Кіріспе
Американдық романист, өмірбаяншы, тарихшы, бадминтоншы Грейс Элизабет Кинг (29 қараша 1851 ж. – 14 қаңтар 1932 ж.) – Луизиана әңгімелерінің, тарихының және өмірбаяндық шығармаларының американдық авторы, сондай-ақ тарихи және әдеби қызметтердің жетекшісі. Кинг әдеби мансабын Джордж Вашингтон Кейблдің Луизиана креолдарын теріс бейнелеуіне жауап ретінде бастады. Кинг өз байқаулары мен тәжірибесіне сүйене отырып, Луизиана және Оңтүстік халқының жанашырлықпен суреттелуін қалады. Кинг өзін аймақтың өкілі деп санады, бірақ ол өзі креол емес еді. Кинг сонымен қатар Оңтүстік әйелдерінің өкілі де болды. Әдеби шығармаларында Кинг негізінен әйелдер мен оларға қатысты мәселелерді, сондай-ақ Жаңару кезеңі мен оның салдарына назар аударды. Кинг сонымен қатар нәсіл мен әлеуметтік жағдайдың әйелдердің өміріне қалай әсер еткенін көрсетті. Кингтің ең танымал әңгімелерінде аристократтық отбасынан шыққан ақ нәсілді әйелдердің кедейлікпен күресі және қоғамда өз орнын табуға тырысқан қара нәсілді әйелдер бейнеленген. Бұл оқиғалар Кингтің Азамат соғысынан кейін Оңтүстіктегі барлық әйелдердің мәртебесіне деген алаңдаушылығын көрсетеді. Дегенмен, әдебиеттанушылар Кингтің афроамерикандықтарды бейнелеуінің маңыздылығын талқылайды. 1980 және 1990 жылдардағы феминистік сыншылар Кингтің Оңтүстік әйелдерінің тәжірибесіне жасаған баса назарын бағалады. Кейбір феминистер Кингтің қара нәсілді әйелдерді бейнелеуі оларға сексуалдық тәуелсіздік сыйлағанына сенді. Алайда, кейбір феминист ғалымдар Кинг өзінің шығармаларында ақ нәсілділік идеологиясын көрсеткенін айтады. Басқа әдебиеттанушылар бұған келіспейді және Кинг моральдық жауапкершілікке ие, күшті қара нәсілді әйел кейіпкерлер жасады деп санайды.
the badminton player
Grace Elizabeth King (November 29, 1851 – January 14, 1932) was an American author of Louisiana stories, history, and biography, and a leader in historical and literary activities. King began her literary career as a response to George Washington Cable's negative portrayal of Louisiana Creoles. King desired to create a sympathetic portrayal of Louisianians and Southerners based on her observations and experiences. King viewed herself as a type of representative for the region, although she herself was not in fact a Creole. King also became a representative for Southern women. In her literary works, King focuses primarily on women and women's issues in Reconstruction and its aftermath. King also emphasizes how race and class affected the lives of women. Some of King's most popular stories portray white women from aristocratic families experiencing poverty and black women struggling to find their place in society. These stories show King's concern for the changing status of all women in the South following the Civil War. However, literary scholars debate over the significance of King's depiction of African Americans. Feminist critics of the 1980s and 1990s valued King's emphasis on the experience of Southern women. Some feminist critics believed King's portrayal of black women gave them sexual independence. However, some feminist scholars believe King displayed white supremacism in her fiction. Other literary scholars disagree and believe that King created strong black female characters with moral agency.
