Кіріспе
Кривак класы фрегаты – 1970 жылдары салынған және бүлік орын алған "Сторожевой" (кursive=иә, 'қорғаушы' немесе 'күзетші') совет фрегаты. Ол 1135-жобадағы "Бюревестник" класы (НАТО Krivak I деп аталады) суастына қарсы фрегаттардың бірі болды. Комиссиядан өткен соң, Кеңес Әскери-теңіз флоты оны Балтық флотына қосып, Балтийск қаласында орналастырды. 1975 жылдың қараша айында "Сторожевой" Валерий Саблин басқарған бүлікке қатысты, одан кейін ол қызметінің соңына дейін Тынық мұхит флотына жіберілді. 2002 жылдың маусым айында қызметтен босатылды.
the Soviet frigate built in the 1970s and host to a mutiny
Storozhevoy (italic=yes, 'guardian' or 'sentry') was a Soviet Navy Project 1135 Burevestnik class anti submarine frigate (NATO reporting name Krivak I). After commissioning, the Soviet Navy assigned the ship to its Baltic Fleet and based it in Baltiysk. Storozhevoy was involved in a mutiny led by Valery Sablin in November 1975, after which it was assigned to the Pacific Fleet for the remainder of its career. It was decommissioned in June 2002.
Құрылыс
"Сторожевой" кемесі 1972 жылғы 20 шілдеде Калининградтағы "Янтарь" кеме жасау зауытында 155-ші номерімен салынды. Кеме 1973 жылғы 21 наурызда суға түсіріліп, 1973 жылғы 30 желтоқсанда қолданысқа берілді. Фрегат Балтық флотына бекітілді.
Көтеріліс
Көтеріліске кеменің саяси комиссары, үшінші ранг капитаны Валерий Саблин бастамашылық етті. Оның мақсаты – кемеге қол салып, оны Рига шығанағынан шығып, Нева өзені арқылы Ленинградқа алып барып, Ресей революциясының ескі символы – мұражай кемесі «Аврораның» жанына тоқтату және ондағы халыққа арнап үндеу жасау еді. Ол халық алдында айтқысы келген, бірақ жеке сөйлесе алмайтын нәрселерді айтқысы келді: социализм мен Отан қауіпті жағдайда; билік басындағылар жемқорлыққа, демагогияға, парақорлыққа және жалғанға батып кеткен, елді құлдырауға апарады; коммунизм тасталып кеткен, Лениннің әділеттілік принциптерін қайта жаңғырту қажет. 1975 жылдың 9 қарашасының кешінде Саблин капитанды төменгі палубаға шақырып, кейбір офицерлердің қызмет барысында мас болғандықтан тәртіптік жазаға тартылуы керек екенін мәлімдеді. Капитан төменгі палубаға келгенде, Саблин капитаны мен басқа офицерлерді алдыңғы сонар бөлімінде ұстап алып, кемені бақылауға алды. Содан кейін Саблин кемедегі барлық аға офицерлерді жинады. Мұнда 15 офицердің арасында дауыс беру өтті. Саблин офицерлерге Ленинградқа кемемен барып, өзінің революциялық үндеуін таратуды жоспарлап отырғанын айтты. Сегіз офицер көтеріліс жағында дауыс берді; жоспарға қосылғысы келмеген кеме экипажының қалған жеті аға мүшесі қатыгездікпен ұрып-соғылып, басты палубаның астындағы жеке бөлімге жабылды. Содан кейін Саблин жоспардың келесі кезеңіне көшті, ол шамамен 145-155 адамнан тұратын теңізшілердің қолдауын алу еді. Саблин танымал офицер болғандықтан, оны өз пайдасына пайдаланды. Ол экипажды жинап, барлық теңізшілерді революцияға ынталандырып, құлпытатын сөз сөйледі. Көтеріліске дауыс берген офицерлердің бірі түнде қашып, теңіз жағалауы арқылы ескерту беру үшін асықты. Бірақ қақпадағы күзетші оған сенбеді. Кейін офицер де, күзетші де КГБ-ның қолынан қатал соққыға ұшырап, тұтқындалды, түрмеге қамалды, аштықтан азапталды, пытқындалды және тексерілді. Олардың жақын арада табылғанын білген Саблин бастапқы жоспарланғандай таң атқанша күтіп, қалған флотпен бірге жүзіп кетудің орнына, дереу жүзіп кетуді шешті. Экипаж қараңғы түскенде дереу жолға шығып, Ригадан шығып кетті. Сонымен қатар, Саблин совет күштерінен жасыру үшін радарды өшіруге көз жеткізді. Сенімсіз дереккөз: күні=2023 жылғы қарашада, он үш әскери кемелерді қоса алғанда, қуғынға жіберілді және оларға 60 ұшақ қосылды, оны сол кезде сақтандыру агенті болған Том Клэнси оқыды және оны «Қызыл қазанға аң аулау» романын жазуға шабыттандырды. Бұл роман 1990 жылы сол атпен фильмге айналды. Янгтың диссертациясының бөліктері 1985 жылы «Sea Power» теңіз журналында және 2005 жылы Янг пен Нейт Брэденнің «Соңғы күзетші» кітабында жарияланды.
On the evening of 9 November 1975, Sablin lured the captain to the lower deck, claiming that there were some officers who needed to be disciplined for being drunk on duty. When the captain arrived at the lower deck, a fist fight ensued in which Sablin detained the captain and the other officers in the forward sonar compartment and seized control of the ship. Sablin then summoned a meeting of all the senior officers on the ship. Here a vote was taken amongst the fifteen officers present. Sablin informed the officers that he planned to steam to Leningrad and broadcast his revolutionary message. Eight officers voted in favor of the mutiny; the remaining seven senior members of the ship's crew who did not wish to go along with the plan were brutally beaten and locked in a separate compartment below the main deck. Sablin then moved on to the next phase of the plan, which was to win the support of the seamen, numbering about 145 155 men. Sablin was a popular officer and he used this to his advantage. He assembled the crew and delivered a speech which instantly had all the seamen motivated and excited about a revolution. One of the officers who had voted in favor of the mutiny had escaped under the cover of night and had run across the naval dock to raise the alarm; however, the guard at the gate did not believe him. Both the officer and guard were later brutally beaten, arrested, imprisoned, starved, tortured and interrogated by the KGB. On discovering that they might soon be detected, Sablin decided to set sail immediately, rather than wait till the morning and set sail with the rest of the fleet, as originally planned. The crew immediately set sail under the cover of dark and made their way out of Riga. Sablin also ensured that the radar was off to avoid detection from Soviet forces. Unreliable source: date=November 2023 including thirteen naval vessels, were sent in pursuit and were joined by 60 warplanes where it was read by Tom Clancy, then an insurance salesman, who used it as inspiration to write The Hunt for Red October. That novel was turned into a 1990 film under the same name. Portions of Young's thesis were published in the naval magazine Sea Power in 1985 and in 2005, in the book The Last Sentry, by Young and Nate Braden.