Омахадағы құқық қорғаушының қазасы: Дэвид Райс пен Эдвард Пойндекстер қарапаным партиясының мүшелері, 1970 жылы болған жарылысқа байланысты сотталды. Даулы іс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қылмыс ісі
Murder case
Дэвид Райс (Mondo we Langa; 1947 – 11 наурыз, 2016) және Эдвард Поиндекстер (өлген 7 желтоқсан, 2023) – Омаха полиция қызметкері Ларри Минардты өлтіргені үшін айыпталған және сотталған афроамерикалық белсенділер. 1970 жылдың 17 тамызында Солтүстік Омахадағы үйдің бірінде динамит салынған портфель бомбасы жарылып, Минард қаза тапты. Осы жарылыста офицер Джон Тесс те жарақат алды. Поиндекстер мен Райс «Қара пантералар» партиясының мүшелері болған. Олардың ісі осы күнге дейін даулы болып қалып отыр. Омаха полициясы сот процесінде 911 нөміріне түскен қоңыраудың жазбасын көрсетпеуді ұсынды. Бұл екі адам ФБР-дің COINTELPRO (Контрразведка бағдарламасы) бақылауында болды, ол соғысқа қарсы және азаматтық құқықтар қозғалысын, соның ішінде Омахадағы «Қара пантераларды» басып тастауға бағытталған. Amnesty International ұйымы осы істі қадағалап, 1999 жылы Райс пен Поиндекстерді қайта соттауға немесе босатуға ұсыныс жасады. Штаттың бостандыққа шығару жөніндегі комиссиясы олардың босатылуын ұсынды, бірақ саяси лидерлер бұл ұсыныстарды іске асырмады.
David Rice (also known as Mondo we Langa; 1947 – March 11, 2016) and Edward Poindexter (died December 7, 2023) were African American activists charged and convicted of the murder of Omaha Police Officer Larry Minard. Minard died when a suitcase bomb containing dynamite exploded in a North Omaha home on August 17, 1970. Officer John Tess was also injured in the explosion. Poindexter and Rice had been members of the Black Panther Party. Their case was, and continues to be, controversial. The Omaha Police recommended withholding exculpatory evidence, a tape of a 911 call, from being played at the trial. The two men had been targeted by the FBI's COINTELPRO (Counter Intelligence Program), which operated against and infiltrated anti war and civil rights groups, including the Omaha Black Panthers. Amnesty International has been following the case and in 1999 recommended a retrial or release for Rice and Poindexter. The state's parole board recommended the men for release, but political leaders did not act on these recommendations.
Күріш және Поиндекстер
Дэвид Райс 1947 жылғы 21 мамырда Омаха қаласында дүниеге келді, Крейтон дайындық мектебін бітірді және Крейтон университетінде оқыды. Екеуі де католик білім беру орындары. 1969-1970 жылдары ол жергілікті «Buffalo Chip» газетінде жазды және «Black Panther Party» (BPP) мүшесі болды. 1960-1970 жылдары пастор Джон МакКаслиннің басшылығымен прогрессивті белсенділіктің орталығы болған «Киелі Отбасы» Рим-католик шіркеуінде гитарада ойнады. Райс қала ішіндегі жастарға арналған таңғы ас бағдарламасын ұйымдастырды және белгілі қоғамдық белсенді болды. 2016 жылғы 12 наурызда қайтыс болған кезде Дэвид Райс / Мондо уе Ланга жарияланған ақын және драматург еді. Тіпті түрмеден жазғанда да, ол Небраскадағы әділеттілік пен өнердің маңызды дауысына айналды. Эд Поиндекстер 1944 жылы Омаха қаласында дүниеге келді. Ол Вьетнам соғысының қатысушысы. Райс сияқты, Поиндекстер Солтүстік Омахадағы қоғамдық белсенді және 1968 жылғы округтік Демократиялық конвенцияның делегаты болды. Ол өзіне сенім туралы кітаптар жариялады және босатылуға жақын тұтқындарды тәрбиелеу және оларды ынталандыру жөнінде жұмыс істеді. 1970 жылдардың соңында ол магистратура дәрежесін алу үшін Миннесота штатындағы түрмеге ауысты, ал 2006 жылы Небраскаға қайта оралды.
David Rice was born in Omaha on May 21, 1947, graduated from Creighton Preparatory School and took courses at Creighton University. Both are Catholic institutions of learning. He wrote for the local underground paper, Buffalo Chip, from 1969 to 1970 and was a member of the Black Panther Party (BPP). He played guitar at Holy Family Roman Catholic Church, a center of progressive activism in the 1960s and 1970s under the pastorate of Fr. John McCaslin. Rice also ran a breakfast program for inner city youth and was a well known community activist. At the time of his death on March 12, 2016, David Rice/Mondo we Langa was a published poet and playwright. Even writing from prison, he had become a major voice for justice and the arts in Nebraska. Ed Poindexter was born in Omaha in 1944. He was a Vietnam War veteran. Like Rice, Poindexter was a community activist in North Omaha and a delegate to the 1968 county Democratic convention. He published books on self esteem and worked on educating and motivating prison inmates who were near release. In the late 1970s, he transferred to prison in Minnesota to earn a master's degree, and transferred back to Nebraska in 2006.
