Кіріспе

Кохем – Рейнланд-Пфальц жеріндегі Кохем-Зелл округінің орталығы және ең ірі қаласы. 5000-нан астам тұрғыны бар Кохем Германияның екінші кіші округ орталығы болып есептеледі. 2009 жылдың 7 маусымынан бері ол Кохем қауымдастығының құрамына кіреді.

География

Кохем теңіз деңгейінен шамамен 83 метр биіктікте орналасқан, ал қалалық аумағы 21,2 км² құрайды. Қала орталығы және Сельдің шеткі бөлігі Мозельдің сол жағалауында, ал Конд құрамына кіретін бөлігі оның оң жағалауында жатыр. Тағы бір құрамына кіретін бөлік – Браухек, оның ішінде сауда аймағы, әскери-әуе күштерінің казармасы және жаңа қалалық құрылыстар Эйфель тауларының жоғалуында, Bundesstraße 259 тас жолы бойында, қала орталығынан біршама қашықтықта орналасқан. Кохем аумағына құятын өзендер: Краклебах, Эбернахер Бах, Сехлербах, Фальцбах, Мертшелтбах және Энтетбах.

Тарих

Кельттік және рим дәуірлерінде Кохемде қоныс болған. 866 жылы ол алғаш рет Villa cuchema деп құжатталған. Тарихтан белгілі басқа атаулары: 893 жылы Cuhckeme және Chuckeme, 1051 жылы Cochemo, 1056 жылы Chuchumo, 1130 жылы Kuchema, 1136 жылы Cuchemo, 1144 жылы Cocheme, содан кейін Cuchme, ал 18 ғасырда Cochheim немесе Cocheim. Кохем императорлық иелік болған. 1294 жылы Нассау королі Адольф оны Трир архиепископтығына кепіл ретінде берді және 1794 жылы француз оккупациясы басталғанға дейін Трир сайлау округінің құрамында қалды. 1332 жылы Кохемге қала құқығы берілді, одан кейін қаланың қазірге дейін сақталған қабырғалары салынды. 1423-1425 жылдары қалада оба эпидемиясы болды. 1623 жылы электор Лотар фон Меттерних капуцин монастырын құруға бастама берді. Отыз жылдық соғыста қала қоршауға алынды, бірақ басып алынбады. 1689 жылы король Людовик XIV әскері алдымен Виннебург (сарай) өртеп, содан кейін Кохем қаласын және оның сарайын басып алды. Қайта құру ұзаққа созылды. 1794 жылдан бастап Кохем француз үкімдігінде болды. 1815 жылы Вена конгресінде ол Пруссия Корольдігіне қосылды. Луи Фредерик Жак Равени 1866 жылы бұрынғы императорлық сарайдың қирауын сатып алып, оны қайта құруды бастады. 1927 жылы Кохемде Мозель өзені арқылы көпір салынғаннан кейін ғана, 1932 жылы әкімшілік реформа барысында Конд және Зель балықшылар ауылдары қаламен біріктірілді. "Скагеррак көпірі" деп аталған бұл көпір 1927 жылдың 23 қаңтарында ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыста Кохемнің ескі қаласының көп бөлігі қирады. Соғыс кезінде Бруттиг және Трейс ауылдары арасындағы Натцвейлер концлагерінің Зеисиг жер асты лагерінің штабы да осы жерде орналасқан. Ең көп адам саны 13 000 тұтқынды құрады. Олар Bosch компаниясына құл еңбегін көрсетті, ол Германияның соғыс қажеттіліктері үшін маңызды болған ұшқыштар, тұтану жүйелері және қыздыру шамындарын жасады, бұл өте қатыгез жағдайда жасалды. 1946 жылдан бері Кохем жаңадан құрылған Рейнланд-Пфальц штатының құрамына кіреді.

