Кіріспе
Американдық журналист Джеймс Хауэлл Стрит (15 қазан 1903 - 28 қыркүйек 1954) - американдық журналист, дін қызметкері және оңтүстік тарихи романдардың жазушысы.
James Howell Street (October 15, 1903 – September 28, 1954) was an American journalist, minister, and writer of Southern historical novels.
Өмірбаян
Стрит 1903 жылы Миссисипи штатының Ламбертон қаласында дүниеге келген. Жасөспірім кезінде ол Лорел (Лорел Лидер Колл) және Миссисипи штатының Хаттисбург қалаларындағы газеттерде журналист болып жұмыс істей бастады. 20 жасында католик болып туған Стрит баптист діни семинариясы мен Говард колледжінде оқып, баптист діни қызметкері болуға шешім қабылдады. Миссури, Миссисипи және Алабама штаттарында қызмет еткеннен кейін пасторлық жұмысына қанағаттанбаған Стрит 1926 жылы журналистикаға оралды. Пэнсакола, Флорида журналында қысқа уақыт жұмыс істегеннен кейін, Стрит Ассошиэйтед Пресс штатына қосылды. AP қызметі оны Нью-Йоркке алып барды, онда ол ерікті түрде көркем әдебиет жаза бастады. 1937 жылы Нью-Йорк әлемінің телеграммасы AP-тен жалдаған Стрит Космополитан журналына қысқа әңгімені ("Редакторға хат") сатты, ол кино продюсері Дэвид Селзниктің назарына түсті, ол оны хит фильмге айналдырды, қасиетті ештеңе. Бродвей мюзиклі Хейзел Флаг оның қысқа әңгімесіне, сондай-ақ Дин Мартин мен Джерри Льюис фильмдеріне негізделген. Оның табысы оған толық уақытты жазуға мүмкіндік берді және 1940 жылдары ол 19 ғасырда Дабни отбасының прогрессі туралы бес романдық тарихи көркем шығармалар сериясында жұмыс істеді. Дабнидің пенталогиясы - О, Уәде етілген жер, Тэп тамырлары, Батырлықпен және қару-жарақпен, Ертең біз орып, мен Минго Дабни нәсіл мен құрметтің классикалық оңтүстік мәселелерін зерттеді және Стриттің оңтүстік мұрасын нәсілдік әділетсіздік туралы сезімдерімен татуластыру үшін күресін қатты сипаттады. Сериал сыншылардан және көпшілікке танымал болды, бірнеше кітаптар көркем фильмдерге айналдырылды. Стрит өзінің Дабни отбасы сагасындағы кейіпкерлерді Сэм Дейл, Ньют Найт және Гринвуд ЛеФлорға үлгі етті. Стрит сонымен қатар екі танымал шығармаларын баспадан шығарды. Олар: "Бискит жейтін" атты қысқа әңгімесі мен "Қош бол, менің ханым" романы, екеуі де фильмге айналды (біріншісі 1940 жылы және 1972 жылы, екіншісі 1956 жылы), баптист дін қызметкері туралы жартылай автобиографиялық романдар, "Гаунтлет" және "Жоғары шақыру"; екеуін де Голливуд сатып алды, бірақ ешқашан шығарылмаған. Стриттің әңгімелері мен мақалалары Cosmopolitan, The Saturday Evening Post, Collier's және Holiday басылымдарында жиі жарияланады.
Өлім
Стрит 1954 жылы 28 қыркүйекте 50 жасында Солтүстік Каролина штатының Чапел-Хилл қаласында жүрек ауруынан қайтыс болды. Ол Чапел-Хилл қаласында радио хабарларын таратудағы үздіктерді марапаттау үшін банкетке келді, оның басты спикері "Пентагоннан келген репортер" болды (Скот Джаррад сипаттағандай, сыйлық алатын радио журналисі, ол адамның атын атамады). Жаррадтың айтуынша, "Пентагоннан келген репортер" коммунистік елдерге қарсы алдын ала соғыс жүргізу үшін таза саяси күшті дәлелдеді. Стрит, ол сыйлықтарды тапсырды, сол негізгі сөйлеуден кейін, "Пентагоннан келген репортер" ұсынған позицияға қатты шабуыл жасады, ол өзіндік жарқын сөзбен сипаттады. Алайда, Джаррадтың айтуынша, осы сөзден кейін Стрит телерадио сыйлықтарын жылы да сыпайы түрде табыс етті. Жарад сыйлық беру кезінде Стриттің қолын тығыз ұстағанын атап өтті. Алайда, рәсімнен кейін көп ұзамай Стрит "баладай басын үстелге жайды" және өлімге әкелген жүрек соғысынан қайтыс болды. Джаррад Стриттің қатты айқайлауының "жарылуы" оның өлімге әкелген жүрек соғысына себеп болған стресс болуы мүмкін деп болжады. Скотт Джаррадтың хатын кәсіби актерлер жаздырып, қысқа фильмге түсірді, Оңтүстік авторы Джеймс Стритке әріптесі құрмет. Оның ішінде 32 отбасылық фотосурет бар. Бірнеше адам Джеймс Стриттің немере інісі Эллиотт Стрит пен Атлантадағы Джерри Гриффиннің Перформанс галереясының қысқаметражды фильмінде де бар.