Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чилидің жаяу әскерінің командирі Педро Лагос Марчант (1832 – 18 қаңтар 1884) – чилилік жаяу әскерінің командирі. Ол Тынық мұхиты соғысы кезінде Арика қаласына шабуыл жасап, оны жаулап алуға басшылық еткенімен ең жақсы есте қалады.
Chilean infantry commander
Pedro Lagos Marchant (1832 – 18 January 1884) was a Chilean infantry commander. He is best remembered for commanding the assault and capture of the city of Arica during the War of the Pacific.
Ерте өмір
Ол 1832 жылы Чиллан қаласында Мануэль Лагос и де ла Хара мен Розарио Марчан отбасында дүниеге келді. 1835 жылғы жер сілкінісі қаланы қиратқаннан кейін отбасы елді мекенге көшіп кетті. Педро өте кедей отбасының 15 баласының үлкені болды және қайта жараңдалған Чиллан қаласында ашылған алғашқы мектепте оқуын бастады. Ұзақ өтпей, ол испандық Хосе Мартинес құрған мектепте білімін жалғастырды. 1846 жылы, 14 жасында, ол әскери мектепке қабылданды, ал 1847 жылдың ақпанында 1-ші капрал шеніне ие болды. Ол өз туысы Хуана Марчант Лагосқа үйленді және жалғыз қызы Изабель дүниеге келді.
He was born in Chillán in 1832 to Manuel Lagos y de la Jara and Rosario Marchant. The family moved to the countryside after the 1835 earthquake destroyed the city. Pedro was the first born of 15 brothers of very poor background, and he started his studies at the first school opened in rebuilt Chillán. Soon afterwards, he continued them at the school founded by the Spaniard, José Martínez. In 1846, at the age of 14, he joined the Military School, where he obtained the rank of 1st Corporal in February 1847. He married his cousin Juana Marchant Lagos, and had a single daughter, Isabel.
Әскери мансап
1849 жылы наурыз айында ол 2-дәрежелі сержант шенімен Чили армиясына қабылданып, Чакабуко батальонына тағайындалды. 1851 жылы 29 сәуірде полковник Педро Уриола басшылығымен батальон үкіметке қарсы көтерілді. Ол Вальпараисода оқиғаға кездейсоқ тап болғандықтан көтеріліске қатыспады, тіпті керісінше, үкімет тарапын қолдады, осының арқасында лейтенант шеніне ие болды. 1852 жылы наурыз айында майор-адъютант, ал 1854 жылы капитан шеніне көтерілді. 1857 жылға дейін Чилан және Консепсьон гарнизондарында қызмет етті. 1859 жылғы революция кезінде Мануэль Булнес үкіметін қолдап, Талька қаласын қоршауға және солтүстікте Лос-Лорос шайқасына қатысты. Бұл іс-әрекеттері оған бас сержант шеніне көтерілуге мүмкіндік берді.
In March 1849, he enlisted in the Chilean Army with the rank of 2nd Sergeant. He was assigned to the Chacabuco battalion, which rebelled against the government on 29 April 1851 under the command of Colonel Pedro Urriola. He did not become involved in the rebellion as the event surprised him in Valparaíso; much to the contrary, he embraced the pro government side, which won him a promotion to the rank of Lieutenant. In March 1852, he was promoted to Adjutant Major and, by 1854, he was Captain, serving with the garrisons of Chillán and Concepción until 1857. During the Revolution of 1859, he supported the government of Manuel Bulnes and participated soon in the siege of Talca and, in the North, in the Battle of Los Loros. These actions won him the promotion to the rank of Sergeant Major.
Арауканиядағы науқандар
1860 жылға қарай ол Арауканияны басып алу науқандарына белсенді қатысты. Био-Био өңіріндегі пеуенче тайпаларына қарсы әрекеттерінің нәтижесінде 1866 жылы ол подполковник шеніне көтерілді. 1867 жылы Малекоде орналасқан әскерлердің командирі болып тағайындалды, содан кейін Анголь қаласының командирі болды. Осы жылы ол өзінің туысы Хуана Марчантқа үйленді және Арауканиядағы көптеген шенеуніктер сияқты, оған да жер берілді, ол Мулчен аймағында орналасқан. 1869 жылы ол армиядан зейнетке шығып, Чилан қаласының жанындағы шаруашылығында жұмыс істеді.
Towards 1860, he actively participated in the campaigns of occupation of Araucanía. The actions against the Pehuenche communities of Bio Bío, achieved him his promotion to lieutenant colonel in 1866. In 1867, he became commander of the forces established in Malleco, and was designated commander of Angol. At this time, he married his cousin, Juana Marchant, and like most of the officials in the Araucanía he was awarded land, in his case in the Mulchén area. In 1869, he retired from the army to work his farm near Chillán.
Тынық мұхит соғысы
Педро Лагостың әскери мансабының екінші кезеңі оның тарихқа өтуін анықтады. 1875 жылы президент Федерико Эрразуриз Заньярту оны Нюбле облысының әкімі етіп тағайындады, ал 1878 жылы ол Мулченде командир болып бекітілді. 1879 жылы Тынық мұхиты соғысына қатысты. Ол Антофагаста, Токопилла, Писагуа және Хаспампа шайқастарында күш сынасты. 1880 жылдың қаңтарында ол бас штаб бастығы болып тағайындалды, бірақ генерал Эрасмо Эскаламен, армияның бас қолбасшысымен туған келіспеушіліктерге байланысты қызметтен кетті. Ол тағы да оңтүстікке қайтып оралды. 1880 жылдың ортасында ол генерал Мануэль Бакеданоның көмекшісі ретінде қайта қаруға тұрды және 1880 жылдың 26 мамырында Интиорко төбесіндегі Кампо-де-ла-Алианса шайқасына қатысты, бұл Перу-Боливия одағының күйреуіне әкелді. Онда Амунатеги дивизиясын басқарып, оның келгенше чилиліктерді жеңіп тұрған одақтас күштерді таратып жіберді.
