Джером Леттвин: Американдық когнитивтік ғалымның өмірі мен еңбектері
Jerome Lettvin
Джером Леттвин (1920-2011) – Американдық когнитивтік ғалым, MIT профессоры. «Бақаның көзі бақаның миына нені айтады» еңбек авторы, нейрофизиологиялық зерттеулер жасаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық когнитивтік ғалым (1920–2011)
American cognitive scientist (1920–2011)
Джером Исроэль Летвин (23 ақпан 1920 – 23 сәуір 2011), көбінесе Джерри Летвин деп аталатын американдық когнитивтік ғалым, Массачусетс технология институтының (МИТ) электр және биоинженерлік және коммуникациялық физиология профессоры. Ол "Бақаның көзі бақаның миына не хабарлайды" (1959) атты мақаланың жетекші авторы ретінде танымал, бұл мақала ғылымға сілтеме жасау индексіндегі ең көп сілтемеленген мақалалардың бірі болып табылады. Ол оны Хамберто Матурана, Уоррен МакКаллоч және Уолтер Питтспен бірге жазды, ал мақалада MIT-тен Оливер Селфриджге ерекше алғыс айтылды. Летвин омыртқа миында нейрофизиологиялық зерттеулер жүргізді, көру жүйесіндегі "ерекшеліктерді анықтаушыларды" (feature detectors) алғаш рет көрсетті және жеке аксонның соңғы тармақтарындағы ақпаратты өңдеуді зерттеді. Шамамен 1969 жылы ол түсініктің логикалық қайшылығын көрсету үшін "әжелік жасуша" (grandmother cell) терминін енгізді. Летвин сонымен қатар неврология мен физиологиядан философия мен саясатқа дейінгі тақырыптарды қамтитын көптеген мақалалардың авторы болды. МИТ-дегі көптеген қызметтерінің ішінде ол Concourse бағдарламасының алғашқы директорларының бірі болды және әйелі Мэггимен бірге Бексли жатақханасының тәрбиешісі болды.
Jerome Ysroael Lettvin (February 23, 1920 – April 23, 2011), often known as Jerry Lettvin, was an American cognitive scientist, and Professor of Electrical and Bioengineering and Communications Physiology at the Massachusetts Institute of Technology (MIT). He is best known as the lead author of the paper, "What the Frog's Eye Tells the Frog's Brain" (1959), one of the most cited papers in the Science Citation Index. He wrote it along with Humberto Maturana, Warren McCulloch and Walter Pitts, and in the paper they gave special thanks and mention to Oliver Selfridge at MIT. Lettvin carried out neurophysiological studies in the spinal cord, made the first demonstration of "feature detectors" in the visual system, and studied information processing in the terminal branches of single axons. Around 1969, he originated the term "grandmother cell" to illustrate the logical inconsistency of the concept. Lettvin was also the author of many published articles on subjects varying from neurology and physiology to philosophy and politics. Among his many activities at MIT, he served as one of the first directors of the Concourse Program, and, along with his wife Maggie, was a houseparent of the Bexley dorm.
Ерте өмір
Леттвин 1920 жылғы 23 ақпанда Чикаго қаласында дүниеге келді. Ол Украинадан келген еврей иммигранттары Соломон мен Фанни Леттвиннің төрт баласының ең үлкені болды (соның ішінде пианист Теодор Леттвин). Иллинойс университетінде невролог және психиатр мамандығын бітіргеннен кейін (бакалавр, медицина докторы, 1943 жыл), ол «Арденн операциясы» шайқасы кезінде медициналық қызмет көрсетті. Соғыстан кейін ол неврологиямен айналысып, жүйке жүйелерін зерттеуді жалғастырды, ішінара Бостон қалалық ауруханасында, ал кейін Норберт Винердің басшылығымен МТИ-де Уолтер Питтс және Уоррен Маккалокпен бірге жұмыс істеді.
