Кіріспе

1950-1965 Индонезия коммунистік әйелдер ұйымы Gerwani (, "Индонезия әйелдер қозғалысы") 1950 жылы 4 маусымда Семарангта (Орталық Ява) Gerwis (Gerakan Wanita Istri Sedar, "Аң-сезімді әйелдер қозғалысы") ретінде құрылған әйелдер ұйымы болды. 1954 жылы Гервис белсенділік қозғалысы ретінде коммунистік жақтастарға жүгіну үшін жаппай ұйымға қарай қозғалысын білдіру үшін өзінің атын Гервани деп өзгертті. 1950 жылы 500-ден астам мүшелері бар болған Гервани 1963 жылы 1,5 миллион мүшеге ие болды деп мәлімдеді. 1950 жылдары ең ірі әйелдер ұйымдарының бірі ретінде оның кең мүшелігі Индонезия Коммунистік партиясымен (ПКИ) тығыз байланысының нәтижесі болды. Бұл Герванидің, әсіресе, кедей әйелдерге көмек көрсету мәселесімен, сондай-ақ олардың түрлі кәсіподақтармен одақтасуымен көрінді. Дегенмен, Гервани феминисттік және ПКИ-ге басшылық ететін тәуелсіз ұйым болды. 1965 жылы Гервани 3 миллион мүшесі бар екенін мәлімдеді. 1958 жылы басталған Сукарноның "Білімділік демократиясы" кезінде Герванидің гендерлік теңдік, тең еңбек құқықтары және әйелдер мәселесі ПКИ мен Сукарноның мүдделеріне көбірек сәйкес келетін бағытқа ауыса бастады. 1960 жылдары Герванидің басымдығы феминизм емес, империализмге қарсы және "колониализм мен феодализмнің қалдықтарын жою үшін әйелдердің ұлттық бірлігі" болды. С. К. Тримурти сияқты құрылтайшылар, ақыр соңында Герванидің саяси қатысу траекториясынан көңілі қалғаннан кейін Герваниден кетіп қалды. Герванидің ПКИ-мен байланысы ақырында 30 қыркүйекте Геракан оқиғасынан (G30S, 30 қыркүйек қозғалысы) және "көтеріліс әрекеті" оқиғасынан кейін олардың жойылуына әкелді. Гервани мүшелерін тұтқындау және түрмеге қамау Герванидің G30S кезінде алты армия генералдарын өлтіруге қатысы бар деген айыппен негізделді. Lubang Buaya баяндамасы бойынша, тарихшылар Герванидің G30S кезінде алты генералды өлтіргенге дейін және одан кейін садистік, жыныстық қылмыстар жасағанын мәлімдеді. Ең бастысы, Лубанг Буайя коммунистерді G30S-тен кейінгі кезеңде жаппай өлтіруді ақтауға пайдаланылды. Бұл оқиға Герванидің өліміне әкелді. Лубанг Буайя оқиғасының естелігін бүгінгі күні Лубанг Буайя жеріндегі қасиетті Панкасила монументі бейнелейді.