Елтаңба

Қаланың қаруын былайша сипаттауға болады: тік бөлінген, оң жағы күміс фонға қызыл крест, сол жағы қызыл, оң жағынан қара киіммен киген күміс қол шығып, осы қолдың ішкі жағынан алтын түсті екі кілтті шалысқан күйде ұстап тұр, кілттердің бастары жоғары қарап тұр. Кохем қаласы мен оның қамалы 1298 жылдан бастап Трир архиепископтарының билігінде болды. Олар 1332 жылы Кохем қаласына қала құқығын да берді. Қала қаруындағы элементтер Трир курфюрсттығымен байланысты ұзақ тарихына сілтеме жасайды. Оң жақтағы (қару ұстаушының оң жағы, көрерменнің сол жағы) қызыл крест – Трирдің ежелгі гербі, ал сол жақтағы (қару ұстаушының сол жағы, көрерменнің оң жағы) кілттер – Әулие Петрдің белгісі, осылайша Трирдің қасиетті қамқоршысын көрсетеді. Бұл композиция ең ерте белгілі қала мөрінде, 15 ғасырдың басында пайда болды, бірақ ол 14 ғасырдың соңында жасалған болуы мүмкін.

Саяси даму

Қалалық кеңес және Verbandsgemeinde кеңесі 2008 жылғы 23 қазанда бұл ұсынысты мақұлдағаннан кейін, 2009 жылғы 7 маусымда Кохемнің бұрынғы Verbandsgemeinde-нің еркін қаласы Кохем аймағының Verbandsgemeinde құрамына кірді. Осыған орай, мемлекеттік билік 2009 жылғы 18 ақпанда қаладан Verbandsgemeinde-ге белгілі бір мүліктердің меншігін беруді де қамтитын заң қабылдады. Кохемнің қосылуына байланысты Verbandsgemeinde өз атын өзгертіп, Кохем Verbandsgemeinde аталды.

Басқа көрікті жерлер

Кохемде көруге тұрарлық басқа да нәрселер бар, олардың ішінде қаланың үстінен көрініс ашатын Pinnerkreuz және бұрынғы Император сарайы (Райхсбург) бар. Бұларға арқан жолмен жетуге болады. Мозель өзені бойында серуендеуге арналған жағалау да бар. Сонымен қатар, тарихи Senfmühle ("Бұршақ диірмені") және Мозельдегі су деңгейін өлшейтін үй де қызығушылық тудырады. Жоғарыда айтылған қамалдар мен кейбір діни ғимараттар туралы толыққанды ақпарат төменде келтіріледі.

Кохем императорлық қамалы

Рейхсбург Кохем алғаш рет 1130 жылы құжаттарда тіркелген. 1151 жылы оны патша Конрад III басып алып, императорлық қамал деп жариялады. 1688 жылы қамал француз королі Людовик XIV әскерлері тоғыз жылдық соғыс (Германияда Пфальц мұрагерлік соғысы деп аталады) кезінде басып алды, ал келесі жылы оны қиратты. Қамал ұзақ жылдар бойы қираған күйде жатты, 1868 жылы берлиндік кәсіпкер Луи Фредерик Жак Равени оны 300 алтын маркаға сатып алып, готикалық жаңарту стилінде қайта жаңғыртты. 1978 жылдан бері ол Кохем қаласына тиесілі және Рейхсбург ГМБХ компаниясы басқаруда.

Виннебург қамалының қираған жері

Виннебург XIII ғасырдың екінші жартысында салынған. 1304 жылы алғаш рет құжатта Вирих фон Вунненбергке тиесілі екені айтылған. Келесі ғасырларда қамал кешені үнемі кеңейтілді, бірақ ол Вунненбергтер (кейін Виннебург) иелігінде болды. 1637 жылы осы ақсүйек отбасының ұрпақтары қырылғаннан кейін, қамал Меттернихтер отбасына өтті. 1689 жылы Тоғыз жылдық соғыс кезінде қамал француз әскерлерімен қоршауға алынып, жаулап алынып, жарылған. Ол ешқашан қалпына келтірілмеді және бүгінге дейін қираған күйінде сақталған. Дегенмен, 1832 жылы князь фон Меттерних оны сатып алды, бірақ қайта құру жобасы іске аспады. 1932 жылдан бері қамал Кохем қаласының меншігінде.

