Кіріспе
2005 жылғы Мартин Скорсезе түсірген деректі фильм. «No Direction Home: Bob Dylan» – Мартин Скорсезедің 2005 жылғы деректі фильмі, Боб Диланның өмірін және оның 20 ғасыр американдық халық музыкасы мен мәдениетіне тигізген әсерін баяндайды. Фильм Диланның 1961 жылғы қаңтарда Нью-Йоркке келген сәтінен бастап, 1966 жылғы шілдеде болған мотоцикл апатынан кейін концерттік өнерден шегінгенге дейінгі кезеңді қамтиды. Бұл кезең Диланның халық әншісі және ән авторы ретінде даңққа көтерілуін, оның мәдени және музыкалық өзгерістердің орталығына айналуын көрсетеді, сондай-ақ оның рок стиліне ауысуына байланысты туған дау-дамайлармен жалғасады. Фильмнің атауы Диланның 1965 жылғы «Like a Rolling Stone» әнінің мәтінінен алынған.
No Direction Home: Bob Dylan is a 2005 documentary film by Martin Scorsese that traces the life of Bob Dylan, and his impact on 20th century American popular music and culture. The film focuses on the period between Dylan's arrival in New York in January 1961 and his "retirement" from touring following his motorcycle accident in July 1966. This period encapsulates Dylan's rise to fame as a folk singer and songwriter where he became the center of a cultural and musical upheaval, and continues through the electric controversy surrounding his move to a rock style of music. The title of the film is taken from the lyrics of Dylan's 1965 single "Like a Rolling Stone".
Өндіріс және мазмұны
Фильм алғаш рет 2005 жылдың 26-27 қыркүйегінде АҚШ-та (PBS телеарнасының American Masters сериясының бөлігі ретінде) және Ұлыбританияда (BBC Two телеарнасының Arena сериясының бөлігі ретінде) теледидарда көрсетілді. Фильмнің DVD нұсқасы және оған қоса жүретін саундтрек альбомы (The Bootleg Series Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack) сол айда шықты. Жоба 1995 жылы Диланның менеджері Джефф Розен Диланның достары мен әріптестерімен сұхбаттасуды жоспарлай бастағанда қалыптаса бастады. Сұхбат бергендердің арасында ақын Аллен Гинзберг және фольклорлық музыкант Дейв Ван Ронк болды, екеуі де фильм аяқталғанға дейін қайтыс болды. Диланның бұрынғы қарындасы Сьюз Ротоло да сирек сұхбат берді, ол кейіннен Rolling Stone журналына жобаның нәтижесіне өте қуанғанын айтты. Диланның өзі 2000 жылы Розенмен он сағат бойы ашық және жайлы әңгімелесті. Сол кезде оны білгендермен сұхбаттасқандардың қатарында Джоан Баез, Пит Сигер, Лиам Кланси, Мария Малдаур, Питер Яроу, Джон Коэн, әнші Мейвис Стейплс, суретші Боб Нойвирт, гитарист/органшы Ал Купер және промоутерлер, мысалы, Хэрольд Левентал болды. Чикаго Сан Таймс газетінің сыншысы Роджер Эберт фильмге төрттен төрт жұлдыз берді, оны "терең, мейірімді, көреген портрет жасайды, бірақ соңында Диланды құпиямен орап, ол өмір сүретін орынға сай екенін" айтты.
Roger Ebert of the Chicago Sun Times gave the film four out of a possible four stars, stating that it "creates a portrait that is deep, sympathetic, perceptive and yet finally leaves Dylan shrouded in mystery, which is where he properly lives".
Марапаттар
Фильм 2006 жылдың сәуір айында «Пибоди» сыйлығын, 2007 жылдың қаңтар айында «Колумбия дуПонт» сыйлығын алды, ал Мартин Скорсезе ең жақсы ұзақ формадағы бейнефильм түсіргені үшін «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды.
Мұра
1960 жылғы Нью-Йорк фольклорлық айналысын сипаттайтын деректі фильм Джастин Тимберлейкке Коэн ағайындыларының «Левин Дэвис ішінде» (2013) драмасындағы рөліне шабыт берді. Скорсезе Дилан туралы екінші деректі фильмін он төрт жыл өткен соң шығарды, «Rolling Thunder Revue: Мартин Скорсезеден Боб Дилан туралы» (2019) фильмінде оның 1975 жылғы Rolling Thunder Revue концерттік турнесі туралы айтылады.