хинголи маңындағы ел Бара Хатти деп аталды, яғни он екі Хаткар Дхандарының жері. Осы он екі ру кейіннен үш бөлімшеге және бір жарты бөлімшеге бөлінді. Олар – Хаткар (қойшы), Гавли немесе Данге (сиыршы) және Хутекар (жүн және көрпе тоқушы) / Сангар. Жарты бөлімше Хатик (қасапшы) деп аталады. Барлық кіші касталар осы бөлімшелердің біріне жатады. Үш жарым саны кездейсоқ таңдалмаған, оның діни және космологиялық маңызы бар.
Initially there were twelve tribes of Dhangar, and they had a division of labour amongst brothers of one family. The nation around Hingoli was called Bara Hatti which means country of twelve Hatkar Dhangars. These twelve tribes later formed three sub divisions and one half division. These three being Hatkar (shepherd), Gavli or Dange (cowherd) and Khutekar (wool and blanket weaver)/Sangar. The half division is called Khatik (butcher). All sub castes fall in either of these divisions. The number three and a half is not a random selection but has a religious and cosmological significance.
Тарихи көші-қон
Археологиялық дәлелдер мен этнографиялық мәліметтер қазіргі Дангар касталарының б.з.д. 4000 және 10000 жылдар аралығында Солтүстік-Батыс Үндістаннан бірнеше толқында көшіп келгендігін көрсетеді. Олар гуджарати және маратхи тілдерінің аралас диалектісінде сөйлейді және Гуджараттан келген деген болжам бар Ладше және Дангеге жақын. Ал Солтүстік Үндістаннан көшіп келген Гадари Нихар мен Гадари Дхангар санскрит және хинди тілдерінде сөйлейді. Телангилер телугу тілінде сөйлейді және Андхра-Прадештен көшіп келген болуы мүмкін, ал қалған топтар маратхи тілінде сөйлейді. Хатиктердің Хутекарлардан шыққандығы айтылады. Бұрынғыда кейбір Дангарлар инамдар болған, ал кейбіреулері жер иеленушілер болып, жерді үлес немесе белгілі бір мерзімге біржолғы төлем арқылы иеленген. Дангарлар сонымен қатар сапалы мүйізді мал мен понилер өсірумен де белгілі болған. Майсур тұқымымен будандасқан "Хиллари" малын алғаш рет Майсур мемлекетінде мал өсірген Нашиктің тұрғыны Говдия бастаған. Сол сияқты, Дангар немесе Хилари понисі Деканның ең жақсы пони тұқымы деп есептеледі. Олардың жоғары сапасы Дангарлардың оларды жоныштау (кастрациялау) тәжірибесімен байланысты деп саналады.
The archaeological evidence and ethnographic data suggest that the contemporary Dhangar castes are the result of more than one migration from North West India, between 4000 and 10000 BC. a mixed dialect of Gujarati and Marathi and are closely related to the Ladshe and Dange who have supposedly come from Gujarat. On the other hand, Gadhari Nikhar and Gadhari Dhangar, having migrated from North India, speak Sanskrit and Hindi. Telangi speaks Telugu and probably migrated from Andhra Pradesh, the remaining groups speak Marathi. The Khatiks are said to have derived from Khutekars. In the past, some Dhangars were Inamdars and some were tenure holders, holding lands either by a share or by paying a lump sum for a certain period. Dhangars were also known for producing fine breeds of cattle and ponies. Khillari cattle, a mixture with a breed of Mysore, was pioneered by a Dhangar of Nashik named Gowdia who owned cattle in Mysore state. Similarly, Dhangar or Khilari pony is considered the best breed of ponies in Deccan. It is believed that their superior excellence is due to the Dhangar's practice of castrating them.
