Кіріспе

Беатификацияланған пуэрто-риколық Карлос Мануэль Сесилио Родригес Сантьяго, сондай-ақ "Бақытты Чарли" (22 қараша 1918 – 13 шілде 1963) – католик катехизисі және литургисі, оны 2001 жылғы 29 сәуірде Папа Иоанн Павел II беатификациялады. Ол тарихында Пуэрто-Рикода туған және Кариб бассейнінде туған алғашқы мирян.

Алғашқы жылдар

Родригес 1918 жылы Пуэрто-Риконың Кагуас қаласында дүниеге келді. Ол 1919 жылдың 4 мамырында Исаның Әдемі Аты шіркеуінде (қазіргі уақытта аймақтың соборы) крещениеден өтті. Родригес бес бауырдың екіншісі еді. Оның екі әпкесі үйленсе, ал үшіншісі кармелиттік монах болды. Оның ағасы Хосе (Пепе) Родригес бенедиктин монахы және монастырінің аббаты болған алғашқы пуэрторикалық еді. Осы кезде ол ойшаң ішек қабынуымен ауыра бастады. Жергілікті мемлекеттік орта мектепте екі жыл оқығаннан кейін, ол Сан-Хуандағы Мәңгілік Жәрдемнің Анасы академиясына ауысты. Бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты бітіруге үлкермей кетті. Ол отбасының үйіне оралып, клерк болып жұмыс істеп, білімін жалғастырды және 1939 жылдың мамырында диплом алды. 1946 жылы Родригес Рио-Пидрастағы Пуэрто-Рико университетіне жоғары білім алу үшін түсті, онда оның ағасы Хосе мен апасы Хайди UPR факультетінің мүшелері болды. Оның шәкірттері көбейгенде, ол жақын маңдағы Католик университетінің орталығына көшіп, тағы бір Литургиялық үйірме ұйымдастырды (кейіннен Círculo de Cultura Cristiana деп аталды). Жақсы баға алып, оқуды жақсы көретін болса да, ауруы екінші курсты бітіруге кедері келтірді. Дегенмен, ол көп оқыды және бір жылдық оқумен фортепиано мен шіркеу органын меңгерді. 1948 жылы ол әке Макглонмен бірге "Te Deum Laudamus" шіркеу хорын құрды. Родригес епископтар, дін қызметкерлері және мирян арасында католик литургиясын жаңартуды ынтамен қолдады. Ол литургияға терең берілгендігін көрсетіп, ұрпақтан ұрпаққа жоғалған литургиялық дәстүрлерді қайта жаңғырту үшін жұмыс істеді. Ол мирянның дұғаға белсенді қатысуын, ана тілінің қолданылуын және, ең бастысы, өзінің аса сүйікті Пасхалық қарашылығын ғасырлар бойы қасиетті сенбі күні таңертеңгі уақытта тойланатын болғаннан кейін, түнгі уақытта дұрыс сақтауды ұсынды. "Литургия – шіркеудің өмірі" дегенге нық сенген ол, халық арасында білімді арттыру үшін Кагуаста "Литургиялық үйірме" ұйымдастырды. Ол әсіресе Пасхалық қарашылыққа алаңдап, оның христиандық жылдың басты түні ретіндегі ежелгі мәнін жоғалтқанын айтты. 1952 жылы Рим папасы XII Пий Пасхалық қарашылықты түн ортасында тойлауды қалпына келтірді. Осы мереке туралы оның сүйікті сөзінің бірі: "Vivimos para esa noche" ("Біз сол түн үшін өмір сүреміз"). Бұл сөздер қазір Кагуас соборындағы оның қабіріндегі мақұлдама ретінде жазылған. Ол 1963 жылдың 13 шілдесінде 44 жасында қайтыс болды.

Құрмет

Родригеске дүние-мүлік пен ақшаға қызығушылығы болмады. Ересек болған соң ол тек бір жұп аяқ киімге ие болды. Сол аяқ киімдер қазір оның әпкесінің үйінде сақталып тұр, адамдар оған дұға тілеу үшін жазбалар қалдырады.

Қасиетті деп жариялау

1991 жылы Испаниядан келген католик діни қызметкері Мауро Меза жергілікті епископтың рұқсатымен осы оқиғаны Ватиканға жеткізді. Римде Меза қасиетті деп жариялауға алып келетін тергеу процесін бастады. 1981 жылы 42 жастағы анаға Ходжкин емес қатерлі лимфома диагнозы қойылды. Ол және оның күйеуі колледж кезінде Родригеспен дос болған және оның қатерлі ісіктен қайтыс болғанын білген. Ол Родригеске оның үшін араласу үшін дұға етті. Толық жазылғаннан кейін ол өзінің жазылуын араласу кереметіне байланысты деп мәлімдеді. 1983 жылы Католик шіркеуінің канондық құқығын реформалау бұрынғы процеске қарағанда қасиеттілікке иелеу рәсімін едәуір жеңілдетті. Рим папасы Иоанн Павел II 1983 жылдың 25 қаңтарындағы апостолдық конституциясында Divinus Perfectionis Magister және Әулиелер ісі жөніндегі Конгрегация префекті кардинал Пьетро Палаццини арқылы жаңа әдісті белгіледі. Родригестің ғибадат етілетін адамнан әулиеге айналуы үшін тағы бір керемет (Ватикан растауымен) қажет.

Мұра

Баямон қаласындағы Католик жоғары мектебі 2001 жылы оның құрметіне Беато Карлос Мануэль Родригес колледжі деп қайта аталды.