Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Lauro Lines s. r. l. v. Chasser, 490 U. S. 495 (1989) – АҚШ Жоғарғы Сотының АҚШ федералдық соттары үшін аралық шағымдар бойынша құқықты қалыптастырған маңызды іс.
Lauro Lines s. r. l. v. Chasser, 490 U. S. 495 (1989), is the touchstone case in which the United States Supreme Court laid out the law of interlocutory appeals for United States federal courts.
Фактілер
Айыпкер круиздік жолаушылар Италияның «Ахилле Лауро» круиздік кемесі террористер тарапынан қашқындалғанда алған жарақаттары үшін АҚШ аудандық сотына күйелі круиздік компанияға қарсы сотқа шағым түсірді. Круиздік билетке круиздік компанияға қарсы сот ісін Италияның Неаполь қаласында қарауды талап ететін форум таңдау шарты енгізілген. Круиздік компания жеке сот юрисдикциясының болмауына байланысты істің қаралуын тоқтату туралы өтініш білдірді. Аудандық сот бұл өтінішті қабылдамады, ал круиздік компания осы өтініш бойынша алдын ала шағымдануға тырысты. Апелляциялық сот 28 U.S.C. 1291 ережесіне сүйене отырып, бұл өтінішті қабылдамады, круиздік компанияның кез келген шағымдарды беру үшін іс шешілгенге дейін күтуі керектігін мәлімдеді. Бұл шешімге АҚШ Жоғарғы Сотына дереу шағым жасалды, ол шағымды қабылдады.
Plaintiff cruise passengers had filed a lawsuit in a United States district court against the defendant cruise line for injuries sustained when an Italian cruise ship, the Achille Lauro, was hijacked by terrorists. The cruise ticket included a forum selection clause which required that lawsuits against the cruise line be brought in Naples, Italy. The cruise line filed a motion to dismiss for lack of personal jurisdiction, based on the forum selection clause. The district court denied the motion, and the cruise line sought an interlocutory appeal of this motion. The appellate court denied the motion based on the final judgment rule, 28 U. S. C. 1291, asserting that the cruise line would have to wait until the case was decided before filing any appeals. This ruling was immediately appealed to the U. S. Supreme Court, which granted certiorari.
Тақырыбы
Жоғарғы сотқа тараптың, форумды таңдау шартының болуына байланысты, жеке сот юрисдикциясының болмауы себептерімен өтінішті қабылдамау туралы шешімге қарсы аралық шағымдану құқығы бар-жоқ екенін анықтау сұралынып еді.
The Supreme Court was asked to decide whether a party can bring an interlocutory appeal against dismissal of a motion for lack of personal jurisdiction based on the existence of a forum selection clause.
Соттың пікірі
Сотталушылар бұл мәселе сот практикасымен қалыптасқан кепілдік беру туралы бұйрық қағидасына жататынын, ол іс бойынша негізгі мәселені шешпейтін, бірақ оны түпкілікті анықтайтын және дереу шағымдануға рұқсат етілмесе, тиімді қайта қарау мүмкін болмайтын шешімдерге дереу шағымдануға мүмкіндік береді деп мәлімдеді. Бұл қағида алғаш рет Коэнға қарсы Бенефишл Индустриалдық Кредит Корпорациясы ісінде, 337 U. S. 541 (1949) қарастырылған. Сот, судья Бреннанның бірауыздан қабылдаған шешімі бойынша, кепілдік беру туралы қағида сот төрелігін таңдау туралы шарттарға қолданылмайды деп шешті. Бұл сотталушының сотқа түспеу құқығын талап еткен жағдай емес, мысалы, мемлекеттік иммунитетпен байланысты іс, ол сотталушы тіпті ашу процесіне қатыспай тұрып шешілетін еді. Керісінше, жауапкер сотқа берілу мүмкіндігін мойындады, бірақ тек талап арызды қарау үшін тиісті сотты ғана даулап отырды. Судья Скалия келісіп, осы істе аралық шағым қабылданбауының себебі, "заң бұл құқықты аралық шағым арқылы қорғауға жеткілікті маңызды деп санамайды" деген пікірін білдірді.
The defendants argued that this fell under the judge made collateral order doctrine, which allows immediate appeals of rulings that are collateral to the merits of the case, would determine it conclusively, and would not be effectively reviewable unless an immediate appeal were allowed. This doctrine was originally established in Cohen v. Beneficial Industrial Loan Corp., 337 U. S. 541 (1949). The Court, in a unanimous opinion by Justice Brennan, held that the collateral order doctrine does not apply to a forum selection clause. This was not a case where the defendant was claiming a right not to be tried at all, like a sovereign immunity case, which would be disposed of before the defendant was even subject to the discovery process. Instead, the defendant was acknowledging that it could be sued, but merely disputing the appropriate forum for the suit. Justice Scalia, concurring, wrote to express his opinion that the reason an interlocutory appeal would not stand in this case was that "the law does not deem the right important enough to be vindicated" by an interlocutory appeal.