Қойды Қуып Жүрген Саяхат

Кіріспе

1982 жылы жазылған Харуки Мураками романы.

"Жабайы қой іздестіру" (羊をめぐる冒険) (сөзбе-сөз "Қойға қатысты оқиға") – жапон жазушысы Харуки Муракамидің үшінші романы. Алғаш рет 1982 жылы Жапонияда жарық көрді, ал 1989 жылы ағылшын тіліне аударылды. Бұл "Pinball, 1973" романының тәуелсіз жалғасы және "Егеуқұйрықтың трилогиясы" деп аталатын үшінші кітап. Ол 1982 жылғы Нома әдебиеттік жаңашылдар сыйлығын жеңіп алды. "Жабайы қой іздестіру" романының түпнұсқасы 1970-ші жылдардағы оқиғаларды бейнелейді, бірақ аудармашы Альфред Бирнбаум мен Kodansha редакторы Элмер Люк оны заманауи және американдық оқырмандарға қызықты етуді қалады. Романда Мураками американдық және ағылшын әдебиетінің элементтерін жапондық контекстпен үйлестіріп, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жапон мәдениетінің өзін-өзі тануын зерттейді. Кітаптың бір бөлігі – детективтік оқиға, екінші бөлігі – постмодернистік сиқырлы реализм. "Жабайы қой іздестіру" Юкио Мишиманың "Натсуко но Бокен" (夏子の冒険) романының пародиясы немесе жаңаруы ретінде қарастырылады.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Бұл детективтік оқиға 1978 жылы Токио мен Хоккайдода аты-жөні аталмаған, тізбекті темекі шегуші баяндаушы мен оның оқиғаларын қамтиды. Бұл оқиға жарнамашы, жаңадан ажырасып кеткен кейіпкердің, оған ұзақ уақыттан бері жоғалған досы "Шұбар" жіберген құлшылық көрінісінің суретін жариялауынан басталады. Ол "Басты" білдіретін құпия адаммен байланысады, ол Жапонияның саяси және экономикалық элитасының артында тұрған орталық күш, ол қазір баяу өліп жатыр. Басшының хатшысы оған өз агенттігі фотосуретті жариялауды тоқтатуы керектігін айтады. Ол жарнамада бейнеленген жұлдыз тәрізді туылған таңбасы бар таңғажайып қой Босс билігінің құпия көзі екенін және оның сол қойды табу үшін бір ай уақыты бар екенін немесе оның мансабы мен өмірі жойылатынын түсіндіреді. Айтушы және оның сиқырлы түрде азғыратын және табиғаттан тыс сезімтал құлақтары бар қыз досы, қой мен оның бос дос табу үшін Жапонияның солтүстігіне сапар шегеді. Қойдың суреті екеуін Саппороға әкеледі. Онда баяндаушының досы кітапханадағы түрлі мәтіндерді зерттейді және олар қаланы зерттейді. Қыздың құлақтары оларды бұрынғы Dolphin қонақ үйінің көлеңкесі болып табылатын Dolphin қонақ үйіне бағыттауға көмектеседі. Бұрын теңізші болған, бірақ теңіздегі апаттан кейін бір қолынан ғана жұмыс істей алатын адам басқарады. Мейрамхана иесі қос жігітті өзінің әкесі "Қой профессоры" дегенге сілтейді. Ол мейрамхананың жоғарғы қабатында тұратын, әлі күнге дейін қойларды он жыл бұрын Маньчжурияда кездескен кезінен еске түсіретін, қатал, эксцентрикалық адам. Мейрамхана иесі мен оның әкесі арасында жағымсыз қарым-қатынас бар, ал қой профессоры, басында, оның ұлы әкелген кез келген адаммен сөйлесуге батылы бар, бірақ баяндаушы қой туралы қой профессорына айтып бергенге дейін. Қой профессоры оларға жұлдызды қоймен кездескенін және оны қайта табуға деген құмарлығын айтады. Бұл - қой профессорынан алынған кеңес, ол оларды оқшауланған үйге және жолды білетін қойларға қарайтын адамға апарады. Оның көмегімен баяндаушы қызбен бірге үйге апаратын жолмен жүреді. Ішінде шаң, керек-жарақ және гараждағы жаңа, бірақ едәуір пайдаланылмаған машинадан басқа ештеңе жоқ. Сол жерде баяндаушы үй иесінің келуін күтуге дайындалады, өйткені ол қойдың келесі қонағы немесе қойдың өзі болады деп ойлайды. Айтқыш ұйықтап жатқанда, оның қызы күйме жасап береді, ол ақылынан оянған кезде дайын болады. Алайда, ол ұйықтап жатқанда, қыз жігіті үйден қаша жөнеледі. Айтқыш оны іздеу үшін қалаға қайта оралуға тырысады, бірақ тез арада бұны жоққа шығарады. Романның ішінде Сыртқыштың қайда жүргені туралы екі түрлі сюжет бар; ол ел аралап, түрлі-түсті жұмыс істеп, кез келген қалаға саяхаттап жүрді. Тышқанның әңгімелеушімен хаттар арқылы шектеулі хат алмасуы болды. Бір аптадан астам уақыт күткеннен кейін, баяндаушы темекіден қалады және тастауды шешеді. Ол күтіп, кітап оқып, таңертеңгі жүгіріп, сыра мен виски ішумен, оның қойлардың жаңа қожайыны деп дұрыс болжаған Сырышқа күтіп, оқшау өмір сүреді. Осы уақытта ол аз және таңғажайып қойшыны кездестіреді, ол сусын сұрайды және баяндаушыға оның қызы жақсы екенін және кеткенде оған зиян келтірілмегенін айтады. Қараңғыда, көп ұзамай баяндаушы таныс дауысқа тап болады, бұл - Тышқанның дауысы. Бірге сыра іше отырып, Сырыш баяндаушының түрлі сұрақтарына жауап бере бастайды. Үй оның әкесіне тиесілі болған, және ол АҚШ үкіметінен арзанға сатып алынған демалыс үйі болған, өйткені олар жерді радар стансасына айналдыра алмады. Олар жерді және қой жайылымдарын қалаға жалға берді, әлі де жалға беріп жатыр. Қошқа, бақытты кездерді сағынады және отбасынан алыстағанын сезінеді, қой профессорының қой туралы әңгімесін естіп, үйге қайтып келе жатқан қоймен кездеседі. Сыңар да баяндаушыға ол өзін-өзі өлтіргенін айтады. Ол баяндаушы келгенге дейін бір апта бұрын гаражда асылып, қойшы оны үйге көміп тастады. Қой оны толықтай бақылап, басқа бір денені алып кетуіне жол берместен бұрын қойды (қойдың ішінде болуына байланысты) жойып жіберді. Олар бір-бірімен қайтадан көрісуге уәде беріп, соңғы қоштасуларын айтады. Құпия шешіліп, сұрақтарға жауап беріліп, баяндаушы үйден кетеді. Босс көмекшісі баяндаушымен кездесіп, оған жомарт сома төлейді, оған оның компаниясы да таратылғандығын айтады. Босс өкілі баяндаушыға қалаға оралу үшін өзінің машинасы мен жүргізушісін пайдалануға рұқсат береді. Айтқыш қалаға оралғанда, жүргізуші оған мысығының семіп қалғанын және құдайдың телефоны...