Маратха империясындағы рөлі
Дхангарлар жауынгерлік қасиеттерімен белгілі. Шиваджидің ең сенімді мауалалары немесе маратха әскерлерінің көпшілігі Батыс Пуне дхангарларынан болды. Ал, бұрынғы Низам мемлекетінде, әсіресе Нандед, Парбхани және Видарбхада таралған Хаткар дхангарлары Барги дхангарлары немесе "найзалы қойшылар" деп аталды және Маратха империясы тұсында баргирлер, яғни атты әскерлер болған болуы мүмкін. Дегенмен, Барги немесе Банде дхангарлары олардан бөлек кіші ру болып саналады. Хаткарлар Шиваджи әскерінде көп санда болды және Маратха империясында батылдықтарымен танылды. Оларға "Наик" және "Рао" атақтары берілді. Хаткарлар басқаларды қорқытып, тіпті Низам да олардан сескенді. Тарихи мәліметтерге сәйкес, Хаткарларды бақылауға алу үшін Низам британдық үнді әскерінен көмек сұраған. Кейбір дереккөздер Маратха Индор мемлекетінің негізін қалаушы Малхар Рао Холкар Хаткар дхангарларының кіші руынан шыққан десе, Холкар әулетінің бахарлары оның Хутекар дхангары болғанын айтады. Маратха кастасын үш ірі тайпа құрайды: Кунби немесе шаруа, Дхангар немесе қойшы және Гоала немесе малшы. Осы себепті Маратха халқының қарапайым мінез-құлқы ерекшеленеді дейді.
Dhangars are noted for their martial qualities. A large number of Shivaji's most trusted Mawalas or Maratha footmen were West Pune Dhangars. On the other hand, Hatkar Dhangars, who are found mainly in the former Nizam state, especially in Nanded, Parbhani and Vidarbha, are known as Bargi Dhangars or "shepherds with the spears" and were perhaps Bargirs or mounted troopers during the time of the Maratha Empire. However, Bargi or Bande Dhangar is a distinct sub caste from them. Hatkars were in the army of Shivaji in large numbers and were known for their bravery in the Maratha Empire. "Naik" and "Rao" were the titles given to them. Hatkars were a dread to others and even Nizam was afraid of them. It is on the historical record that for restraining the Hatkars, Nizam had sought help from the British Indian army. While some sources claim Malhar Rao Holkar, Founder of the Maratha Indore state, belonged to the Hatkar Dhangar sub caste, the bakhars of Holkar dynasty say that he was a Khutekar Dhangar. text="The three great tribes which compose the Maratha caste are the Kunbi or farmer, The Dhangar or shepherd, and the Goala or cowherd. To this original cause may perhaps be ascribed that great simplicity of manner which distinguishes the Maratha people".|author=Colonel Tone, Commander of a regiment in the Peshwa's army in 1798
Декан Ядавалармен қарым-қатынасы