Тарихи контекст

1945 жылы Индонезия тәуелсіздік алғаннан кейін саяси ортада әскерилер мен Сукарноның өкілі болған Индонезия Ұлттық партиясы (ПНИ), Нахдлатул Улама (Ислам ғалымдары кеңесі, НУ), ПКИ және басқа да әйелдер ұйымдары арасындағы бәсекелестік мүдделер болды. Ғалымдар жаңадан тәуелсіз Индонезияда демократияның қысқа өмір сүруі әйелдер ұйымдарының саяси қатысуға тең құқықтар, экономикалық мүмкіндіктер және "әлеуметтік және мәдени" салалар үшін күресте өркендеуіне мүмкіндік берді деп келіседі. Осы кезеңдегі жаңа саяси бостандық әйелдер ұйымдарының саяси, экономикалық және әлеуметтік тең құқықты қамтамасыз ету үшін толық қатысуына мүмкіндік берді. Блэкберннің айтуынша, ресурстардың жетіспеушілігіне байланысты, гендерлік теңдікті қамтамасыз ету үшін, мысалы, ересектер арасында сауаттылық, білім беру және мемлекеттік қызметкерлерге бірдей жалақы төлеу сияқты шараларды жүзеге асыру қиынға соқты. Дегенмен, бұл кезең ерлер мен әйелдердің саяси теңдігін орнату үшін маңызды болды, бұл конституцияда "ерлер мен әйелдерге дауыс беру, үкіметке қатысу және лауазымға ие болу құқығы" қарастырылған. 1950 жылдардың басында әйелдер ұйымдары неке, жұмыс, көп әйел алу және саяси немесе әлеуметтік ұйымдар ретінде олардың ұстанымына байланысты бірқатар мәселелерде айырмашылықтарға ұшырады. Ұлттық әйелдер ұйымдарының көбі саяси партиялармен "саяси партиялардың секциялары" ретінде байланыста болды, сондықтан олардың ұйымдарының қаншалықты саясатталатынын анықтайды. Мысалы, Гервани ПКИ-мен, мұсылман әйелдер ұйымы Мұсылманматпен, Масжумимен, ал Wanita Demokrat Indonesia PNI-мен байланысты. Әйелдер ұйымдары мен саяси партиялар арасындағы байланыс көбінесе гендерлік мүдделер партияның мақсаттарының бір бөлігі ретінде орындалады деген үмітке байланысты болды. Мартин айтып өткендей, біріккен әйелдер саяси ұйымын құрудың сәтсіздігі көптеген әйелдер ұйымдарының арасындағы саяси, діни немесе басқа да идеологиялық айырмашылықтардың нәтижесінде болды. Саяси партияларға мүше әйелдер ұйымдары да осы саясаттың ықпалына ұшырады. Сонымен қатар, ешқандай саяси партияға мүше емес әйелдер ұйымдары да болды. Мысалы, 1952 жылы "Первари" партиясы "жаңа ештеңе ұсынбайды" деп шешті, өйткені әйелдер саяси партиялары бар еді және оның мүшелерінің әртүрлі саяси одақтарының әртүрлілігі салдарынан парламентте орын алу қиын болды. Дегенмен, тәуелсіз әйелдер ұйымдарын үйлестіруге тырысқан орталық ұлттық орган болды: Индонезия әйелдер конгрессі (Kongres Wanita Indonesia немесе Kowani). Ковани әйелдердің өмірін жақсартуды көздейтін тәуелсіз әйелдер ұйымдарын үйлестіретін орталық ұлттық орган болды. Мартин дәл сипаттағандай, әйелдер ұйымдарының арасындағы айырмашылықтың басты белгісі гендер болды, өйткені әртүрлі мүдделер "мұсылман әйелдері, әскери әйелдер, бейтарап әйелдер, университет түлектері, дәрігер әйелдері, коммунист әйелдер, католик әйелдер, медбикелер" болды. Осылайша, ол бір саяси ұстанымға ие болу үшін тым көп болды. Кованидің нұсқаулары бойынша әйелдер ұйымдары көбінесе білім, әлеуметтік қамқорлық және денсаулыққа бағытталған бастамалар арқылы "жас мемлекеттің дамуы" аясында әлеуметтік-экономикалық қажеттіліктерді қанағаттандыруға тырысты.

