Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кохем – Рейнланд-Пфальц жеріндегі Кохем-Зелл округінің орталығы және ең ірі қаласы. 5000-нан астам тұрғыны бар Кохем Германияның екінші кіші округ орталығы болып есептеледі. 2009 жылдың 7 маусымынан бері ол Кохем қауымдастығының құрамына кіреді.
Cochem is the seat of and the biggest town in the Cochem Zell district in Rhineland Palatinate, Germany. With just over 5,000 inhabitants, Cochem falls just behind Kusel, in the Kusel district, as Germany's second smallest district seat. Since 7 June 2009, it has belonged to the Verbandsgemeinde of Cochem.
География
Кохем теңіз деңгейінен шамамен 83 метр биіктікте орналасқан, ал қалалық аумағы 21,2 км² құрайды. Қала орталығы және Сельдің шеткі бөлігі Мозельдің сол жағалауында, ал Конд құрамына кіретін бөлігі оның оң жағалауында жатыр. Тағы бір құрамына кіретін бөлік – Браухек, оның ішінде сауда аймағы, әскери-әуе күштерінің казармасы және жаңа қалалық құрылыстар Эйфель тауларының жоғалуында, Bundesstraße 259 тас жолы бойында, қала орталығынан біршама қашықтықта орналасқан. Кохем аумағына құятын өзендер: Краклебах, Эбернахер Бах, Сехлербах, Фальцбах, Мертшелтбах және Энтетбах.
Cochem lies at an elevation of some 83 m above sea level and the municipal area measures 21.2 km2. The town centre with the outlying centre of Sehl upstream lies on the Moselle's left bank, while the constituent centre of Cond lies on its right. A further constituent centre, Brauheck, with its commercial area, air force barracks and new town development, lies in the heights of the Eifel on Bundesstraße 259, some from the town centre. Emptying into the Moselle in Cochem are the Kraklebach, the Ebernacher Bach, the Sehlerbach, the Falzbach, the Märtscheltbach and the Enthetbach.
Тарих
Кельттік және рим дәуірлерінде Кохемде қоныс болған. 866 жылы ол алғаш рет Villa cuchema деп құжатталған. Тарихтан белгілі басқа атаулары: 893 жылы Cuhckeme және Chuckeme, 1051 жылы Cochemo, 1056 жылы Chuchumo, 1130 жылы Kuchema, 1136 жылы Cuchemo, 1144 жылы Cocheme, содан кейін Cuchme, ал 18 ғасырда Cochheim немесе Cocheim. Кохем императорлық иелік болған. 1294 жылы Нассау королі Адольф оны Трир архиепископтығына кепіл ретінде берді және 1794 жылы француз оккупациясы басталғанға дейін Трир сайлау округінің құрамында қалды. 1332 жылы Кохемге қала құқығы берілді, одан кейін қаланың қазірге дейін сақталған қабырғалары салынды. 1423-1425 жылдары қалада оба эпидемиясы болды. 1623 жылы электор Лотар фон Меттерних капуцин монастырын құруға бастама берді. Отыз жылдық соғыста қала қоршауға алынды, бірақ басып алынбады. 1689 жылы король Людовик XIV әскері алдымен Виннебург (сарай) өртеп, содан кейін Кохем қаласын және оның сарайын басып алды. Қайта құру ұзаққа созылды. 1794 жылдан бастап Кохем француз үкімдігінде болды. 1815 жылы Вена конгресінде ол Пруссия Корольдігіне қосылды. Луи Фредерик Жак Равени 1866 жылы бұрынғы императорлық сарайдың қирауын сатып алып, оны қайта құруды бастады. 1927 жылы Кохемде Мозель өзені арқылы көпір салынғаннан кейін ғана, 1932 жылы әкімшілік реформа барысында Конд және Зель балықшылар ауылдары қаламен біріктірілді. "Скагеррак көпірі" деп аталған бұл көпір 1927 жылдың 23 қаңтарында ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыста Кохемнің ескі қаласының көп бөлігі қирады. Соғыс кезінде Бруттиг және Трейс ауылдары арасындағы Натцвейлер концлагерінің Зеисиг жер асты лагерінің штабы да осы жерде орналасқан. Ең көп адам саны 13 000 тұтқынды құрады. Олар Bosch компаниясына құл еңбегін көрсетті, ол Германияның соғыс қажеттіліктері үшін маңызды болған ұшқыштар, тұтану жүйелері және қыздыру шамындарын жасады, бұл өте қатыгез жағдайда жасалды. 1946 жылдан бері Кохем жаңадан құрылған Рейнланд-Пфальц штатының құрамына кіреді.