Ядава сөзінің үнді-еуропалық этимологиясы белгісіз. Франклин Саутворттың пікірінше, бұл сөз дравидтік текті болуы мүмкін, «мал өріп жүруші» деген мағынаны білдіреді. Тамил тілінде яду – ешкі немесе қой, ал ядуван – ешкі/қойдың үйірі. Ол сондай-ақ, ядава – түпнұсқа сөз, ал мифтік яду ядавадан кері жасалған деп санайды. Сондай-ақ, каннада тілінде «кури» сөзі ешкі немесе қойды, ал «куруба» – қойшыны білдіреді. Каннада тілінде данагара/хаттикара/гавли – сиыршы/сүтші деген мағына береді, ал Малхедтің Раштракуттары, Пакнаду және Камманаду билеушілері де ядава тегінен екенін мәлімдеді. Бұл арийлендіру процесін заңдастырды. Р. С. Дхеренің айтуынша, ортағасырлық Оңтүстік Үндістанның малшы топтарының Пураналардағы әйгілі Яду әулетімен байланысуына екі фактор ықпал етті. Біріншіден, олар Пураналардағы атақты ядвалар сияқты мал өріп, мал бағумен айналысты. Екіншіден, Пураналардағы әулет «ядвалар» деп аталды, ал Оңтүстік Үндістанның малшылары «ядвалар» деп аталды. «ḍ» мен «d» арасындағы айырмашылық шамалы болғандықтан, дравидтік «ядвалар» санскриттік «ядваларға» айналды. Виттал ханның тегі каннада тілінен шыққан, ал тамыры даңғарларға дейін жетеді. Дхангарлар оны әлі күнге дейін бастапқы малшылық түрінде құрметтейді. Дхангар дәстүрінде ол гавли сиыршысы ретінде сақталады және Дхангардың құдайларының бірі Биробамен байланысын жалғастырады. Дхангарлар Витоба мен Биробаны ағайын деп есептейді және оларды ажырамас серіктер ретінде құрметтейді. Дегенмен, бастапқыда олар дхангарлар арасында жеке-жеке құдай ретінде табынылды. Сол сияқты, Сеуна және Хойсала әулеттерінің билігі кезінде Пандарпурдағы Виттал ғибадатханасы, олардың қамқорлығында, шағын малшылық орындан ірі ғибадатхана кешеніне айналды. Сонымен қатар, Тондаймандаламның Ядава патшалары (Ядавараялар) Венкатешвараға табынуды күшейтіп, Тирупатидегі Венкатешвара ғибадатханасын салдырды немесе кеңейтті. Махараштрада дхангарлар табынатын Шиваның тағы бір түрі – Малхар (Кхандоба). Маратха империясында билікке келген дхангар тегінен шыққан Холкарлар Малхарға, өздерінің құладеватасына табынудың сәнін арттырды. Холкар патшайымы Ахильябай Холкар және оның генералы Тукоджирао Холкар Кхандобаның Джеджури ғибадатханасын едәуір кеңейтті. Дхангарлар сияқты, Оңтүстік-Батыс Андхра-Прадештің Курувалары Малликарджунаға табынады, Солтүстік-Батыс Карнатака мен Солтүстік-Батыс Андхра-Прадештің Курубалары Майларга табынады, ал Андхра-Прадештің Голлалары Маланнаға табынады. Бұл құдайлардың барлығы Шиваның бейнесі саналады. Олар толығымен бірдей емес, бірақ көптеген ортақ белгілері бар. Тарихи тұрғыдан алғанда, олардың тамыры біздің заманымыздың екінші-төртінші ғасырларындағы тамилдің ерте (Сангам) әдебиетінде пайда болған тәңірге дейін жетеді, ол Мурукан деп аталды. Кейіннен Картикейя немесе Сканда деп аталған Муруканның басқа құдайлармен ортақ ерекшелігі – олардың барлығы екі әйелге ие. Оның бір әйелі ауыл шаруашылығымен айналысатын, бірақ мал шаруашылығына бейімделген дамыған қауымнан немесе бұрын ықпалды саудагерлер тобынан шыққан. Құдайдың екінші әйелі, көбінесе кәнизағы ретінде қарастырылады, малшыл қауымнан шыққан.
