Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық флот офицері (1676–1751)
Америка революциялық соғысының генералы және Вирджиния саясаткері
British officer of the Royal Navy (1676–1751)
the American Revolutionary War general and Virginia politician
Томас Мэтьюс (16 қазан 1676 – 2 қазан 1751) – британдық флот офицері, адмирал шеніне дейін көтерілген. Мэтьюс 1690 жылы флотқа қосылып, Тоғыз жылдық соғыс және Испания мұрагерлік соғысы сияқты бірнеше кемеде қызмет етті. Ол кемелерге басшылық етуді Лландафтағы отбасылық эстатында уақыт өткізумен үйлестірді. 1718 жылы Пассаро шайқасында сэр Джордж Бингпен бірге қызмет етіп, өзін ерекше көзге түсірді, содан кейін Жерорта теңізі мен Үнді мұхитында эскадрильяларға қолбасшылық етті, бірақ теңіз қызметінен көп уақыт бұрын зейнетке шықты. 1741 жылы Ұлыбритания Австрия мұрагерлік соғысына қатысқаннан кейін ол қайтадан активті қызметке кірісіп, Жерорта теңізіндегі флотқа қолбасшылық етті. Дипломатиялық міндеттерді орындаудағы әдеттегі қиындықтар, оның үстіне ол флотты басқаруға сенген екінші қолбасшысы Ричард Лестокпен жаман қарым-қатынаста болғандықтан, одан әрі ушықты. Оның теңіз мансабының шешуші сәті 1744 жылы Тулон шайқасында франко-испан флотын тоқтатуға тырысқанда келді. Шайқас шатақ жағдайда, нашар байланыспен және басшылық тізбегінің бұзылуымен жүргізілді. Басым күшке ие болғанына қарамастан, Мэтьюс шешуші нәтижеге қол жеткізе алмады, ал жау бір кемені жоғалтып, қашып кетті, ал Мэтьюстің флоты бір кемені жоғалтып, бірнеше кеме ауыр зақымдар алды. Жеңіске қол жеткізе алмауы британдық қоғамды ашуландырды, соғыс соттары мен қоғамдық тергеулер бірнеше офицерлердің қызметтен босатылуына әкелді. Мэтьюстің екінші қолбасшысы Лесток сотталды, бірақ ақталды, нәтижеге Мэтьюстің нашар жоспарлауы және ашулы және ақылсыз шабуыл жасауы кінәланды. Мэтьюс айыптау бойынша сотталып, флоттан шығарылды. Ол Лондонға көшу алдында Лландафтағы эстатына оралды және 1751 жылы сол жерде қайтыс болды.
Thomas Mathews (October 16762 October 1751) was a British officer of the Royal Navy, who rose to the rank of admiral. Mathews joined the navy in 1690 and saw service on a number of ships, including during the Nine Years' War and the War of the Spanish Succession. He interspersed periods spent commanding ships with time at home at the family estate in Llandaff. He distinguished himself with service with Sir George Byng at the Battle of Cape Passaro in 1718, and went on to command squadrons in the Mediterranean and Indian Ocean, before largely retiring from naval service. He returned to active service in 1741, following Britain's entry to the War of the Austrian Succession, and took command of the fleet in the Mediterranean. The usual difficulties of performing delicate diplomatic duties were further exacerbated by the fact that he was on bad terms with his second in command, Richard Lestock, on whom he relied to manage the fleet. The pivotal moment of his naval career came in 1744, when he attempted to intercept a Franco Spanish fleet at the Battle of Toulon. The action was fought in confused circumstances, with poor communications and the breakdown of the chain of command. Despite possessing the superior force, Mathews was unable to secure a decisive result, and the enemy were able to escape with the loss of one ship, while Mathews's fleet lost one and had several others badly damaged. The failure to secure a victory incensed the British public, and a series of courts martial and a public inquiry led to several officers being cashiered. Mathews' second in command, Lestock, was tried but acquitted, blaming the outcome on Mathews' poor planning and ill tempered and unwise attack. Mathews was tried and convicted of the charges, and dismissed from the navy. He returned to his estates at Llandaff, before moving to London and dying there in 1751.