As early as Celtic and Roman times, Cochem was settled. In 866, it had its first documentary mention as Villa cuchema. Other names yielded by history are Cuhckeme and Chuckeme in 893, Cochemo in 1051, Chuchumo in 1056, Kuchema in 1130, Cuchemo in 1136, Cocheme in 1144, then Cuchme, and into the 18th century Cochheim or Cocheim. Cochem was an Imperial estate. It was pledged by King Adolf of Nassau in 1294 to the Archbishopric of Trier and remained Electoral Trier territory until the French occupation began in 1794. In 1332, Cochem was granted town rights, and shortly thereafter, the town fortifications, which still stand today, were built. Between 1423 and 1425, the town was stricken with a Plague epidemic. In 1623, Elector Lothar von Metternich brought about the founding of a Capuchin monastery. In the Thirty Years' War, the town was besieged, but not conquered. In 1689, King Louis XIV's troops first burnt the Winneburg (castle) down and then conquered the town of Cochem with its castle. Reconstruction was long and drawn out. Beginning in 1794, Cochem lay under French rule. In 1815, it was assigned to the Kingdom of Prussia at the Congress of Vienna. Louis Fréderic Jacques Ravené bought the ruin of the former Imperial castle in 1866 and began its reconstruction. Only after a bridge was built across the Moselle at Cochem in 1927 were the two fishing villages of Cond and Sehl amalgamated with the town in the course of administrative reform in 1932. This bridge, called the "Skagerrak Bridge", was dedicated on 23 January 1927. In the Second World War, great parts of Cochem's old town were destroyed. Also during the war, the operations staff of the underground subcamp of Zeisig of the Natzweiler concentration camp between the villages of Bruttig and Treis was located here. At its height, 13,000 people were imprisoned. They provided slave labour for Bosch, which made spark plugs, ignition systems, and glow plugs, which were important to the German war effort, under brutal conditions. Since 1946, Cochem has been part of the then newly founded state of Rhineland Palatinate.
Елтаңба
Қаланың қаруын былайша сипаттауға болады: тік бөлінген, оң жағы күміс фонға қызыл крест, сол жағы қызыл, оң жағынан қара киіммен киген күміс қол шығып, осы қолдың ішкі жағынан алтын түсті екі кілтті шалысқан күйде ұстап тұр, кілттердің бастары жоғары қарап тұр. Кохем қаласы мен оның қамалы 1298 жылдан бастап Трир архиепископтарының билігінде болды. Олар 1332 жылы Кохем қаласына қала құқығын да берді. Қала қаруындағы элементтер Трир курфюрсттығымен байланысты ұзақ тарихына сілтеме жасайды. Оң жақтағы (қару ұстаушының оң жағы, көрерменнің сол жағы) қызыл крест – Трирдің ежелгі гербі, ал сол жақтағы (қару ұстаушының сол жағы, көрерменнің оң жағы) кілттер – Әулие Петрдің белгісі, осылайша Трирдің қасиетті қамқоршысын көрсетеді. Бұл композиция ең ерте белгілі қала мөрінде, 15 ғасырдың басында пайда болды, бірақ ол 14 ғасырдың соңында жасалған болуы мүмкін.
The town's arms might be described thus: Per pale argent a cross gules and gules issuant from dexter a sinister hand of the first vested sable holding two keys in saltire Or, the wards to chief. The town of Cochem and its castle were held by the Archbishops of Trier beginning in 1298. They also granted Cochem town rights in 1332. The charges in the town's arms are thus purely references to its long history with the Electorate of Trier. The red cross on the dexter (armsbearer's right, viewer's left) side is Trier's old armorial bearing, and the keys on the sinister (armsbearer's left, viewer's right) side are Saint Peter's attribute, thus representing Trier's patron. This composition appeared in the earliest known town seal, from the early 15th century, which likely dates from a bit earlier, the late 14th century.
Саяси даму
Қалалық кеңес және Verbandsgemeinde кеңесі 2008 жылғы 23 қазанда бұл ұсынысты мақұлдағаннан кейін, 2009 жылғы 7 маусымда Кохемнің бұрынғы Verbandsgemeinde-нің еркін қаласы Кохем аймағының Verbandsgemeinde құрамына кірді. Осыған орай, мемлекеттік билік 2009 жылғы 18 ақпанда қаладан Verbandsgemeinde-ге белгілі бір мүліктердің меншігін беруді де қамтитын заң қабылдады. Кохемнің қосылуына байланысты Verbandsgemeinde өз атын өзгертіп, Кохем Verbandsgemeinde аталды.
