Кіріспе

Симон Морье (шамамен 1390 ж. 1450), Шартрейн өлкесіндегі Ноген ле Ройдің жанындағы Жильдің иелері, жүз жылдық соғыс кезінде ағылшынның жағында болған ортағасырлық француз дворяны. Ол 15 ғасырда ағылшындықтар басқыншылық жасаған Париждің провосты болды және өмір бойы Францияда ағылшын ісінің табанды қолдаушысы болды.

Бургундиялық партизандық

Жоғарғы дәрежелі ер адам әрі ер адам болған Морье Францияның билеуші класы арасындағы ақылсыз патша Карл VI регенттігін басқару үшін жүргізіліп жатқан күреске араласты. Ол арманьяктерге қарсы бургундтардың жақтасына айналды және Баварияның Изабеосының (Франция королевасы) қызметінде болды. 1420 жылы Бургундияның ағылшын одақтастары Парижді басып алғаннан кейін, Морье жаңа режиммен ынтымақтасты. 1422 жылы француз тағына кішкентай Генрихтің отырғанынан кейін француз регенттігін баланың ағасы Джон, Бедфорд герцогы қабылдады, ол француздарды ағылшын билігіне бейімдеу саясатын қабылдады және Бургундия партизандарын билік бақтарына тағайындады. 1422 жылы 1 желтоқсанда Бедфорд Морьеді Париж провосты етіп тағайындады, ол Пьер Ле Веррат пен Жан де Ла Баумның орнын басады және бұл лауазымды 1432 жылға дейін ұстады. Ол өз қызметін теріс пайдаланған деп айыпталып, парламент алдында прокурор алдында куәлік беруге мәжбүр болды. Морье Арагонға дипломатиялық миссияға қатысқан көрінеді. Осы және басқа да қызметтері үшін ол 1425 жылы 31 мамырда француз тәжінен сыйлық алды. Оған Сен-Пиат (оның ата-бабасы Гийом Морьеге тиесілі болған), Монлуэ және Талвоазин иеліктері кірді. 1430 жылы 23 шілдеде ол Менилдің иегері ретінде сипатталған. 1431 жылы 11 тамызда оған Ходан берілді, оның қамалы стратегиялық жағдайда орналасқан. Ол 1427 жылы Монтаргистің сәтсіз қоршауында соғысып, тұтқынға алынды. 1429 жылдың ақпан айында ағылшын Джон Фастольфпен бірге Морье Орлеанды қоршауға арналған жеткізілім конвойының әскери ертелігін басқарды және оны Герринг шайқасында француздардың шабуылынан сәтті қорғады. Англия жағында оның немере інісі де қаза тапты, Морьедің өзі де жаудың тұтқынына түсті. Алайда 1429 жылдың қыркүйегінде ол Жанна д'Арктың Парижге шабуыл жасауын теріске шығарды. 1432 жылы француздар Шартрді күтпеген жерден басып алған кезде, Морье оны қайтадан алуға тырысты. 1433 немесе 1434 жылы Морье Монлеридің капитаны болды. Ол 1435 жылы Котентинде шайқасты.

1435 жылдан кейінгі мансап

Бургундия герцогы Аррас келісімін (1435 ж.) қол қою арқылы Англиямен одақтан бас тартқаннан кейін, Морье ағылшын тарапына адал болып қалды. 1436 жылы француздар Парижді басып алған кезде ол тағы да Шарентон көпірінде тұтқынға алынды. Оның қамқоршысы, белгілі Дени де Шейли, Месниль Обри мен Монтанглауттың иеліктері үшін оны босатты, ал Морьеге француз астанасынан ағылшын гарнизонының қалған бөлігімен және олардың француздық одақтастарымен бірге шығуға рұқсат етілді. Англияның патшасы Генрих VI Морьеге жомарт зейнетақы мен бірқатар маңызды қызметтер берді. 1437 жылы 24 маусымда ол корольдің Франция мен Нормандияның Ұлы Кеңесінің мүшесі болып тағайындалды, ал 1438 жылдың наурыз айынан 1445 жылдың қарашасына немесе 1446 жылдың ақпанына дейін Морье Франция мен Нормандияның қазынашысы болды. Ол Дрю, Ла-Рош-Гюйон (1440 ж.) және Сен-Ло (1445 ж.) кемелерінің капитаны болды, сондай-ақ Мео (1439 ж.), Крил және Понтуаза (1441 ж.) қалаларын қорғауға көмектесті. Тур (1444 1449) келісімінің бұзылуына әкелген бірқатар қақтығыстардың бір бөлігі ретінде Морье 1449 жылы 25 ақпанда Торси-ле-Гранд қаласында француз гарнизоны Диппеге жасаған рейдте тұтқындалды. Бұл оқиға ағылшын партизандарының кездесуі кезінде болды, оның ішінде Морье де болды. Ол 1449 жылдың 4 шілдесі мен 1452 жылдың 31 қазанында тұтқында қайтыс болды, бұл күні оның әйелі жесір болған.

Отбасы

Симон Морье - Этьен Морьедің (1395 жылы 20 тамыздан кейін қайтыс болған) әйелі Гаушере Ла Верньерден туған ұлы. Олар шамамен 1385-1389 жылы үйленді. Морье алдымен Бланш де Попинкурмен, Месниль Обридің ханымымен (1422 жылы 10 желтоқсанда қайтыс болды) 1420 жылы үйленді. Олардың бір ұлы болды: Жан Морье, 1458 жылы Жанна де Бретанге, Франциск I-нің заңсыз қызы, Бретан герцогы. 1495 жылы 16 қарашада Жан Випартпен үйленген Маргарита Морье деген қыздары болды. Екінші некесі Жанна де Лейнимен немесе Лейнимен (өлгені 1436 жылы 28 сәуірден бұрын) шамамен 1425 жылы болды. Олардың қызы болды: Изабелл Морье (арт. 1425 аф. 1506), Гю II Ле Бутейлермен үйленген және ұрпағы болған. Изабеллдің Екатерина де Байлон есімді ұрпағы 17 ғасырда француз Канадасында болған және ол арқылы Солтүстік Америкадағы көптеген адамдар Симон Морьеден тараған деп айта алады. Морье үшінші және соңғы некеде Екатерина де Гавр д'Эскорнаикпен (аф. 1385 беф. 1472), 1440 жылы 4 қаңтар мен 9 сәуір аралығында Ла Рош Гюйондо, шамамен сол уақытта Морье сол жерде капитан болып тағайындалды. Олардың балалары болмады. Екатерина де Гавр д'Эскорнаик Гей II Ле Бутейердің анасы болды. Ол Саймон Морьедің қызы Изабел Морьедің күйеуі еді. Сондай-ақ, Симон Морье және Кэтрин де Гавр д'Эскорнаик Исабель Морьедің ұлы Жан де ле Бутейльердің, Бойсьердің лорды, оның әкесі Альфонс де Байлонның анасы Рене Майлард арқылы Кэтрин де Байлонның үлкен-үлкен-үлкен атасы.