Аргентиналық дін студенті Сеферино Намункура (1886-1905) – Патагониядағы және Аргентинадағы Рим-католик культінің нысаны. Өмірі, муғдарлары және әкесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентиналық діни студент Сеферино Намунсурэ (1886 жылғы 26 тамыз – 1905 жылғы 11 мамыр) – Солтүстік Патагонияда және Аргентинаның барлық аймақтарында Рим католиктерінің қадір тұтатын күйесінің нысаны болған діни студент.
Argentine religious student
Ceferino Namuncurá (August 26, 1886 – May 11, 1905) was a religious student, the object of a Roman Catholic cultus of veneration in northern Patagonia and throughout Argentina.
Ерте өмір
Ол Аргентинаның Рио-Негро провинциясының Валье-Медио шағын қалашығында, Шымпайда, Росарио Бургостың алтыншы баласы және мапуче кацике Мануэль Намункура дүниеге келді. Сегіз жасында оны салезиан миссионері, дін қызметкері Доминго Миланезио шомылдыру рәсімінен өткізді. Намункураның алғашқы жылдары Рио-Негро өзенінің жағасында өтті, және аңыз бойынша, ол осы жерде өзенге құлап, керемет түрде аман қалды. Оның әкесі Мануэль, мапучелердің басшысы, Аргентина армиясының құрметті полковнигі лауазымына көтеріліп, ұлының Буэнос-Айресте оқып, "халыққа пайдалы болу үшін" дайындалуын шешті. Ол өте жақсы оқушы және хор музыканты екенін көрсетті. Оқуды, спорты ұнады, сыныптастарына картамен ойын көрсетіп, садақ атуды үйретті. 1947 жылдың 13 мамыры мен 10 шілдесі аралығында шіркеу Сеферино Намункураны қасиетті деп жариялау процесін ресми түрде бастады, сол кездегі 21 куәгер оның ізгіліктері туралы куәлік берді. Теологтар оның рухани жазбаларын 1949 жылдың 10 маусымында бекітті. Оның туған жері Шимпайда шағын шіркеу салынды, онда Рио-Негро провинциясынан және одан тыс жерлерден келген сенушілер оның шаفاعәтін тілей бастады. 1972 жылдың 22 маусымында Папа Павел VI оның қаһармандық қасиеттері туралы жарлық шығарды, соның арқасында Сеферино құрметті деп жарияланды, бұл атақты алған алғашқы аргентиналық католик және Оңтүстік Американың алғашқы аборигені болды. "Патагонияның лилиясы" ("El lirio de la Patagonia") деп белгілі мапуче халқының қасиетті жас адамы Сеферино Намункураға деген құрмет Буэнос-Айресте және Аргентинаның барлық аймақтарында кеңінен тарады. Әсіресе, жергілікті халық оны өздерінің бірі деп есептейді. Аргентина халқының осы қайырымды жас адамға деген сезімі шынайы және оның суреттері мен бейнелері көптеп сақталған. 1991 жылы оның қабірлері шағын киелі шіркеуден сол қаладағы Фортин-Мерседес қаласындағы Марияның Көмекші шіркеуіне көшірілді.
He was born at Chimpay, a small town in Valle Medio, Río Negro Province, Argentina, the sixth child of Rosario Burgos and a Mapuche cacique, Manuel Namuncurá. At the age of eight, he was baptized by a Salesian missionary priest, Domingo Milanesio. Namuncurá's early years were spent by the Río Negro river, and it was here that he, according to legend, miraculously survived a fall into the river. His father Manuel, Chief of the Mapuches, promoted to honorary colonel in the Argentine army, decided that his son would study in Buenos Aires to prepare himself "to be useful to his people." There, he showed himself to be an excellent student and choral musician. He enjoyed his studies and sports and performed card tricks for his classmates, and taught them archery. Between May 13 and July 10, 1947, the church officially started the process for Canonization of Ceferino Namuncurá, with 21 then living witnesses deposing evidence in favor of his virtues. Theologians approved his spiritual writings on 10 June 1949. At his birthplace of Chimpay, a small chapel was erected, where believers from Río Negro Province and beyond began to pray for his intercession. On June 22, 1972, Pope Paul VI promulgated the Decree of Heroism of His Virtues, and Ceferino was thus proclaimed venerable, becoming the first Catholic Argentine to receive that title and the first South American aborigine. The devotion to Ceferino Namuncurá, the saintly young Mapuche, known popularly as The Lily of Patagonia ("El lirio de la Patagonia") became very extensive in Buenos Aires and throughout Argentina. In particular, the indigenous people recognize him as one of their own. The affection of the people of Argentina for this selfless young man is quite touchingly sincere, and images and representations of his face are myriad. In 1991 his relics were translated from the small sanctuary chapel to the roomier Sanctuary of Mary, Help of Christians, at the same town of Fortín Mercedes.