After both the town council and the Verbandsgemeinde council approved the motion on 23 October 2008, the until then Verbandsgemeinde free town of Cochem became part of the Verbandsgemeinde of Cochem Land on 7 June 2009. In connection with this, the state government also enacted a law on 18 February 2009 that deals with, among other things, the transfer of ownership of certain properties from the town to the Verbandsgemeinde. The Verbandsgemeinde also changed its name with the amalgamation of Cochem, becoming the Verbandsgemeinde of Cochem.
Басқа көрікті жерлер
Кохемде көруге тұрарлық басқа да нәрселер бар, олардың ішінде қаланың үстінен көрініс ашатын Pinnerkreuz және бұрынғы Император сарайы (Райхсбург) бар. Бұларға арқан жолмен жетуге болады. Мозель өзені бойында серуендеуге арналған жағалау да бар. Сонымен қатар, тарихи Senfmühle ("Бұршақ диірмені") және Мозельдегі су деңгейін өлшейтін үй де қызығушылық тудырады. Жоғарыда айтылған қамалдар мен кейбір діни ғимараттар туралы толыққанды ақпарат төменде келтіріледі.
Other things worth seeing in Cochem include the Pinnerkreuz, a lookout point overlooking the town which can be reached by chairlift and the former Imperial castle (Reichsburg). There is also a promenade along the Moselle. Further points of interest are the historic Senfmühle ("Mustard Mill") and the water gauge house on the Moselle. More detailed information about the castles and some of the ecclesiastical buildings mentioned above follows.
Кохем императорлық қамалы
Рейхсбург Кохем алғаш рет 1130 жылы құжаттарда тіркелген. 1151 жылы оны патша Конрад III басып алып, императорлық қамал деп жариялады. 1688 жылы қамал француз королі Людовик XIV әскерлері тоғыз жылдық соғыс (Германияда Пфальц мұрагерлік соғысы деп аталады) кезінде басып алды, ал келесі жылы оны қиратты. Қамал ұзақ жылдар бойы қираған күйде жатты, 1868 жылы берлиндік кәсіпкер Луи Фредерик Жак Равени оны 300 алтын маркаға сатып алып, готикалық жаңарту стилінде қайта жаңғыртты. 1978 жылдан бері ол Кохем қаласына тиесілі және Рейхсбург ГМБХ компаниясы басқаруда.
The Reichsburg Cochem had its first documentary mention in 1130. In 1151, it was occupied by King Konrad III, who declared it an Imperial castle. In 1688, the castle was overrun by French King Louis XIV's troops in the course of the Nine Years' War (known in Germany as the Pfälzischer Erbfolgekrieg, or War of the Palatine Succession), and the following year, they destroyed it. The castle complex long lay in ruins before in 1868 it was bought by the Berlin businessman Louis Fréderic Jacques Ravené for 300 Goldmark and then reconstructed in the Gothic Revival style. Since 1978 it has been owned by the town of Cochem and is administered by a company named Reichsburg GmbH.
Виннебург қамалының қираған жері
Виннебург XIII ғасырдың екінші жартысында салынған. 1304 жылы алғаш рет құжатта Вирих фон Вунненбергке тиесілі екені айтылған. Келесі ғасырларда қамал кешені үнемі кеңейтілді, бірақ ол Вунненбергтер (кейін Виннебург) иелігінде болды. 1637 жылы осы ақсүйек отбасының ұрпақтары қырылғаннан кейін, қамал Меттернихтер отбасына өтті. 1689 жылы Тоғыз жылдық соғыс кезінде қамал француз әскерлерімен қоршауға алынып, жаулап алынып, жарылған. Ол ешқашан қалпына келтірілмеді және бүгінге дейін қираған күйінде сақталған. Дегенмен, 1832 жылы князь фон Меттерних оны сатып алды, бірақ қайта құру жобасы іске аспады. 1932 жылдан бері қамал Кохем қаласының меншігінде.
The Winneburg was built in the latter half of the 13th century. It had its first documentary mention in 1304 as belonging to a one Wirich von Wunnenberg. In the centuries that followed, the castle complex was steadily expanded while all the while remaining within the ownership of the Lords of Wunnenberg (later Winneburg). After this noble family died out in 1637, the castle passed to the family Metternich. In 1689, during the Nine Years' War, the castle was besieged, taken and blown up by French troops. It was never restored, and remains in ruins to this day. It was, however, bought in 1832 by Prince von Metternich, but no reconstruction ever came about. Since 1932, it has been owned by the town of Cochem.
