Кіріспе
Неміс суретшісі (1794–1854)
Карл Жозеф Бегас, немесе Карл Бегас, (30 қыркүйек 1794, Хайнсберг – 24 қараша 1854, Берлин) – романтизмден реализмге өтуде маңызды рөл атқарған неміс суретшісі. Ол көп буынды суретшілер "династиясының" бастаушысы болды.
Өмір және жұмыс
Оның отбасы (алғашқыда "Бегассе") Бельгиядан, Вервье және Льеж қалаларына жақын аймақтан шыққан. Ол судья Франц Антон Бегасс (1764–1842) пен оның әйелі Сузанна Хоффштадттың үшінші баласы еді. 1802 жылы олар Кельнге көшіп, ол миниатюрист Франц Кацтан алғашқы көркемдік білімін алды. Кейін ол Бонндағы Лицейде Клеменс Август Филиппартпен (1751–1825) оқыды. 1813 жылы Парижге барып, Антуан Жан Гростың шәкірті болды. Париждегі шайқастан кейін оның талантын король Фридрих Вильгельм III байқап, оның бір туындысын сатып алып, оның меценаты атанды. Ол 1821 жылға дейін Парижде тұрды. Оның алғашқы туындылары христиандық тақырыптарға толыққандай арналған. 1822–1825 жылдары Италияда өмір сүруге стипендия алды. Сол жерде ол Назаретшілер қозғалысымен байланысып, алғаш рет "Бегас" деп қолатам қоя бастады. 1825 жылы ол Берлинге көшіп, құрылыс шебері Иоганн Людвиг Боктың қызы Вильгельмина Бокқа үйленді. Осыдан кейін ол негізінен портреттер салуға берілді. Олардың үйі тез арада Берлиннің "жоғары қоғамның" жиналатын орнына айналды. Келесі жылы ол Пруссия өнер академиясының профессоры болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қалды. Жозеф Петцль оның ең белгілі шәкірттерінің бірі еді. Шамамен 1828 жылы ол Дюссельдорф суретшілер мектебінің (Düsseldorfer Malerschule) ықпалына түсіп, тарихи және әдеби сюжеттермен суреттер салуды бастады, бірақ көбінесе экономикалық себептерге байланысты портрет салуға қайта оралды. 1843 жылы "Pour le Mérite" азаматтық ордені құрылғанда, ол орденнің иегерлерінің портреттерін салуға шақырылды, олардың ішінде мүсіншілер Кристиан Даниэль Раух және Иоганн Готфрид Шадоу, филолог Якоб Гримм және табиғатты зерттеуші Александр фон Гумбольдт болды. 1846 жылы король Фридрих Вильгельм IV оны сарай суретшісі етіп тағайындады. Ол 1854 жылы, алпыс жасында Римге сапардан оралғаннан кейін қайтыс болды. Оның төрт ұлы да суретші болды.