Жозеф Стратт: Англияның ежелгі киімдерін зерттеуші гравер және тарихшы

Кіріспе

Ағылшын гравюрашы және антиквари (1749–1802)

Джозеф Струт (27 қазан 1749 – 16 қазан 1802) – ағылшын гравюрашы, суретші, антиквари және жазушы. Сэр Рой Стронгтың айтуынша, ол өткен заманның киім-кешегін зерттеудегі ең алғашқы және "ең маңызды тұлға" болып саналады, соның салдарынан "Британиядағы өнер тарихында ықпалды, бірақ толығымен ұмытылған тұлға" атанды.

Балалық шақ

Струт Эссекс штатындағы Челмсфорд қаласындағы Спрингфилд Миллде, Томас Струт пен оның әйелі Элизабеттің (Мальдон қаласының жанындағы Вудхам Уолтерде диірменші болған Джон Ингольдтың қызы) кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Дәнекерхана оның бай диірменші әкесіне тиесілі еді. Ол бір жастан ассан кезде әкесі қайтыс болды, анасы оны және оның ағасы Джонды тәрбиелеуге қалды – соңғысы, бір-екі жас үлкен болғандықтан, Лондонның Вестминстер қаласында дәрігер болды. Струт Челмсфордтағы Король Эдуард VI гимназиясында білім алды (онда оның құрметіне аталған үй бар) және он төрт жасында гравер Уильям Уинн Райландтың шәкірті болды.

Ерте мансап

1770 жылы ол Лондондағы Корольдік академияның студенті болды және академия тартқан алғашқы күміс медальдардың бірімен марапатталды; келесі жылы ол алғашқы алтын медальдардың бірін иеленді. 1771 жылдан бастап ол Британ мұражайының оқу залында зерттеу жұмыстарын жүргізіп, көптеген антиквариаттық еңбектеріне материалдар жинады. Оның "Англияның патшалық және діни ескерткіштері" атты тұңғыш кітабы 1773 жылы жарық көрді. Англияда осы сипаттағы алғаш рет жарияланған еңбек үшін ол ежелгі қолжазбалардан патшалардың суреттерін, киім-кешектерін, қару-жарақтарын, мөрлерін және басқа да қызықты заттарды салып, гравюралады. Өмірінің көп бөлігін осыған ұқсас еңбектермен өткізіп, өнерін антиквариаттық және әдеби зерттеулеріне арнады. 1774 және 1776 жылдары ол үш томдық "Хорда Ангел Синнан: немесе, Англия тұрғындарының мінез-құлқы, әдет-ғұрыптары, қару-жарақтары, тұрмысы және т.б. туралы толық шолу" және 1777–1778 жылдары екі томдық "Англия тарихнамасы" атты үлкен кварто кітаптарын жариялады. Екеуі де көптеген иллюстрациялармен толық және зерттеудің мол еңбегін қажет етті. Алғашқысының француз тіліндегі басылымы 1789 жылы жарық көрді. Соңғысын Струтт бастапқыда алты томдық етпеуді жоспарлаған, бірақ жеткілікті қолдау таба алмады. Ол бұл кезеңде Лондонда да, Челмсфордта да тұрып, антиквариаттық зерттеулер үшін жиі саяхаттар жасады. 1774 жылдың 16 тамызында ол Эссекс қаласындағы Бокингтен келген бояушы Барвелл Блауэрдің қызы Энн Блауэрге үйленді және Портленд-плейс, Дьюк-стриттегі үйге көшіп барды. Оның 1778 жылдың қыркүйегінде қайтыс болуына орай ол 1779 жылы анонимді түрде жарияланған оның есіне арнап жоқтау өлең жазды. Келесі жеті жыл бойы ол сурет салуға белсенді айналысып, Корольдік академияда көбінесе классикалық сюжеттердегі тоғыз суретті көрмеге қойды. Осы кезеңде оның шебері Райланд континенттен әкелген "мел" немесе нүктелі стильде жасалған бірнеше үздік гравюралары жарық көрді. 1785 жылдан кейін Струтт антиквариаттық және әдеби зерттеулерін жаңартты және "Гравюрашылардың биографиялық сөздігін" (2 том) жариялады. 1785–1786 жылдар.

