1884 ж. құрылған Commercial Cable Company – трансатлантикалық телеграф монополиясын бұзып, бағаны төмендетуге тырысқан компания. CS Mackay Bennett кемесі тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Коммерциялық кабель компаниясы 1884 жылы Нью-Йоркте Джон Уильям Маккей мен Джеймс Гордон Беннет, кіші, тарапынан құрылды.
The Commercial Cable Company was founded in New York in 1884 by John William Mackay and James Gordon Bennett, Jr.
Олардың мақсаты – сол кездегі Джей Гулдтың трансатлантикалық телеграфиядағы дерлік монополиясын бұзу және бағаларды төмендету (әсіресе Беннеттің газет империясы үшін). Олардың ең танымал кемесі – негізін қалаушылардың құрметіне аталған CS Mackay Bennett. Бұл технология сол кезде жетілдірілген еді, сондықтан олар үлкен техникалық қиындықтарсыз Ирландияның Уотервилл қаласынан Новая Шотландияның Кансо қаласына дейін кабельдерді төсеуге қол жеткізді, бұл алғашқы трансатлантикалық телеграф кабеліне тән емес. Нью-Йорк қаласына және одан әрі байланыс бастапқыда құрлық арқылы, кейін су асты арналарымен жүзеге асырылды. Уотервиллден Уэстон-супер-Мэрге (Англия) және Ле-Хаврға (Франция) байланыс, бастапқыда Уотервиллден материктік Ұлыбританияға дейін құрлық желілерін пайдаланғаннан кейін, жақын арада су асты арнасы арқылы орнатылды. Commercial Cable компаниясы сонымен қатар Германияның Атлантикалық су асты кабель жүйесімен де байланыста болды. Ішкі нарықта кабельдік трафикті серіктес компаниясы – Postal Telegraph Company арқылы таратты. 1906 жылдан кейін Сан-Францискодан Манила мен Шанхайға кабель жүргізген Коммерциялық Тынық мұхит кабель компаниясының акцияларының 25 пайызына ие болды. Бұл компаниялардың барлығы бірге Mackay Companies, сондай-ақ Associated Companies деп белгілі болды. Джон Маккейдің ұлы Кларенс Маккей 20-ғасырдың басында фирманы басқаруды өз қолына алып, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде оны жетекшілік етті. Кларенс Маккей мен Мемлекеттік департаменттің жоғары лауазымды қызметкері Франк Полк достық қарым-қатынаста болды, бұл Мемлекеттік департаментке Commercial Cable кабельдері арқылы жіберілген дипломатиялық хабарламаларға қол жеткізуге мүмкіндік берді. Компания бір кезде өркендеді, бірақ 1928 жылы, Маккей жүйесінің басқа элементтерімен бірге, International Telephone and Telegraph (ITT) компаниясының толық құрамындағы еншілес компаниясы – Postal Telegraph & Cable Corporation бақылауына өтті. 1935 жылы қайта ұйымдастыру жүргізіліп, Commercial Cable Америка кабельдік және радио корпорациясының құрамына енді. Теңіз асты кабельдері телеграф хабарларын тарату үшін 1962 жылға дейін қолданылып келді. 1998 жылы Уотервиллден теңізге қарай бағытталған кабельдердің қысқа мерзімге көрінуі мүмкін, және олар әлі де сол жерде болуы ықтимал.
Their motivation was to break the then virtual monopoly of Jay Gould on transatlantic telegraphy and bring down prices (particularly for Bennett's newspaper empire). Their most famous ship was the CS Mackay Bennett, named after the founders. The technology was well established by this time, and they were able to lay cables from Waterville in Ireland to Canso, Nova Scotia, without the major technical problems of the first Transatlantic telegraph cable. Onward connections to New York City and beyond were initially overland and later submarine. Connections from Waterville to Weston super Mare in England and Le Havre in France were soon established by the submarine route after initial use of landlines from Waterville onward to mainland Britain. Commercial Cable also had a relationship with the German Atlantic submarine cable system. Domestically the cable distributed its cable traffic through its partner firm the Postal Telegraph Company. It had a twenty five percent share ownership in the Commercial Pacific Cable Company that operated a cable from San Francisco to Manila and Shanghai after 1906. Together these companies were all part of the Mackay Companies, also known as the Associated Companies. John Mackay's son, Clarence Mackay, took over the firm by the early 20th century and led it during World War I. Clarence Mackay and Frank Polk, a senior State Department official, were friends and this enabled the State Department to have access to selected diplomatic traffic carried over Commercial's cables. The company flourished for a time but in 1928, together with other elements of the Mackay System, came under the control of International Telephone and Telegraph (ITT) under a wholly owned subsidiary, the Postal Telegraph & Cable Corporation. This would be reorganized in 1935, with Commercial Cable becoming part of the American Cable and Radio Corporation. The undersea cables remained in use carrying telegraph traffic until 1962. In 1998, cables were briefly visible going out to sea at Waterville and are probably still there.
Ғимараттар
Коммерциялық кабель компаниясы ғимараты Нью-Йорк қаласының алғашқы көкжайларының бірі болды. 1897 жылы салынған, 1954 жылы бұзылды. 1888 жылы Жаңа Шотландияның Хейзел Хилл ауданында екі жарым қабатты неоклассикалық кірпіш және граниттен салынған ғимарат, соңғы трансатлантикалық станция болып сақталды. Тарихи маңызы зор болғанына қарамастан (станция RMS «Титаник» кемесінің қазасына және Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына қатысты хабарларды жіберуге көмектескен) ғимарат 2017 жылы нашар күйіне байланысты қауіпсіздік алаңдатулары себепті бұзылды. Аталған аймақта ғарыш айлағы салу жоспарлануда.
The Commercial Cable Company Building was one of New York City's early skyscrapers. Constructed in 1897, it was demolished in 1954. A two and a half story Neo Classical brick and granite building in Hazel Hill, Nova Scotia built in 1888 was the last trans Atlantic station remaining. Despite the historic significance — the station helped send cables on the sinking of the RMS Titanic and at the end of World War I) — it was torn down in 2017 due to safety concerns around its state of disrepair. There are plans to build a space port in the area.