Кіріспе
Шетелде ұзақ жұмыс кезеңі немесе демалыс
Шетелде жұмыс тәжірибесі (OE) – Жаңа Зеландияда қолданылатын, ұзақ мерзімді шетелдегі жұмыс немесе демалыс түрі. Көбінесе, саяхаттың ұзақтығына байланысты "Ұлы ОЕ" деп аталады, әдетте кем дегенде бір жылға созылады, бірақ одан да ұзаққа дейін жалғасуы мүмкін. Дегенмен, бірнеше жылдан кейін жұмыс және өмір тәжірибесімен, сонымен қатар көңіл көтеріп, жаңа перспективалармен елге оралу күтіледі. Бұл, әсіресе кәсіби мамандар үшін мансаптық дамуға өте маңызды. 1950 жылдардан бастап, ОЕ көбінесе Лондонға бағытталған, ал 1970 жылдардың ортасында Жаңа Зеландияның карикатурисі және жазушысы Том Скотт бұл терминді танымал еткенге дейін "үйге қайту", "жұмыспен демалыс" немесе "шетел саяхаты" деп сипатталған.
Overseas Experience (OE) is a New Zealand term for an extended overseas working period or holiday. Sometimes referred to as "The big OE" in reference to the extended duration of the travel typically at least one year, and often extended far longer. It is however generally expected that the person returns after a few years with work and life experience and wider outlook. This is considered important to career development, especially among professionals. From the 1950s, OEs were often centred on London, and were described as going home, a working holiday, or an overseas trip until the term OE was popularised by New Zealand cartoonist and columnist Tom Scott in the mid 1970s.
Сипаттама
OE термині Жаңа Зеландияның жергілікті тілінің бір бөлігі болып табылады, сондықтан ресми мемлекеттік әдебиеттерде, оның ішінде Ішкі кіріс департаментінің веб-сайтында, ол кіші санат ретінде аталады. OE аббревиатурасы кейде ресми біліктілік сияқты айтылады, мысалы, "Сізде OE бар ма?" деген сұрақтарда, себебі 2004 жылға дейін жоғары орта білім берудің ең жоғары деңгейі UE – "Университетке қабылдау" еді. Бұл фраза сонымен қатар саяхаттың мансаптық дамудағы маңызды кезең екенін көрсетеді, әсіресе кәсіби мамандар мен ірі көпұлтты компаниялардың қызметкерлері үшін, және жұмысқа орналасу кезінде жиі сұралады. Типикалық OE көбінесе немесе толығымен жеке қаржыландырылады және шетелде жұмыс істеуді қамтиды. Әдетте, OE саяхатшыларының жасы 20 шамасында болады. Әртүрлі нұсқалар жиі кездеседі. Көптеген адамдар, әсіресе Жапония мен Оңтүстік Кореяда, ағылшын тілін оқытумен бір жылдай уақыт өткізеді. Лондон қаласында тұрақты маори мәдениет тобы (Ngāti Rānana) құрылуына жеткілікті маорилер OE саяхатын жасады. Еуропалық OE әдетте Еуропа ішінде саяхаттауды және көбінесе Галлиполи шайқасы орнына баруды қамтиды. 19-шы және 20-шы ғасырлардың басында Британ империясындағы көптеген ақ колониялар Британияны "Отан" деп қарастырды, тіпті олар онда болмаған болса да. Британияның және империяның астанасы Лондон әсіресе тартымды болды. 1880-жылдардың соңынан 1900-жылдардың басына дейін әр жыл сайын 10 000 австралиялық және жаңа зеландиялықтар Британияға саяхат жасады, ал екі дүниежүзілік соғыс арасында бұл көрсеткіш екі есеге өсті. 1970-жылдарға дейін британдық иммиграциялық заң австралиялықтар мен жаңа зеландиялықтарға Британияда британдық азаматтар ретінде тұруға және жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Бұл үрдістің жалғасуы реколониализмнің қалдықтары болуы мүмкін, бірақ сонымен қатар көптеген жаңа зеландиялықтардың Лондонда достары және туыстары бар, сондай-ақ қолайлы жұмыс демалысы бағдарламасы, Еуропаның қалған бөлігіне жақын орналасуы және ағылшын тілінде сөйлейтін ел болуы Британияны тартымды бағытқа айналдырады. 2003 жылы бұрынғы премьер-министр Хелен Кларк Британияға OE саяхатын "көптеген жаңа зеландиялықтар үшін маңызды дәстүр" деп сипаттады.
The abbreviation OE is sometimes spoken as if it is a formal qualification as in "do you have your OE?" because before 2004 the top secondary school qualification was UE "University Entrance". The phrase also indicates that the trip is considered to be an important milestone in one's career development especially for professional and employees of large multinationals and is often asked during job interviews. A typical OE is mostly or entirely self funded and involves working overseas. The typical OE traveller is in their 20s. Variations are common. Many people spend a year or so teaching English overseas, especially in Japan or South Korea. Enough Māori take OEs for there to be a permanent Māori culture group (Ngāti Rānana) in London. The European OE usually includes travel within Europe and, often, a pilgrimage to the Gallipoli battle site. During the 19th and early 20th centuries many white colonials in the British Empire viewed Britain as "Home" even if they had never been there. London, as the capital of Britain and the Empire, was especially attractive. From the late 1880s to the early 1900s 10,000 Australians and New Zealanders traveled to Britain each year, with the number doubling between the World Wars. British immigration law until the 1970s allowed Australians and New Zealanders to live and work in Britain as British citizens. The continuation of the trend may be residual recolonialism but in addition most New Zealanders have friends and often relatives in London, and its favourable working holiday scheme, proximity to the rest of Europe, and the fact that it is English speaking also make Britain a desirable destination. In 2003 former Prime Minister Helen Clark described the OE to Britain as "an important tradition for many New Zealanders".