The word Yadava does not have known Indo European etymology. According to Franklin Southworth, it might be of Dravidian origin, meaning "herder". Yadu means goat or sheep in Tamil and Yaduvan means goat/sheep herd. He further claims that Yadava is the original word and mythical Yadu is derived from Yadava by back formation. Similarly, Kuri means goat or sheep in Kannada and Kuruba means shepherd. While in Kannada Danagara/Hattikara/Gavli means cowherd/milkman, Rashtrakutas of Malkhed, and rulers of Pakanadu and Kammanadu also claimed Yadava lineage. This claim legitimized the process of Aryanization. According to R. C. Dhere, two factors made it easy for medieval South Indian pastoralist groups to associate themselves to the famous Yadu family from the Puranas to which Lord Krishna belonged. First, by occupation these South Indian groups were herdsmen, cattle herders, just like the famous Yādavas in the Puranas. Secondly, the Puranas family were "Yādavas" and the South Indian pastoralists were "Yāḍavas". The difference between "ḍ" and "d" is subtle, and so Dravidian "Yāḍavas" became Sanskritized "Yādavas". Lord Vitthal is of Kannada origin and has Dhangar roots. He is still worshiped by Dhangars in his original pastoralist form. In Dhangar traditions he survives as a Gavli cowherd and continues his relationship with Dhangar's renowned popular god Biroba. Vithoba and Biroba are considered brothers by Dhangars and they worship them as inseparable companions. However, Initially they were worshiped independently among Dhangars. Similarly, during the reign of Seunas and Hoysalas the temple of Vitthal at Pandharpur, under their care, grew from a small pastoral deity site to a major temple complex. Furthermore, Yadava Kings (Yadavarayas) of Tondaimandalam enhanced the worship of Venkateshwara and built/extended Venkateshwara Temple at Tirupati. Another form of Shiva worshiped by Dhangars in Maharashtra is Malhar (Khandoba). When Holkars, who were of Dhangar origin, came to power in the Maratha Empire, they increased the splendor of the worship of Malhar, who was their Kuladevata. Jejuri temple of Khandoba was substantially enlarged by Holkar queen Ahilyabai Holkar and her general Tukojirao Holkar. Similar to Dhangars, the Kuruvas in southwestern Andhra Pradesh worship Mallikãrjuna, the Kurubas in northwestern Karnataka and northwestern Andhra Pradesh are devotees of Mailãr, and the Gollas in Andhra Pradesh are worshipers of Mallanna. All of these gods are said to be incarnations of Shiva. They are not completely identical and share many common features. Historically, they may be traced back to a prototype god who made his appearance in the early Tamil (Sangam) literature of the second to fourth century AD in which he is called Murukan. Murukan, who is later identified with Kãrttikeya or Skanda, has especially one feature in common with other gods, namely that they all have two wives. One of his wife comes from the settled advanced communities who were either agricultural, but with a propensity towards cattle keeping, or the once influential merchant groups. The second wife of the god, often regarded as a concubine, comes from the pastoral communities.
Ядавтармен қарым-қатынасы
1891 жылғы Үндістан халық санағына сәйкес, үнді халқының мал өсірушілер класы екі топқа бөлінді. Бірінші топ – мал жаюшылар, олардың ішінде ахирлер, гопалар, гавалилер және голлалар болды. Екінші топ – қойшылар, оларға ғадариялар, дхангарлар, курубалар, идайян, бхарвадтар және рабарилер кірді. 