Сент-Рохтың оба шатыры
Пешкапель Сент-Рохус, сондай-ақ Петерскапель деп те аталатын бұл шіркеудің негірі архиепископ Отто фон Зигенхайнның оба кезінде Кохем қаласының әдеттегі салықтары мен алымдарын он жылға тоқтатқан тұсында қаланған сияқты. Ол Браун мен Хогенбергтің гравюрасында С. Петтерсберг деп сипатталған. Кішкентай, тіктөртбұрышты шіркеудің қасында қонақ үй орналасқан. Батыс порталдың үстіндегі қызыл құмтастан жасалған кілт тастың да сол кезге жататындығы мүмкін. Ауа райының күшті әсеріне қарамастан, Zweipass-пен шеңберленген, бұлттарда отырған баласымен бірге Мадоннаның биік рельефін көруге болады. 1666 жылы оба індеті Кохемге қайта оралды. Бұл, Филипп Эммерих фон Виннебург пен Дитрих Адольф фон Меттернихтің 1680 жылы шіркеу үшін жаңа ғимарат салуына себеп болуы мүмкін. Осы жаңа ғимаратпен бірге обадан қорғайтын әулие Рох шіркеудің атымен атала бастады. 1682 жылғы ағаштан жасалған құрбандық алтарында екі азаматтың елтаңбасы бейнеленген. Алтартүстің артында 1820 жылы жаңадан орнатуға Майкл Лютердің есімі жазылған. Орталық алтартүстің суреті – рухани (папа, аббаттар, орден мүшелері, дін қызметкерлері) және дүниелік (императорлар, патшалар, епископтар) биліктерінің өкілдерін құшалаған Мәриямның даңқы. Оның үстінде Әке, Ұл және Киелі Рухтан тұратын Киелі Үштік бейнеленген, ал оның екі жағында құм сағатымен Өлім мен мадақтар мен псалмдардан үзінділер жазылған тулары бар періште тұр. Орталық алтартүстің үстіндегі картушта баласымен бірге әулие Антоний бейнеленген. Алтаның ең жоғарғы бөлігінде, ашық қалпақтың үстінде кілті мен кітабы бар әулие Петр орналасқан. Бастапқыда шіркеудің әшекейлеріне Мария Магдалина, әулие Рох, әулие Себастьян, әулие епископ Николай және Рохтың тағы бір мүсіні кірген. Тіпті төбе ортасында жартылай рельеф түрінде әулие Рохтың иті бейнеленген. Шіркеудің әшекейлерінің арасында бір кезде ұрланған шамшырақ болған. Бұл – қысқа жеңі бар қолға ұқсайтын қабырғаға бекітілген шам.
The Pestkapelle St. Rochus, also known as the Peterskapelle seems to have had its groundwork laid in the time when Archbishop Otto von Ziegenhain waived Cochem's customary taxes and levies for ten years on the occasion of the Plague. It is described in an engraving by Braun and Hogenberg as S. Pettersberg. Standing next to a small, rectangular chapel was a hostel. It is also possible that the red sandstone keystone set above the west portal comes from this time. Despite heavy weathering, a high relief of a Madonna sitting on clouds, with Child, framed with a Zweipass, can be made out. In 1666, the Plague came once again to Cochem. This might well have been the reason why Philipp Emmerich von Winneburg and Dietrich Adolf von Metternich endowed a new building for the parish in 1680. With this new building, the Plague saint, Roch, came to the fore as the chapel's namesake. The wooden altar from 1682 shows the two men's coat of arms. A notice on the back names Michael Luter for a new setting in 1820. The central altar image is a glorification of Mary that sweeps over the representatives of the spiritual (pope, abbots, members of orders, priests) and worldly (emperors, kings, bishops) estates. Seen above her is the Holy Trinity with the Father, the Son and the Holy Ghost, and beside her are Death with the hourglass, and an angel with banners bearing doxologies and quotations from psalms. A cartouche above the central altar shows Saint "Anthony with Child". On the uppermost part of the altar, on an open gable, is Saint Peter with a key and a book. Originally, the chapel's ornamentation included images of Mary Magdalene, Saint Roch, Saint Sebastian, the holy bishop Nicholas and another statue of Roch. Saint Roch's dog was even depicted in the middle of the ceiling in a half relief. Among the chapel's adornments was once a chandelier, which has since been stolen. It was a wall fixture in the shape of an arm dressed with a short sleeve.
