Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық спорттық көлік
Italian sports car
Бастапқы жобалау тобы
1963 жылы мамыр айында Lamborghini прототипік қозғалтқышы сынақтан өткен соң, бас инженер Джотто Бизаррини компаниядан кетіп қалды.
After the testing of his prototype Lamborghini engine in May 1963, then lead engineer Giotto Bizzarrini left the company.
GTV прототипі қайта жобалануда
350 GT, 350 GTV прототипімен бірқатар ерекшеліктерді бөлісті, оның ішінде төрт доңғалақты тәуелсіз аспа, төрт валдың 3,5 литрлік Lamborghini V12 қозғалтқышы және алюминий корпусы. Neri және Bonacini жарыс әзірлеу шеберханасының, сондай-ақ тест жүргізушісі Боб Уоллестің ұсыныстары бойынша бірқатар механикалық түзетулер мен жетілдірулер енгізілді. Carrozzeria Touring компаниясы корпусты қайта жобалап, бастапқы пішінін сақтай отырып, дизайнның бөлшектерін жақсартып, тұтас көрініс жасады. Ең байқалатын өзгеріс – прототиптің айналмалы, жасырылған фараларын тұрақты фаралармен алмастыру болды. Ферруччо, өзінің үлкен тур машинасына тегіс, жағымды және ұзақ қызмет ететін қозғалтқыш орнатуды қалап, «қызмет арасында 40 000 шақырым жүруге қабілетті» қозғалтқыш үшін Dallara мен Wallace-ке осы прототипті GTV қозғалтқышының жолға шығаруға арналған нұсқасын реттеуді тапсырды. Нәтижесінде 350 GT-ге орнатылған өте қуатты қозғалтқыш пайда болды. 350 GT дизайны дамып жатқанда, 350 GTV прототипі келесі 26 қазандағы баспасөз мәслихатына және 30 қазандағы Турин автошоуының ашылуына дайындалды. Шасси мен корпус Touring-те біріктіріліп, содан кейін толық жиынтықтар, тіпті бамперлермен бірге Lamborghini зауытына жеткізілді. Автокөліктерді әртүрлі түстерде тапсырыс беруге болады. 1964 жылдың 9 наурызында Lamborghini зауытына жеткізілген алғашқы 350 GT шассиі мен корпусы No. 101 (Touring No. 17001) деп аталды. Сол айда No. 101 Женева көрмесінде таныстырылды. 350 GT-нің алғашқы тапсырыс берушісі No. 104 (Touring No. 17004), 1964 жылдың 31 шілдесінде тапсырылды. No. 104 Синсхайм техникалық мұражайында тамаша жағдайда көрсетілуде. Өндіріс баяу өсті: аптасына 10 автомобиль жасаудың бастапқы мақсатына қарамастан, 1964 жылы клиенттерге 25-тен аз автомобиль жеткізілді.
The 350 GT shared a number of features with the 350 GTV prototype, including a four wheel independent suspension, the quad cam 3.5 liter Lamborghini V12, and an aluminium body. A number of mechanical revisions and refinements were made due to the suggestions of the Neri and Bonacini racing development shop and test driver Bob Wallace. The body was redesigned by Carrozzeria Touring, retaining the original profile while cleaning up details of the design to result in a more cohesive appearance. Most noticeable was the replacement of the prototype's rotating hidden headlights with fixed headlights. In order to fit his grand touring car with a smoother, more pleasant, longer lasting engine that would be "good for 40,000 hard miles between services," Ferruccio had Dallara and Wallace de tune a version of this prototype GTV motor for street use. The resultlater fit in the 350 GTwas a very capable power plant that could reach in top. While this 350 GT design work continued, the 350 GTV prototype was rushed to completion for the upcoming October 26 press meeting and the subsequent inauguration of the Turin Auto Show on the 30th. Chassis and bodies were mated at Touring, which then delivered the complete assemblieswith even the bumpers in placeto the Lamborghini factory. The cars could be ordered in several colors. The first 350 GT chassis and body, delivered to the Lamborghini factory on March 9, 1964, was named No. 101 (Touring No. 17001). That same month No. 101 debuted at the Geneva show. The first customer delivery of a 350 GT was No. 104 (Touring No. 17004), delivered on July 31, 1964. No. 104 is displayed in mint condition at the Sinsheim Technical Museum. Production increased slowly: despite the initial goal of building 10 cars a week, less than 25 cars were delivered to customers in 1964.
Сипаттамалар
350 GT-де толығымен алюминий қорытпасынан жасалған V12 қозғалтқышы бес жылдамдықты ZF қолмен басқарылатын беріліс қорабымен жұптастырылған. Оның алюминийден жасалған корпусы, Salisbury шектелген сырғанау дифференциалы, төрт доңғалақты тәуелсіз серікпесі және вакуумдық күшпен жұмыс істейтін Girling дискілі тежегіштері орнатылған. 350 GT бастапқыда Pirelli Cinturato HS 205 өлшемді дөңгелектермен жабдықталған. Уоллес оның мінез-құлқын автокөлікке орнатудан бұрын кемінде 500 километрлік аралас сынақтар кезінде жан-жақты талдады. Жұмсақ шатыры түсірілгенде, екі орындықтың артындағы сақтау бөліміне жасырылуы үшін жасалған.
The 350 GT had an all aluminium alloy V12 engine mated to a five speed ZF manual transmission. It had an aluminium body, a Salisbury limited slip differential, four wheel independent suspension, and vacuum servo assisted Girling disc brakes all round. The 350 GT was originally fitted with Pirelli Cinturato HS 205 section tyres. A detailed analysis was made of its behavior before installation in the car for at least 500 kilometres of mixed test running by Wallace. When folded down, the convertible top was designed to be concealed in the storage area behind the two seats.
3500 GTZ
Lamborghini 3500 GTZ Эрколь Спадамен жобаланып, Zagato компаниясы құрастырды. Ол Lamborghini 350 GT шассиінің қысқартылған нұсқасын пайдаланды. Барлығы екі автомобиль жасалды: шасси нөмірі 0310 және 0320. Шасси нөмірі 0310 1965 жылы Лондон автосалонында таныстырылды және Миландығы Lamborghini ресми дилеріне сатылды. Бұл автомобиль кейін Австралияға жіберіліп, оң рульді (RHD) конфигурациясына айналдырылды. 2006 жылы оны еуропалық коллекционер сатып алып, сол рульді (LHD) конфигурациясына қайта келтірді.
The Lamborghini 3500 GTZ was designed by Ercole Spada and built by Zagato. It used a shortened Lamborghini 350 GT chassis. Two cars were built in total: chassis number 0310 and 0320. Chassis number 0310 was shown at the 1965 London Motor Show and was sold to Lamborghini’s official agent in Milan. This car was then sent to Australia where it was converted to a RHD configuration. In 2006 this car was purchased by a European collector who converted the car back to a LHD configuration.