Lettvin was born February 23, 1920, in Chicago, the eldest of four children (including the pianist Theodore Lettvin) of Solomon and Fanny Lettvin, Jewish immigrants from Ukraine. After training as a neurologist and psychiatrist at the University of Illinois (BS, MD 1943), he practiced medicine during the Battle of the Bulge. After the war, he continued practicing neurology and researching nervous systems, partly at Boston City Hospital, and then at MIT with Walter Pitts and Warren McCulloch under Norbert Wiener.
Саясат
Летвин жеке адамның құқықтары мен әртүрлі қоғамның бекем жақтаушысы болды. Оның әкесі бұл көзқарасты Кропоткиннің "Өзара көмек" кітабындағы идеялармен қалыптастырды. Летвин Америка Құрама Штаттары мен Израильдегі сот істерінде жеке құқықтарды қорғау үшін сарапшы куәгер ретінде танылды. 1960 жылдардағы соғысқа қарсы наразылықтар кезінде Летвин полиция мен наразылар арасында келісімдерге келуге көмектесті, ал 1968 жылы ол МТИ студенттік орталығын студенттердің басып алуына қатысып, дезертир болған әскерге қолдау көрсетті. Ол жалған ғылым мен жалған статистикаға негізделген заңдардың қабылдануына, сондай-ақ саяси немесе экономикалық үстемдік үшін фактілерді бұрмалауға қарсы болды. Американдық өнер және ғылым академиясы Езра Паундтың итальяндық фашизмді жақтауына байланысты жыл сайынғы Эмерсон-Торо медалін қайтарып алғанда, Летвин академиядан кетіп, өтінімінде былай деп жазды: "Сізді өнер емес, саясат, талғам емес, жеке мүдде, сапа емес, әдептілік мазалайды".
Lettvin was a firm advocate of individual rights and heterogeneous society. His father nurtured these views with ideas from Kropotkin's book Mutual Aid. Lettvin became an expert witness in trials in both the United States and in Israel, always on behalf of individual rights. During the anti war demonstrations of the 1960s, Lettvin helped to negotiate agreements between police and protesters, and in 1968 he took part in the student takeover of the MIT Student Center in support of an AWOL soldier. He deplored the making of laws based on false science and false statistics, and the distortion of observations for political or economic advantage. When the American Academy of Arts and Sciences withdrew its award of the annual Emerson Thoreau medal from Ezra Pound because of his vocal support for Italian Fascism, Lettvin resigned from the Academy and wrote in his resignation letter: "It is not art that concerns you but politics, not taste but special interest, not excellence but propriety."
Талқылау
1967 жылы 3 мамырда МИТ-тің Кресдж аудиториясында Леттвин Тимоти Лиримен ЛСД-ның артықшылықтары мен қауптері туралы пікір таласты. Лири ЛСД сананы зерттеуде пайдалы құрал екенін айтты. Леттвин ЛСД-ді қолдануға болмайтын қауіпті молекула деп есептеді. Леттвин "әлемдегі ең зиялы адам" ретінде Иг Нобель сыйлығының марапаттау рәсіміне үнемі шақырылып, адамдар тобымен олардың өз салалары бойынша спонтанды түрде пікір алмасты.
On May 3, 1967, in the Kresge Auditorium at MIT, Lettvin debated with Timothy Leary about the merits and dangers of LSD. Leary took the position that LSD is a beneficial tool in exploring consciousness. Lettvin took the position that LSD is a dangerous molecule that should not be used. Lettvin was a regular invitee at the Ig Nobel Prize ceremony as "the world's smartest man," and debated extemporaneously against groups of people on their own subjects of expertise.
Жеке өмір
Леттвин 1947 жылы әйелі Мэгги Леттвинге үйленді. Олардың үш баласы болды: Дәуіт, Рут және Жонатан.
Lettvin married his wife, Maggie Lettvin in 1947. They had three children: David, Ruth, and Jonathan.
Өлім
Леттвин 2011 жылдың 23 сәуірінде 91 жасында Массачусетс штатының Хингэм қаласында қайтыс болды.
Lettvin died on April 23, 2011, in Hingham, Massachusetts at the age of 91.