This quasi detective tale follows an unnamed, chain smoking narrator and his adventures in Tokyo and Hokkaido in 1978. The story begins when the recently divorced protagonist, an advertisement executive, publishes a photo of a pastoral scene sent to him in a confessional letter by his long lost friend, 'Rat.' He is contacted by a mysterious man representing 'The Boss,' a central force behind Japan's political and economic elite, who is now slowly dying. The Boss' secretary tells him that his agency must immediately cease publication of the photo. He also explains that a strange sheep with a star shaped birthmark, pictured in the advertisement, was in some way the secret source of the Boss' power and that he has one month to find that sheep or his career and life will be ruined. The narrator and his girlfriend, who possesses magically seductive and supernaturally perceptive ears, travel to the north of Japan to find the sheep and his vagabond friend. The photo of the sheep brings the two to Sapporo. There the narrator's girlfriend digs through various texts in the library and they explore the city. The girlfriend's ears help to guide them to the Dolphin Hotel which is a shadow of its former self. It is run by a man who was once a sailor, but, due to an accident at sea, has only the use of one arm. The hotel owner points the pair to his father, the 'Sheep Professor', who is a bitter, eccentric man living upstairs in the hotel, still remembering the sheep from when he encountered them in Manchuria, decades before. The hotel owner and his father have a horrible relationship, and the Sheep Professor is reluctant, at first, to talk to anyone that his son brought, until the narrator mentions the sheep to the Sheep Professor. The Sheep Professor tells them of his encounter with the star backed sheep and the obsession he still holds to find it again. It is the tip from the Sheep Professor that leads them to an isolated house and a man that tends to sheep that knows the trail. With his help, the narrator and his girlfriend walk the trail that leads to the house. Inside there is nothing but dust, supplies and a new, but barely used car in the garage. It is there that the narrator prepares to wait until the owner of the house arrives, figuring that it would be the next host of the sheep, or the sheep itself. While the narrator naps, his girlfriend makes a stew, which is done by the time the narrator awakes. However, his girlfriend abruptly leaves the house while he is asleep. The narrator is tempted to start back to town to look for her but quickly dismisses this. Throughout the novel, there is a dual storyline concerning the whereabouts of the Rat; who had been moving around the country, doing a variety of odd jobs and exploring whatever town that he had happened to travel to. The Rat held limited correspondence with the narrator through letters. After over a week of waiting at the manor, the narrator runs out of smokes and decides to quit. He lives an isolated life of waiting, reading, morning jogs and sipping beer and whiskey waiting for the Rat, whom he correctly guesses to be the new host of the sheep. In this time, he encounters the short and weird Sheep Man, who asks for a drink and tells the narrator that his girlfriend is okay and was not harmed when she left. In darkness, soon after, the narrator encounters a familiar voice, the Rat's. Sharing a beer together, the Rat starts to answer the narrator's various questions. The house had belonged to his father, and had been a vacation home purchased from the US government for cheap, after they failed to turn the land into a radar station. They leased the land and sheep pastures to the town, and still do. The Rat, feeling nostalgia of happier times and feeling estranged from his family, encountered the sheep journeying back to the house, after hearing the Sheep Professor's story of the sheep and seemingly being drawn to the house. The Rat also informs the narrator that he killed himself over a week before the narrator arrived, hanging himself in the garage and the Sheep Man burying him on the property; destroying the sheep (due to the sheep being inside of him) before the sheep could fully control him and preventing the sheep from taking another body. They say their final goodbyes, promising to see each other again. With the mystery solved and questions answered, the narrator walks away from the house. The Boss' assistant encounters the narrator and pays him a generous sum, telling him that his company has been dissolved as well. The Boss' representative allows the narrator to use his car and its driver to return to town. As the narrator returns to town, the driver informs him that his cat has grown fat and that the number to god's phone doesn't seem to work anymore. The narrator visits his old friend J's bar. Investing in the business with the condition of returns and that the Rat and he would always be welcomed with drinks in the establishment.