Ерте өмір
Грейс Элизабет Кинг 1851 жылғы 29 қарашада Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында Уильям Вудсон Кинг пен Сара Энн Миллер Кингтің отбасында дүниеге келді. Кинг жеті баланың үшіншісі болды. Кингтің отбасы аристократиялық тарихқа ие еді. Оның әкесі белгілі заңгер, құл иесі және Луизиананың оңтүстік-орталық аймағындағы L'Embarrass плантациясының бір бөлігінің иесі болды. Кинг пен оның отбасы шотланд-ирландтық тегінен шыққан, бірақ креолдық мұрасы болмаса да, аристократиялық креолдармен қарым-қатынас жасап, олармен өзін байланыстырды. Азамат соғысында одақ әскерлері Нью-Орлеанға басып кіргеннен кейін Кингтер отбасы Л'Эмбаррас плантациясында паналады. Кинг пен оның отбасы соғыс аяқталғанға дейін плантацияда тұрды. Л'Эмбаррас плантациясында тұрғанда Кингтің балалары ата-аналары мен анасының анасынан білім алды. Соғыстан кейін Кинг отбасымен бірге Нью-Орлеанға оралды және ол қайтадан мектепке барып оқыды. Пресвитериан дінін ұстанса да, Кинг Нью-Орлеандағы француз тілді католик монастырь мектептеріне қатысты. Кингтер отбасы Азамат соғысында мүлкінің көп бөлігін жоғалтты. Келесі жылдары олар қаржылық қиындықтарға тап болып, соның салдарынан қорланды. Кингтің көркем әдебиетіндегі кейіпкерлердің көптегені осындай жағдайларға ұшырайды. Жиырма жасқа толғаннан кейін Кинг әлеуметтік және интеллектуалдық қызметтеріне баса назар аударды. Формальды білімінен кейін, ол түрлі тақырыптардағы кітаптарды оқып, өзін оқытуын жалғастырды. Кинг бірнеше кездесулерде болды және лайықты күйеу табуға тырысты, бірақ ешқашан үйленбеді және некеге тұруды өмірлік мақсаты санамады. 1884 жылы Кинг Джулия Уорд Хоумен танысып, оның әдеби клубы – Пан-Гностиктерге қосылды. Клуб мүшелері әр апта сайын әдеби тақырыптарды талқылау үшін және бір мүшесінің жаңа мақаласын тыңдау үшін жиналатын. Кингтің «Романдардың қаһармандары» атты мақаласы оның алғашқы жарияланған туындысы болды. Ол 1885 жылғы 31 мамырда «Нью-Орлеанс Таймс Демократ» газетінде жарияланды. Мақалада неміс, француз, британдық және американдық әдебиеттегі әйелдер бейнесінің әртүрлі сипаттамалары салыстырылды.
Әдеби мансап
1885 жылы мамық көрмесіне қатысқанда Кинг солтүстік редакторы Ричард Уотсон Гилдермен танысты. Екеуі креолдардың Джордж Вашингтон Кейблдің әдебиетін неге жек көретінін талқылады, ал Гилдер Кингтен Луизианалықтардың, өзі сияқты, Луизиананы өздерінің көзқарасымен жазуға тырыспауының себебін сұрады. Келесі күні таңертең Кинг өзінің алғашқы жарияланған «Монсье Мотт» атты әңгімесін жазды. Кингтің досы және ресми емес әдеби агенті Чарльз Дадли Уорнердің көмегімен «Монсье Мотт» 1886 жылы New Princeton Review журналында анонимді түрде жарияланды. Уорнердің ынтасымен Кинг үш жалғас әңгіме жазып, оларды 1888 жылы «Монсье Мотт» романымен бірге жариялады. Романда Мари мен Марселит Марселиттің алдауының салдарымен күреседі. Роман сонымен қатар Маридің балда қоғамға қатысып, Чарльз Монтионмен танысуын көрсетеді. Мари мен Чарльз үйленеді, ал Марселит Мариді күйеуіне ұсынады. Кингтің жазуға және жариялауға кірісуінің бір себебі – ағаларынан қаржылық тәуелсіздікке қол жеткізу ниеті болды. «Монсье Мотт» жарияланғаннан кейін Кинг Harper's Magazine журналы үшін қысқа әңгімелер жаза бастады. Осы әңгімелердің көптегені кейін «Уақыт пен орын туралы әңгімелер» жинағына енді. Кинг сонымен қатар әдеби журналдар үшін «Жер тұрғындары» және «Шевалье Ален де Тритон» повестьтерін жазып, жариялады. 1893 жылы Century Company Кингтің «Балкон әңгімелері» атты тағы бір әңгімелер жинағын шығарды. «Балкон әңгімелері» Кингтің көркем шығармашылығындағы өзгерісті көрсетеді. Оның әңгімелері айтарлықтай қысқарып, сипаттамалары азайып, сюжеттері қарапайымданады. Дегенмен, әңгімелерде Кингтің ерекше стильдік ерекшеліктері сақталды. Бұл әңгімелер Азамат соғысы мен Қайта құру кезеңінде әлеуметтік мәртебесінен, ақшасынан және отбасы мүшелерінен айырылған әйелдердің көзқарасынан баяндалған. 