Сехлер дом Сент-Антониус Аббас
1493 жылы Кохем қауымына Мозель өзенінің жағасындағы Сельде жаңа шағын шіркеу салмаққа рұқсат берілді. Сельде бұрын шағын шіркеу болған, бірақ ол қайда орналасқаны қазір белгісіз. Жаңа шағын шіркеуді қаржыландыру Папа Александр VI және Трир архиепископы Иоганн II Баденнің (1456–1503) индульгенциялық жеңілдіктері арқасында мүмкін болды. Осы шағын шіркеудің ғибадатханасы бүгінге дейін сақталған, ал 1915 жылы салынған батыс порталы оны толықтырады. Шағын шіркеу аббат және жергілікті тұрғын Антониусқа, епископ Вольфгаңға (оның бейнелері архиепископ Иоганнның гербімен бірге кілт тастар ретінде қолданылған), Мадоннаға, епископ Рупрехтке және таза Куненге арналған. Әр сейсенбі және бейсенбі күндері Кохем пасторы шағын шіркеуде мисса өткізетін, ал оның үстіне шағын шіркеу жыл сайын Кохем валютасында 6 гульден мен 24 вайспфенниг алатын. Осы үшін шағын шіркеудің жанындағы Сельдің шабындығынан алынған шөп кепіл ретінде берілді. Сель тұрғындары Кохемнің өздеріне жеке қалалық құқықтары жоқ «жартылай қалалықтар» болды, ал Кохем қалалық кеңесі бастапқыда «Сель соборы» деп аталатын шағын шіркеуге қоңырау ілуге қарсылық білдірді. Кейіннен шағын шіркеуге 1441 жылы құйылған қоңырау орнатылды. Онда «AVE MARIA GRACIA PLENA DOMINUS TECUM MCCCCXXXXI» («Күлімдей Мариям, толық мейірім – Раббың сенмен бірге – 1441») деген жазу бар. Бүгінде мұнда 16 ғасырдың басында жасалған «Айқышқа ілінген Мария» бейнесі табылды, ол Диан Эккерттің Сент-Мартинге сыйлаған нұсқасы.
In 1493, the parish of Cochem was granted leave to build a new chapel in Sehl on the bank of the Moselle. There had already been a chapel in Sehl, but its whereabouts are now unknown. Financing for the new chapel was made possible by Pope Alexander VI's and Archbishop of Trier Johann II of Baden's (1456–1503) indulgence privileges. Of this chapel, the quire still stands today, filled out by the west portal built in 1915. The chapel was consecrated to the abbot and local resident Antonius, bishop Wolfgang (depictions of whom are to be found used as keystones together with Archbishop Johann's coat of arms), the Madonna, bishop Ruprecht and the virgin Cunen. Each Tuesday and Thursday, a mass was to be said in the chapel by the Cochem pastor, for which the chapel would yearly receive 6 Gulden and 24 Weißpfennig in Cochem currency. For that, the hay from Sehl's meadows, bordering on the chapel, was pledged. Sehlers were "half townsmen" of Cochem without their own municipal rights, and the Cochem town council at first spoke out against the move to bring a bell to the so called Sehler Dom ("Sehl Cathedral"). The chapel later got one that was cast in 1441. It bears the inscription "AVE MARIA GRACIA PLENA DOMINUS TECUM MCCCCXXXXI" ("Hail Mary, full of grace – the Lord [is] with thee – 1441"). Found here today is a "Mary under the Cross" from the early 16th century, a gift from Dean Eckert to Saint Martin's.
