1950 ж. түсірілген «Қашқан ер адам» (Woman on the Run) фильмі – Норман Фостердің криминалдық нуар фильмі. Сан-Францискода түсірілген, әйел емес, ер адам қашуға мәжбүр.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норман Фостердің 1950 жылғы фильмі.
1950 film by Norman Foster
"Қашқан әйел" – Норман Фостердің режиссерлігімен, Энн Шеридан мен Дэннис О’Кифтің басты рөлдерде ойнаған 1950 жылғы американдық қылмыстық фильм-нуар. Фильм Сильвия Тейттің 1948 жылғы сәуір айында жазылған "Қашқан адам" атты әңгімесі негізінде Сан-Францискода түсірілген. Қоғамдық мүлік болып саналатын бұл фильмді UCLA Film & Television Archive қалпына келтіріп сақтап қалды.
Woman on the Run is a 1950 American crime film noir directed by Norman Foster and starring Ann Sheridan and Dennis O'Keefe. The film was based on the April 1948 short story "Man on the Run" by Sylvia Tate and filmed on location in San Francisco. The film, which lies in the public domain, was restored and preserved by the UCLA Film & Television Archive.
Сюжет
Қылмыстың куәгері қастандықшыдан қашып, оны өлтіруге тырысады; ал осы қиын жағдайдың нәтижесінде бір жұбай өзара қарым-қатынасын жақсартады. Фильмнің атауы алдауға түсіреді, өйткені қашып жүрген адам әйел емес, ер адам. Оқиға Сан-Францискода өтеді. Фрэнк Джонсон – бір түні итімен серуендеп жүрген суретші. Ол жақын жердегі көлік тоқтағанда, біршама қашықтықтан қылмыстық топтың кісі өлтіруіне куә болады. Жолаушы Джо жүргізуші Дэнниден сотта үлкен жюри алдындағы куәлігі үшін қосымша ақша талап етеді. Фрэнк бақылап тұрғанда, Дэнни Джоға оқ атып, Джо көліктен өлі қалғаннан кейін де атуын тоқтатпайды. Фрэнкті байқаған Дэнни оған да оқ атуға тырысады. Көрші полицияны шақырады, полиция желіне келеді. Инспектор Феррис жалғыз куәгер Фрэнк өлтірушіні анықтап бере алатынын және оны күзетуге алу керектігін біледі. Бірақ, Фрэнк көмектесуге дайын болғанымен, жақын жердегі қабырғадағы көлеңкесіндегі кеудедегі тесіктерге қарап, жүрек ауруы бар ма, жоқ па, қорқып қашып кетеді. Феррис Фрэнктың әйелі Элеонор Джонсоннан, олардың некесі бірнеше жылдан бері қиын жағдайда екенін біледі. Ол Ферриске: «Ол сондай, үнемі қашып жүреді», – дейді. «Неден қашып жүреді?» – деп сұрайды Феррис. «Барлығынан», – деп суыққан түрде жауап береді ол. Оқиға дамыған сайын Элеонораның Фрэнкке деген сезімі күрт өзгеріп, жақсарады. Дэнни журналист болып көрінеді, бірақ шын мәнінде ол кісі өлтіруші, Элеонораның өміріне жасырын кіріп, оны алдайды. Фрэнк жиі баратын клубта официант Сэм Фрэнктің Элеонораға хат жазып, қайда екенін түсіндіретін хат жібергенін айтады. Дэнни Фрэнктың суретші Сузиге өзінің суретін салғанын біліп, суретті ұрлап, Сузиді терезеден құлатып өлтіреді. Фрэнктың жұмыс орнындағы хатта ол «бұрынғыда жоғалтқан жерінде» екені жазылған. Басында Элеонора Фрэнк нені меңзеп тұрғанын түсінбейді, бірақ соңында ол бұл жердің ойын-сауық паркі жанындағы жағажай екенін түсінеді. Фрэнк күні бойы күтіп, енді ғана кетіп қалған еді, бірақ соңғы сәтте әйелімен кездесу үшін қайта оралады. Алайда, өкінішке орай, ол өлім қаупіне ұшырайды, өйткені Элеонора білмей тұрып Дэнниді, кісі өлтірушіні, Фрэнкке апарып жіберді. Ол одан кейін болатын шабуылдан аман қала ма?