Гервани

Гервани басқа әйелдер ұйымдарынан көп әйел алу және неке реформасы туралы даулы мәселелерге байланысты ерекшеленді. Виринга Герванидің басқа әйелдер ұйымдарынан айырмашылығын, өйткені Гервани неке реформасын саяси жұмылдыру және гендерлік теңдікті қорғаудың жалғыз "салалы" мәселесі деп санамағандығын айтады. Wieringa сөздері бойынша, Gerwani "ұлттық саяси деңгейде" ең белсенді болғандықтан, "саясатты әйелдер үшін заңды сала ретінде мәлімдеген" жалғыз әйелдер ұйымы болды. 1950-1954 жылдары неке реформасына деген қызығушылық көптеген әйелдер ұйымдарын уайымдаған басты мәселе болды. Әйелдер ұйымдары қамтыған басқа мәселелер білім, жұмыс, азаматтық, зорлық-зомбылық және ана болу. Негізінде, әйелдер ұйымдары бірдей мақсаттарға жетудің ең жақсы тәсілдері туралы өздерінің түсініктері бойынша қайшылыққа ұшырады. Мысалы, барлық әйелдер ұйымдары білім берудің маңыздылығын қолдаса да, кейбіреулері, мысалы, әйелдер ұйымы Персит, аналық және азаматтық тұрғыдан оның маңыздылығын ақылға салды, бұл білім әйелдердің әйелдер рөлін үйде "еріне мансабында жақсырақ көмектесу" үшін жақсартады. Алайда Гервани өз мүшелерін социализм туралы білім беруге бағыттады. 1950 жылдары әйелдер қозғалысы ұлтты құру жобасы аясында әйелдердің өмірін жақсартудың ортақ мақсатына қол жеткізді. Әйелдер ұйымдарының ауқымы туралы тарихи зерттеулер әйелдер ұйымдарының келіскен бір тұтас тұтастай тәсіл немесе саяси, діни идеология болмағандығын анықтайды.

Тарих

1950 жылы 4 маусымда Индонезияның әртүрлі аймақтарындағы алты әйелдер ұйымының өкілдері бірігіп Семаранг қаласында Гервис құрды. Индонезиялық ұлттық революциядағы ортақ тәжірибесі "толық саналы әйелдер" ретінде өз мүдделерін білдіретін бір ұйымды іздеуге итермелеген түрлі әйелдер ұйымдарының коммунистері мен ұлтшыл әйелдері. Рупиндоның (Индонезияның Рукун Путри) әйелдер ұйымдарынан шыққан, Сурабайдан Persatuan Wanita Sedar, Бандугтан Isteri Sedar, Кедириден Gerakan Wanita Indonesia (Gerwindo), Мадурадан Wanita Madura және Пасурадан Perjuangan Putri Republik Indonesia, құрылтайшылардың барлығы Индонезияның ұлттық революциясы үшін голландиялықтар мен жапондарға қарсы күрестегі ортақ тәжірибемен бөлісті. Құрылтай конференциясына Трис Метти, Уми Сарджоно, С. К. Тримурти және Шри Коеснапсиджа сияқты белсенділер төрағалық етті. 1950 жылдары басқа әйелдер ұйымдары сияқты Гервис де ұлттық ұлтшылдықтың ішінде әйелдер мәселесіне баса назар аударды. Тарихшы Элизабет Мартиннің айтуынша, жергілікті ұйымдарды Герви және басқа да жергілікті әйелдер ұйымдарының ұлттық бастамаларына біріктіру "ұлттық болмыстың дамуының көрінісі" болды. 1950 жылдардың басында Гервис - әйелдер мәселесін отбасы мен үйден тыс, кедей, жұмысшы әйелдердің өмірін қамтитын неке реформасынан тыс кедей, ауылдық әйелдерді білдіретін жалғыз ұйымдардың бірі болды. Гервистің коммунистік және ұлтшыл әйелдер екендігі олардың әйелдер мәселесіне араластырылған көзқараста көрініс тапты - бұл комбинация кейіннен ПКИ-нің ықпалының артуымен басым болды. Блэкберн, Виринга және Мартиннің айтуынша, Гервани саясаты басқа ұйымдармен салыстырғанда ғана радикалды болды, бұл Герваниді "консервативті биліктерге қауіп төндіретін" шешуші фактор болды. Дегенмен, әйелдер ұйымынан бұқаралық жағымды коммунистік ұйымға айналу 1954 жылы жаңа жаппай қозғалыстың басталуын білдіру үшін Gerwis-тен Gerwani-ге өзгертілді.