Сент-Рохтың оба шатыры

Пешкапель Сент-Рохус, сондай-ақ Петерскапель деп те аталатын бұл шіркеудің негірі архиепископ Отто фон Зигенхайнның оба кезінде Кохем қаласының әдеттегі салықтары мен алымдарын он жылға тоқтатқан тұсында қаланған сияқты. Ол Браун мен Хогенбергтің гравюрасында С. Петтерсберг деп сипатталған. Кішкентай, тіктөртбұрышты шіркеудің қасында қонақ үй орналасқан. Батыс порталдың үстіндегі қызыл құмтастан жасалған кілт тастың да сол кезге жататындығы мүмкін. Ауа райының күшті әсеріне қарамастан, Zweipass-пен шеңберленген, бұлттарда отырған баласымен бірге Мадоннаның биік рельефін көруге болады. 1666 жылы оба індеті Кохемге қайта оралды. Бұл, Филипп Эммерих фон Виннебург пен Дитрих Адольф фон Меттернихтің 1680 жылы шіркеу үшін жаңа ғимарат салуына себеп болуы мүмкін. Осы жаңа ғимаратпен бірге обадан қорғайтын әулие Рох шіркеудің атымен атала бастады. 1682 жылғы ағаштан жасалған құрбандық алтарында екі азаматтың елтаңбасы бейнеленген. Алтартүстің артында 1820 жылы жаңадан орнатуға Майкл Лютердің есімі жазылған. Орталық алтартүстің суреті – рухани (папа, аббаттар, орден мүшелері, дін қызметкерлері) және дүниелік (императорлар, патшалар, епископтар) биліктерінің өкілдерін құшалаған Мәриямның даңқы. Оның үстінде Әке, Ұл және Киелі Рухтан тұратын Киелі Үштік бейнеленген, ал оның екі жағында құм сағатымен Өлім мен мадақтар мен псалмдардан үзінділер жазылған тулары бар періште тұр. Орталық алтартүстің үстіндегі картушта баласымен бірге әулие Антоний бейнеленген. Алтаның ең жоғарғы бөлігінде, ашық қалпақтың үстінде кілті мен кітабы бар әулие Петр орналасқан. Бастапқыда шіркеудің әшекейлеріне Мария Магдалина, әулие Рох, әулие Себастьян, әулие епископ Николай және Рохтың тағы бір мүсіні кірген. Тіпті төбе ортасында жартылай рельеф түрінде әулие Рохтың иті бейнеленген. Шіркеудің әшекейлерінің арасында бір кезде ұрланған шамшырақ болған. Бұл – қысқа жеңі бар қолға ұқсайтын қабырғаға бекітілген шам.

Сехлер дом Сент-Антониус Аббас

1493 жылы Кохем қауымына Мозель өзенінің жағасындағы Сельде жаңа шағын шіркеу салмаққа рұқсат берілді. Сельде бұрын шағын шіркеу болған, бірақ ол қайда орналасқаны қазір белгісіз. Жаңа шағын шіркеуді қаржыландыру Папа Александр VI және Трир архиепископы Иоганн II Баденнің (1456–1503) индульгенциялық жеңілдіктері арқасында мүмкін болды. Осы шағын шіркеудің ғибадатханасы бүгінге дейін сақталған, ал 1915 жылы салынған батыс порталы оны толықтырады. Шағын шіркеу аббат және жергілікті тұрғын Антониусқа, епископ Вольфгаңға (оның бейнелері архиепископ Иоганнның гербімен бірге кілт тастар ретінде қолданылған), Мадоннаға, епископ Рупрехтке және таза Куненге арналған. Әр сейсенбі және бейсенбі күндері Кохем пасторы шағын шіркеуде мисса өткізетін, ал оның үстіне шағын шіркеу жыл сайын Кохем валютасында 6 гульден мен 24 вайспфенниг алатын. Осы үшін шағын шіркеудің жанындағы Сельдің шабындығынан алынған шөп кепіл ретінде берілді. Сель тұрғындары Кохемнің өздеріне жеке қалалық құқықтары жоқ «жартылай қалалықтар» болды, ал Кохем қалалық кеңесі бастапқыда «Сель соборы» деп аталатын шағын шіркеуге қоңырау ілуге қарсылық білдірді. Кейіннен шағын шіркеуге 1441 жылы құйылған қоңырау орнатылды. Онда «AVE MARIA GRACIA PLENA DOMINUS TECUM MCCCCXXXXI» («Күлімдей Мариям, толық мейірім – Раббың сенмен бірге – 1441») деген жазу бар. Бүгінде мұнда 16 ғасырдың басында жасалған «Айқышқа ілінген Мария» бейнесі табылды, ол Диан Эккерттің Сент-Мартинге сыйлаған нұсқасы.

