Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Алойс Вах немесе Алойс Людвиг Вахелмайр (кейде Вахелмейер, 30 сәуір 1892 – 18 сәуір 1940) – австриялық экспрессионист суретші және график. Ол Жоғарғы Австрияның Ламбах қаласында дүниеге келді және Жоғарғы Австрияның Браунау қаласында қайтыс болды. Оның туған жылы оны қазіргі заманғы өнердің, әсіресе экспрессионизмнің негізін салған буынға жақын қылады, алайда суретші ретіндегі өмірі кубизм, футуризм және «Der Blaue Reiter» мен «Die Brücke» қозғалыстарының экспрессионистері үлкен өзгерістер кезеңін бастағаннан кейін басталды. Өмірінің соңғы жылдары Вах өнердегі бастапқы тамырларынан қол үзді және діни суреттерге бет бұру арқылы ерте экспрессионистік туындыларынан алшақтады. Бірақ бүгінде оның осы ерте туындылары ең үлкен жетістіктері саналады.
Aloys Wach or Aloys Ludwig Wachelmayr (sometimes Wachelmeier, 30 April 1892 – 18 April 1940) was an Austrian expressionist painter and graphic artist. He was born in Lambach, Upper Austria, and died in Braunau, Upper Austria. While his birthplaces him close to the generation that laid the foundations of modern art and especially expressionism, his life as an artist, however, began after cubism, futurism and the expressionists of the Der Blaue Reiter and Die Brücke movements had initiated a time of great changes. In his later life, Wach abandoned his artistic roots and distanced himself from his early expressionist works by turning to religious imagery. Today, however, those early works are seen as his greatest accomplishments.
Өмірбаян
Вах өмірінің ерте кезеңінде суретші болуды шешті және 17 жасында Венаға келді, бірақ бастапқыда бірнеше кері кетулерге ұшырады. Мюнхен академиясы оны студент ретінде қабылдамады және Венада өнерді оқымаққа тырысты, бірақ сәттілік болмады. Ол Мюнхендегі Книрр-Сейлер сурет мектебінде, сондай-ақ 1913 жылы Париждегі Коларосси академиясында формальды білім алды. Оқуын Штутгартта Генрих Альтеррмен аяқтады. 1915 және 1916 жылдары Вах соғыстың қасіретін бейнелейтін ағаш кескіндерінен тұратын серия жасады. «1914 жылғы өлім биі» (Ein Totentanz von 1914) және «Тағдыр жолы» (Straße der Schicksale) сияқты пошта карточкасының мөлшеріндегі ағаш кескіндері, жарылатын оқтар мен өлген солдаттардың суретін көрсете отырып, индустриалданған соғысты бейнелейді. Вах Бірінші дүниежүзілік соғыста жауынгерлік міндеттерден тыс тапсырмаларда қызмет етті. 1916/7 жылдары ол Ф.Р. Зенц есімді, басқаша белгілі емес ақынның «Кригстотентанц 1914» атты өлеңіне қосымша ретінде жеті ағаш кескінін жариялады. Вах, Георг Шримпф және Фриц Шефлер 1919 жылы құрылған, бірақ қысқа ғұмырлы болған, әйтсе де маңызды «Революциялық суретшілердің әрекет комитеті» (Aktionsauschuss Revolutionärer Künstler) мүшелері болды. Вахтың ағаш кескіндері радикалды мақсаттармен байланысты болды және өзіне қауіп тудыра отырып, күнделікті баспасөзde кеңінен жарияланды. 1919-1920 жылдары «Адал ұл» (Der verlorene Sohn) атты ағаш кескіндерінен тұратын цикл жасады. 1920 жылдан бастап Браунауда экспрессионистік натюрморттар, пейзаждар мен портреттер жасады, бірақ кейіннен осы кезеңнің суреттерінен алшақтады. «1914 жылғы өлім биі» (Ein Totentanz) атты 16 соғыс кескіні 1922 жылы жинақ түрінде жарияланды. 1938 жылы Аншлюс болғаннан кейін нацистік режим Вахқа сурет салуға тыйым салды. Ол 1940 жылдың 18 сәуірінде туберкулез бен азық-түлік жетіспеушілігінен қайтыс болды. Оның туындылары Эрнест Троссқа қалдырылды, ол оларды 1945 жылы Колорадо штатының Денвер қаласында алды. 1956 жылы Лос-Анджелес тарих, ғылым және өнер мұражайында ретроспективті көрме өткізілді, мұражайға Тросс берген туындылар қойылды, ал ол өзі каталогты жазды.
Wach decided to become an artist early on in his life, and arrived in Vienna at the young age of 17, but initially suffered a series of setbacks. He was rejected as a student by the academy in Munich and attempted unsuccessfully to study art in Vienna. He received formal education at the Knirr Sailer painting school in Munich as well as, in 1913, the Académie Colarossi in Paris. He finished his studies with Heinrich Altherr in Stuttgart. In 1915 and 1916, Wach created a series of woodcuts showing the horror of war. Postcard size woodcuts such as Ein Totentanz von 1914 ('A Dead Dance of 1914') and Straße der Schicksale ('Road of Destiny') depict an industrialized war of detonating bullets and dying soldiers. Wach served in World War I in non combative assignments. In 1916/7, he published seven woodcuts to accompany a poem called Kriegstotentanz 1914, by an otherwise unknown poet named F. R. Zenz. Wach, Georg Schrimpf and Fritz Schaefler were members of the short lived but important Aktionsauschuss Revolutionärer Künstler (Action Committee of Revolutionary Artists) which formed in 1919. Wach's woodcuts appeared in connection with radical causes and drew widespread attention in the daily press, at risk to himself. From 1919 to 1920, he created the wood carving cycle "Der verlorene Sohn". From 1920 he created expressionist still lifes, landscape paintings and portraits in Braunau, but later distanced himself from paintings of this period. A set of 16 wartime etchings, "Ein Totentanz" von 1914 was published in portfolio form in 1922. Following the Anschluss in 1938, Wach was banned from painting by the Nazi regime. He died on 18 April 1940 of tuberculosis and malnutrition. His works were willed to Ernest Tross, who received them in Denver, Colorado in 1945. In 1956, a retrospective exhibition was held at the Los Angeles Museum of History, Science and Art, with works lent to the museum by Tross, who also wrote the catalog.