1920 жылдардың басында Солтүстік Үндістанның ахирлері мен Махараштраның гавли қауымының басшылары, Бүкілүндістан Ядав Махасабхасын құрғаннан кейін, Үндістанның барлық сиыршыларына, малшыларына және сүт сатушыларына өздерін ядав деп атауға, «Ядав» тегін қабылдауға, сондай-ақ вегетариандық өмір салтын ұстануға және спирттік ішімдіктерден бас тартуға шақырды. Үндістанның әртүрлі қауымдары, дәстүрлі түрде мал шаруашылығымен айналысқан, осы ұсыныстарды ынтамен қабылдады. Олар Пураналардағы Яду әулетінен тарағандарын мәлімдеді, сондықтан «Ядав» термині Абхира тайпасы және сиыршы болған Құлпақ Кришна арқылы пайда болды, ол Абхиралардың қасиетті құдайы. Бұл процесс санскриттену және арийленудің бір бөлігі болды. Жақын арада «Ядав» есімін қабылдау кеңінен тарала бастады. Бүгінде ядав қоғамына Солтүстік Үндістандағы ахирлер, Мадхья-Прадеш штатындағы тхетварлар мен раоттар, Махараштрадағы гавлилер, Тамил Надудағы идайян, Андхра-Прадеш пен Карнатакадағы голлалар, Бенгалиядағы гопалар сияқты бірнеше аталымдардың әртүрлі одақтас касталары кіреді. Екінші жағынан, Үндістандағы дхангар қоғамына Махараштра мен Гоадағы дхангарлар, Солтүстік Үндістандағы ғадариялар, Гуджараттағы бхарвадтар және Карнатака мен Андхра-Прадеш штаттарындағы курубалар жатады. Алайда, дхангар гавли Махараштра мен Гоадағы ядав гавлиден ерекше каста болып табылады. Сонымен қатар, Махараштра ахирлері өздерін ахир дхангарлары деп атауды жөн көреді, ал Индордың (Мадхья-Прадеш) маратхалары, мысалы, Холкарлар, өздерін дхангар ахирлері деп атайды. Солтүстік Үндістанда өздерін ядав деп атайтын ахирлер бір кезде дхангар қоғамының бір бөлігі болған. Ахир – дхангарлардың готраларының бірі. П. М. Чандоркар сияқты тарихшылар эпиграфикалық дәлелдерді пайдаланып, ахирлер мен гавлилердің классикалық санскрит еңбектерінде айтылған ежелгі ядавалар мен абиралардың өкілдері екенін дәлелдеді. Сонымен қатар, Махараштраның Хандеш аймағы, бір кезде абиралар билік еткен, бұрын ахирлер жері деп белгілі болған, ал қазіргі Хандеш аймағындағы ахирлер маратхи диалектісінде сөйлейді, ол әлі де ахирани деп аталады.
According to the 1891 Census of India, the pastoral class of Indian population was divided into two groups. First group was called cattle graziers which included Ahirs, Gopas, Gawali and Golla. The second group was called shepherds which included Gadaria, Dhangars, Kuruba, Idaiyan, Bharwad and Rabari. In the early 1920s, the leaders from the North Indian Ahir and the Maharashtrian Gavli community, who founded All India Yadav Mahasabha, insisted cowherds, herdsmen and milksellers all over India to call themselves Yadav, adopt the last name "Yadav", and practice vegetarianism and teetotalism. Various communities, all over India, who were traditionally involved in cattle related occupations enthusiastically followed these recommendations. They claimed descendancy from the Yadu dynasty of the puranas, hence the term Yadav, through the Abhira tribe and Lord Krishna, a cowherd, is the hero god of Abhiras. This effort was part of the process of Sanskritization and Aryanization. Soon, the adoption of the name Yadav began to take traction. Today, the Yadav society consist of different allied castes of several denominations such as Ahir in North India, Thetwar and Raot in Madhya Pradesh, Gavli in Maharashtra, Idaiyan in Tamil Nadu, Golla in Andhra Pradesh and Karnataka, and Gopas in Bengal. On the other hand, Dhangar society in India includes Dhangars in Maharashtra and Goa, Gadaria in North India, Bharwad in Gujarat, and Kuruba both in Karnataka and Andhra Pradesh. However, Dhangar Gavli is a distinct caste from Yadav Gavli in Maharashtra and Goa. Moreover, Ahirs of Maharashtra prefer to be known as Ahir Dhangars and Marathas of Indore (Madhya Pradesh), like Holkars, call themselves Dhangar Ahir. In North India the Ahirs, who call themselves Yadav, were at one time a wing of Dhangar society. Ahir is one of the gotra of Dhangars. Historians such as P. M. Chandorkar has used epigraphical evidence to argue that Ahirs and Gavlis are representative of the ancient Yadavas and Abhiras mentioned in the classical Sanskrit works. Furthermore, Khandesh region of Maharashtra, at one point ruled by the Abhiras, was formerly known as the land of the Ahirs, and Ahirs in the present day Khandesh region speak Marathi dialect which is continued to be called Ahirani.
