Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық адвокат және саясаткер Норман Гарольд Ливер, Манчестер бароны Ливер, ПК (15 қаңтар 1914 – 6 тамыз 1995) – британдық адвокат және Лейборист партиясының саясаткері.
British barrister and politician
Norman Harold Lever, Baron Lever of Manchester, PC (15 January 19146 August 1995) was a British barrister and Labour Party politician.
Ерте өмір
Ол Манчестерде Литвадан келген еврей мата саудагерінің ұлы болып дүниеге келді және Манчестер грамматикалық мектебінде және Манчестер университетінде оқыды. 1935 жылы ол Мидл Темпл адвокатурасының мүшесі атанды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік әуе күшінде қызмет етті. Оның інісі Лесли Ливер, Ливер бароны болды.
He was born in Manchester, the son of a Jewish textile merchant from Lithuania, and was educated at Manchester Grammar School and Manchester University. He was called to the Bar of the Middle Temple in 1935. During World War II he served in the Royal Air Force. His brother was Leslie Lever, Baron Lever.
Мансап
Левер 1945 жылғы жалпы сайлауда Манчестер биржасы округінен парламент мүшесі болып сайланды, кейін 1950 жылдан 1974 жылға дейін Манчестер, Читэм округін өкілдік етті. Оның інісі Лесли Левер көршілес Манчестер Ардвик округінен депутат болып сайланды. Ол 1952 жылы жамандау туралы заңға айналған жеке мүшелік заң жобасын ұсынды. 1967 жылы Экономикалық істер жөніндегі парламенттік мемлекеттік хатшының орынбасары, 1967 жылдың қыркүйегінен 1969 жылға дейін Қаржы министрлігінің қаржы хатшысы, 1969-1970 жылдары Бас төлемақы маманы, 1970-1974 жылдары Көлеңкелі кабинет мүшесі және 1970-1973 жылдары Мемлекеттік есеп комитетінің төрағасы болды. Оның округі 1974 жылдан 1979 жылға дейін Манчестер орталық округіне өзгертілді. 1974 жылғы ақпан айындағы жалпы сайлауда Лейбористер партиясы билікке оралғаннан кейін, ол 1974 жылдан 1979 жылға дейін Ланкастер герцогтігінің канцлері болды. Левер банк және журналистика салаларында көптеген қызметтер атқарды. 1971 жылдан бастап Лондон экономика мектебінің, ал 1973-1986 жылдары Ағылшын тілдесетін одақтың губернаторы болды. 1974 жылдан 1982 жылға дейін Корольдік опера үйінің қамқоршысы, ал 1975 жылдан 1987 жылға дейін Манчестер университетінің кеңесінің мүшесі болды. 1981 жылдан 1987 жылға дейін Корольдік академияның құрметті мүшесі және қамқоршылар кеңесінің төрағасы болды. Ол заң, ғылым, әдебиет және технология салаларындағы құрметті докторлық дәрежесіне ие болды және 1979 жылы Германияның "Еңбегі үшін орденінің" үлкен крестімен марапатталды. 1969 жылы ол Құпия кеңесші болып тағайындалды және 1979 жылдың 3 шілдесінде Манчестер қаласындағы Читэмнің бароны Левер ретінде өмірлік пэр болып жарияланды. Пэр ретінде және тәжірибелі саясаткер ретінде ол 1980 жылғы болат өнеркәсібінің ереуіліне сәтті төрелік етті, бұл Ұлыбританиядағы ең ұзақ өндірістік даулардың бірі болды. 1983 жылы ол Фолкленд соғысы бойынша алты жеке кеңесшінің құрамындағы Фрэнкс комитетінде жұмыс істеді. 1984 жылы ол дамушы елдердің қарыз дағдарысы жөніндегі Комонвелл премьер-министрлері комиссиясының төрағасы болды. Келесі жылы, 1985 жылы, ол "Қарыз және қауіп" атты кітапты жазды, онда дамушы елдердің нашар экономикасын құлдыратып отырған қарыз жүктемесін кешіруді ұсынды.
Lever was elected Member of Parliament for Manchester Exchange at the 1945 general election, then Manchester, Cheetham from 1950 to 1974. His brother, Leslie Lever, was elected MP for the neighbouring Manchester Ardwick seat. He promoted the Private Member's Bill that became the Defamation Act 1952. He was Joint Parliamentary Under Secretary of State for Economic Affairs in 1967; Financial Secretary to the Treasury, September 1967–69; Paymaster General, 1969–70, a Member of the Shadow Cabinet from 1970 to 1974 and Chairman of the Public Accounts Committee, 1970–73. His seat changed again, becoming Manchester Central from 1974 to 1979. On Labour's return to power after the February 1974 general election, he was Chancellor of the Duchy of Lancaster from 1974 to 1979. Lever held a number of business appointments in the banking and journalism sectors. He was Governor of the London School of Economics from 1971, and of the English Speaking Union 1973–86. He was a Trustee of the Royal Opera House from 1974 to 1982, and a Member of the Court of Manchester University from 1975 to 1987. He was an Honorary Fellow, and Chairman of the Trustees of the Royal Academy from 1981 to 1987. He held Honorary doctorates in Law, Science, Literature and Technology and was awarded the Grand Cross, Order of Merit, Germany, 1979. He was appointed a Privy Counsellor in 1969 and created a life peer as Baron Lever of Manchester, of Cheetham in the City of Manchester on 3 July 1979. As a Peer and elder statesman he successfully arbitrated the 1980 Steel Strike, one of the UK's longest industrial disputes. In 1983 he served on the Franks Committee, a committee of inquiry by six Privy Counsellors into the Falklands War. In 1984 he was Chairman of the Commonwealth Prime Ministers' commission into the Developing World Debt Crisis. The following year, 1985 he co wrote "Debt and Danger" which advocated excusing the Developing World a debt burden which was crippling their fragile economies.
Жеке өмір
Оның алғашқы некесі 1939 жылы медицина студенті Этель Себринскимен (туған аты Сэмюэл) болды, бұл неке "достық ажырысумен" аяқталды. 1945 жылы ол Бетти "Билли" Федхерманға (туған аты Вольф) үйленді, олардың бір қызы дүниеге келді, бірақ Бетти қыз туғаннан кейін көп ұзамай лейкемиядан қайтыс болды. Олардың барлығы үш қызы болды. Олар 30 жылдан астам бірге тұрды, ол 1995 жылғы 6 тамызда қайтыс болғанға дейін некеде болды. Олар Диананың "сарайға айналдырған" Итон-сквердегі 22 бөлмелі пәтерде тұрды. Ол шебер бридж ойыншысы болды және жыл сайынғы матчта Халық қабылдауы мен Лордтар палатасының құрамында өнер көрсетті. Ол ойнаған команда көбінесе жеңіске жететін.
His first marriage was in 1939, to a medical student, Ethel Sebrinski (née Samuel), which ended in "a friendly divorce". In 1945, he married Betty "Billie" Featherman (née Wolfe), and they had one daughter, but Betty died of leukemia shortly after the birth. They had three daughters. They were married for over 30 years until his death on 6 August 1995, and lived in a 22 roomed apartment in Eaton Square, which Diane "converted into a palace". He was a strong bridge player, who represented both the House of Commons and the House of Lords in their annual match. The side he played for usually won.
Өлім және мұра
Ол 1995 жылдың тамызында 81 жасқа толғанда қайтыс болды. Оның саясаты 2005 жылы G7 елдері тарапынан, оның өлімінен кейін он жыл өткен соң қабылданы.
He died in August 1995, aged 81. His policy was adopted by the G7 in 2005, a decade after his death.