1970 жылғы жазғы оқиғалардың контексі
1968 жылы Мартин Лютер Кингтің қазасынан кейін Американың қалаларында нәсілдік шиеленіс күшейді. 1968 жылдың наурыз айында Омахадағы тәртіпсіздіктер нәтижесінде сегрегационист Джордж Уоллестің президенттік үміткерлігін қолдау іс-шарасы кезінде жергілікті орта мектеп оқушысы атылып жараланды. 1970 жылдың жазында Орта Батыста бомбалау оқиғалары жиі болды. Ілеспе Айова штатында бес бомба жарылды, Висконсин және Миннесота штаттарында да жарылыстар орын алды, ал Омахада полиция бөлімшесі мен «Компонент Концепт Корпорациясы» бомбадан зардап шекті. Осы бомбалаулардың басты күдіктілері – «Қара пантералар» партиясының мүшелері болды. Ұлттық «Қара пантералар» партиясы Омаха бөлімін бейәрекеттігі үшін таратып жіберді, сондықтан 1970 жылдың 17 тамызындағы бомбалау кезінде Райс пен Поиндекстер «Фашизмге қарсы күрес жөніндегі ұлттық комитет» деп аталатын ұйымның басшылары болып табылды. Шілде айында ATF-ге 60 автоматты қару мен 180 таяқша динамит іздеуге NCCF штаб-пәтерін тексеруге ордер берілді. Ордер агент Томас Следжге 12 жасар Мариялис Кларк атты қыз берген мәліметтерге негізделген. Кларк – Эд Поиндекстердің сүйіктісі Линданың қарындасы еді. Следж ант беру кезінде Кларк есімін Мэри Эллис Кларк деп қате жазған. Следж Кларк бес адамның динамиттен бомба жасағанын көргенін айтты, олардың ішінде Фрэнк пен Уилл Пик, 16 жасар Дуэйн Пиктің екі туысы бар еді, ол Райс пен Поиндекстерге қарсы күшті куәгер болар еді. Ант беруде олар бомбаны «Компонентс Концептс Корпорациясы» компаниясына орналастырып, содан фотосурет түсіріп, кейін NCCF штаб-пәтерін келіп, Мариялис Кларкқа фотосуретті көрсеткендері айтылды. Омахадағы ФБР Вашингтондағы Әділет министрлігіне хабарласты, себебі олардың NCCF бөлімінде сенімді адамы болды және онда автоматты қару мен динамит жоқ екенін білді. Әділет министрлігі Омахадағы АҚШ прокуроры Дж. Уильям Гэллапқа ордерді күштен шығарып, рейдті тоқтатуға бұйрық берді. Әділет министрлігінің қылмыстық істер бөліміндегі адвокат оған 1969 жылдың желтоқсан айында Чикагода Фред Хэмптон мен Марк Кларктың қазасына байланысты Әділет министрлігінің «Қара пантералар» партиясының үйлеріне рейд жасаудан бас тартқысы келетінін мәлімдеді.
In the wake of the 1968 assassination of Martin Luther King Jr., racial tensions in cities across America were high. In March 1968, riots in Omaha led to the shooting of a local high school student during an event in support of segregationist George Wallace's presidential campaign. In the summer of 1970, there was a rash of bombings in the Midwest. Five bombings had occurred in neighboring Iowa, explosions occurred in Wisconsin and Minnesota, and both a police precinct and the Component Concept Corporation suffered bomb damage in Omaha. Members associated with the Black Panther Party were the prime suspects in these bombings. The national BPP had revoked the Omaha chapter for inactivity, so at the time of the August 17, 1970, bombing, Rice and Poindexter were officers of an organization called the National Committee to Combat Fascism. In July, a warrant was issued to the ATF to search NCCF headquarters for 60 machine guns and 180 sticks of dynamite. The warrant was based on information provided to agent Thomas Sledge by a 12 year old girl, Marialice Clark, who was the sister of Linda Clark, a girlfriend of Ed Poindexter. Sledge spelled Clark's name incorrectly in his affidavit as Mary Ellis Clark. Sledge claimed that Clark watched five men make a bomb out of dynamite, including Frank and Will Peak, two cousins of Duane Peak, a 16 year old who would be the state's main witness against Rice and Poindexter. The affidavit claimed the men planted the bomb at Components Concepts Corporation, took a photograph of it there, and came back to NCCF headquarters and showed the photograph to Marialice Clark. The Omaha FBI called the Justice Department in Washington because they had an informant in the NCCF chapter and knew there were no machine guns or dynamite located there. The Justice Department ordered the US Attorney in Omaha, J. William Gallup, to rescind the warrant and cancel the raid. An attorney in the criminal division of the DOJ told him that due to the murders of Fred Hampton and Mark Clark in Chicago in December, 1969, the DOJ wanted no more raids on Black Panther houses.