Таңбалар тізімі

Басты кейіпкер Бұл романдағы басты кейіпкер Харуки Муракамидің әңгімелерінің әдеттегі баяндаушысы. Ол Хоккайдоға жұлдыз тәрізді туылған таңбасы бар ерекше қойды табуға жіберіледі. "Қыз досы" романының басты кейіпкері оның құлақтарының суретін көргеннен кейін оны іздеді. Оның құлақтарына қызығушылығы бар. Әдетте оларды шашымен жауып қояды. Оның құлақтары жақсы жұмыс істесе де, ол оларды "блокированные" және "мертвые" дейді. Ол қасқырдың қойларды табу жолында басты кейіпкерге қосылады, бірақ оны Қойшы адам Хоккайдодағы Тышқанның үйінен қуып шығады. Басшы Басшы - ерекше қойлардың иелігіне түскен адамдардың бірі. Ол қойға билік құрғаннан кейін "жер асты патшалығын" құрды, бірақ қой оны тастап кеткеннен кейін миында үлкен циста болғандықтан, ол өлімге ұшырайды. Бас хатшы - басты кейіпкерді іздеп тауып, оған ерекше қойларды табуды тапсырған адам. Шофердің қолына бос берген құдайдың телефон нөмірі беріледі. Сондай-ақ, ол кейіпкерге телефон нөмірін беріп, оны пайдалануға шақырды. Шофер кейіпкердің аты жоқ мысығына Киппер деп ат қояды және кейіпкер саяхатқа шыққан кезде мысықтың күтіміне айналады. JJ басты кейіпкер мен Сыртқыштың жақын досы. J-дің үш барасы бар, ол жерде кейіпкер мен Сырыш әдетте ішеді. Айнұ жастары Айнұ жастары Саппородан, ол жапондық фермерлер тобына жаңа елді мекен құруға көмектесті, ол кейіннен Юнитаки ауылы деп аталады, онда Басты кейіпкер Сыртқыш пен оның тұрағын табады. Тышқан - басты кейіпкердің досы. Ол басты кейіпкерге екі хат жіберді. Бұл туралы хабарланғандай, қойдың қолына түскен соңғы адам - Сыңар. Қойдың басқа адамдарды басқаруына жол бермеу үшін, Тышқан қойдың ішінде ұйықтап жатқан кезде өзін-өзі өлтірді. Қойшы Адам Қойшы Адам бір күні Хиуаның Хоккайдодағы қонысына келді, ал кейіпкер Хиуаның бос үйінде тұрды. Қойшы кісінің бойы қысқа, сөйлеуі тез. Ол өз қолына қараған Сыртқыштың әдетіне ие. Кейіннен кейіпкер қойшыны сыңарлап келген тышқан ретінде ашқан. Қой профессор Қой профессор - "Дельфин" қонақ үйінің иесінің әкесі. Ол оқу ісінде өте сәтті болды, оны жапон армиясының қой шаруашылығында жұмыс істеуге таңдады. Алайда, ол қойларға қатысы бар болғандықтан жұмыстан шығарылды. Қой профессоры - ерекше қой иеленген оқиғадағы алғашқы кейіпкер. Дельфин қонақ үйінің иесі Дельфин қонақ үйінің иесі басты кейіпкерді оның әкесі, қой профессорымен байланыстырады, ол қашан басты кейіпкер мен оның досы оның қонақ үйінде тұрып жатты. "Дельфин" қонақ үйінің иесі қонақ үйіне "Моби Дик" фильміндегі дельфиндердің есімін бергенін айтты.