Үш айқышқа арналған часовня

Кохем мен Зель арасындағы ашық жерде, Им-Хаг деп аталатын дәстүрлі кадастрлық аймақтағы жартастардың арасында орналасқан Капель Зу ден дрей Крузен ("Үш крест шатыры") Мозель аңғарына таңғажайып көрініс ашады. Осы жердегі алғашқы шатырдың салынуы, оның алдында тұрған Крестке айдалану тобы сияқты, 1652 жылы Трир сайлаушысы Карл Каспер фон дер Лейеннің кезінде жасалған сыйлықтың нәтижесі болуы мүмкін. Базальт айқышқа сәйкес келетін жыл жұмсақ құмтасқа жазылған. Бүгінде бұрынғы ұрылардың бейнесі жоқ екі тау кресі ортадағы кресті екі жағынан қоршап тұр. Сол жақтағы кресте шебердің бас әріптері – П. А. жазылған. 19 ғасырдың ортасында алғашқы шатырдың жағдайы нашарлағандықтан, сол кездегі бас құрылысшы Джозеф Далмар аға кеңесіне жүгінуге тура келді. Алайда шатырдың жағдайына байланысты оны жөндеу мүмкін болмады. Сондықтан Далмар жаңа ғимарат салу жоспарын жасап, оның сметасын ұсынды. Бұл жоба Кохем тұрғындарының өз қаражатымен қаржыландырылды. Көптеген шағын сыйлықтардан басқа, оннан астам талерлік ірі сома да жиналды. Жаңа шатыр құрылысына қажетті қаражатты көбейту үшін лотерея ұйымдастырылды. Лотереяның жүлдесі ретінде бір жұп тапочка ұсынылды, оны капитан Сэбель жеңіп алды. Бұл лотереядан тағы да он талер түсті, бұл жаңа шатырды 1850 жылға дейін аяқтауға мүмкіндік берді. Далмар оны еңістен үш метр артқа қарай салуды жоспарлады. Бұл үшін қажетті жерді Бауэр отбасы сыйға берді. Сонымен қатар, шатырдың жабын тақталарына да шығын кетті. Мұнда алғаш табылған 16 ғасырға жататын "Мейірім тағы" (неміс тілінде Гнаденстуль) қазір Сент-Мартин шіркеуінің "Ескі хорында" орналасқан.

Сент-Ремакл шіркеуі

Кондтың шеткі орталығындағы Сент-Ремакл шіркеуін алғаш рет көретін адам оның салынысының қаншалықты жақын уақытта болғанына (1964–1967 жж.) таңғалуы мүмкін. Оның қарапайым, айқын және әрі күшті нысаны, жергілікті құрылысқа тән шифер тастардың қолданылуы және шіркеудің тік жүзімдіктердің етегіндегі көршілерімен үйлесімді орналасуы көптеген келушілерді оның құрылыс мерзімі тарихқа қарай жылдарға соққандығына сендіреді. Шіркеу құрылысын жоспарлаған шебер Эмиль Стеффанн (1899–1968) бұл ғимараттың өзен арғы бетіндегі сарайға қарсы тұру үшін және көпір басы ретінде қызмет етуін көздеген. Бұл жұмыстың қарапайымдылығына қарамастан, жоғары сапасы шіркеу ішінде айқын байқалады. Сент-Ремакл – қазіргі заманғы шіркеу құрылысының үлгілі үлгісі. Ол, ең алдымен, ашықтықты білдіреді: Екінші Ватикандық собордан кейінгі діни рәсімдерді жүзеге асыру үшін және алтарудың төңірегіндегі қауым үшін. Крест тәрізді кеңістік ақталған кірпіш қабырғалармен қоршалған, үлкен дөңгелек терезелермен толықтырылған. Крестің үш жоғарғы бөлігінде, терең апсидаға дейін, алтару орнына дейін кеңейтілген үлкен дөңгелек аркалар орналасқан. Орындықтар мен ғибадатхананың үстінде үлкен дөңгелек шамшырақ ілген. Әшекейлеу өзінде бірнеше құнды, қайта қалпына келтірілген суреттер мен ескі, бұрын бұзылған шіркеудің мүсіндерін, сондай-ақ заманауи суретшілердің консервативті стильде жасалған туындыларын қамтиды: Йохем Пехаудың криптадағы күмбездің іргетасы мен кілт тасы, Клаус Балкедің криптадағы киелі ыдысы, Пол Нагельдің металл торлары, Якоб Шварцкопфтың апсидадағы қорғасын шыны терезесі және Кристоф Андерстің амбо, мәңгілік жалын мен алтару шамдағысы. Шіркеу барлық құлшылық уақытында ашық.