17 тамыз
Түнгі сағат 2-де Омаха полициясының 911 операторына 2867 Огайо көшесіндегі бос үйге әйелдің айқайлап сүйретіліп әкелінгені туралы қоңырау түсті. Патрульдік полиция қызметкері Джеймс Следж және оның серіктесі Майкл Лэмсон осы шақыруға жіберілді. (Следж ATF агенті Томас Следждің кіші інісі еді, ол бұрын Омаха полициясында қызмет еткен.) Ларри Минард, Джон Тесс және Пол Раст сияқты тағы екі экипаж шақыруға қатысуға ерікті. Барлығы сегіз полицей тасымалдаған төрт көлік 2867 Огайо көшесіне жетті. Ешбір көрші әйелдің бос үйге айқайлап сүйретіліп әкелінгенін растамады. Қоңырау шалған адам өзінің мекенжайы ретінде тақтаймен жабылған үйді көрсеткен. Полицейлер есіктің ішкі және сыртқы жағына жартылай түсіп жатқан чемоданды байқады. Бес офицер чемоданнан асып өтіп, үйге кірді. Ларри Минард 2867 Огайодан шығып бара жатқанда чемоданға тұмсығып кетті. Соның салдарынан болған жарылыс оны қаза қылды және Тесске ауыр жарақаттар келтірді.
At 2 a. m., a call was made to the Omaha police 911 operator reporting a woman dragged screaming into a vacant house at 2867 Ohio Street. Patrolman James Sledge and his partner Michael Lamson were assigned to the call. (Sledge was the younger brother of ATF agent Thomas Sledge, who himself had been an Omaha Police officer.) Two other cruisers volunteered to go on the call including Larry Minard and John Tess and Paul Rust. A total of four cars carrying eight police officers arrived at 2867 Ohio Street. No neighbors corroborated the information that a woman had been dragged screaming into the vacant house. The caller had given a boarded up house as his address. The police officers noticed a suitcase on its side lying halfway inside and halfway outside the doorway. Five officers stepped over the suitcase and entered the house. Larry Minard tripped over the suitcase as he left 2867 Ohio. The resultant explosion killed him and seriously injured Tess.
Дуэйн шыңы
Бір аптаға жуық жасырынғаннан кейін, Дуэйн Пик 28 тамызда қылмыс жасағаны үшін қамауға алынды. Полицияға алғашқы мәлімдемесінде Пик 16 тамыздағы жексенбі күні NCCF штаб-пәтерінде өзіне арналған конверт болғанын айтты. Ішінде оған Лотроп Дрог дүкенінің артына барып, чемоданды алуды бұйырған хат болды, ол сағат 17:00-ге дейін осылай істеді. Оған сол түні сағат 23:00-де чемоданды 28-ші және Огайо көшелерінің жанындағы мекенжайға алып барып, алаң жағына қоюды тапсырды. Хатта оған таңғы сағат 2-ге дейін белгілі бір телефонға барып, қоңырау күту керектігі жазылған. Телефон соғып, әйел дауысы 911-ге қоңырау шалып, 2867 Огайоға сүйретілген әйел туралы хабарлауды бұйырды. Полиция есебінде ол 911-ге қоңырау шалғанын мойындағаны көрсетілген. Пик алғашқы мәлімдемесінде Райс пен Поиндекстерді айыптамады. 29 тамыз бен 30 тамызда полиция есебі жоқ, сондықтан демалыс күндері онымен кім сөйлескені белгісіз, бірақ 1971 жылдың 4 ақпанында Пик лейтенант Джеймс Перридің оны сол демалыс күндері бірнеше рет тексергенін айтты. 31 тамызда Пик округ прокуроры Арт О'Лириге берген куәлігінде Поиндекстер Райстың үйінде бомба жасап, оны орнатуды, содан кейін полицияны бос үйге шақырып, анонимді 911 қоңырау шалуды айтты. (Пик шұңқырдың іске қосылатын құрылғысы бар чемодан бомбасын сол күні сағат 17:00-ден 23:00-ге дейін үш көлікке және екі түрлі тұрғын үйге алып барды, бірде оны машинаның багажына салып қойды, себебі көлікте оның екі кішкентай немере інісімен қоса жеті жолаушы болды.) Пиктің куәлігі кезінде Омаха полициясының екі қызметкері Билл Коулман мен Питмон Фоксолл және Пиктің адвокаты Том Кэри болды, бірақ Пик округ прокурорынан Кэри кім екенін сұрауға мәжбүр болды. Осы куәлікте Пик округ прокурорына "осы істен шығуды" қалайтынын айтты. Ол оқиғаның егжей-тегжейін, мысалы, оны NCCF штаб-пәтерінен Дэвид Райстың үйіне бомбалы чемоданды алуға алып барған әйелдің есімін есіне түсіре алмады. Прокурор оған Норма Ауфрехттің есімін берді. Пик Эдвард Поиндекстердің Дэвид Райстың жертөлесінен динамит пен чемодан алып шыққанын бірнеше рет айтты. Сотта ол куәлігін басқа NCCF мүшесін айыптау үшін өзгертті, ал оның жаңа куәлігі бойынша Ралей Хаус Дуэйнді динамитпен толтырылған чемоданмен Дэвид Райстың үйіне алып барды, Эдвард Пойндекстер бомба жасау үшін үш таяқты алып, қалған таяқтарды қорапқа салып, оны жертөлеге әкелді. Пик сондай-ақ ол чемоданды бөлменің ортасына тік қойғанын, ал басқа біреу оны есіктің алдына қойып, жарылтуға дайындаған болуы керек деді. Ол бомбаны еденге бекіткенін айтудан бас тартты, бұл Арт О'Лириді ашуландырды, ол 25-бетте оған: "Шындығында, сізге қатысты шындық қандай екені маңызды емес" деді. Пик басқа жерде полиция қызметкерлерінің оған қаладан сырттан Пантерлер келіп, оны жоятынын айтқандығын айтты. Ол Фоксоллдың сол түні 28-ші және Огайо көшелерінің қиылысында соңғы рет чемоданды көтеріп жүргенін айтқандығын айтты. 1978 жылдың 8 қаңтарында "Вашингтон Пост" газетіне берген сұхбатында округ прокуроры Арт О'Лири оның куәлігі үшін келісім жасап, Дуэйн Пикті жасөсперім ретінде соттауға келіскенін мойындады. О'Лири Пиктің куәлігі болмаса, екеуін де айыптамас еді деп мойындады.