Protagonist The protagonist of this novel is the typical narrator of Haruki Murakami's stories. He is sent out on a journey to Hokkaido to find a special sheep with a birthmark in the shape of a star. The Girlfriend The protagonist sought her out after seeing a photo of her ears. He has some kind of fascination with her ears. She usually covers them with her hair. Even though her ears work perfectly fine, she says that they are "blocked" and "dead". She joins the protagonist on his journey to find the sheep, but she was driven out of the Rat's residence in Hokkaido by the Sheep Man. The Boss The Boss is one of the people that got possessed by the special sheep. He built an "underground kingdom" after being possessed by the sheep, but he is about to die because of large cyst in his brain after the sheep left him. The Secretary The Boss's secretary is the one who sought out the protagonist and ordered the protagonist to find the special sheep. The Chauffeur The Chauffeur frequently uses the God's telephone number that he received from the Boss. He also gave the phone number to the protagonist and encouraged him to use it. The Chauffeur names the protagonist's nameless cat, Kipper, and becomes the cat's caregiver while the protagonist sets outs on his journey. J J is a close friend of the protagonist and the Rat. J owns three bars, which is where the protagonist and the Rat usually go to drink. The Ainu Youth The Ainu Youth is from Sapporo, and he helped a group of Japanese farmers establish a new settlement that will eventually be called Junitaki Village, where the Protagonist finds the Rat and his residence. The Rat The Rat is the protagonist's friend. He sent two letters to the protagonist. It was revealed that the Rat was the last person who got possessed by the sheep. In order to prevent the sheep from controlling other people, the Rat committed suicide when the sheep was asleep inside of him. The Sheep Man The Sheep Man showed up one day in the Rat's residence in rural Hokkaido while the Protagonist was staying in the Rat's empty home. The Sheep Man is short and talks fast. He exhibits the Rat's habit of looking at his hands. The protagonist later exposed the Sheep Man as the Rat in disguise. Sheep Professor The Sheep Professor is the Dolphin Hotel owner's father. He was very academically successful, and he was chosen to work on sheep agriculture for the Japanese army. However he was dismissed because of his involvement with sheep. The sheep professor was the first character in the story to be possessed by the special sheep. Dolphin Hotel Owner The Dolphin Hotel Owner connects the protagonist to his father, the Sheep Professor, when the protagonist and his girlfriend were staying at his hotel. The Dolphin Hotel owner said he named his hotel after the dolphins from Moby Dick.