Bundesbank-Bunker Cochem компаниясы

1962 жылы Deutsche Bundesbank Кохем Конд қаласында, жер астынан 30 метр тереңдікте, Bundesbank-тің оқу және демалыс орталығының екі үйімен жасырынған бункер салды. Бункердегі қассада 15 миллиард марка сомасындағы Германия маркасы банкноттарының қосалқы сериясы сақталды. Бұл банкноттар Суық соғыс кезеңінде, егер Шығыс блогы қолданыстағы марка банкноттарын жаппай жалған ақша басып, Батыс Германия экономикасын құлатпақ болса, айналымға енгізілуі тиіс еді. Қассаны ашу үшін Франкфурттан келген банк қызметкерлері үш түрлі кілт пен құлып комбинациясын ұсынуы керек еді.

Табиғи ескерткіштер

Кохемде Мозельдің 24 шақырымдық бөлігі – Бреммнен басталатын көптеген иректерден тұратын Кохмер Крампен аяқталады. Императорлық қамалдың үстінде 550 жылдан астам ғасырлық тарихы бар Лесшерлинде тал тұр, оны тіпті Кохем теміржол станциясынан таудан анық көруге болады, сондықтан ол Табиғат ескерткіші мәртебесіне ие. Кондтың шеткі ауданынан жоғарырақ Браузелай табиғатты қорғау аймағы орналасқан, онда Жерорта теңізіне тән өсімдіктер өседі. Кохемнен көп алыс емес, Клоттен ауылынан Мозель бойымен төмен қарай Дортебахталь табиғатты қорғау аймағы жатыр, ол әсем көріністерімен серуендеуге лайық жер.

Экономика және инфрақұрылым

Кохем қаласы шарап өсіру және туризммен ерекшеленеді, бірақ соңғы онжылдықтарда олардың экономикалық маңызы азайып келеді. Маңызды туристік орындарға Рейхсбург Кохем (Кохем императорлық қамалы), Конд шеткі аймағындағы Фрейзейтцентр Кохем (демалыс орталығы), жақын орналасқан "Клоттен даласы мен демалыс паркі" (Wild und Freizeitpark Klotten) және Эйфель жоталарындағы Эдигер Эллер демалыс және гольф курорты жатады. Дегенмен, қазіргі таңда тұрғындардың көп бөлігі экономиканың басқа салаларында жұмыс істейді. Толық жұмыс күнімен жұмыс істейтін жүз шаруашылығы кәсіпорнының саны оннан аспайды.

Көлік

Қала Кобленц–Триер желісінде жатыр, ол Кохем мен Эдигер-Эллер аралығында Каизер-Вильгельм туннелінен өтеді, ол 1877 жылы салынғаннан бастап 1887 жылға дейін Германиядағы ең ұзын туннель болды. Аталған стансада Regionalbahn, Regional Express және InterCity пойыздарымен қатар, таңертең және кешке бір ICE пойыз да тоқтайды, бұл Берлинмен таңертеңгі және кешкі байланысты қамтамасыз етеді. Сонымен қатар, бірнеше аймақтық автобус бағыттары да бар. Қала Verkehrsverbund Rhein Mosel ("Рейн-Мозель көлік бірлестігі") құрамына кіреді.

Мемлекеттік мекемелер

Қала Бундесвердің (TUK Cochem Brauheck) орналасқан жері және әкімшілік және білім беру орталығы болып табылады. Кохем – Кохем қауымдастығының және Кохем-Целль ауданының әкімшілік орталығы. Кохемде Amt соты, жұмыспен қамту бюросы, Wasser und Schifffahrtsamt Koblenz Mosel ("Кобленц Мозель су және кеме тасымалы кеңсесі") филиалы, денсаулық сақтау бөлімі, аудандық су тарту мекемесі, полиция бөлімшесі және су қауіпсіздігі полиция бөлімшесі, аурухана, екі зейнеткерлер үйі, есімі шешілмеген мүгеделіктері бар адамдарға арналған үй (Эбернах монастырында), неміс Қызыл Крестінің және Wasserwacht құтқару станциясы, сондай-ақ жақсы жабдықталған өрт сөндіру бригадасы орналасқан.