Варнаның мәртебесі
Дхангарлар – кшатриялардың негізгі тобы, индуістердің варна жүйесінде кшатрия варнасына ұқсайды. Шям Сингх Шашидің сөзіне сәйкес, Дхангарлардың 80 пайызы кшатриялардың готраларымен, ал 15 пайызы брахмандардың, вайшьялардың және артта қалған топтардың готраларымен ұқсас. Конкан аймағынан тыс жерлерде Дхангарлардың әлеуметтік статусы маратхалар мен кунбилерге тең болса, Конкан аймағында олар олардан төмен саналады. Бұл статус олардың кәсібінің маңызды экономикалық рөлімен анықталды. Дхангарлар Конканға маусымдық көшпенділер ретінде келіп, шаруалармен жақсы және берік қарым-қатынас орнатқан, бірақ ауыл шаруашылығына тек құнды үлес қосып отырды. Шегар Дхангарлары, сондай-ақ Сагар Раджпуттары бұрын мал өсірушілер (қойшылар) және шудра варнасынан саналған, бірақ кейін тегін Раджпут деп өзгертіп, қасиетті белдік тағуды бастады. Дхангарлар діни және рәсімдік мақсаттар үшін брахмандарды шақырады, және басқа брахмандар оларды тең құқықпен қабылдайды. Егер брахмандар қол жетімді болмаса, қастағы ақсақалдар рәсімдерді өткізеді. Дхангарлардың неке тойлары Маратха Кунбилердің тойларынан көп ерекшеленбейді.
The Dhangars are the main stream kshatriya, they resemble kshatriya varna in hindu varna system. According to Shyam Singh Shashi, 80 percent of gotras of Dhangars are similar to kshatriyas though 15 percent resembles those of Brahmins, Vaishyas and backward classes. While the social status of Dhangars outside Konkan region is on par with Marathas and Kunbis, in Konkan Dhangars are ranked below them. The status was determined by the essential economic importance of their occupation. Dhangars were seasonal migrants to Konkan and while they had good and enduring relationships with farmers they provided only a valuable supplement to agriculture. The Shegar Dhangars, also known as Sagar Rajputs, were previously identified as shepherd by occupation and Shudra by Varna but later they changed their surname to Rajput and started wearing sacred thread. Dhangars employ Brahmins for religious and ceremonial purposes, and these Brahmins are received on terms of equality by other Brahmins. When Brahmins are not easily available, the elders of the caste perform the ceremonies. The marriage ceremonies of Dhangars do not differ much from those of Maratha Kunbis.
Оңтайлы әрекет: Үндістандағы резервация
Үндістанның резервтік жүйесі бойынша даңғарлар Гоа, Карнатака, Гуджарат, Мадхья-Прадеш, Чхаттисгарх, Уттар-Прадеш, Уттаракханд және Делиде Басқа да артта қалған топтар санатына жатады. Махараштрада олар көшпелі тайпа ретінде жіктеледі, бұл Басқа да артта қалған топтар санатына кіреді. Гейл Омведт пен Бхарат Патанкардың сөздеріне сәйкес, Басқа да артта қалған топтар санатында өзін "ең жоғары" санайтын топтар көбінесе шаруалар (солтүстік Үндістанда Джат және Курми, Махараштрада Кунби, оңтүстік Үндістанда Веллалар және т.б.), ал оларға жақын мал өсірушілер (Ядав, Дхангар, Куруба) және бағбандар (Мали, Сайни) қауымдары жатады. Олардан төмен түрлі қолөнершілер мен қызметкерлер тобы: алтын шеберлері, ұсталар, қыш өндірушілер, шаштараздар, кір жуушылар және т.б.