Гервиден Герваниге

Блэкберн және Мартин сияқты ғалымдар 1954 жылы Гервис шешен түрде Гервани Вирингаға ауысқан деп белгілейді. Алайда, бұл ауысуды 1951 жылы бірінші Гервис конференциясынан басталған әлдеқайда ертерекке дейін іздестірді. Гервистің жаңа басшылығы Аидтидің басшылығымен жаппай қолдау табуға бағытталған ПКИ-ге ықпал ететін жаңа ПКИ-ді жақтады. Көптеген мүшелер бұл өзгерістерге қарсы болды. Wieringa Gerwis мүшесі Sujinah-ға берген сұхбатында көрсеткендей: 1965 жылы Gerwani басшылығының айтуынша, бұл ауысу қажет болды, өйткені Gerwis "білімді әйелдер" үшін платформа ретінде тым тар болды. 1954 жылы бұл ауытқуға себепші болған тағы бір фактор - ПКИ-нің Герваниге әйелдер үшін жаппай ұйым болуына қысым жасауы. 1954 жылы Герваниде 80 000-ға жуық мүше бар еді. Бұл күшейтілген ұйым кедей, жұмысшы әйелдер көретін мәселелерді шешу үшін жасалды. 1955 жылы Gerwani басшысы Уми Саржоно, ұйымның әйелдер саясатқа қатысуға дайын болудан бұрын, жұмыс істейтін әйелдерге прагматикалық қажеттіліктері бар әйелдерге көмектесуді қалайтынын түсіндірді, әсіресе олардың басымдықтары гендерлік теңдік емес, негізгі тіршілік ету еді. Бұл ауысу 1954 жылдан кейін Герванидің ПКИ-мен ғана емес, сонымен қатар кәсіподақтармен де одақ құру стратегиясының бір бөлігі болды. Блэкберннің айтуынша, кәсіподақтарда басым көпшілігі ерлер болды, ал Гервани әйелдер мәселесі туралы хабардарлықты арттыру және әйел жұмысшыларының және олардың отбасыларының өмірін жақсартатын өзгерістерді қолдау үшін жұмыс істеді. Сонымен қатар, кәсіподақтар саяси партиялармен де байланыста болды. Осылайша Герванидің Индонезияның барлық еңбек одақтары федерациясы (Сентрал Организация Бурух Селурух Индонезия, SOBSI) және Индонезияның фермерлер майданы (Барисан Тани Индонезия, BTI) сияқты ПКИ-ге мүше одақтармен одақтасуы коммунистік одақтар мен ПКИ арқылы әйелдер мәселелерін тікелей алға тарта алды.

Феминизм

Герванидің индонезиялық қоғамдағы әйелдер туралы идеологиясы мемлекеттің кодратқа деген дәстүрлі көзқарасынан айтарлықтай алыстады. Кодрат әйелдерді үй шаруасына және отбасына ана мен әйел ретінде бағынатын, ал ерлер асыраушы болды. Герваниден айырмашылығы, басқа әйелдер ұйымдары кодратты негізгі идеология ретінде қолдады. Керуани болса, ПКИ-нің коммунистік идеологиясымен қалыптасқан гендерлік қатынасқа қатысты басқаша көзқарасты қабылдады. Алайда, ол "саяси емес партия" болып қалды, оның басты мақсаты ПКИ-ге қолдау табу болды. Гервани әйелдер мәселелерін ұлт құру жобасымен, әсіресе, Индонезияның социалистік көрінісімен байланысты деп санайды. 1950 жылдары Гервистің басымдығы Индонезияның саяси органдарында жұмысшы аналар мен азаматтарға көбірек болды. Бұл назар 1954 жылы олардың ауысуы арқылы одан әрі дамыды, ол Герваниді он алты жастан асқан индонезиялық әйелдерге ашық "білім беру және күрес ұйымы" деп танытты. Гервани мүшелеріне басқа әйелдер ұйымдары мен SOBSI сияқты кәсіподақтардың мүшелері болуға рұқсат етілді. Алайда Виринга Герванидің гендерлік қатынасқа қатысты ұстанымы әйелдердің ана ретінде, олардың жұмысшы және азамат ретінде міндеттерімен біріктіргенін айтады. Осы себепті ғалымдар Гервани Жаңа тәртіп бейнелегендей радикалды емес екендігіне келіседі, өйткені Гервани ерлер мен әйелдер арасындағы айырмашылықтарды гендерлік әлеуметтік тұрғыдан емес, "әлеуметтік проблемалардың" нәтижесі деп қарастырды. 1950 жылдары Герванидің қызметі ауыл деңгейінде өзгерістерді жүзеге асыруды қамтиды. Герванидің бірегей көзқарасы Рахми Ларасатидің Жаңа тәртіп кезеңіндегі би және мәдени құрылыс туралы еңбегінде сипатталған. Ларасатидің айтуынша, Гервани мен әйелдер ұйымдары білім, көп әйел алу және әйелдердің жұмыс орындарындағы құқықтары туралы өз пікірлерін жеткізу үшін "дәстүрлі өнер идиомаларын" қолданған. 1950 жылдары Гервани ұйымдастырған басқа да іс-шаралар - азық-түлік бағасының өсуіне, некедегі құқық бұзушылыққа және жезөкшелікке наразылық білдірген демонстрациялар. Гервани балаларды білімге, ересектерді сауаттылыққа, әйелдердің саяси қатысуын арттыруға, кадрларды бір мезгілде тәуелсіз және саяси белсенді болуға, жұмысшы әйелдерге, аналар мен әйелдерге оқыту үшін сабақтарды қолдады. Алайда, 1960 жылдары әйелдер мәселесіне қарағанда, ұлтты құруға көп көңіл бөлінді. Қазір басты назар алдымен ұлт үшін күреске, содан кейін әйелдер құқығы үшін күреске аударылды. Алайда Герванидің "жаңа индонезиялық әйел" туралы социалистік көзқарасы олардың ПКИ-мен қарым-қатынасына қатысты контекстуалды болуы керек, өйткені бұл байланыс ақыр соңында Герваниге нысанаға айналып, кейінірек Сухартоның Жаңа тәртібіне тыйым салынды.