In 1770, he became a student at the Royal Academy in London, and was awarded one of the first silver medals to be presented by the Academy; the following year he took one of the first gold medals. From 1771 he began to study in the reading room of the British Museum, where he gathered the materials for most of his antiquarian works. His first book, The Regal and Ecclesiastical Antiquities of England, appeared in 1773. For this, the first work of its kind published in England, he drew and engraved from ancient manuscripts representations of kings, costumes, armour, seals, and other objects of interest. He spent the greater part of his life in similar labours, his art in service to his antiquarian and literary researches. Between 1774 and 1776 he published the three volumes of his Horda Angel Cynnan: or, A Complete View of the Manners, Customs, Arms, Habits, &c. of the Inhabitants of England, and in 1777–8 the two volumes of his Chronicle of England, both large quarto works, profusely illustrated, and involving a vast amount of research. Of the former a French edition appeared in 1789. The latter Strutt originally intended to extend to six volumes, but he failed to obtain adequate support. At this period he lived partly in London and partly at Chelmsford, but made frequent journeys for the purposes of antiquarian study. On 16 August 1774 he married Anne Blower, the daughter of Barwell Blower, a dyer from Bocking in Essex, and moved into a house in Duke Street, Portland Place. On her death in September 1778 he wrote an elegiac poem in her memory, published anonymously in 1779; for the next seven years he then devoted his attention to painting, and exhibited nine pictures, mostly classical subjects, at the Royal Academy. From this period date several of his best engravings, executed in the "chalk" or dotted style which had been introduced from the Continent by his master, Ryland. After 1785 Strutt resumed his antiquarian and literary researches, and brought out his Biographical Dictionary of Engravers (2 vols. 1785–6).

Карьерасының соңғы жылдары

1790 жылы денсаулығы нашарлап, туысының адалсыздығынан қарызға батып, Струт Гертфордширдегі Брамфилдтегі Бэкон фермасына көшіп өтті. Онде ол гравюрамен айналысып жұмыс істеді және бос уақытын жексенбі және кешкі мектеп ашуға арнады. Брамфилдте ол ерекше құнды бірнеше гравюра жасады, оның ішінде Томас Стотардтың суреттері бойынша жасалған он үш гравюра Джон Брэдфордтың «Көшпенділердің ілгерілеуі» (Лондон, 8vo, 1792) басылымында жарияланды. Ол сонымен қатар бірнеше көркем шығармалар үшін материал жинады (өлімінен кейін жарық көрді) және француз революциясы туралы сатирикалық романс жазды, ол қолжазба күйінде сақталған. 1795 жылы қарыздарын төлеп, денсаулығы жақсарғаннан кейін, Струт Лондонға оралып, зерттеулерін қайта бастады. Ол дереу «Англия халқының киімдері мен әдет-ғұрыптары» (2 том, 1796–1799) еңбегін жариялады, бұл оның ең құнды жұмысы болды. Одан кейін «Англия халқының ойын-сауықтары мен спорты» (1801) басылып шықты, ол көп рет қайта басылды (оның толық атауы – «Англия халқының ойын-сауықтары мен спорты: ең ерте кезеңнен бастап, ауылдық және үй шаруашылығындағы демалыстар, мамыр айындағы ойындар, маскарадтар, мерекелер, шерулер және әсем көріністер»). Струт содан кейін «Куинху Холл» атты романс жаза бастады, ол атын Брамфилдке жақын Тевиндегі ежелгі поместьеден алды. Ол 15 ғасырдағы Англия халқының мінез-құлқы, әдет-ғұрыптары мен тұрмысын көрсету мақсатында жазылған. Струт оны аяқтауға үлкермеді. Оның өлімінен кейін баспагер Джон Мюррей I толық емескел қолжазбаны Уолтер Скоттқа тапсырды, ол соңғы тарауды қосып, оқиғаны сәл ертерек және сәнді емес аяқтады. 1808 жылы төрт томдық кітап жарық көрді. Скотт «Уэверлидің» кейінгі басылымдарының кіріспесінде Струттың романсымен танысу оған өзінің шығармасын жариялауға түрткі болғанын мойындайды. Струт 1802 жылдың 16 қазанында Чарльз көшесіндегі, Хаттон Гардендегі үйінде қайтыс болды және Холборндағы Сент-Эндрю шіркеуінің маңына жерленді. Оның Озиас Хамфри салған пастельмен суреті Ұлттық портрет галереясының қорында сақтаулы.