Отбасы және ерте өмірі
Ол Ландафф сотында, Ландаффта, полковник Эдвард Мэтьюстың ұлы (1700 жылы қайтыс болды) және анасының жағынан сэр Томас Армстронгтың (1624–1684 жж.) немересі болып дүниеге келді (1684 жылы Рай Хаусы құрылысына қатысқандығы үшін өлім жазасына кесілді). Мэтьюс сондай-ақ Уэльстің рыцары сэр Дэвид ап Мэтью және Франция королі Людовик VI-ның ұрпағы болды. 1690 жылы Мэтьюс теңіз флотына қосылып, сол кезде оның ағасы сэр Фрэнсис Уилердің басқаруында болған кемеде қызмет етті. Содан кейін Мэтьюс пен Честер 1710 жылы коммодор Джордж Мартиннің басшылығымен Жаңа Шотландияны басып алуға жіберілген флотқа тағайындалды және Мартин Англияға оралғаннан кейін күштің басшылығын өз қолына алды. Ол Малабар жағалауындағы адмирал Канходжи Ангреге қарсы күштермен кездесті. Оның кемелерінің болуы Ангренің қызметін азайтты, бірақ оның бекіністері бұзылмай қалды. 1742 жылдың маусым айында Мэтьюстың флотының өртке қарсы кемелері Сент-Тропез шығанағына тығылған испандық галереялар эскадрильясын өртеп жіберді. Осы уақытта испан эскадрильясы Тулонға тығылды, ал британдық флот оны Хайерден бақылап отырды. 1744 жылдың 21 ақпанында (жаңа стиль бойынша 10 ақпан, ескі стиль бойынша) испандықтар француз күштерімен бірге теңізге шықты. Мэтьюс, енді өз флагманына оралғаннан кейін, оларды қуды және 22 және 23 ақпанда шайқас болды. Түн түскен кезде сап әлі толыққан жоқ еді, бұл Мэтьюсті кемелердің бірінші кезекте сапты аяқтауын күтіп, сигнал беруге мәжбүр етті. Алдыңғы және орталық эскадрильялар осылай істеді, бірақ артқы эскадрильяның командирі Лесток сапты құрмастан, сигналға бағынды. 21 ақпан күні таңға дейін британдық флоттың артқы бөлігі алдыңғы және орталық бөлімдерден үлкен қашықтықта болды. Ол нәтижені өзінің іс-әрекеттерінің емес, партиялық саясаттың салдары деп есептеді. 1749 жылы Мэтьюс Блумсбери скверіне көшіп, 1751 жылдың 2 қазанында қайтыс болды. Ол Блумсберидегі Сент-Джордж шіркеуіне жерленді.
He was born at Llandaff Court, Llandaff, the son of Colonel Edward Mathews (died 1700), and grandson on his mother's side of Sir Thomas Armstrong (1624–1684) (who was executed in 1684, for his part in the Rye House Plot). Mathews was also a descendant of the Welsh knight Sir David ap Mathew and King Louis VI of France. Mathews joined the navy in 1690, serving aboard , which was then under the command of his uncle, Sir Francis Wheler. Mathews and Chester were then assigned to the fleet sent to reduce and capture Nova Scotia under Commodore George Martin in 1710, and took over command of the force after Martin's return to England. Admiral Kanhoji Angre of the Malabar Coast. The presence of his ships caused Angre's activity to be much reduced, but their strongholds remained impregnable. In June 1742, a squadron of Spanish galleys, which had taken refuge in the Bay of Saint Tropez, was burnt by the fire ships of Mathews' fleet. In the meantime a Spanish squadron had taken refuge in Toulon, and was watched by the British fleet from Hyères. On 21 February 1744 (N. S., 10 February O. S.) the Spaniards put to sea in company with a French force. Mathews, who had now returned to his flagship, followed, and an engagement took place on 22 and 23 February. The line had still not been formed as night fell, leading Mathews to hoist the signal to come to, intending for his ships to first finish forming the line. The van and centre squadrons did so, but Lestock commanding the rear obeyed the order to come to, without having formed the line. By daybreak on 21 February, the rear of the British fleet was separated by a considerable distance from the van and centre. He regarded the outcome as down to factional party politics, rather than as a reflection on his conduct. Mathews moved to Bloomsbury Square in 1749 and died there on 2 October 1751. He was buried at St George's, Bloomsbury.