Гервани мен ПКИ

Герванидің ПКИ-мен екіжақты қарым-қатынасын тарихшылар 1965-66 жылдардағы индонезиялық өлтірулер, индонезиялық әскерилер және Сухартоның жаңа тәртіптің басталуы аясында талқылады. Ұйымның ПКИ-мен тығыз байланысы 1959 жылы президент Сукарноның "Жетекші демократия" бастамасынан кейін тереңдетілді. Герванидің 1950-ші жылдары кедей, ауылдық әйелдердің құқықтары, білім алуы және мәселелеріне назар аудару үшін жасаған күш-жігері 1960-шы жылдары социалистік Индонезия құру үшін таптық күреспен алмастырылды. Басқаша айтқанда, коммунистік Индонезияны құру әйелдер мәселесін шешудің негізгі шешімі ретінде қарастырылды. Бұл жағдайда ұлтшылдық пен коммунизм бір-бірін толықтырады деп саналды, әсіресе екі идеология да жаңа, "заманауи" Индонезияны ұсынды. Бұл Герванидің социалистік қағидаларға негізделген "көрініс, мәдени көзқарас және саяси көзқарас бойынша заманауи" жаңа индонезиялық әйел туралы көзқарасында көрінеді. Алайда, ПКИ мен Гервани әйелдер мәселесі бойынша келіспеушіліктер туындады. Wieringa-ның мәліметінше, PKI демократиялық неке заңдарын, тең құқықты, жер құқығын және әйелдерге тең жалақыны қолдағаннан басқа "әйел мәселесін" қолдамады. Wieringa-ның айтуынша, әйелдер "PKI-нің басымдықтар тізімінде төмен болды". Сол сияқты, 1960 жылдары ПКИ үшін азық-түлік пен киім-кешек бағасының өсуіне қарсы Герванидің демонстрациялары маңызды емес еді. 1960 жылдардан бастап Герванидің ПКИ күн тәртібіне сәйкес "жауынгерлік аналық" бағытына ауысуы 30 қыркүйек қозғалысында (Геракан 30 сентября, G30S) оларға қымбат шығын әкелген қауымдастық болды. Бұл Lubang Buaya-да көрініс тапқандай, ПКИ мүшелерін, сондай-ақ кез-келген аффилиирленген ұйымдарды тыйым салуды және түрмеге қамауды негізге алу үшін қолданылды.

