Кіріспе

Құс түрлері

Ғолият тұғыры (Ardea goliath), сондай-ақ алып тұғыр деп те аталады, тұғырлар тұқымдасының (Ardeidae) өте ірі су құсы. Ол Сахара төңірегіндегі Африкада, сондай-ақ Оңтүстік-Батыс және Оңтүстік Азияда, саны азайып бара жатқан жерлерде кездеседі.

Сипаттама

Бұл әлемдегі ең үлкен тірі бақа (құрып кеткен Бенну бақасы одан да үлкен болған). Голиат бақасының биіктігі , қанаттарының ұзындығы – және салмағы – . Тарсығының ұзындығы – , ал қанат шегінің орташа ұзындығы – шамасында болады. Ұшу кезінде ол баяу және салмақты көрінеді, және басқа бақалардың айырмашылығындай, аяқтарын көлденең ұстамайды. Аталықтары мен аналықтары бір-біріне ұқсас, жалпы түсі шифер сұр және қастаң қауырсындармен жабылған. Басы мен бұталы шоқысы, беті, арқасы және мойнының жақтары қастаң. Жағы, кеудесі, мойнының алдыңғы бөлігі және жоғарғы кеудесі ақ, ал мойны мен жоғарғы кеудесінде қара жолақтар бар. Төменгі кеудесі мен іштері қара жолақтары бар сары түсті. Арқасы мен үстіңгі қанаттары шифер сұр, ал қанаттары бүгілгенде иықтарында қастаң дақтары болады. Қанаттарының асты ақшыл қоңыр. Жоғарғы мандибулі қара, ал көздің айналасы мен жамбас аймағы жасыл реңі бар сары түсті. Көздері сары, ал аяқтары мен тырнақтары қара. Жастар ересектерге ұқсас, бірақ түсі ақшылдау. Бақалардың арасында осыған ұқсас жарқын түсті қауырсыны бар – кең таралған күлгін бақа, бірақ ол Голиаттан әлдеқайда кішкентай. Күлгін бақамен түс жағынан ұқсас болғанымен, Голиаттың ең жақын туыстары Оңтүстік Азияның үлкен мандибулі және ақ ішті бақалары саналады. Үлкен өлшемдеріне байланысты, бұл үш түрді кейде "алмасты бақалар" деп атайды. Көбінесе екеуін бірге көруге болады, бірақ бұл көбінесе жұптасқан бақалар немесе жас бақалар болады. Күндізгі уақытта тамақтанатын және көбінесе тыныш болатын бұл бақа көбінесе судың астында тұрып, су бетіндегі қозғалысты қадағалайды. Бұл ірі Ardea бақаларының әдеттегі тамақтану тәсілі, және олар үлкен өлшемдеріне байланысты көптеген бақаларға қарағанда терең суларда азықтана алады. Судың толқындануын болдырмау үшін ауыр жүзетін өсімдіктерге қонбаулары да мүмкін. Жыртқыш пайда болғанда, бақа оны тез арада ашық мандибулімен шабады, көбінесе екі мандибулін де балықтың денесіне өткізіп, содан кейін оны бүтіндей жұтады. Кейде бақа мандибулін балықты қозғалмайтын үлкен затқа тартып алу үшін әрекет етеді. Олжаны ұстағаннан кейін бақа оны жұтуға дайындалғанда, жүзіп тұрған өсімдіктерге қояды, себебі бұл процеске көп уақыт кетеді. Баяу қозғалысы мен ұстау уақытына байланысты Голиат көбінесе тамақ ұрлауға бейім. Африкада балықтарды ұстап жейтін бүркіттер жиі Голиаттар аулаған тамақты ұрлайды, бірақ басқа ірі құстар, мысалы, атқыштар мен пеликандар да олардың олжасын ұрлай алады. Оның рационында негізінен балықтар бар. Голиат бақасы салыстырмалы түрде үлкен балықтарға маманданған, орташа олжасының салмағы – , орташа салмағы мен ұзындығы – . –тан асатын балықтар көбінесе қабылданады, бірақ бақаның – балықты жұтып алғандығы туралы хабар бар. Кішкентай балықтарға көңіл бөлмейді, ал орташа алғанда, Голиат күніне 2-3 балық ұстайды. Жергілікті жерлерде сүйікті түрлеріне қарақұмық, қарақұмық, тилапия және сазан жатады. Олар кездесетін кез келген басқа кішкентай жануарларды да жеуі мүмкін, соның ішінде бақаларды, шыршаларды, кішкентай сүтқоректілерді, кесірткелерді, жыландарды, жәндіктерді және тіпті өліктерді.

Өсіру

Оның көбейту маусымы әдетте қарашадан наурызға дейінгі жаңбырлы маусымның басталуымен сәйкес келеді. Кейбір аймақтарда көбейту жыл бойы жүреді, ең жоғары қарқынды мезгілі болмайды. Көбейту әр жылдары жүрмей қалуы мүмкін. Ұя салу орнын таңдауда өте бейімделгіш, Голиат құйрықтары көбінесе аралдарда немесе өсімдік аралдарында ұялайды. Егер арал құрлыққа қосылса, құстар ұя салу орнын тастап кетуі мүмкін. Көлдерде немесе басқа да ірі су қоймаларында әдетте колониялар кездеседі. Олар түрлі құрақ, қамыс, бұталар, ағаштар, тіпті тастар мен үлкен ағаш түптерінде салыстырмалы түрде төмен орналасқан ұялар салады. Ұялаудың таралуы өте өзгермалы, себебі бір жұптан (жақын маңда басқа Голиат ұясы жоқ) бастап, ірі колонияларға дейін кездеседі, жергілікті географиялық ерекшеліктер байқалмайды. Кейде олар басқа құйрық түрлері, құзғындар, дартерлер, ибистер мен шағалалар кіретін аралас түрлер колониясына қосылуы мүмкін. Көбейту мінез-құлқы жақсы зерттелмеген және жұптардың жыл сайын қайта бірігуіне байланысты сырттай байқалуы қиын. Ұялар үлкен, бірақ көбінесе диаметрі шамамен (ұя салу орнының айналасындағы өсімдіктерге байланысты) болатын, берік емес. Жұмыртқалары ашық көк түсті, орташа салмағы (әдетте 3-4) және салмағы шамамен . Жұмыртқа саны 2-ден 5-ке дейін (әдетте 3-4) болуы мүмкін. Инкубация 24-30 күнге созылады. Олар кейде жұмыртқаларды алмастырса да, түрлі экологиялық жағдайлар немесе жыртқыштардың салдарынан жұмыртқалардың шамамен 25% ғана жарылады. Балапандар ұяда анасынан тамақтанып, бірнеше аптадан кейін бір-біріне қарсы қорғаныс позаларын жасай алады. Шамамен бес аптада олар ұядан толығымен ұшып кетеді. Анасы 40-80 күнге дейін балаларына күтім жасайды. Ұядан сәтті ұшқан балапандардың шамамен 62% ересекке дейін тірі қалады. Жергілікті жерлерде аққұйрықты бүркіт және африкалық балықшыл бүркіт колонияларда жыртқыш болуы мүмкін. Олар сылбыр қимылдарына қарамастан, Голиат құйрықтары жылдам ойланып, қауіп жақындағанша ұшып кетеді. Сонымен қатар, оның үлкендігі мен мықты мүсігінің арқасында, толыққанды жетілген Голиат құйрығының тұрақты жыртқыштары болмауы мүмкін.