Кіріспе

Неміс композиторы (1828-1897) Вольдемар Баргиель (1828 жылы 3 қазан - 1897 жылы 23 ақпан) - романтика кезеңінің неміс композиторы және дирижері.

Өмір

Баргиел Берлинде дүниеге келген және Клара Шуманның ана жағынан туған ағасы. Баргиелдің әкесі Адольф белгілі фортепиано және дауыс мұғалімі болған, ал анасы Мариан Тромлиц, әйгілі флейташы Иоганн Георг Тромлицтің немересі, бұған дейін Клараның әкесі Фридрих Викке бақытсыз үйленген. Клара Волдемардан тоғыз жас үлкен еді. Олар өмір бойы бір-бірімен тығыз қарым-қатынаста болды. Ол өзінің табысы мен танылуына әкелген алғашқы мүмкіндіктер Клараға байланысты болды, ол оны Роберт Шуманмен және Феликс Мендельсонмен таныстырды. Баргиел алғашқы сабақтарын үйде, кейіннен Берлиндегі белгілі музыка теориясы мұғалімі Зигфрид Вильгельм Дехннен алды. Шуманның ұсынысы мен Мендельсонның ұсынысы бойынша Баргиел 18 жасында әйгілі Лейпциг консерваториясына музыканың жетекші ғалымдарымен: Игнац Мошелес (пиано) және Нильс Гаде (композиция) және Джулиус Рицпен бірге оқуға барды. 1850 жылы Лейпцигтен кеткеннен кейін ол Берлинге оралды. Ақырында, Клара мен Роберт оның алғашқы шығармаларының, соның ішінде оның Бірінші фортепианолық триосының басылымын ұйымдастырды. Кейіннен Баргиел Кельн мен Роттердам консерваторияларында қызмет атқарды (онда ол композитор Бертольд Турстың қарындасы, болашақ әйелі Гермин Турспен танысты). Оның көптеген шәкірттерінің арасында Пауль Юон, Вальдемар фон Бауснерн, Александр Ильинский, Агнес Цечулин және Леопольд Годовский болды. Оқыту мен композициялаудан басқа, Баржиел Брамспен бірге Шуманның және Шопеннің толық шығармаларының редакторы болды. Баргиел көп ән жазбаса да, оның шығармаларының көбісі жақсы ойластырылған және мықты музыкалық шеберлік танытады. Оның камералық музыкасы - төрт кыллы квартет, бір кыллы октат және үш фортепиано триосы - оның шығармашылығының маңызды бөлігі.

Композициялардың таңдалған тізімі

W/o Opus No1 Е мажордағы аспаптық квартет (Опп. 4 Пианино үшін алты багаталь (1851) Оп.15 Пианино үшін фантазиялық шығарма (1856) Оп. 16 Прометейге арналған увертюра (1852, 1854 және 1859 жылдары қайта қаралған) Op. 30 До мажордағы симфония (1864) Оп. 31 Сюита G минор фортепиано үшін (I. Прелюдия; II. Элегия; III. Марсия фантастика; IV. Шерцо; V. Адажио; VI. Финал) (1864) Оп. 32 Пианиноға арналған сегіз фэнтезилік шығарма (1866 жылы жарық көрген) Оп. 33 96-шы Забур жыры, екі хор үшін (жұмысты 1867 жылы баспадан шығарды) 37-ші фортепианолық трио No. 3 in B flat (1870 жылы басылған) Op. 38 Скрипка немесе виолончель және фортепиано немесе оркестр үшін G мажордағы Адагио (1871) Оп. 39 Көктемгі әндер (пианиномен үш бөлімді хор үшін) (жарияланған 1872) Op. 41 Сегіз фортепианолық шығармалар (1873 жылы жарық көрген) 44 Impromptus, фортепиано үшін (1869?, 1880 жылы жарық көрген) Op. 45 Этюда және фортепиано үшін Токката (жарияланған 1880 ж.) 47-ші саздық квартеті No 4 ре минорда (жарияланған 1888) Op. 48 Интермецо оркестр үшін (Оп. 34 фортепиано сонатасы) (Оп. 46)

Анықтамалар мен дереккөздер

Бұл беттегі кейбір ақпарат Edition Silvertrust веб-сайтында көрсетілген, бірақ осы құжатты GNU Free Documentation License шарттары бойынша көшіруге, таратуға және/немесе өзгертуге рұқсат берілді.