Александр Лоуренс Хердман: Жаңа Зеландия саяхатшысы және реформаторы
Alexander Herdman
Александр Гердман – Жаңа Зеландия саяхатшысы, Бас прокурор, Әділет министрі. Мемлекеттік қызмет реформаларымен және құқықтық тәртіпке қатысты қатаң ұстанымымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері (1869–1953)
New Zealand politician (1869–1953)
Александр Лоренс Хердман (17 шілде 1869 – 13 маусым 1953) – Жаңа Зеландия саясаткері. Ол бас прокурор, әділет министрі және полиция министрі қызметтерін атқарды. Ол мемлекеттік қызмет реформаларымен және құқық тәртібіне қатысты қатал ұстанымымен белгілі.
Sir Alexander Lawrence Herdman (17 July 1869 – 13 June 1953) was a New Zealand politician. He served as Attorney General, Minister of Justice, and Minister of Police. He is known for his reforms of the civil service and for his hard line on law and order.
Ерте өмір
Хертман Дунедин қаласында дүниеге келген. Ол Отаго ұлдар гимназиясында оқыды, содан кейін жартылай жұмыс істеп оқып заңгер дипломын алды. 1894 жылы ол адвокаттық практикаға қабылданды және келесі жылы Насебиде жеке практика ашты. Ол сондай-ақ Палмерстонда жұмыс істеді, онда жергілікті масондық ложасына мүше болды. Өмірі бойы масондықпен байланысын сақтап, ақырында Жаңа Зеландияның Ұлы ложасының бас шебері болды.
Herdman was born in Dunedin. He studied at Otago Boys' High School, and then gained a law degree while working part time. He was admitted to the bar in 1894, and established a practice in Naseby the following year. He also worked in Palmerston, where he joined the local Freemason lodge. He would retain his connection with the Freemasons over his career, eventually grand master of the Grand Lodge of New Zealand.
Алғашқы саяси мансап
Хертман 1898 жылы Насебиде мэр болып сайланғаннан кейін саяси мансабын бастады. Кейін ол бұл қызметтен бас тартып, 1902 жылы Веллингтонға көшіп кетті, бірақ келгеннен кейін көп ұзамай оны оралып, Насебиді қамтитын Отаго округі Маунт-Идада парламенттік кандидат ретінде қатысуға шақырып алды. 1902 жылғы сайлауда Хертман үкіметке қарсы күшті платформамен түсіп, биліктегі Либералдық партияны қатаң сынады. Ол сайланды және либералдарға қарсы тұрған ұйымдаспаған тәуелсіздер тобына қосылды. Алайда ол Насебиге қайта оралмады, орнын қатыспай-ақ иеленді. 1905 жылғы сайлауда Хертман жеңіліске ұшырады. 1908 жылғы сайлауда ол Веллингтон-Норт округінен үміткер болып, сайланды. Келесі жылы Уильям Масси оппозицияны Реформа партиясы ретінде ұйымдастырды, және Хертман оның құрамына кірді. Парламенттегі Хертманның алғашқы мақсатының бірі – мемлекеттік қызметті реформалау болды. Хертман мемлекеттік қызмет нашар ұйымдастырылған және, әсіресе Ричард Седдон үкіметі тұсында, саяси ықпалға ұшырайды деп сенді. 1911 жылғы сайлауда Реформа партиясы жеңіске жетіп, Реформа үкіметі құрды, және Хертман реформалық ұсыныстарын жүзеге асыра алды. 1912 жылғы «Мемлекеттік қызмет туралы» заң тағайындау және жоғарылау шарттарын біркелкілендірді, сондай-ақ бақылау комиссарының лауазымын құрды.
Herdman began a political career in Naseby, being elected mayor in 1898. He eventually decided to abandon this by moving to Wellington in 1902, but shortly after he arrived, he was invited to return and stand as a parliamentary candidate in Mount Ida, the Otago electorate which encompassed Naseby. In the 1902 election, Herdman ran on a strongly anti government platform, harshly criticising the governing Liberal Party. He was elected, and joined the unorganised group of independents who opposed the Liberals. He did not, however, move back to Naseby, instead representing his seat as an absentee. In the 1905 election, Herdman was defeated. In the 1908 election, he contested the seat of Wellington North, and was elected. The following year, William Massey organised the opposition into the Reform Party, which Herdman became part of. One of Herdman's early concerns in Parliament was the reform of the public service. Herdman believed that the service was poorly organised and subject to political patronage, particularly under the government of Richard Seddon. In the 1911 election, the Reform Party won office as the Reform Government, and Herdman was able to push through his reform proposals – the Public Service Act of 1912 established uniform conditions of appointment and promotion, and established a supervisory commissioner.