Тұлға
Матьюстың тұлғасы Тулон дауы кезінде ерекше зерттелді, оның қарсыластары оның ашушаң, ұстамсыз және шайқаста флотқа басшылық етудің күрделі міндетін орындай алмайтынын, осының нәтижесінде жеңілісқа ұшырағанын айтты. Хорас Уолпол сэр Хорас Маннмен хат алысып жатып: «Мэтьюс Құдай сиыр еті мен пудингпен тіршілік етеді деп санайды, жүлделі жұдырықтасу мен бұқа сүреуді ұнатады және Ескі Англияның денсаулығы үшін тұман ішеді» деп жазды. Парламентте сөйлеген сөзінде Уолпол: «Мэтьюс қызу, батыл, өкіметті, жайсыз, шатасқан адам ретінде қала береді» деді. Неапольдің бейтараптығы Мэтьюс Жерорта теңізіндегі қолбасшы болып тұрған кезінде бұзылғанына қарсы болған Манн: «Адмирал Мэтьюсте салауаттылық, әдеп немесе әлемді білу қабілетінің жоқтығы таң қалдырады. Ол тек «иә» немесе «жоқ» дегенді ғана түсінеді және ешқандай аралықты білмейді» деді. Уолпол және оның корреспонденттері Мэтьюсты «Иль Фурибондо» деп атады. Олардың сынағандарына қарамастан, Мэтьюсты жақсы білетіндер оның ашуға оңай берілетінін мойындағанмен, оны «жүректі, мейірімді, сүйкімді, көреген басшы, епті шаруа және құлшыныспен айналысатын спортшы» деп сипаттады.
Mathews' personality was the subject of particular study during the controversy over Toulon, with his detractors claiming that he was hot headed, intemperate, and incapable of managing the complex task of commanding a fleet in battle, which had led to the defeat. Horace Walpole, in his correspondence with Sir Horace Mann, noted that "Mathews believes that Providence lives upon beef and pudding, loves prize fighting and bull baiting, and drinks fog to the health of Old England." In a speech in the Commons Walpole declared "Mathews remains in the light of a hot, brave, imperious, dull, confused fellow." Mann, who was strongly opposed to how Naples' neutrality had been violated during Mathews' tenure as commander in the Mediterranean, declared "'Tis wonderful how void Admiral Mathews is of common sense, good manners, or knowledge of the world. He understands nothing but Yes or No, and knows no medium." Walpole and his correspondents often referred to Mathews as "Il Furibondo". Despite their criticism, those who knew Mathews personally, while admitting that he could be hot tempered, described him as "warm hearted, kindly and affectionate; a clear sighted magistrate, a capable farmer, and a keen sportsman".
Отбасы және шығарылым
1705 жылы Мэтьюс Антигуа аралдық Генриетта Бурджесске үйленді. Олардың Томас есімді ұлы болды, ол әскерде майор болды. Генриетта шамамен 1740 жылы қайтыс болды, ал Мэтьюс 1745 жылдары Миллисент Пауэллге қайта үйленді.
Mathews married Henrietta Burgess, of Antigua, in 1705. The couple had a son, Thomas, who became a major in the army. Henrietta died about 1740, and Mathews remarried about 1745, to Millicent Powell.