As per India's system of reservation, Dhangars are classified as Other Backward Class in Goa, Karnataka, Gujarat, Madhya Pradesh, Chhattisgarh, Uttar Pradesh, Uttarakhand and Delhi. In Maharashtra, they are classified as a Nomadic Tribe, which comes under Other Backward Class category. According to Gail Omvedt and Bharat Patankar, The group considering themselves "highest" in the Other Backward Class category are mainly the peasant castes (Jat and Kurmi in north India, Kunbi in Maharashtra, Vellalar in south India, etc. ), close to these are the herding (Yadav, Dhangar, Kuruba) and gardening (Mali, Saini) communities. Ranging below these are the various artisan and service groups – goldsmiths, blacksmiths, potters, barbers, washermen etc.
Мәдениет
Хандоба (сөзбе-сөз "қылышкер әке"), Деканның қорғаушы құдайы, кастаның сүйікті құдайы. Ол әр жексенбіде және сенбіде, сондай-ақ Маргаширша айының алтыншы күнінде тәттілер сыйлап құлшылық етеді. Пандарпурдың Витхобасына күнделікті әр үйдің ішінде табынады. Бироба мен Мхаскоба даңғарлардың арасында танымал құдайлар. Гаджа Нач, яғни "піл биі", – даңғарлардың дәстүрлі биі. Оны жақсы ниеттің белгісі санайды, сондықтан храмдардағы мерекелерде де орындалады. Бишілер түрлі-түсті шарфтарды қолдарына ұстап, оларды иілте келе пілдің құлақтарын желпігендей көрсетеді. Дхангари Ови – халық әндерінің бір түрі, ол әйелдердің еңбек әндері мен даңғарлардың ұзақ эпикалық жырлары туралы айтады, онда ән өлеңдері прозалық повестеулермен алмасады.
Khandoba (literally "father swordsman"), the guardian deity of the Deccan is the favorite god of the caste and is worshiped every Sunday and on Saturday – the light sixth of Margashirsha day – with offerings of sweetmeats. Vithoba of Pandharpur is worshiped daily in every household. Biroba and Mhaskoba are other popular gods amongst Dhangars. Gaja Nach, which literally means the dance of elephant, is a traditional dance of the Dhangars. Since it is considered auspicious, the dance is also performed at the time of temple festivals. The dancers also hold colorful scarves which when moved in a swaying manner suggest the fanning of elephant's ears. Dhangari Ovi is a type of folk singing, which is about women's work songs and the epic length performances of Dhangars, in which sung verses alternate with narrative passages in prose.
Қазіргі жағдай
Дәстүрлі түрде қойшылар, сиыршылар, қарамал өсірушілер, көрпе және жүн тоқушылар, ет шабушылар және фермерлер болғандықтан, дхаңгарлар заманауи білім алуға кеш кірісті. Махараштра штатында дхаңгарлар көшпелі тайпа ретінде жіктеледі, бірақ 2014 жылы Үндістанның үкіметтік жеңілдіктер жүйесінде жоспарлы тайпа ретінде қайта жіктелуге тырысты. Махараштрада дхаңгар қауымының саны шамамен 1,5 крор (15 миллион) адамды құрайды, бұл штаттың жалпы 11,25 крор (112,5 миллион) халқының 13 пайызын білдіреді. Махараштраның бұрынғы бас министрі Девендра Фаднавис: "Штаттың кейбір аймақтарында дхаңгарлардың жағдайы жоспарлы тайпалардың жағдайынан да нашар болды, ал үкімет оларды жоспарлы тайпалар санаты бойынша жеңілдіктерге қол жеткізуге міндетті" деді.
Traditionally being shepherds, cowherds, buffalo keepers, blanket and wool weavers, butchers and farmers, the Dhangars were late to take up modern day education. In Maharashtra, the Dhangars are classified as a Nomadic Tribe but in 2014 were seeking to be reclassified as a Scheduled Tribe in India's system of reservation. The Dhangar community's population in Maharashtra is around 1.5 crore, which is 13% of the total 11.25 crore (112.5 million) population of the state. Devendra Fadnavis, former Chief Minister of Maharashtra, had said that "The situation of the Dhangars in some areas of the state was worse than that of Scheduled Tribes, and the government was committed to providing them reservation under the ST category".