Қызмет мансабы
Министрлер кабинетінде Гердман Бас прокурор (1912 жылдың 10 шілдесі - 1918 жылдың 4 ақпаны), Әділет министрі (1912 жылдың 10 шілдесі - 1915 жылдың 12 тамызы) және марка министрі (1912 жылдың 13 шілдесі - 1915 жылдың 12 тамызы) қызметтерін атқарды. Осы лауазымдарда ол қатал мінезді адам ретінде танылды, бір замандасы оны «заң мен тәртіпті сақтау үшін күшті аяусыз қолдануға дайын» деп сипаттады. Гердманның Вайхи шахтерлерінің ереуілін және келесі жылы өткен портовый ереуілді басуда маңызды рөл атқарғаны айтылады. Екеуі де көптеген солшыл топтар тарапынан қатал және репрессивті деп сынға алынды, бірақ үкімет оларды тәртіпті сақтау үшін қажетті қадамдар деп қорғады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гердман Жаңа Зеландияның қатысуына қарсылық білдіргендерге қатысты қатаң шараларды қолдады. Полиция министрі ретінде Гердман полиция қызметкерлерінің кәсіподақ құру әрекетіне қатал жауап берді, бұл әрекетті тыйым салып, бастамашыларды қызметтен шығаруға тырысты.
In Cabinet, Herdman served as Attorney General (10 July 1912 – 4 February 1918), Minister of Justice (10 July 1912 – 12 August 1915), and Minister of Stamp Duties (13 July 1912 – 12 August 1915). In these roles, he gained a reputation as a hard liner, being described by a contemporary as "ready to employ force ruthlessly for the purpose of upholding law and order". Herdman is believed to have had a major role in the suppression of the Waihi miners' strike, and of the waterfront strike the following year. Both were criticised by many left wing groups as heavy handed and repressive, but were defended by the government as necessary steps to preserve order. During World War I, Herdman supported strong measures against anyone protesting New Zealand's participation. As Minister responsible for Police, Herdman also responded harshly to attempts by police officers to form a union, prohibiting the move and attempting to drive the instigators out of the force.
Сот мансабы
Өзінің саяси амбицияларымен қатар, Хердман (түпнұсқа) Жоғарғы соттың судьясы болуға да қызығушылық танытты. Бас прокурор ретінде ол судьяларды тағайындау құқығына ие болды, және 1918 жылы бос орын ашылғанда, ол өзін-өзі тағайындады. Бұл әрекетті көптеген адамдар өзімшілдік деп сынады, әсіресе Хердманның заңгерлік карьерасы ерекше жетістіктермен көзге түспегендіктен. Ол Крайстчерч және Окленд қалаларында судья болып жұмыс істеді, сондай-ақ 1929 жылы қысқа мерзімге Бас судья міндетін атқарды. 1929 жылғы Корольдің туған күніне арналған наградалар бойынша Хердман рыцарь дәрежесіне ие болды.
In addition to his political ambitions, Herdman was also interested in becoming a judge of the (original) Supreme Court. As Attorney General, he had powers to appoint judges, and in 1918, when a position became vacant, he appointed himself. This move was criticised by many as self interested, especially as Herdman's career as a lawyer had not been particularly distinguished. He served as a judge both in Christchurch and Auckland, and briefly acted as Chief Justice in 1929. In the 1929 King's Birthday Honours, Herdman was appointed a Knight Bachelor.
Саясатқа қайта оралу әрекеті
1935 жылы ол Парнелл сайлау округінен Парламентке қайта сайлану үшін сот қызметінен кетті. Ресми түрде тәуелсіз кандидат болғанымен, Демократиялық партиямен жақын байланыста болды. Сайлауда жеңіліске ұшырап, Окатайна көлі аймағына зейнетке шықты. 1953 жылғы 13 маусымда Роторуа қаласында қайтыс болды.
In 1935, he resigned from his judicial position to seek re election to Parliament, contesting the Auckland seat of Parnell. He was officially an independent, although he had close links to the Democrat Party. He was unsuccessful, and subsequently retired to the Lake Okataina area. He died in Rotorua on 13 June 1953.