Қасиетті деп жариялау
2000 жылы Ватикан патологтарының комиссиясы Аргентинаның Кордова қаласынан келген Валерия Эррера есімді жас ананың жатыр қатерінен айығуы медициналық тұрғыдан түсіндірілмейтінін мәлімдеді, соның нәтижесінде шіркеу билігі оны Сеферино Намункураның шаفاعтысы арқасында болған керемет деп жариялады. Бұл Сефериноны қасиетті деп жариялауға жол ашты. Рим папасы Бенедикт XVI оны 2007 жылдың 6 шілдесінде ресми қасиетті деп жариялады. Қасиеттілік рәсімі 2007 жылдың 11 қарашасында Аргентинаның Чимпай қаласында өтті. Бұл Ватиканнан тыс және қасиеттінің туған жерінде өткен алғашқы қасиеттілік рәсімдерінің бірі болды; Оңтүстік Американың аборигенінің алғашқы қасиеттілігі еді. Салтанатты діни қызметке Папаның Мемлекеттік хатшысы және Дон Босконың салезиандарының мүшесі кардинал Тарцизио Бертоне төрағалық етті. Шараға он мыңнан астам адам қатысты, ал мапуче делегациялары белсенді рөл атқарды. Сефериноның католик шешені ретіндегі еске алу күні күнтізбеге 26 тамызбен белгіленді.
In 2000 a committee of Vatican pathologists declared that the healing of the uterine cancer of a young mother, Valeria Herrera from Córdoba, Argentina, could not be explained medically, with which it was left to church authorities to decree that it was a miracle due to the intercession of Ceferino Namuncurá. This opened the way for the beatification of Ceferino. Pope Benedict XVI finally decreed his beatification on July 6, 2007. The beatification ceremony was held in Chimpay, Argentina, on November 11, 2007. It was one of the first few beatification ceremonies held outside the Vatican and in the blessed's land; it was the first beatification of a South American aborigine. The solemn liturgy was presided over by Cardinal Tarcisio Bertone, papal Secretary of State and himself a Salesian of Don Bosco. More than ten thousand people participated, with an active role played by Mapuche delegations. Ceferino's liturgical calendar memorial as a Catholic beatus was assigned to August 26.
Сефериноның мұрасы
Аргентиналық романист және өмірбаяншы Мануэль Гальвес 1947 жылы Сеферино Намункураның өмірбаянын жазды: El Santito de la Toldería. Сеферино Намункураның кемелді өмірі. Чимпайдағы Негро өзенінің жағасындағы Сеферино Намункура паркі оның құрметіне аталған. Филиппин, Себу қаласында Дон Боско технологиялық орталығының студенттері 14, 15 және 16 наурызда 2008 жылы Себу қаласындағы SM Cinema One-да "Зефирин: Музыкалық" атты қойылымды сахналады. Мюзиклді Джуд Гитамондок жазды және Дэйзи Брилиантес Баад режиссерлік етті, Дон Боско технологиялық орталығының өндірісімен бірге. Мюзикл Селезиандық өндіріс болып, Сефериноның мақамына арналған. Мюзиклде көбінесе жоғары және бастауыш мектеп оқушыларынан құралған әуесқой актерлер ойнады. Оқиға Сефериноның бала кезінен басталып, оның қайтысымен аяқталады. Қойылым 10-12 қарашада SM Seaside City Cebu's Centerstage-да қайта қойылды.
Manuel Gálvez, the Argentine novelist and biographer, wrote a biography of Ceferino Namuncurá in 1947: El Santito de la Toldería. La vida perfecta de Ceferino Namuncurá. Ceferino Namuncura Park, along the Negro River, in Chimpay, is named in his honor. In Cebu, Philippines, students of Don Bosco Technology Center staged a play entitled Zephyrin: The Musicale on March 14, 15, and 16, 2008, at SM Cinema One in Cebu City, Philippines, written by Jude Gitamondoc and directed by Daisy Brilliantes Ba ad with the help of Don Bosco Technology Center Productions. The musical was a Salesian Production made in honor of the beatification of Ceferino. The musical featured amateur actors, mostly from high school and elementary. The story begins when Ceferino is only a child and ends after his death. The play was rerun on Nov. 10 12 at SM Seaside City Cebu's Centerstage.