Үш айқышқа арналған часовня
Кохем мен Зель арасындағы ашық жерде, Им-Хаг деп аталатын дәстүрлі кадастрлық аймақтағы жартастардың арасында орналасқан Капель Зу ден дрей Крузен ("Үш крест шатыры") Мозель аңғарына таңғажайып көрініс ашады. Осы жердегі алғашқы шатырдың салынуы, оның алдында тұрған Крестке айдалану тобы сияқты, 1652 жылы Трир сайлаушысы Карл Каспер фон дер Лейеннің кезінде жасалған сыйлықтың нәтижесі болуы мүмкін. Базальт айқышқа сәйкес келетін жыл жұмсақ құмтасқа жазылған. Бүгінде бұрынғы ұрылардың бейнесі жоқ екі тау кресі ортадағы кресті екі жағынан қоршап тұр. Сол жақтағы кресте шебердің бас әріптері – П. А. жазылған. 19 ғасырдың ортасында алғашқы шатырдың жағдайы нашарлағандықтан, сол кездегі бас құрылысшы Джозеф Далмар аға кеңесіне жүгінуге тура келді. Алайда шатырдың жағдайына байланысты оны жөндеу мүмкін болмады. Сондықтан Далмар жаңа ғимарат салу жоспарын жасап, оның сметасын ұсынды. Бұл жоба Кохем тұрғындарының өз қаражатымен қаржыландырылды. Көптеген шағын сыйлықтардан басқа, оннан астам талерлік ірі сома да жиналды. Жаңа шатыр құрылысына қажетті қаражатты көбейту үшін лотерея ұйымдастырылды. Лотереяның жүлдесі ретінде бір жұп тапочка ұсынылды, оны капитан Сэбель жеңіп алды. Бұл лотереядан тағы да он талер түсті, бұл жаңа шатырды 1850 жылға дейін аяқтауға мүмкіндік берді. Далмар оны еңістен үш метр артқа қарай салуды жоспарлады. Бұл үшін қажетті жерді Бауэр отбасы сыйға берді. Сонымен қатар, шатырдың жабын тақталарына да шығын кетті. Мұнда алғаш табылған 16 ғасырға жататын "Мейірім тағы" (неміс тілінде Гнаденстуль) қазір Сент-Мартин шіркеуінің "Ескі хорында" орналасқан.
On an open spot between Cochem and Sehl in the traditional cadastral area known as Im Haag at some crags, the Kapelle Zu den drei Kreuzen ("Chapel at the Three Crosses") offers an impressive view into the Moselle valley. The building of the first chapel on this spot may well stem, like the Crucifixion group that stands before it, from an endowment made in 1652 in Elector of Trier Karl Casper von der Leyen's time. There is a corresponding year in soft sandstone mounted in the middle of the otherwise basalt cross. Two tau crosses, today lacking the former thief figures that once hung on them, still flank the middle cross. Carved into the left one are the master's initials, P. A. In the mid 19th century, the first chapel had fallen into such disrepair that then master builder Joseph Dalmar Senior's advice was sought. The chapel's condition, however, made any renovation impossible. So, Dalmar instead put forth a plan for a new building, along with a cost estimate. It was financed through donations from the Cochem townsfolk themselves. Besides the many small ones, there was also a big one of more than ten Thaler. To raise more monies to defray the building costs for the new chapel, a raffle was held. Offered as a prize was a pair of slippers, which was won by Captain Sabel. This raffle yielded a further ten Thaler, making it possible to complete the new chapel by 1850. Dalmar planned it to be built three metres farther back into the slope. The land needed for this was donated by the family Bauer. There were further expenses, such as those for roof boards and slates. The "Throne of Mercy" (Gnadenstuhl in German) from the 16th century that was originally found here now stands in the "Old Quire" at Saint Martin's.
Сент-Ремакл шіркеуі
Кондтың шеткі орталығындағы Сент-Ремакл шіркеуін алғаш рет көретін адам оның салынысының қаншалықты жақын уақытта болғанына (1964–1967 жж.) таңғалуы мүмкін. Оның қарапайым, айқын және әрі күшті нысаны, жергілікті құрылысқа тән шифер тастардың қолданылуы және шіркеудің тік жүзімдіктердің етегіндегі көршілерімен үйлесімді орналасуы көптеген келушілерді оның құрылыс мерзімі тарихқа қарай жылдарға соққандығына сендіреді. Шіркеу құрылысын жоспарлаған шебер Эмиль Стеффанн (1899–1968) бұл ғимараттың өзен арғы бетіндегі сарайға қарсы тұру үшін және көпір басы ретінде қызмет етуін көздеген. Бұл жұмыстың қарапайымдылығына қарамастан, жоғары сапасы шіркеу ішінде айқын байқалады. Сент-Ремакл – қазіргі заманғы шіркеу құрылысының үлгілі үлгісі. Ол, ең алдымен, ашықтықты білдіреді: Екінші Ватикандық собордан кейінгі діни рәсімдерді жүзеге асыру үшін және алтарудың төңірегіндегі қауым үшін. Крест тәрізді кеңістік ақталған кірпіш қабырғалармен қоршалған, үлкен дөңгелек терезелермен толықтырылған. Крестің үш жоғарғы бөлігінде, терең апсидаға дейін, алтару орнына дейін кеңейтілген үлкен дөңгелек аркалар орналасқан. Орындықтар мен ғибадатхананың үстінде үлкен дөңгелек шамшырақ ілген. Әшекейлеу өзінде бірнеше құнды, қайта қалпына келтірілген суреттер мен ескі, бұрын бұзылған шіркеудің мүсіндерін, сондай-ақ заманауи суретшілердің консервативті стильде жасалған туындыларын қамтиды: Йохем Пехаудың криптадағы күмбездің іргетасы мен кілт тасы, Клаус Балкедің криптадағы киелі ыдысы, Пол Нагельдің металл торлары, Якоб Шварцкопфтың апсидадағы қорғасын шыны терезесі және Кристоф Андерстің амбо, мәңгілік жалын мен алтару шамдағысы. Шіркеу барлық құлшылық уақытында ашық.
