Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
20 ғасырдың басындағы уругвайлық ақын Делмира Агустини (1886 жылдың 24 қазаны – 1914 жылдың 6 шілдесі) – 20 ғасырдың басындағы уругвайлық ақын.
Early 20th century Uruguayan poet
Delmira Agustini (October 24, 1886 – July 6, 1914) was an Uruguayan poet of the early 20th century.
Өмірбаян
Уругвайдың Монтевидео қаласында туған ол он жасында жазуды бастады және алғашқы өлеңдер кітабы әлі жасөспірім кезінде жарық көрді. Ол "La Alborada" (Таң) журналында жазды. Ол Хьюлио Эррера и Рейссиг, Леопольдо Лугонес және Хорасио Кирогамен бірге 1900 жылғы буынның құрамына кірді. Никарагуалық ақын Рубен Дарио оған үлкен әсер етті. Ол оны ұстаз тұтты. Дарио Агустиниді Тереза Авильскаямен салыстырып, Агустинидің киелі әйелден кейін өзін әйел ретінде көрсете білген жалғыз жазушы екенін айтты. Ол әдеби ортада ерлер үстемдік құрған кезеңде әйелдер сексуалдығы тақырыбына ден қойды. Агустинидің жазу стилі модернизмнің алғашқы кезеңіне жатқызылады, ал туындыларының тақырыбы фантазия мен экзотикалық сюжеттерге негізделген. Махаббат құдайы Эрос эротизмді бейнелейді және Агустинидің тәндік құштарлық туралы өлеңдеріне шабыт сыйлайды. Эрос Агустинидің көптеген әдеби туындыларының басты кейіпкері. Ол тіпті 1913 жылы оған үшінші кітабын – "Los Cálices Vacíos" (Бос тостағандар) арнады, ол оның "La Vanguardia" (Авангард) жаңа әдеби қозғалысына қадам басқаны деп есептелді.
Born in Montevideo, Uruguay, she began writing when she was ten and had her first book of poems published when she was still a teenager. She wrote for the magazine La Alborada (The Dawn). She formed part of the Generation of 1900, along with Julio Herrera y Reissig, Leopoldo Lugones and Horacio Quiroga. Rubén Darío, a Nicaraguan poet, was an important influence for her. She looked up to him as a teacher. Darío compared Agustini to Teresa of Ávila, stating that Agustini was the only woman writer since the saint to express herself as a woman. She specialized in the topic of female sexuality during a time when the literary world was dominated by men. Agustini's writing style is best classified in the first phase of modernism, with themes based on fantasy and exotic subjects. Eros, god of love, symbolizes eroticism and is the inspiration to Agustini's poems about carnal pleasures. Eros is the protagonist in many of Agustini's literary works. She even dedicated her third book to him titled Los Cálices Vacíos (Empty Chalices) in 1913, which was acclaimed as her entrance into a new literary movement, "La Vanguardia" (The Vanguard).
Жеке өмір және өлім
1913 жылы 14 тамызда Энрике Джоб Рейеске тұрмысқа шықты. Олардың ажырасуы 1914 жылы 5 маусымда ресми тіркелді. Одан бір ай өткен соң Рейес Агустиниді басына екі рет оқтап өлтіріп, содан кейін өз-өзіне қол жұмсады. Ол Уругвайдың Монтевидео қаласындағы үйінде дүние салды. Ол Монтевидеоның Орталық зиратында жерленген.
She married Enrique Job Reyes on August 14, 1913. Their divorce was finalized on June 5, 1914. A month after that, Reyes fatally shot Agustini twice in the head and afterwards committed suicide. She died in her house in Montevideo, Uruguay. She is buried in the Central Cemetery of Montevideo.