After hiding out for nearly a week, Duane Peak was arrested for the crime on August 28. In his first statement to police, without having consulted an attorney, Peak said that there was an envelope for him at NCCF headquarters on Sunday, August 16. Inside, a note told him to go in back of the Lothrop Drug store and pick up a suitcase, which he did before 5 p. m. He was instructed to take the suitcase to an address near 28th and Ohio at 11 p. m. that night and leave it on the field side of a fence. The note told him to go to a particular payphone before 2 a. m. and wait for a phone call. The phone rang and a woman's voice told him to call 911 and report a woman dragged into 2867 Ohio. The police report indicates that he admitted to placing the 911 call. Peak implicated neither Rice nor Poindexter in his first statement. There are no police reports for August 29 or August 30, so it is unknown who talked to him over the weekend, though in his February 4, 1971, deposition, Peak said that Lt. James Perry interrogated him several times over that weekend. On Monday, August 31, Peak told the County Attorney Art O'Leary in a deposition, that Poindexter had made the bomb at Rice's house, told him to plant it, and then lure the police to the vacant house with an anonymous 911 call. (Peak allegedly carried a suitcase bomb with a clothespin triggering device into three vehicles and to two different residences from 5 p. m. to 11 p. m. that day, at one point putting it in the trunk of a car because there were seven passengers in the car including his two small nieces.) ATF Agent Tom Sledge, brother of the Omaha police officer assigned to the call, was present during Peak's deposition, as were two Omaha Police officers, Bill Coleman and Pitmon Foxall and Peak's attorney, Tom Carey, although Peak had to ask the County Attorney who Carey was. In this deposition, Peak told the County Attorney that he wanted to "get out of this whole thing." He cannot remember details of his story, such as the name of a woman who drove him from NCCF headquarters to David Rice's house to pick up the suitcase bomb. The County Attorney provided him Norma Aufrecht's name. Peak repeatedly said that Edward Poindexter got a box of dynamite and a suitcase out of David Rice's basement. At the trial, he would change his testimony to implicate another NCCF member, when his new testimony was that Raleigh House drove Duane with a suitcase full of dynamite to David Rice's house, Edward Poindexter took three sticks to make the bomb and put the remaining sticks in a box, which he took into the basement. Peak also claimed that he put the suitcase in the middle of the room standing up, and that someone else must have laid it down in the doorway and armed it to explode. He refused to say that he attached the bomb to the floor, which annoyed Art O'Leary who told him on page 25, "As a practical matter, it doesn't make any difference what the truth is concerning you at all." At other points in the deposition, Peak said that police officers told him Panthers were coming from out of town to eliminate him. He specifically said that Foxall told him he was the last person seen carrying a suitcase at 28th and Ohio that night. In an interview with the Washington Post on January 8, 1978, County Prosecutor Art O'Leary admitted that he had made a deal with Duane Peak to prosecute him as a juvenile in return for his testimony. O'Leary acknowledged that without Peak's testimony, the pair would not have been convicted.
Алдын ала тыңдау
28 қыркүйекте өткен алдын ала тыңдауда Пик куәгер тұғына шығып, бұрынғы мәлімдемесінен бас тартып, Поиндекстер мен Райс екеуінің де іске қатысы жоқ екенін айтты. Бірақ үзілістен кейін Пик Поиндекстер мен Райсты кінәлады. Ол сол кезде қара көзілдірік таққан болатын, Райс адвокаты Дэвид Герцогтың сұрауымен оны шешіп тастады. Куәгерлердің пікірінше, Пик саусақтан шығып, ұрысқандай көрінді. Герцог Пиктен үзіліс кезінде оған қысым көрсетілді ме, сондай-ақ мойындауын жақсырақ еске түсіру үшін оны талқылады ма деп сұрады. Пик екі сұраққа да жауап ретінде оң бекітті, сотқа өзінің адвокаты округтік прокурор О'Лиримен мойындауын талқылаған кезде қатыспағанын мәлімдеді.
At a preliminary hearing on September 28, Peak took the stand and recanted his story, testifying instead that neither Poindexter nor Rice were involved. After a recess, Peak implicated Poindexter and Rice. Peak was at that time wearing dark glasses, which he removed at the request of Rice's attorney, David Herzog. Peak appeared to those present to have been beaten. Herzog asked Peak if he had been threatened during the recess, and if he had discussed his confession to help him remember it. Peak replied in the affirmative to both questions, telling the court that his lawyer was not present when he discussed his confession with county attorney O'Leary.
