Кіріспе
Лондонның бұрынғы түрмесі Миллбанк түрмесі немесе Миллбанк түрмесі - Миллбанк, Вестминстер, Лондондағы түрме, бастапқыда Ұлттық түрме ретінде салынған және оның тарихының бір бөлігі үшін Австралияға тасымалданудан бұрын сотталған тұтқындарды ұстау мекемесі ретінде қызмет еткен. Ол 1816 жылы ашылып, 1890 жылы жабылды.
Millbank Prison or Millbank Penitentiary was a prison in Millbank, Westminster, London, originally constructed as the National Penitentiary, and which for part of its history served as a holding facility for convicted prisoners before they were transported to Australia. It was opened in 1816 and closed in 1890.
Құрылыс
Миллбанктегі жерді 1799 жылы Салсбери маркизінен 12000 фунтқа философ Джереми Бентам сатып алды, ол Корольдік атынан әрекет етті, ол өзінің ұсынған паноптикон түрмесін Ұлыбританияның жаңа Ұлттық түрмесі ретінде тұрғызу үшін. Жағдайдың әртүрлі өзгеруінен кейін 1812 жылы Паноптикон жоспары тасталды. Алайда Ұлттық жазалау жүйесі туралы ұсыныстар жалғасты, оларға жазалау үйінде заңдық негіз берілді және т.б. 1812 жылғы Заң (52 Гео. 3. c. 44). Миллбанк алаңында жаңа түрме ғимаратының сәулет конкурсына 43 қатысушы қатысты: жеңімпаз дизайн Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінің сурет шебері Уильям Уильямстың дизайны болды. Уильямстың негізгі жоспарын сол жылы құрылыс жұмыстарын бастаған архитектор Томас Хардвик қайта жасаған. Түрме орналасқан батпақты жер құрылысшылардың басында-ақ құлау проблемаларын бастан кешкенін білдірді және сәулетшілердің алмасуын түсіндіреді. Алайда бұл құрылыс шығындарына едәуір қосылды, ол ақыр соңында 500 000 фунт стерлингке жетті, бұл бастапқы бағалаудан екі еседен астам және әр ұяшыққа 500 фунт стерлингке тең. 1822 - 23 жылдары түрмеде індет тарады, ол дизентерия, скорбут, депрессия және басқа да аурулардың қоспасынан тұратын көрінеді. Ақырында ғимараттарды бірнеше айға эвакуациялау туралы шешім қабылданды: әйел тұтқындар босатылды, ал ер тұтқындар уақытша Вулвичтегі түрмеге ауыстырылды, онда олардың денсаулығы жақсарды. Миллбанктің құрылымы да қанағаттанарлықсыз болып шықты. Коридорлар желісі соншалықты лабиринтті болды, тіпті күзетшілер жоғалып кетті; және желдету жүйесі дыбыс тасымалдауға мүмкіндік берді, сондықтан тұтқындар камералар арасында қарым-қатынас жасай алды. Жыл сайынғы шығындар 16000 фунт стерлингке тең болып шықты. Осы проблемаларды ескере отырып, Пенттонвиллде жаңа "үлгі түрме" салу туралы шешім қабылданды, ол 1842 жылы ашылды және Миллбанктің Ұлттық жазалау орны ретінде рөлін алды. 1843 жылы Миллбанк түрмесі туралы заңға сәйкес Миллбанктің мәртебесі төмендетілді және ол тасымалдауға дейін сотталғандарды ұстау қоймасына айналды. Көшіруге сотталған әр адам алдымен Миллбанкке жіберілді, олар соңғы бағыты шешілгенге дейін үш ай ұсталды. 1850 жылы Ұлыбританиядан жыл сайын 4000-ға жуық адам жер аударылуға сотталды. Құлату жұмыстары 1892 жылы басталып, 1903 жылға дейін жалғасты.
Сайттың кейінгі дамуы
Түрме біртіндеп қиратылған сайын, оның орны қайта қалпына келтірілді. Жаңа салынған ғимараттардың бастылары - 1897 жылы ашылған Британ өнерінің ұлттық галереясы (қазіргі Tate Britain); Корольдік армия медициналық колледжі, оның ғимараттары 2005 жылы Челси өнер және дизайн колледжіне айналдырылды; және 1897-1902 жылдар аралығында Лондон округтік кеңесі (LCC) салған Миллбанк қонысы түрменің түпнұсқа кірпіштерімен. Елді мекен 17 ғимараттан тұрады, олардың әрқайсысы белгілі суретшінің есімімен аталған және ІІ дәрежелі.
Тірі қалған қалдықтар
Өзен жағасында үлкен дөңгелек боллард тұр, онда: "Бұл жердің жанында 1816 жылы ашылған және 1890 жылы жабылған Миллбанк түрмесі тұрды. Бұл бекініс өзен сатыларының басында тұрды, 1867 жылға дейін түрмеге қамалғандар Австралияға сапар шегеді". Түрме периметріндағы арықтың бір бөлігі Cureton Street пен John Islip Street арасында сақталған. Қазір ол Уилки үйінің тұрғындары үшін киім кептіретін аймақ ретінде қолданылады. 1990 жылдардың аяғы мен 2000 жылдардың басында Челси өнер және дизайн колледжінің және Tate Britain мұражайларында жүргізілген археологиялық зерттеулер түрменің сыртқы пентагон қабырғаларының, ішкі алтыбұрыштың, ауланың екі күзет мұнарасының, дренаждық шұңқырлардың және Смирктің бетонды салдың негіздерінің елеулі қалдықтарын тіркеді. Пурбек үйінің, Хай-стриттің, Дорсеттегі Сванадждың кіреберісіндегі гранитті қақпа бағаналары және қақпаның жанында орналасқан гранитті боллард, Тарихи Англияның пікірінше, Миллбанк түрмесінен болуы мүмкін.
Мәдени сілтемелер
Чарльз Диккенс өзінің "Блеак Хаус" романының (1852-53) 52-тарауында түрме туралы баяндаған. Бір кейіпкер сол жерде тұтқындалады, ал басқа кейіпкерлер оған барады. Бұл кітапты жазғандардың бірі Эстер Саммерсон оның құрылымы туралы қысқаша айтып береді. Генри Джеймстің "Кәсіпқожа Касамасима" (1886) роман-журналында түрме Хайасинт Робинсонның өміріндегі "басты сахна" болып табылады: 3-тарауда анасының ауруханада қайтыс болғаны туралы баяндалады. Джеймс материал алу үшін 1884 жылы 12 желтоқсанда Миллбанкке барды. Сэр Артур Конан Дойл "Төрт белгі" (1890) кітабының 8-тарауында Холмс пен Уотсонның Мордекай Смит үйінен Темза өзенінен өтіп, Миллбанк түрмесіне жеткенін айтады. Конан Дойлдің "Жоғалған әлем" (1912) кітабының 8-тарауында профессор Челленджер Темза бойында жүруді ұнатпайтынын айтады, өйткені адамның соңғы бағытын көру әрқашан қайғылы. Шаллингтер Вестминстер абатлығында жерленетінін күтеді, бірақ оның бәсекелес профессоры Саммерли Миллбанк түрмесінің қиратылғанын түсінеді деп саркастикалық жауап береді. Түрме Сара Уотерстің "Афинити" романындағы (1999 ж.) басты орын алады. Түрме, Бентамның оны қоршап тұрған философиясы және Смирктің оны салудағы рөлі туралы ойдан шығарылған есеп Джонатан Симстің қорқынышты көркем әдебиет подкастінің сюжетіне маңызды рөл атқарады.