A murder witness runs from the murderer out to kill him; and, through the ordeal, a couple mend their marriage. The film title is actually misleading, as it is a man, not a woman, who is the one on the run. The story takes place in San Francisco. Frank Johnson is an artist who is out walking his dog one night and happens to witness, from a slight distance, a gangland slaying when a car stops nearby. The passenger, Joe, threatens to extort the driver, Danny, seeking additional money for his favorable grand jury testimony. As Frank watches, Danny fires a gun into Joe and keeps shooting even after Joe falls dead out the car door. Noticing Frank, Danny takes shots at him. A neighbor calls police who arrive. Inspector Ferris learns that Frank, the sole witness, could definitely identify the killer in a lineup and detains Frank to be put into protective custody. But, although cooperative, looking at the bullet holes in the chest area of his shadow on a nearby wall—whether because of, or in spite of, having a heart condition, Frank soon panics and escapes on the run. Ferris learns from Eleanor Johnson, Frank's wife, that the marriage of several years has for a long time been on the rocks. It's "just like him, always running," she tells Ferris. "Running from what?" Ferris asks. "From everything," she coldly replies. As the story moves on, Eleanor's feelings for Frank undergo a dramatic improvement. Danny, masquerading as a reporter but actually the killer himself, worms his way into unsuspecting Eleanor's life. In a club that Frank frequents, Sam, a waiter, gives a note from Frank to Eleanor saying that he will send her a letter c/o his workplace explaining his whereabouts. Danny learns that Frank also gave a dancer, Suzie, a sketch of him, so he steals the drawing and pushes Suzie out a window to her death. At Frank's workplace, the letter says that he is in "the place where he first lost her." At first confused as to where Frank meant, finally Eleanor realizes that the location is on the beach near an amusement park. Frank, having waited all day, has just left, but at the last moment returns to encounter his wife. However, unfortunately he is in mortal danger, as Eleanor has inadvertently led Danny the killer right to Frank. Will he survive the attack which ensues?
Өндіріс
1950 жылдың қаңтарында фильмнің түсірілімі туралы хабарлар сауда басылымдарында жарияланды, алғашқыда фильм "Қашқыш адам" деген жұмыс атауымен таныстырылды. Актерлерді іріктеу процесінің барысында, түсірілім 20 наурызда басталар алдында актер Дж. Фаррелл Макдональд 20th Century Fox киностудиясынан теңіз капитанының эпизодық рөліне "уақытша алынды". Фильм Сан-Францискода және Санта-Моникадағы Оушен Парк пирсінде, ойын-сауық паркі мен американдық таулар көріністері үшін түсірілді. Росс Хантер фильмде диалог режиссері ретінде жұмыс істеді. Кейін ол "Universal" кинокомпаниясында Шеридан қатысқан бірнеше фильмді продюсерлік етіп, Хантердің продюсерлік карьерасын дамытуға көмектесті.
Production on the film was announced in trade publications in January 1950, initially with the working title Man on the Run. As part of the casting process, actor J. Farrell MacDonald was then "borrowed" from 20th Century Fox for the supporting role of the sea captain before filming began on 20 March. The film was shot on location in San Francisco as well as at Ocean Park Pier in Santa Monica for the amusement park and roller coaster scenes. Ross Hunter worked as dialogue director on the film. He later produced some movies starring Sheridan at Universal helping launch Hunter's producing career.
Қабылдау
1950 жылы The New York Times газетінің сыншысы Босли Кроутер фильмге жағымды баға берді: «Жолға түскен әйел» фильмі, Criterion кинотеатрында көрсетіліп бастағаннан бастап, өзін артық көрсетпегендіктен, аса ерекше болмаса да, тұрақты мелодрама болып табылады. Көрінетіндей, шағын бюджетпен жұмыс істеген тәуелсіз өндірушілер полиция мен қашқынның әйелінің бандиттердің қылмысына куә болған жоғалған куәні іздеу туралы оқиғада үлкен жетістікке жете алмады. Бірақ шынайы мінездемелердің, ықтимал диалогтың, күдікті жағдайдың және Сан-Франциско қаласының көрнекті жерлерін көрсету арқылы құжаттамалық сипаттың қосылуы «Жолға түскен әйел» фильмін әдеттегі полицейлер мен өліктер туралы фильмдерден бірнеше деңгей жоғары қоя алады. Бұл драмаға қазіргі бағада сыншы Фарран Смит Нехме 2016 жылы «Фильм Комментарий» журналында Шерденнің ойынын жоғары бағалады. Сонымен қатар, кино тарихшысы Филиппа Гейтстің сөзіне сүйенсек, «Жолға түскен әйел» кейіпкер әйелдің ізденісін басты орынға қоятын өте сирек ноар фильмдерінің бірі, әсіресе «кейіпкердің ізденісі [гетеросексуалдық романмен] күрделенбеген, тіпті, махаббатқа байланысты жағдайлар оқиғаның көп бөлігінде кездеспейді».
In 1950, the critic Bosley Crowther of The New York Times gave the film a generally positive review:Since it never pretends to be more than it is, "Woman on the Run", which began a stand at the Criterion yesterday, is melodrama of solid if not spectacular proportions. Working on what obviously was a modest budget, its independent producers may not have achieved a superior chase in this yarn about the search by the police and the fugitive's wife for a missing witness to a gangland killing. But as a combination of sincere characterizations, plausible dialogue, suspense and the added documentary attribute of a scenic tour through San Francisco, "Woman on the Run" may be set several notches above the usual cops and corpses contributions from the Coast "Woman on the Run" will not win prizes but it does make crime enjoyable. In a more current assessment of the drama, reviewer Farran Smith Nehme in 2016 praised Sheridan's performance in Film Comment. Also, according to film historian Philippa Gates, Woman on the Run is one of very few noir films foregrounding a heroine's quest, and especially one where "the heroine's quest is not necessarily complicated by [heterosexual romance , in fact] the love interests are absent for the majority of the story".