In 1790, his health having failed, and having fallen into debt through the dishonesty of a relative, Strutt went to live at Bacon's Farm, Bramfield, Hertfordshire, where he carried on his work as an engraver, and devoted his spare time to the establishment of a Sunday and evening school. At Bramfield he executed several engravings of exceptional merit, including thirteen after designs by Thomas Stothard, published in John Bradford's edition of the Pilgrim's Progress (London, 8vo, 1792). He also gathered the materials for more than one work of fiction (published posthumously), and wrote a satirical romance relating to the French revolution, which exists in manuscript. In 1795, having paid his debts and his health having improved, Strutt returned to London and resumed his researches. Almost immediately he brought out his Dresses and Habits of the English People (2 vols. 1796–1799), probably the most valuable of his works. This was followed by Sports and Pastimes of the People of England (1801), which was frequently reprinted (its full title is The Sports and Pastimes of the People of England: From the Earliest Period, Including the Rural and Domestic Recreations, May Games, Mummeries, Pageants, Processions and Pompous Spectacles). Strutt then began a romance entitled Queenhoo Hall, which took its name from after an ancient manor house at Tewin, near Bramfield. It was intended to illustrate the manners, customs, and habits of the people of England in the 15th century. Strutt did not live to finish it. After his death the publisher John Murray I passed the incomplete manuscript to Walter Scott, who added a final chapter, bringing the narrative to a somewhat premature and inartistic conclusion. It was published in 1808 in four small volumes. Scott admits in the general preface to the later editions of Waverley that his association with Strutt's romance largely suggested to him the publication of his own work. Strutt died on 16 October 1802 at his house in Charles Street, Hatton Garden, and was buried in St. Andrew's churchyard, Holborn. His portrait in crayon by Ozias Humphrey, R. A., is in the collection of the National Portrait
Gallery.

Отбасы

Штратт екі ұлын қалдырды. Үлкені – Жозеф Струт кіші (1775–1833), 1775 жылдың 28 мамырында дүниеге келген. Ол Кристоф ауруханасында білім алып, содан кейін Никольс баспаханасында тәлім алды, бірақ ақырында Нортумберленд герцогының кітапханашысы болды. Әкесінің өлімінен кейін жазған кейбір еңбектерін редакциялаумен қатар, ол бірнеше рет басылған Киелі кітапқа екі «Түсіндірме» жазды. Сонымен қатар, ол әкесінің өміріне қысқаша сипаттама жасап, Никольстің әдеби анекдоттарына (1812, 665–86 беттер) енгізді. 1833 жылдың 12 қарашасында 58 жасында Айлвортта қайтыс болды, артында әйелі мен көп баласы қалды. Струттың кіші ұлы Уильям Томас Струт (1777–1850) 1777 жылдың 7 наурызында дүниеге келді. Ол Англия банкінде қызмет етті, бірақ миниатюра суретшісі ретінде танылды. 1850 жылдың 22 ақпанында 73 жасында Уриттлде қайтыс болды. Оның бірнеше ұлы болды, солардың бірі – Суссекс, Уадхерст қаласындағы Уильям Струт, ол ұлы Альфред В. Струтпен бірге осы отбасыда үшінші және төртінші буынға дейін суретшілік кәсібін жалғастырды.

Мұра

Струттың гравёр ретіндегі еңбектерінің көлемі шағын болғанымен, оның кітаптарындағыдан басқасы ерекше құнды. Ол археологияның өзі зерттеген салаларында пионер болды, ал одан кейінгі барлық жұмыстар оның салған негізінде салынды. Аталған еңбектерден өзге, оның "Кінә сынағы" және "Шалдың қасіреті" атты екі аяқталмаған поэмасы 1808 жылы бір томдық жинақта жарияланды.