1971 жылғы сәуірдегі сот
Пойндекстер мен Райс Дуглас округінің аудандық сотында он бір ақ түсті қазы және бір қара түсті қазыдан тұратын қазылар алқасының алдында сотталды. Екеуі де кінәлі деп танылғанға дейін төрт күнге созылған кеңесуден кейін үкім шығарылды. Қазылар алқасы өлім жазасын немесе өмір бойы түрмеге жабуды таңдауға құқылы болды. Олар өмір бойы түрмеге жабу туралы шешім қабылдады. Кейіннен қара түсті қазы өлім жазасы тағайындалмаса, көпшілікпен бірге дауыс беретінін мәлімдеді. Айыптау негізінде Дуэйн Пиктің куәлігі және Дэвид Райс үйінен табылған сым мен қысқыштың ATF зертханасының сараптамасы жатты. Алкоголь, темекі және қару-жарақ бюросының куәгері Роланд Уайлдер 25 айырмашылық және тек 15 ұқсастық бар екенін мойындады – Райс қысқышымен кесілген қорғасын парақшасы мен жарылыс орыннан жақын жердегі үйден табылған сым арасында. Полиция Дэвид Райс үйінің жертөлесінен табылған динамиттың түрі бомбадан қалған іздерге ұқсас екенін мәлімдеді. ATF химияшысы Пойндекстердің күртесінің және Райс шалбарының қалтасынан динамит кесектері табылғанын куәлікке берді. Адвокаттардың ешқайсысы одан бұл кесектердің қойылған болуы мүмкін бе деп сұрамады, себебі қалталарда табылған материалдың мөлшері көп болды. Екеуінің мінез-құлқын анықтау үшін прокурор сотқа Райс пен Пойндекстердің полицияға қарсы зорлық-зомбылықты ашық түрде қолдаған жарияланымдарын ұсынды. Райс пен Пойндекстердің екеуінің де бомбалаған түніне алибилері болды, олар қорғаныс тарапынан куәлік берді. Пойндекстер Нью-Йорк полиция қызметкерінің қызы Линда Уокермен бірге киноға барды. Олар жарылысты естігенде бірге болды. Райс Рей Энн Шмицтің үйінде кешкі сағат 8-ден таңғы сағат 4-ке дейін кеш өткізді. Ол заң факультетінің бірінші курс студенті ретінде куәлік берді және кейіннен оның заңдық қорғаныс тобының мүшесі болды. Дуэйн Пиктің туыстары Фрэнк пен Уилл Пик Дуэйн Пиктің бомбалауға дейін өткен аптадағы іс-әрекеттері туралы айтқандарының жалған екенін куәлікке берді. Уилл Пик Пойндекстерге Дэвид Райс ас үйінде бомба жасады деп айыпталған түніне алиби берді. Бірақ қазылар алқасы бұл куәлікке мән бермеді. Дюэйн Пикті NCCF штаб-пәтерінен Дэвид Райс үйіне дейін жеткізген деген күдікпен Норма Ауфрехт куәлікке шақырылған жоқ. Оған бірінші дәрежелі кісі өлтіруге қатысқандық және қылмысқа көмектескендік айыптары тағылды. Ол 16 тамызда Дюэйн Пикті сол жерге апармағанын айтуға дайын еді, бірақ қорғау тарапы оны тексерген жоқ. Ол Омахадан қорқып қашып кетті және соттан кейін 10 жыл бойы сол жерге оралмады.
Poindexter and Rice were tried in Douglas County District Court by a jury consisting of eleven white jurors and one black juror. Deliberations lasted four days before both men were found guilty. The jurors had the opportunity to choose the death penalty or life in prison. They gave them life in prison. The black juror later stated that he voted with the majority on the condition that the death sentence was not imposed. The case was built upon both Duane Peak's testimony and ATF laboratory analysis of a piece of wire and pliers found in David Rice's house. Alcohol, Tobacco and Firearms Bureau witness Roland Wilder admitted there were 25 points of dissimilarity, and only 15 points of similarity, between a piece of sheet lead cut with Rice's pliers and a piece of wire found in a house next door to the blast site. The type of dynamite the police claimed to have found in David Rice's basement was similar to residue from the bomb. An ATF chemist testified that chunks of dynamite, visible to the naked eye, were found in Poindexter's jacket pocket and Rice's pants pocket. The chemist, Alcohol, Tobacco and Firearms lab tech Kenneth Snow, conceded at the trial to defense attorneys that these traces could have come from matches. None of the attorneys asked him if the particles could have been planted, due to the volume of material found in the pockets. To establish the characters of the pair, the prosecutor presented the court with newsletter articles in which Rice and Poindexter publicly advocated violence toward police. Both Rice and Poindexter had alibis for the night of the bombing, who testified for the defense. Poindexter went to a movie with a girl named Linda Walker, who was the daughter of a New York City police officer. They were together when they heard the blast. Rice was at a party from 8 p. m. to 4 a. m. at Rae Ann Schmitz's house. She testified as a first year law student and eventually became a member of his legal defense team. Cousins of Duane Peak, Frank and Will Peak, testified that Duane Peak's story of what he did the week before the bombing was a lie. Will Peak provided Poindexter with an alibi for the night that he was accused of building the bomb in David Rice's kitchen. The jury ignored it all. Norma Aufrecht, who allegedly drove Duane Peak from NCCF headquarters to David Rice's house, did not testify. She was charged with conspiracy to commit first degree murder and accessory after the fact. She would have testified that she did not drive Duane Peak on Sunday, August 16, but she was never deposed by the defense. She fled Omaha in fear and did not return to live there for 10 years after the trial.
