Демография

Жапондық санақ деректері бойынша, Насушиобара халқының саны бір ғасыр бойы үдемелі өсім көрсеткеннен кейін, соңғы кезде тоқтады.

Тарих

Мейдзи дәуірінен бұрын қазіргі Насушиобара аймағы, ауыл шаруашылығына жарамды судың жетіспеуіне байланысты, көбінесе адам қоныстанбайтын дала болды. Отавара билігі Эдо дәуірінде бірнеше суару каналдары салды, бірақ олардың көлемі шағын болды. Дегенмен, Мейдзи дәуірінде Насу каналы және аймақты егіс алқабына айналдыруға бағытталған басқа да ауыл шаруашылығын дамыту жобалары, оның тез өркендеуіне әкелді, және көптеген жергілікті атаулар әлі де Мейдзи дәуірінің түрлі мемлекеттік шенеуніктерінің есімдерін сақтап келеді. 1889 жылдың 1 сәуірінде қазіргі муниципалитеттер жүйесі құрылғаннан кейін, Насу округіндегі Карино, Такабаяши, Набекаке, Ниши Насуно, Хигаси Насуно және Шиоя округіндегі Шиобара ауылдары құрылды. 1912 жылы Хигаси Насуноның бір бөлігі Куроисо қаласына айналды. Шиобара 1919 жылы, ал Ниши Насуно 1932 жылы қала мәртебесіне ие болды. 1955 жылы Куроисо Такабаяши, Набекаке және Хигаси Насуноның қалған бөлігін, ал Ниши Насуно Карияны қосып алды. Куроисо 1970 жылы қалаға айналды, ал Шиобара 1982 жылы Насу округіне қарасты болды. Қазіргі Насушиобара қаласы 2005 жылдың 1 қаңтарында бұрынғы Куроисо қаласының, Нишинасуно және Шиобара қалаларының (екеуі де бұрын Насу округінің құрамында болған) бірігуі нәтижесінде құрылды.

Үкімет

Насушиобара қаласында тікелей сайланатын әкімі және 26 мүшеден тұратын бірпалаталы қалалық мәжілісі бар әкімшілік кеңес үкімет формасы қолданылады. Насушиобара және Насу қаласы бірлесіп Точиги префектуралық мәжіліске төрт өкіл жібереді. Ұлттық саясат саласында қала Жапония Парламентінің (Diet) Төменгі палатасының Точиги 3-сайлау округінің құрамына кіреді.

Экономика

Насушиобара ыстық бұлақтары мен шаңғы курорттарына маусымдық туризмге көп тәуелді. Ауыл шаруашылығы негізінен сүт өндірісіне бағытталған. Қаланың талисманы Мирухи, қаланың сүт өнімдерін бейнелеу үшін жасалған. Қалада сондай-ақ бірнеше индустриалдық парктер бар.