1890 жылдары Кинг колониялық Луизиана тарихын зерттеуге кірісті. Кингтің тарихнамалық еңбектеріне Луизиана тарихшысы және зиялысы Чарльз Гайарре үлкен әсер етті. Гайарре Кингтің әкесімен де жақын дос болған. Кинг өзінің «Нью-Орлеан: орын және халық» (1895) кітабын Гайарреге арнады. Ғалымдар Кингтің тарихнамалық еңбектерінің маңыздылығын талқылайды. Кейбір ғалымдар Кингтің тарихнамалық еңбектерін ерлерге басымдық бергендіктен маңызсыз деп санайды. Басқалары Кингтің тарихнамалық еңбектері маңызды деп есептейді, өйткені ол маңызды тарихты жазған алғашқы оңтүстік әйел болды. Дегенмен, тағы бір топ ғалымдар Кингтің тарихи фактілерді интерпретациясы әйелдерге тән әлеуметтік тарихты құрайды деп санайды. Тарихқа деген қызығушылығы мен білімі Кингтің Луизиана тарихи қоғамының хатшысы, вице-президенті және президенті қызметін 30 жылдан астам уақыт атқаруына әкелді. 1899 жылы Нью-Йоркке сапар барысында Кинг Macmillan Publishing Company президенті Джордж Бреттпен кездесті. Бретт Кингтен Томас Нельсон Пейджтің романтикалық стильіндегі Қайта құру тарихы туралы роман жазуды сұрады. Кинг Қайта құру кезеңінде романтикалық жағдайлар болды деген пікірге келіспеді, бірақ ол Кинг отбасының Қайта құру кезеңіндегі тәжірибесіне негізделген «Сент-Медардтың жағымды жолдары» романын жазды. Кинг кітапты жазуға жылдар жұмсады, соның салдарынан өзінің шығармашылық қуатын жоғалтты. Кітап Macmillan Company және басқа баспагерлер тарапынан бірнеше рет қабылданбады. 1916 жылы Henry Holt and Company компаниясының Альфред Харкорт бұл романды жариялауға келісті, бірақ ол кеңінен таралмады және жарияланбады. Дегенмен, көптеген сыншылар бұл романды Кингтің шедеврi деп санайды. Роман Луизиана штатының Сент-Медард қаласында тұратын ақ және қара нәсілді екі отбасының тағдырын баяндайды. Роман отбасылардың Азамат соғысының әлеуметтік, экономикалық және психологиялық салдарынан, соның ішінде оңтүстік патриархтары мен азат болғандардың ерлік дағдарысынан өткенін көрсетеді. Кинг сонымен қатар әскери жеңілістен кейін әйелдердің жаңа рөлдерін сипаттады. Әдеби мансабының барысында Кинг өзінің замандастарының ең көрнекті жазушыларымен және әдеби сыншыларымен достық қарым-қатынас орнатты. Кингтің ең танымал достарының бірі Сэмюэл Клеменс болды. Кинг Клеменске оңтүстікте тәрбиеленгендіктен жақын сезім тудырды, ал Клеменс Кингпен Миссисипи өзені туралы әңгімелермен алмасуды ұнататын. Саяхаттары барысында Кинг американдық, француз және британдық әйелдерден құралған желіге қосылды. Ол Энн Клау, мадам Бланк, Сара Орн Джуетт және Рут МакЭнери Стюартпен хат алмасты. Кинг сонымен қатар Outlook журналының редакторы Хамильтон Райт Мабимен және Harper's Magazine журналының редакторы Генри Миллс Алденмен достық қарым-қатынас орнатты. Кинг өзінің үйінде жазушылар, редакторлар мен профессорларды жиі қабылдады. Кингтің өзі шағын автор ретінде қарастырылғанымен, оның әдеби дарыны мен тарих білімі үшін көптеген марапаттар алды. 1915 жылдың маусымында Тулейн университеті Кингке әдебиет докторының құрметті дәрежесін берді. 1918 жылы Кинг Франциядан Officier de l'Instruction Publique алтын сыйлығын алды.
Өлім және мұра
Өмірінің соңғы он бес жылында Кингтің денсаулығы жиі нашарлап тұрды. 1928 жылға қарай, ол қаламды ұстап жазуда қиындықтарға тап болды. 1932 жылдың 4 қаңтарында Кинг инсульт алды және өмірінің соңына дейін төсекке жатып қалды. 1932 жылдың 14 қаңтарында таңертең қайтыс болғанға дейін оның қарындастары Нан мен Нина оны күткен. Ол Нью-Орлеандағы Метари зиратында жерленген. Кинг өзінің өмірбаянын – «Оңтүстік әдебиетші әйелінің естеліктері» – қайтыс болғанға дейін аяқтады. Бірнеше айдан кейін «Макмиллан» баспасы Кингтің автобиографиясын жариялады. Өмірбаянында Кинг жеке өмірі туралы көп мәлімет бермеді. Оның орнына, Кинг өзін қоғамдық ортада сыйлы оңтүстік әйелі ретінде көрсету арқылы өзінің беделін сақтап қалды. Луизиана штатының Метари қаласындағы Грейс Кинг Плейс көшесінде орналасқан Грейс Кинг атындағы орта мектеп көп жыл бойы оның есімімен аталып келді. 2023 жылдың 5 сәуірінде Джефферсон округінің мектеп кеңесі, қазіргі оқушылар мен түлектердің күшті қарсылығына қарамастан, ағымдағы оқу жылының соңында Грейс Кинг есімін алып тастауға дауыс берді. Ғимарат енді «Хейнс Аванс Академиясы» деп аталады. Луизиана мемлекеттік университетінің студенттік өмір басқармасы ғимараты да оның құрметіне аталған.