Дәлелдерге қатысты дау
Райс үйінен табылған динамитте Райс пен Поиндекстердің саусақ іздері табылмады. Соттан кейінгі тыңдаулар барысында офицерлер Райс үйінің жертөлесіндегі динамиттің нақты орналасқан жерін анық айта алмады және оны кім тапқандығы туралы куәліктерін өзгертіп айтты. Динамиттің орналастырылғаны туралы айыптаулар қойылды, тіпті бұл күдік бұрынғы Омаха полиция қызметкері Марвин МакКлартиге де болды. Райс сотталғаннан кейін көп ұзамай оның үйі толығымен өртеніп кетті. Бұл полиция куәліктеріндегі динамит туралы мәліметтердің дұрыстығын тексеру мүмкіндігін жойды. Лютер Пэйн, Конрой Грей және Ламонт Митчелл 1970 жылдың шілде айында, полиция есебінде айтылғандай, 1969 жылы Омаха полициясының офицері Джеймс Лодердің қолынан қаза тапқан жасөспірім қыз Вивиан Стронгтың туысының үйіне динамит тасымалдап әкеткен кезде ұсталды. Бірақ шын мақсаты 72-ші көшедегі Джим Удингке тиесілі автопарк болатын. Удинг "алатын адам" және Омаха полициясының хабаршысы еді, ол динамитті 10 долларға сатып алуға келісім берген. Райс пен Поиндекстер сотталғаннан кейін Пэйн, Грей және Митчеллке қарсы қозғалған қылмыстық істер тоқтатылды. 1980 жылдың 23 қазанында полицияны Солтүстік Омахадағы үйге шақыруға себеп болған 911 қоңырауының жазбасы полиция бөлімінде табылды. Бұл жазба сот процесінде ешқашан ойнатылмады. Соттан кейін сотқа дейінгі іс жүргізу кезінде лейтенант Джеймс Перри 1978 жылы жазбаны жойғанын, себебі сот оның пікірінше "аяқталған" деп куәлік берді. 1970 жылдың 13 қазанындағы ФБР-дің ақпарат еркіндігі туралы заң бойынша жарияланған хатында Омаха полициясының көмекші бастығы Гленн Гейтс "Бұл қоңыраудың жазбасын пайдалану ПЕАК-тің екі серігіне қарсы полицияның адам өлтіру ісіне зиян келтіруі мүмкін, сондықтан ол ПЕАК пен екі серігінің ісі аяқталғаннан кейін ғана осы жазбаны пайдалануды қалайды" деген кеңес бергені айтылған. Қорғаныс тарапы салып алған сараптама нәтижесінде 2006 жылы жазбадағы дауыс Дуэйн Пиктікі емес екені анықталды. Мемлекеттік және федералдық апелляциялық соттар дауыс сараптамасы негізінде жаңа сот отырысын ашпады. Дуэйн Пиктің дауыс сараптамасына келісуі туралы куәлігін YouTube-та толық тыңдауға болады, сонымен қатар 911 қоңырау шалушының даусымен Пиктің даусының бір минуттық салыстыруын көруге болады. Пик оның даусын жасыру үшін бәсеңдеткенін мәлімдеді. Басқаша айтқанда, 1971 жылғы 4 ақпандағы куәлігінде ол дауысын көтеріп, қатты айқайлағанын, осылайша өте қуанышты болғандай сезіну үшін айтқанын мәлімдеді. Сол куәлігінде ол 911 операторына Пратт көшесіндегі мекенжайын бергенін және оператор оның үй телефонының нөмірін сұрағанын айтты. Жарылыстан кейін бірнеше апта өткен соң Пиктің інісі дауысты Пиктікі деп таныды.
Neither Rice's nor Poindexter's fingerprints were found on the dynamite alleged to have been found in Rice's house. During post conviction hearings, officers were not clear as to the exact location of the dynamite in Rice's basement and changed testimony as to which officer found it. Accusations have been made that the dynamite was planted, suspicions which were even held by ex Omaha police officer Marvin McClarty. Shortly after Rice's conviction, his house burned to the ground. This eliminated any possibility of exploring the accuracy of police testimony about the dynamite. Luther Payne, Conroy Gray and Lamont Mitchell were arrested in July, 1970, while transporting dynamite (according to one police report) to the house of an uncle of Vivian Strong, a teenage girl who had been shot in the head by Omaha Police Officer James Loder in 1969. The true destination was Jim Uding's car lot on 72nd Street. Uding was a "fence" and Omaha Police informant who had agreed to buy the dynamite for $10. Shortly after the convictions of Rice and Poindexter, charges against Payne, Gray and Mitchell were dropped. On October 23, 1980, a copy of the 911 call that lured police to the North Omaha home was discovered at the police station. The tape had never been played at trial. After the trial, in post conviction proceedings Lt. James Perry testified that he destroyed the tape in 1978 because the trial was "over as far as he was concerned." An FBI memo dated 10/13/70, released after a Freedom of Information Act request, quotes Omaha Assistant Chief of Police Glenn Gates as advising that "any use of tapes of this call might be prejudicial to the police murder trial against two accomplices of PEAK and therefore he wishes no use of this tape until after the murder trials of PEAK and the two accomplices has been completed." Expert analysis hired by the defense determined in 2006 that the voice on the tape was not the voice of Duane Peak. State and Federal appeals courts denied a new trial based on the voice analysis. The deposition of Duane Peak submitting to voice analysis can be heard in its entirety on YouTube, along with a one minute comparison of the 911 caller with Peak's voice. Peak claimed that he lowered his voice to disguise it. Alternately, in his February 4, 1971, deposition, he claimed to have shouted and raised his voice to sound like he was excited. In that deposition, he also claimed that he gave the 911 operator an address on Pratt Street and that the operator asked him his home phone number. In the weeks after the bombing, Peak's brother was said to have identified the voice as Peak's.
