Жорж Ричард Диббс: Австралия саяхатшысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Австралиялық саясаткер (1834–1904)

Джордж Ричард Диббс (Sir George Richard Dibbs) (12 қазан 1834 – 5 тамыз 1904) – Австралия саясаткері, үш рет Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының премьер-министрі болған.

Алғашқы жылдар

Диббс Сиднейде дүниеге келді, сол жылы із-түссіз жоғалып кеткен капитан Джон Диббстің ұлы.

Саяси мансап

Диббс 1874 жылы парламентке Батыс Сиднейден депутат ретінде кірді, ол бизнес мүдделерін және міндетті, зайырлы және тегін білім беруді қолдады, бұл 1866 жылғы Білім беру туралы заң бойынша ұсталған діни мектептерге көрсетілетін қолдауды тоқтатуды білдірді. Ол Генри Паркстің алғашқы үкіметіне қарсы болды және Джон Робертсонның үшінші үкіметімен байланысты болды, бірақ Робертсонмен келіспей, оның білім беру туралы заң жобасын жалғандық және сатқындық деп айыптады, содан кейін Парксті қолдауға оралды. Шепард 2000 фунт стерлинг және сот шығындарына үкім шығарды, бірақ Диббс төлеуден бас тартты және бір жылға Дарлингхерст түрмесіне қамалды. Түрмеде отырғанда, Сидней Morning Herald газетінде хабарланғандай, оның бөлмелері, өмірін шыдамды ету үшін жеке қызметшісі және 3500-ге жуық адамға сыйлықтар жасаған ағаш өңдеу шеберханасы болды. Әйелдер оның жатын бөлмесін гүлдермен безендірді. Ағаш өңдеу станогы Паркспен ұсынылды. Сайлаушылар Диббсті әділ жеңімпаз, ал Шепардты жамандық жасаушы деп қарады және 1881 жылғы 6 мамырда босатылғаннан кейін саяси беделін қайта қалпына келтірді. 1882 жылы ол кәсіподақтардың қолдауымен Сент-Леонардты жеңіп алды. 1883 жылдың қаңтарында оған сер Александр Стюарттың үкіметінде Отарлық қазынашы лауазымы берілді және ол теміржол құрылысын жалғастыруға бел буды, бірақ жер сату тоқтатылғандықтан және жаңа салықтар енгізілмегендіктен кіріс күшті қысымға ұшырады. Диббс кейін бұл шешімді «өмірімдегі ең ауыр саяси қателік» деп сипаттады. Ол Ричмондтан жеңіліске ұшырады, бірақ Муррамбиджиді жеңіп алды. Оның үкіметі жалпы алғанда нашар нәтиже көрсеткенімен, ол басқаруға тырысты, бірақ үш айдан кейін 1 миллион фунттан астам бюджет тапшылығы болғаны анықталғаннан кейін отставкаға кетуге мәжбүр болды. Ол 1889 жылғы 17 қаңтарда қайтадан премьер-министр болды, бірақ жеті аптадан кейін Паркс оны алмастырды. Паркс 1891 жылдың қазан айында отставкаға кеткеннен кейін Диббс 1891 жылғы Жаңа Оңтүстік Уэльс сайлауынан кейін, еңбекшілердің қолдауымен, үлкен қаржылық қиындықтар кезінде билікке келді. Ол 1892 жылдың маусымында Англияға қарыз алу миссиясымен барды, ол Жаңа Оңтүстік Уэльстің ғана емес, сонымен қатар Виктория, Оңтүстік Австралия және Тасманияның өкілі болды және келіссөздерді сәтті аяқтады. 1893 жылдың мамырындағы банк дағдарысы кезінде ол өзін мықты басшы ретінде көрсетті, банктерге белгілі бір мерзімге айналымсыз ақша шығаруға рұхсат беріп, Сиднейдегі жағдайды құтқарып қалды. Кейіннен ол осы уақыттағы қызметі үшін көпшіліктің зор алғысын алды.

Dibbs entered parliament in 1874 as MLA for West Sydney, as a supporter of business interests and compulsory, secular and free education, which involved withdrawal of the support from denominational schools, provided under the Education Act of 1866. He opposed the first ministry of Henry Parkes on this issue and was loosely associated with the third ministry of John Robertson, but fell out with Robertson, denouncing his education bill as a sham and betrayal, returning to support Parkes. Shepherd obtained judgment for £2000 plus costs, which Dibbs refused to pay and Dibbs was imprisoned at HM Prison Darlinghurst for a year. During his incarceration he was reported in the Sydney Morning Herald as having a suite of rooms, his own manservant to make life tolerable, and a woodworking shop where he made gifts for some 3500 visitors. Ladies decorated his cell with flowers. The woodworking lathe was supplied by Parkes. Dibbs was perceived by the electorate as the virtuous underdog, Shepherd as the villain, and on his release on 6 May 1881, he found his political popularity restored. In 1882, he won St Leonards, with the support of the unions. In January 1883 he was given the portfolio of Colonial Treasurer in the ministry of Sir Alexander Stuart, and was committed to continued railway building although revenue was under pressure due to a suspension of land sales and no new taxation. Dibbs would later describe this decision as "the gravest political blunder of my life". was defeated for The Richmond, but he won The Murrumbidgee. Although his government polled badly overall, he attempted to govern on, but he was forced to resign after less than three months when it became clear that there would be a budget deficit of over £1m. He became Premier again on 17 January 1889, but was succeeded by Parkes seven weeks later. When Parkes resigned in October 1891 Dibbs came into power following the 1891 New South Wales election, with Labour support, in a time of great financial stress. He went to England in June 1892 on a borrowing mission, not only as the representative of New South Wales but also of Victoria, South Australia and Tasmania, and carried out his negotiations successfully. During the banking crisis of May 1893 he showed himself to be a firm leader, saving the situation at Sydney by giving the banks power to issue inconvertible paper money for a period, He later received a substantial public testimonial for his services at this time.

Федерация

Диббс федерация мәселесіне көп әсер ете алмады. Ол 1891 жылғы конвенция мүшесі болды және сот комитетінде отырды, бірақ оны ыстық қолдаушы болған емес. 1894 жылғы маусымда Викторияның сол кездегі премьері сэр Джеймс Паттерсонға жазған хатында, ол Жаңа Оңтүстік Уэльс пен Викторияның бірігуін ұсынды, кейін басқа колониялар да қосылуы мүмкін деген үмітте. Бірнеше аптадан кейін оның үкіметі жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады және тамызда Джордж Рид премьер-министр болды. Диббс 1894 жылы Паркспен келісті, бірақ екеуі де 1895 жылғы шілдеде өткен сайлауда мандаттарынан айырылды.