Бастапқы

"Жабайы қой іздеу" кітабы батыс әдебиет сыншыларынан жоғары баға алды, олар оны жапон әдебиеті контекстінде батыл және инновациялық деп тапты. 1989 жылы The New York Times Book Review басылымының Герберт Митганг авторын "ерекше әзіл-қалжың мен стиль сезімімен" мақтады және кітапта қызықты кейіпкерлер бар екенін айтты. Ол Муракамидің "қазіргі заманғы жапон және американдық орта таптары, әсіресе жастар арасында ортақ тіл табу және оны стильді, жаңарып тұратын тілмен жеткізу қабілетін" жоғары бағалады. "Мураками мырзаның романы – Тынық мұхитының осы жағындағы оқырмандар ашатын талантты жазушының сәтті дебюті". Publishers Weekly журналының бір рецензенты былай деді: "Ағынмен жазылған, сленг тіліндегі аударманың арқасында Мураками толыққанды өзгеше талант иесі болып көрінеді". Лондондық кітап шолуында Муракамидің келесі романына рецензия жазған Джулиан Лоуз "Жабайы қой іздеу" Муракамидің "ерекше ақымақтығымен, бірақ шеберлікпен ұштасқан жанрлық ойынның ерекше қоспасын" көрсетеді деді. Лоуз сондай-ақ, бұл романның "алдыңғы екі романына қарағанда әлдеқайда күшті сюжеттік желісі бар" деп атап өтті. Муракамидің ұсақ-түйек және кең ауқымды ойларға бейімділігі [ ] жанрлық ережелерге бағынбайтын триллердің себеп-салдар талабына қарсы келгенде ең тиімді". Керісінше, Фумико Кометани Лос-Анджелес Таймс газетінде роман "оның танымал шеберлігін де, әдеттегі кемшіліктерін де көрсетеді" деп мәлімдеді. Оны "өте оқылатын" деп мақтағанмен, кітаптың ортасына дейін құпия мен күдік жоқтығына шағымданды және былай деп жазды: "Жапонияда Мураками кейіпкерлері сияқты сөйлейтін адам болды деп менің күмәнім бар [ ] [Мураками] мазмұннан гөрі еліктеуге, шындықтан гөрі сыртқы бейнеге көбірек қызығушылық танытады". Мураками еске алады, оның туындыларын бұрын жариялаған жапондық әдеби журнал "Гундзо" редакторы "Жабайы қой іздеуді" мүлдем ұнатпаған, себебі ол сол кездегі роман үшін дәстүрлі емес болған. Бірақ, халық тарапынан жағымды қабылданып, ол оны романист ретіндегі "нағыз бастама нүктесі" деп санайды.

A Wild Sheep Chase received praise from Western literary critics, who found it bold and innovative in the context of Japanese fiction. In 1989, Herbert Mitgang of The New York Times Book Review credited the author with an "offbeat sense of humor and style", and said the book had interesting characters. He praised Murakami's ability to "strike common chords between the modern Japanese and American middle classes, especially the younger generation, and to do so in stylish, swinging language. Mr. Murakami's novel is a welcome debut by a talented writer who should be discovered by readers on this end of the Pacific." A reviewer in Publishers Weekly argued, "With the help of a fluid, slangy translation, Murakami emerges as a wholly original talent." In a review of Murakami's following novel for the London Review of Books, Julian Loose said that A Wild Sheep Chase shows Murakami's "characteristically daft but deft mixture of inconsequence and genre play". Loose also argued that it has "markedly more narrative drive [than the previous two novels]. Murakami's talent for small and large scale musings [ ] is at its most effective when rubbing up against a thriller's no nonsense insistence on cause and effect." Conversely, Foumiko Kometani stated in Los Angeles Times that the novel "evidences both his celebrated flair and his characteristic weaknesses". While praising him as "immensely readable", she complained that the book lacks mystery and suspense until around halfway through, and also wrote, "I am not sure anyone in Japan ever has talked the way Murakami's characters do [ ] [Murakami] seems more interested in imitation than in substance, in appearance and image than in reality." Murakami recalls that the editors of Gunzo, a Japanese literary magazine that had previously published his works, "didn't like A Wild Sheep Chase at all" because it was unorthodox for novels of the time. Popular reception, however, was positive and he credits this as his "real starting point" as a novelist.