Жағдайға негізделген дәлелдер
Мемлекет сот барысында екі адамның жазған саяси әдебиеттерін де дәлел ретінде ұсынды. Олардың ішінде "Менің ойымша, шошқаларды таяққа қадап пісіргенде өте әдемі көрінеді. Шошқаға барбекю!" деген пікір де болды. Бұл пікірді 1970 жылы "Фашизмге қарсы біріккен фронт" баспасы "Дэвид Л. Райс, Ақпарат министрінің орынбасары" жариялаған. Бұл мақалалар Вьетнам соғысы мен Азаматтық құқықтар қозғалысы аясында әртүрлі саяси топтар тарапынан жарияланған көптеген мақалалардың арасында болды. Бұрынғы Небраска губернаторы Фрэнк Б. Моррисон, Поиндекстерді сотта қорғаған адвокат, былай деді: "Оларды күдікке іліктірген себебі – олардың «Қара пантералар» мүшелері болғандығы еді. [Билік] өте көп адамға белгілі екі жас қара нәсілді жігіттің полицияны ашуландыратын, жек көрінішті сөздерін естіген. Оларды кісі өлтіргені үшін емес, сөздері үшін соттады. Бұл жастардың жасаған жалғыз қатесі – сол кездегі нәсілдік кемсітушілікке қарсы дұрыс емес жолмен күресуге тырысқандығы". 1990 жылы Джордж Кейс пен Джо Буллманның Twenty/Twenty Productions компаниясы түсірген британдық деректі фильмінде тергеуге жауапты офицер, детектив Джек Свонсон, Омаха полиция департаментінің «Қара пантералар» партиясынан сескенгенін растады: "Біз Райс пен Поиндекстерді ұстадық деп ойлаймыз, және сол кезде дұрыс іс жасадық деп санаймын, себебі «Қара пантералар» партиясы Омаха қаласынан мүлдем жоғалып кетті, және Омаха қаласында осындай оқиғалардың соңы болды. Бұл 21 жыл бұрын болған".
The state also brought forward as evidence at trial, political literature the two men had written. These included the opinion that "I believe that pigs look very good roasting on a stick Barbecue for the pig", which had been published by "David L. Rice, Deputy Minister of Information", in a 1970 publication of the United Front Against Fascism. These articles were among many published by various political groups, in the context of the Vietnam War and the Civil Rights Movement. Former Nebraska Governor Frank B. Morrison, who had represented Poindexter at his trial, is quoted: "The reason they were suspected was because they were members of the Black Panthers. [Authorities] had a couple of young Blacks who everybody knew used incendiary language — hateful things that irritated the police. They weren't convicted of murder. They were convicted of rhetoric. The only thing these young fellas did was try to combat all the racial discrimination of the time the wrong way." In a 1990 British documentary made by George Case and Joe Bullman of Twenty/Twenty Productions, the officer in charge of the investigation, Detective Jack Swanson, affirmed the Omaha Police Department's fear of the Black Panther Party: "We feel we got the two main players in Rice and Poindexter, and I think we did the right thing at the time, because the Black Panther Party completely disappeared from the city of Omaha and it's been the end of that sort of thing in the city of Omaha — and that's 21 years ago."
Апелляциялық шағымдар
1974 жылдың наурыз айында Райс шағымдану кезінде Федералды округ сотының судьясы Уоррен Урбом полицияның оның үйін, онда динамит табылған деген күдік болған, іздеуге заңды негіздің болмағанын анықтады. Судья Урбом лейтенант Джеймс Перридің іздестіру ордерін беру себептері туралы куәлігіндегі қайшылықтарды атап өтті және «Оның куәлігіне сену мүмкін емес» деген қорытындыға келді. Ол Райстың айыбын жоққа шығарды және динамит туралы дәлелдерді мемлекет тарапынан келтірілген дәлелдерді қуаттау үшін пайдалана алмайтын жаңа сот процесін тағайындады. Бұл шешім 1975 жылы Сегізінші апелляциялық сот тарапынан бекітілді. Содан кейін Небраска штаты АҚШ Жоғарғы Сотына шағым түсірді. Жоғарғы Сот Вольфке қарсы Райс және төртінші түзетуге қатысты маңызды іс – Стоунға қарсы Пауэлл ісін бірге қарады. Сот төртінші түзету талаптары енді федералды соттар арқылы хабеас корпусқа қатысты бұйрық арқылы қарастырылмайтынын шешті. Стоунға қарсы Пауэлл ісінен бастап, штаттық тұтқындар төртінші түзету талаптары бойынша АҚШ Жоғарғы Сотына тек штаттың жоғарғы сотынан сертификат алу арқылы шағымдана алады. Райстың апелляциялық адвокаты, иезуит діни қызметкері Уильям Каннингэм, Жоғарғы Соттағы жауапты сөздерінің соңында, егер сот хабеас корпус процедураларын өзгертетін болса, оның клиенті «жазаланбауы керек» және «осы ойынның кезеңінде дұрыс жол таңдалмағаны» айтылмауы керек деді. Дэвид Райс Стоунға қарсы Пауэлл ісі бойынша жаңа ережелерге сәйкес сертификат беру туралы өтініш берген кезде, оған бұл үшін кеш болғаны айтылды. Оның қорғаушысы Дэвид Херцог Дэвид Райс 44 жылдан бері Конституция бұзылған түрде түрмеде отырғанын мәлімдеді.