Anyone seeing Saint Remaclus's in the outlying centre of Cond for the first time might be surprised at how recently it was built (1964–1967). The plain, clear and also mighty shape, the slate quarrystones used in its building that are so typical of local construction and the way the church fits so well among its neighbours at the foot of the steep vineyards would lead many visitors to believe that its building date must lie quite far back in history. According to the plan conceived by master church builder Emil Steffann (1899–1968), the building was meant to serve as a bridgehead and a counterpoint to the castle over on the other side of the river. The execution of this work, which was simple yet marked by great quality, stands out quite strongly within the church. Saint Remaclus's stands as an exemplary conception in modern church building. It incorporates above all openness: for the liturgical implementation after the Second Vatican Council, and for the congregation around the altar. The cross shaped space is surrounded by whitewashed brick walls, punctuated by great round windows. Mighty circular arches expand on the cross's three upper arms from the pews to the altar position before the deep set apse. A huge wheel shaped chandelier spreads over the pews and the chancel. The ornamentation has been consciously reduced to a few very valuable, restored images and figures from the old, and now demolished, parish church, and to conservatively wrought artworks by contemporary artists: foundation stone and keystone in the crypt's barrel vaulting by Jochem Pechau, the tabernacle in the crypt by Klaus Balke, the forged grille by Paul Nagel, the lead glass window in the apse by Jakob Schwarzkopf and the ambo, the eternal flame and the altar candleholder by Christoph Anders. The church is opened at all service times.
Bundesbank-Bunker Cochem компаниясы
1962 жылы Deutsche Bundesbank Кохем Конд қаласында, жер астынан 30 метр тереңдікте, Bundesbank-тің оқу және демалыс орталығының екі үйімен жасырынған бункер салды. Бункердегі қассада 15 миллиард марка сомасындағы Германия маркасы банкноттарының қосалқы сериясы сақталды. Бұл банкноттар Суық соғыс кезеңінде, егер Шығыс блогы қолданыстағы марка банкноттарын жаппай жалған ақша басып, Батыс Германия экономикасын құлатпақ болса, айналымға енгізілуі тиіс еді. Қассаны ашу үшін Франкфурттан келген банк қызметкерлері үш түрлі кілт пен құлып комбинациясын ұсынуы керек еді.
In 1962, Deutsche Bundesbank built a secret bunker in Cochem Cond, 30 meters underground, disguised by two houses of the training and recreation center of Bundesbank. The bunker's vault held a reserve series of German mark banknotes totaling 15 billion marks during the Cold War, intended to enter circulation in case the Eastern Bloc would try to cripple West German economy by massively counterfeiting the existing DM banknotes. To open the vault, bank officials from Frankfurt would have to bring over three different keys and a lock combination.
Табиғи ескерткіштер
Кохемде Мозельдің 24 шақырымдық бөлігі – Бреммнен басталатын көптеген иректерден тұратын Кохмер Крампен аяқталады. Императорлық қамалдың үстінде 550 жылдан астам ғасырлық тарихы бар Лесшерлинде тал тұр, оны тіпті Кохем теміржол станциясынан таудан анық көруге болады, сондықтан ол Табиғат ескерткіші мәртебесіне ие. Кондтың шеткі ауданынан жоғарырақ Браузелай табиғатты қорғау аймағы орналасқан, онда Жерорта теңізіне тән өсімдіктер өседі. Кохемнен көп алыс емес, Клоттен ауылынан Мозель бойымен төмен қарай Дортебахталь табиғатты қорғау аймағы жатыр, ол әсем көріністерімен серуендеуге лайық жер.