Дхангар мен Дхангад мәселесі
Дхангар (көткіштер) – Дели, Мадхья-Прадеш және Чхаттисгар штатарындағы Гадария кастасының, Карнатака штатындағы Куруба кастасының және Гуджарат штатындағы Бхарвад кастасының кіші кастасы. Еңбек және әлеуметтік қорғау жөніндегі тұрақты комитетінің ТМ және ТТ-ге қатысты 27-ші баяндамасына сәйкес, 2002 жылғы Заңға екінші түзету енгізілген: мәтін бойынша, екі түрлі қауым бірдей атауға ие, бірі – Ораон тайпасының кіші тобы болып табылатын Дхангад, ол Тізілді тайпалар тізімінде 36-шы нөмірде тіркелген. Бұл қауымның дәстүрлі кәсібі – егін шаруалығы. Тағы бір қауым бар, ол «Дхангар» деп аталады, олардың дәстүрлі кәсібі – мал өсіру және жүн тоқу. «Дхангад» және «Дхангар» – этникалық байланысы жоқ екі бөлек қауым. Көткіштер болып табылатын Дхангарлар Махараштра штатында көшпелі тайпа ретінде тіркелген. Сондықтан, 1976 жылғы «Тізілді тайпалар және тізілді касталар (өзгерту) туралы» заңында, Конституцияның (Тізілді тайпалар) 1950 жылғы бұйрығына өзгерістер енгізу арқылы ешқандай қателік жоқ. 2019 жылдың 17 қаңтарында Тізілді касталар мен тайпаларды зерттеу және оқыту институты (SCSTRTI) Дхангар мен Гадарияның айырмашылығын және Дхангар сөзінің хинди нұсқасының Дхангад (Дхангад) екенін, оның 1950 жылы Президент/Үндістан Үкіметі шығарған жарлыққа сәйкес, Уттар-Прадеш штатында Тізілді каста ретінде жіктелетіні туралы Үкіметтің Бас хатшысына хат жолдады. Олар Гадария қауымының धनгарларын (Дхангар) Тізілді касталар тізіміне қоспай, Уттар-Прадеш штатындағы Басқа да артта қалған касталар тізіміне жатқызуды ұсынды.
Dhangar (shepherds) is a sub caste of the Gadaria caste in Delhi, Madhya Pradesh and Chhattisgarh, the Kuruba caste in Karnataka and the Bharwad caste in Gujarat. According to the 27th report of Standing Committee on Labour and Welfare with regards to SCs and STs order (Second Amendment) Bill, 2002:text= There are two distinct communities having similar nomenclature, one is Dhangad which is a sub group of Oraon, a Scheduled Tribe appearing at S. No 36 of the List of Scheduled Tribes. The traditional occupation of this community is cultivation. There is another community known as 'Dhangar' whose traditional occupation is cattle rearing and weaving of woolens. The 'Dhangad' and the 'Dhangar' are two distinct communities having no ethnic affinity at all. The Dhangars who are shepherds have been notified as Nomadic tribe in the State of Maharashtra. Therefore, there is no printing mistake in the Scheduled Castes and Scheduled Tribes (Amendment) Act, 1976 through which the Constitution (Scheduled Tribes) Order, 1950 was amended. On 17 January 2019, the Scheduled Castes and Scheduled Tribes Research and Training Institute (SCSTRTI) wrote a letter to the Principal Secretary to the Government of Uttar Pradesh stating the difference between Dhangar and Gadaria, and that the Hindi version of the word Dhangar is धंगड़ (Dhangad), which is classified as Scheduled Caste in Uttar Pradesh, as per the Gazette notification issued in 1950 by the President/Indian Government. They recommended that the Gadaria community's धनगर (Dhangar) should not be included in the Scheduled Caste category and rather belong to the Other Backward Class category in the state of Uttar Pradesh.