At Rice's appeal in March 1974, Judge Warren Urbom of the Federal District Court found that the police had no probable cause to allow a search of his home, where they had allegedly found the dynamite. Judge Urbom noted the inconsistencies in Lt. James Perry's testimony about the reasons for a search warrant, and concluded "[I]t is impossible for me to credit his testimony." He overturned Rice's conviction and ordered a new trial, in which the evidence of the dynamite could not be used to corroborate the state's case. This ruling was upheld by the Eighth Circuit Court of Appeals in 1975. The State of Nebraska then appealed to the U. S. Supreme Court. The Supreme Court decided Wolff v. Rice, along with a landmark Fourth Amendment case, Stone v. Powell. The Court held that Fourth Amendment claims would no longer be appealed through the federal courts on a writ of habeas corpus. Beginning with Stone v. Powell, state prisoners could only appeal Fourth Amendment claims to the U. S. Supreme Court on a writ of certiorari from the state's supreme court. Rice's appellate counsel, Father William Cunningham, a Jesuit priest, said to the U. S. Supreme Court at the end of oral arguments that if the Court changed habeas corpus procedures, his client should not be "penalized" and told "at this stage of the game that he has pursued the wrong avenue." When David Rice applied for a writ of certiorari, per the new rules promulgated under Stone v. Powell, he was told it was too late. His trial attorney, David Herzog, maintains that David Rice has been held in prison in violation of the Constitution for 44 years.
COINTELPRO
COINTELPRO-ның 1971 жылы жарияланғаннан кейін және Ақпарат ашықтығы туралы заңға 1974 жылы түзетулер енгізілгеннен кейін, Райс пен Поиндекстер ФБР-дің өзі туралы файлдарына қол жеткізе алды. Әрбір файл мыңнан астам беттен тұрды, бірақ олар сұрағанда тек шағын бөліктерін ғана алды. 1978 жылы Amnesty International ұйымы ФБР-дің COINTELPRO операциялары кезіндегі бұрыс әрекеттері 1970-жылдары бірқатар саяси белсенділердің сот процесінің әділдігіне нұқсан келтіргенін көрсеткен есеп жариялады. Бұл 1980 жылы ФБР директоры Л. Патрик Грей мен агент Эдвард С. Миллердің сотталуына (және 1981 жылы президент Рональд У. Рейганның кешіріміне) әкеп соқты. Дегенмен, Қара пантералар партиясының мүшелерін қаралау және жамандау кампаниясынан өзге, COINTELPRO мен осы іс арасындағы нақты байланыстар 2001 жылы сенатор Чак Хейгел тиісті мыңнан астам беттік құжаттарды жариялауға көмектескенше белгісіз болып келді.
After COINTELPRO became public (in 1971) and the Freedom of Information Act was amended (in 1974), Rice and Poindexter were able to access their FBI files. Each file was over a thousand pages long, though they only received small portions upon request. In 1978, Amnesty International published a report finding that irregular conduct by the FBI during its COINTELPRO operations had undermined the fairness of trials of a number of political activists during the 1970s. This led to the 1980 conviction (and 1981 pardon by President Ronald W. Reagan) of FBI Director L. Patrick Gray and Agent Edward S. Miller. However, beyond the general campaign to discredit and smear BPP members, the particular links between COINTELPRO and this case were uncertain until Senator Chuck Hagel facilitated release of over a thousand pages of relevant documents in 2001.
Жазаларды ауыстыру
1993 жылы Небраска штатының шартты түрде босату жөніндегі комиссиясы екі адамның да жазасын өтеген мерзіміне дейін қысқартуға бірауыздан келісті. Небраска штатының Кешірім беру кеңесіне губернатор, бас прокурор және мемлекеттік хатшы кірді. Олар 1993 жылғы ұсынымға сәйкес жазаны жеңілдету бойынша ешқандай қадам жасаған жоқ. Кеңес мүшелерінің бірі тіпті "ешқандай жағдайда" жазаны жеңілдетуді қарастырмайтынын айтты. 2014 жылы Эд Поиндекстердің шартты түрде босатылуына рұқсат берілмеді. Ол 10 жылдан кейін қайта қарастырылар еді, ол кезде оның жасы 79-ға жетер еді. Райс 2016 жылдың наурызында, ал Поиндекстер 2023 жылдың желтоқсанында дүние салды.
In 1993, the Nebraska Parole Board voted unanimously to commute both men's sentences to time served. The Pardons Board in Nebraska consisted of the governor, the attorney general and the secretary of state. They took no action to commute the sentences per the 1993 recommendation. One Board member even asserted that there were "no circumstances" under which he would consider commutation. In 2014, Ed Poindexter was denied parole. He would not be considered again for 10 years, at which time he would be 79 years of age. Rice died in March 2016, and Poindexter in December 2023.