At Cochem, the Cochemer Krampen, a 24 kilometre long stretch of the Moselle made up of many winding bows beginning upstream at Bremm, comes to an end. Above the Imperial castle is found the Lescherlinde, a limetree which, owing to its great age of more than 550 years – it can even be clearly recognized up on the mountain from Cochem railway station – holds the status of Natural Monument. Above the outlying centre of Cond lies the Brauselay Nature Conservation Area, which has Mediterranean vegetation. Not far from Cochem, down the Moselle from the village of Klotten, is found the Dortebachtal Nature Conservation Area, a place well worth a hike for its scenery.
Экономика және инфрақұрылым
Кохем қаласы шарап өсіру және туризммен ерекшеленеді, бірақ соңғы онжылдықтарда олардың экономикалық маңызы азайып келеді. Маңызды туристік орындарға Рейхсбург Кохем (Кохем императорлық қамалы), Конд шеткі аймағындағы Фрейзейтцентр Кохем (демалыс орталығы), жақын орналасқан "Клоттен даласы мен демалыс паркі" (Wild und Freizeitpark Klotten) және Эйфель жоталарындағы Эдигер Эллер демалыс және гольф курорты жатады. Дегенмен, қазіргі таңда тұрғындардың көп бөлігі экономиканың басқа салаларында жұмыс істейді. Толық жұмыс күнімен жұмыс істейтін жүз шаруашылығы кәсіпорнының саны оннан аспайды.
The town of Cochem is characterized by winegrowing and tourism, even if their economic importance has been waning over the past few decades. Important tourism sites are the Reichsburg Cochem (Cochem Imperial castle), the Freizeitzentrum Cochem (leisure centre) in the outlying centre of Cond, the nearby Wild und Freizeitpark Klotten ("Klotten Wilderness and Leisure Park") and the Ediger Eller holiday and golf resort up in the Eifel heights. A majority of the inhabitants, though, can now be found employed in other branches of the economy. There are fewer than ten full time winegrowing businesses.
Көлік
Қала Кобленц–Триер желісінде жатыр, ол Кохем мен Эдигер-Эллер аралығында Каизер-Вильгельм туннелінен өтеді, ол 1877 жылы салынғаннан бастап 1887 жылға дейін Германиядағы ең ұзын туннель болды. Аталған стансада Regionalbahn, Regional Express және InterCity пойыздарымен қатар, таңертең және кешке бір ICE пойыз да тоқтайды, бұл Берлинмен таңертеңгі және кешкі байланысты қамтамасыз етеді. Сонымен қатар, бірнеше аймақтық автобус бағыттары да бар. Қала Verkehrsverbund Rhein Mosel ("Рейн-Мозель көлік бірлестігі") құрамына кіреді.
The town lies on the Koblenz–Trier line, which between Cochem and Ediger Eller runs through the Kaiser Wilhelm Tunnel, which from its completion in 1877 until 1887 was Germany's longest tunnel at Calling at the station are Regionalbahn, Regional Express and InterCity trains, along with one ICE train each morning and evening affording a morning evening link with Berlin. Moreover, there are a few regional buslines. The town belongs to the Verkehrsverbund Rhein Mosel ("Rhine Moselle Transport Association").
Мемлекеттік мекемелер
Қала Бундесвердің (TUK Cochem Brauheck) орналасқан жері және әкімшілік және білім беру орталығы болып табылады. Кохем – Кохем қауымдастығының және Кохем-Целль ауданының әкімшілік орталығы. Кохемде Amt соты, жұмыспен қамту бюросы, Wasser und Schifffahrtsamt Koblenz Mosel ("Кобленц Мозель су және кеме тасымалы кеңсесі") филиалы, денсаулық сақтау бөлімі, аудандық су тарту мекемесі, полиция бөлімшесі және су қауіпсіздігі полиция бөлімшесі, аурухана, екі зейнеткерлер үйі, есімі шешілмеген мүгеделіктері бар адамдарға арналған үй (Эбернах монастырында), неміс Қызыл Крестінің және Wasserwacht құтқару станциясы, сондай-ақ жақсы жабдықталған өрт сөндіру бригадасы орналасқан.
The town is a Bundeswehr location (TUK Cochem Brauheck) and an administrative and educational centre. Cochem is the administrative seat of the Verbandsgemeinde of Cochem and the Cochem Zell district. Located in Cochem are an Amt court, an employment office, a branch office of the Wasser und Schifffahrtsamt Koblenz Mosel ("Koblenz Moselle Water and Ship Transport Office"), a health unit, the district waterworks, a police station and the water safety police station, a hospital, two seniors' residences, a home for those with mental handicaps (at Ebernach Monastery), a German Red Cross and Wasserwacht rescue station and a well equipped fire brigade.