Гервани, G30S қозғалысы және Лубанг Буайя айыбы

G30S оқиғалары ресми баяндамада әртүрлі сипатталған, бірақ Герваниге қатысты G30S қозғалысы Гервани мен Пемуда Раякты алты армия генералдарын азаптау, садистік жыныстық әрекеттер жасау және ақыр соңында өлтіруде айыптап отыр. Бұл тарихын және Герванидің қатысы бар деп есептелетін зерттеуші ғалымдар Гервани Жаңа тәртіпте "идеалданған индонезиялық бірегейлікке" қауіп ретінде қарастырылғанын айтады. Бұл көзқарас Герванидің ПКИ-мен тығыз байланыстары арқылы күшейтілді. Басқа ғалымдар Лубанг Буайяның армияға алты генералдың қазасы үшін ПКИ-ді кінәлауға қалай мүмкіндік бергенін түсіндірді, осылайша генерал-лейтенант Сухартоға Индонезия әскерінің барлық ПКИ мүшелері мен жақтастарын жою арқылы "елді қорғаудың қасиетті міндеті" бар деп мәлімдеуге мүмкіндік берді. Мысалы, Харольд Крауч бұл "міндет сезімін" және армияның Индонезия саясатына араласуын тәуелсіздік кезеңінен бастап, үкімет қол жеткізе алмаған жерде "ұлттың күзетшілері" ретінде араласып, 1957 жылы Сукарноның "Жетекшілік демократиясы" үшін әскери жағдайды енгізумен аяқталды. Сукарно, ПКИ және әскерилер арасындағы бұл қиын тепе-теңдік 1960-шы жылдары Сукарно үш тіректі қабылдағанда күшейді: ұлтшылдық, дін және коммунизм. ПКИ-нің саяси билікке енуі "жерді қайта бөлуді, жұмысшылар мен шаруаларды армия, флот, әуе күштері мен полиция билігіне қарсы тұру үшін "бесінші күш" ретінде қаруландыруды" насихаттайтын саясаттың жаңа өзгерістеріне әсер етті. G30S қозғалысының ресми баяндамалары әртүрлі сипатталған, бірақ Лубанг Буайяның Герваниді суреттеуі ең сенсациялық болды. Ғалымдар бұл әңгіменің ПКИ-ді тек "әдеттегі төңкеріске" қатысқаны үшін ғана емес, сонымен қатар коммунистік жыныстық қатынас пен гендерлік моральдың бұзылуы үшін қалай пайдаланғанын сипаттады. Джон Руза оны "Әскердің психологиялық соғыс мамандары" жазған "сенсациялық журналистиканың" бірі деп сипаттады. Армияның Берсенджатадағы газеттері Гервани әйелдерінің жанжалды азаптап, қинағандығын, "жәбірленушілердің жыныстық мүшелерімен ойнағанын және оларды қолға ұстағанын, сонымен бірге өздерінің жыныстық мүшелерін көрсеткенін" мәлімдеді. Бұл сипаттамалар омыртқаны қию, азаптау және азғындық жыныстық қатынасты "жервани жамандық аналары" "лейтенант Тендеанды әдепсіз ойыншыққа айналдырды" деп айыптайды. Генералдардың өлім-жітімі, олар геруанилердің қолынан қаза тапқан, деген пікір коммунистік әйелдердің моральдық жағынан бұзылып, жыныстық жағынан еріксіз екендіктерін білдіру үшін қолданылды. Бұл идеалданған индонезиялық әйелдердің толық қарама-қарсысы. 1965 жылы 4-5 қазанда жүргізілген аутопсиялар бұл мәлімдемелердің негізсіз екенін дәлелдеді, өйткені генералдар қиратылған жоқ, бірақ шын мәнінде оқ жарақаттарынан қайтыс болды.