Ретроспективті

Бүгінде «Жабайы қой іздеу» Муракамидің алғашқы маңызды туындысы деп есептеледі. 2014 жылы Publishers Weekly басылымының Мэтью Стретчер оны автордың сүйікті кітабы деп таңдап, Хоккайдо оның ең қызықты бөлімдерінің орны екенін жазды. Ағылшын тілінің профессоры Лоури Пей бұл романды Муракамидің «өзін-өзі еркін жеткізе білетін, тығыз құрылымдалған және басты кейіпкеріне байланысты» «содан бері табылған жолы» деп сипаттады. 2017 жылы Bustle журналының Мелисса Рагсдейл «Жабайы қой іздеуді» Муракамидің ең жақсы бес кітабының бірі деп санап, оны триллер жанрын ұнататын оқырмандарға ең көп ұсынды. Келесі жылы Джефф Сомерс осы романды жазушының төртінші кітабы деп бағалап, «Мураками оқиғаны айтудан алатын қуанышы аяғына дейін сезіледі, ал соңында бұл жарақат пен жоғалған нәрселер туралы әдемі әрі терең қайғылы оқиғаға айналады. Бұл – керемет жетістік, Мураками дыбыс пен идеяны қаншалықты шебер басқаратынын көрсетеді» деді. Бұл кітап Reedsy сайтындағы кітаптар тізімінде үшінші орын алды, онда бір автор бұл кітаптың «Муракамидің туындыларымен жаңа танысқан оқырмандарға бастау үшін жиі ұсынылатынын, себебі оқиға басқа кітаптарына қарағанда аз күрделі» деп атап өтті. Рецензент кітаптың «бірқатар күрделі де, қолжетімді» екенін айтты. Кит Лоу 2011 жылы бұл романның «Желмен құс хроникасы» мен «Жер жағалауындағы Кафкадан» төмен екенін жазды, бірақ оның сюжетіне жоғары баға берді. Ол «көңілі тоймайтын» деді. Физикалық сюжет шешілді, бірақ философиялық сұрақтар мен жауаптар түсініксіз қалды. [ ] Оның ең жақсы туындылары уағызға айналмай, түсініктілікті арттырады. Vulture журналының Хиллари Келли бұл романды Муракамидің алты «есте қалмайтын» туындысының бірі деп санап, «бұл қиялы жоқ детективтік оқиға көбінесе бетке лақтырылған мыңдаған ессіз идеялардың шашырауы. Жапондық романға енген америкалық мәдениет элементтері сол кезде жаңалық болған, бірақ қазір оны аздап күштеп жазылғандай сезінесіз» деді.

Алдын ала және жалғасы

Бұл Муракамидің "Шұбар" трилогиясының үшінші кітабы, алғашқылары – "Желдің әнін тыңда" және "Финбол, 1973". Үш кітаптың барлығында аты-жөні айтылмаған, бірінші тұлғада баяндаушының және оның "Шұбар" лақап атымен таныс досының кейде түс көру сияқты болатын оқиғалары суреттеледі. Үш роман да 1970 жылдың 25 қарашасынан басталады немесе сол күнге сілтеме жасайды. Осы күні жапон жазушысы, ақыны, драматургі және оңшыл идеологиялық белсенді Юкио Мисима Жапонияның Өзіндік қорғаныс күштерінің штаб-пәтеріндегі сәтсіз төңкеріс талпынысынан кейін сеппу жасады. Кейбір жапон сыншылары "Жабайы қой іздеу" романы Мисиманың "Нацуконың басынан өткендері" романының қайта жазылуы немесе пародиязы болуы мүмкін деп болжайды. "Бейне, бейне, бейне" атты жалғасы аталмаған басты кейіпкердің оқиғаларын әрі қарыстырады. "Жабайы қой іздеу" романындағы орын-жайлар мен кейіпкерлер қайта пайда болады, ең бастысы – "Дельфин" қонақ үйі, баяндаушының аты-жөні айтылмаған сүйіктісі және құпия қойшы. Дегенмен, оның сюжеті, стилі және көптеген кейіпкерлері "Шұбар трилогиясынан" бөлек екенін көрсетеді.

Стиль

"Жабайы қойды қуу" романы "шын детективтік оқиға емес, көбінесе армандар, елес және шексіз қиялдың маңыздырақ болатын" туынды деп сипатталған. Соңы ашық қалдырылған, лабиринт сияқты түрлі түсіндірулерге жол береді. Тағы бір ғалымның пікірінше, қой – соғыстан кейінгі Жапонияны жайлаған тұтынушылықтың символы, ал романдағы кейіпкерлер өздерінің жеке ерекшеліктерін қалыптастыру үшін оған қарсы күресуге тиіс. Тағы бір зерттеуші Муракамидің туындысы көбінесе әдеби реализм жанрында жазылғандығын, әрбір кейіпкердің Муракамидің өзінің және роман персонаждарының жеке басын іздеуін бейнелейтінін айтады. Бастық пен Қой профессоры қой кеткеннен кейін дерлік қозғалмай қалды, бұл қой олардың жеке басының бір бөлігін алып кеткенін көрсетеді.