Лубанг Буайя айыбының салдары және G30S

Ресми мәлімдемелер бойынша, G30S-те жыныстық тұрғыдан бұзылған, азғын, кісі өлтіруші коммунистік әйелдер армияның истерияны қоздырып, антикоммунистік сезімді арттыру үшін қолданған бір аспектісі болды. G30S-тен кейін Герваниге қарсы пропаганда өрбіді, мысалы, Гервани клиенттерін кастрациялау мен өлтіруден бұрын ПКИ-ге қару алу үшін олардың денелерін сатты деп мәлімдеді. Стивен Дрейклидің айтуынша, Лубанг Буайядағы оқиғалар Индонезия ұлттық қарулы күштеріндегі бұрын ПКИ-ге жанашыр немесе екіталай болған адамдар үшін "партияның атын уланды". Басқаша айтқанда, Лубанг Буайя Гервани, ПКИ және коммунистік сезімталдықты қорлауға және кейіннен жоюға ықпал етті, өйткені олар индонезиялық сәйкестікке қарама-қайшы болды. 1965 жылдан кейін Гервани мүшелерінің көпшілігі сотталмай-ақ жылдар бойы өлтірілді, тұтқындалды немесе түрмеге жабылды. Гервани мүшелері жиі зорланып, содан кейін ұрып-соғылып өлтірілді немесе бүкіл отбасыларымен бірге өлім жазасына кесілді. Гервани мүшелерінің G30S-ке қатысы бар деп болжаған мойындаулары, сәтсіз төңкерістен кейін армияның үгіт-насихаттарының бөлігі болды. Блэкберн айтып өткендей, G30S қозғалысының трагедиясы мен Гервани сияқты ұйымдардың және коммунистердің үстемдігімен жұмыс істейтін SOBSI және BTI сияқты жаппай ұйымдардың жойылуы жұмысшылардың қажеттіліктері жеткілікті түрде ұсынылатын ареналардың жойылуын білдірді.

Женжер-женжер

"Genjer genjer" Шығыс Явадағы Осинг тіліндегі халық әнінен шыққан. Ән - Жавада мол өсетін, сондықтан оны шаруалар, әсіресе қиындық кездері, жиі жейтін жеуге болатын өсімдік - генджер (Limnocharis flava) туралы. Халық әнін алғаш рет саяси жағдайда жапондық оккупация кезінде, әсіресе соғыс кезінде қатты азық-түлік тапшылығы туындаған кезде, адамдарды өмір салтын ұстануға шақыру үшін қолданған. Тәуелсіздік алғаннан кейін әннің танымалдылығы арта түсті және оны Лилис Сурьяни мен Бинг Слэмет сияқты танымал орындаушылар жазды. Әннің тақырыбы шаруалар өміріндегі қиындықтар мен табандылық тақырыбына қатысты, оны ПКИ-де танымал етті және көптеген индонезиялықтар оны партиямен байланыстыра бастады. Жаңа тәртіптің таратып отырған "Любанг Буайя" әңгімесінің айтуынша, Гервани мен ПКИ жастар тобының мүшелері генералдарды өлтірген кезде ән шырқаған. Әннің ПКИ мен Лубанг Буайямен байланысы Жаңа тәртіпке оны кез келген түрде тез тыйым салуға әкелді. Алайда, шын мәнінде, бұл пікірді растайтын дәлелдер аз; бұл пікір 1 қазанда Халим әуе базасында болған ПКИ жастар ұйымының мүшесіне тиесілі халық әндері кітабындағы сөздердің ашылуына негізделген.

Мұра

Лубанг Буайяның есімі мен Герванидің қатысуы туралы ескерткіш Панкасила Сакти Лубанг Буайяда, сондай-ақ мектеп оқушылары жыл сайын көруге тиіс болған Пэнкхианатан Г30С / ПКИ (Г30С / ПКИ сатқындығы) атты үгіт-насихат фильмінде бейнеленген. Бұл тәжірибе Рахми Ларсасатидің кітабында сипатталған. 1950 жылдары ең ірі әйелдер ұйымдарының бірі болған Гервани 1965 жылы тыйым салынды. Сухартоның онжылдықтарында Индонезия халқына сатқындық жасаған адамдар ретінде еске алынды. 1965-1966 жылдардағы антикоммунистік тазалаулар мен Гервани мен солшыл ұйымдарды жамандау Индонезияның жаңа мемлекетінің заңдылығы, мораль және тәртіптің төрешісі ретінде Сухартоның Жаңа Режімінің басталуын қолдады.