The second stage of the military career of Pedro Lagos defined its passage into history. In 1875, President Federico Errázuriz Zañartu appointed him Intendant of Ñuble, and, in 1878, he was commissioned as commander in Mulchén. In 1879, he participated in the War of the Pacific. He fought in the campaigns of Antofagasta, Tocopilla, Pisagua and Jaspampa. In January 1880, he was named chief of the general staff, a position to which he resigned due to differences with general Erasmo Escala, Army Commander in Chief in campaign. Again, he retired to the South. In the middle of 1880, he took up arms again, as aide to general Manuel Baquedano, and, as such, he participated in the campaign of Tacna, the Battle of Campo de la Alianza (the Alliance Field) in the Intiorco hill, on May 26, 1880 which meant the end of the Peru Bolivian Alliance. There, at the head of the Amunátegui division, he managed to disperse the allied forces, that until his arrival were defeating the Chileans.
Ариканың басып алынуы
Оны Чилидің батыры еткен шайқас – 1880 жылдың 7 маусымында болған Арика түбегіне (Morro de Arica) шабуыл және оны басып алу болды. Генерал Бакуедано оған осы қаланы басып алуға бұйрық беріп, шабуылды жоспарлауды Лагосқа өзі тапсырды. Лагос үш топқа бөлінген 4000 жаяу әскермен фронталды шабуыл жасауға шешім қабылдады. Шабуылдың мақсаты – қаланың 3 негізгі бекінісі: Шығыс форты, Ситадель (Citadel) форты және соңында Кейп форты. Перулық қорғаушылардың алғашқы екі форттағы жеңілісі күтпеген шабуылға байланысты өте жылдам болды. Перулықтар одан кейін негізгі қорғанысына қайта шегінді, батыл түрде қарсы тұрып, қатарларын қайта құруға тырысты. Лагостың жоспары – күштер келгенше шабуылды күтіп тұру болатын. Бірақ сол кезде белгісіз бір сарбаз "¡Al morro muchachos!" ("Түбекке, жігіттер!") деп айғай салғаннан кейін, жаппай шабуыл басталды. Бұл әрекет – бастапқы шабуылдан бастап түбекке басып кіруге дейін – барлығы 55 минутқа созылды. Бұл ерлік болды, бірақ шабуыл жасаған әскерлерге бақылаудың жетіспеуі салдарынан, аман қалған перулық сарбаздары мен жаулап алынған қаланың азаматтары кеңінен қырғынға ұшырады, ал қала тонауға берілді.
The battle that made him into a Chilean hero was the assault and capture of the Morro de Arica (Arica Cape), that took place on June 7, 1880. General Baquedano just ordered him to capture this city, and left him to plan the attack on his own Lagos decided on a frontal assault with only 4,000 infantrymen, divided into three groups. The targets were the 3 main defenses of the city: the East fort, the Ciudadela (Citadel) fort and finally the Cape fort. The defeat of the Peruvian defenders at the first two forts, caught by surprise, was very quick. The Peruvians then retreated towards their main defense, bravely fighting back and trying to reorganize their lines. At that point, Lagos' idea was to wait for reinforcements before finally storming the Cape. Nevertheless, an unidentified soldier shouted "¡Al morro muchachos!" ("To the Cape, boys! "), causing the mass assault. This action altogether from the initial attack to the capture of the Cape took only 55 minutes. The feat was heroic, but it was marred by the lack of control over the assaulting troops, that led to a widespread killing of the surviving Peruvian soldiers and the citizens of the already surrendered city, which was looted.
Салдары
Соңғы күніне дейін әскери адам болған Педро Лагос Лима науқанында да құнды үлес қосты, онда ол Сан-Хуан және Мирафлорес шайқастарында шайқасты. 1881 жылдың наурыз айында Чилиге оралған генерал Бакеданоның орнына ол Оккупациялық армияның Бас қолбасшысы болып тағайындалды. Перудегі Чили күштерінің басшысы ретіндегі оның қысқа мерзімді қызметі Лима тұрғындарына қатысты қатаң тәртіп шаралары салдарынан қатты дау тудырды. 1881 жылдың 18 маусымында Чили Сенаты оны бригадир-генерал шеніне көтерді, оны Чилиге қайтарып жіберді және Қызметтік емтихан комиссиясының төрағасы етіп тағайындады. Соңында, 1881 жылдың 23 қарашасында ол Сантьяго гарнизонының қолбасшысы болып тағайындалды. 1884 жылдың 18 қаңтарында ол Консепсьон қаласында қайтыс болды.
A military man until the end, Pedro Lagos also had a valuable participation in the Lima Campaign, where he fought at the battles of San Juan and Miraflores. In March 1881, he was named Commander in Chief of the Occupation Army, to replace General Baquedano, who returned to Chile. His short stint as head of the Chilean forces in Peru was highly controversial, due to his strict disciplinary measures against the citizens of Lima. On 18 June 1881, the Chilean Senate promoted him to Brigadier General, sent him back to Chile and appointed him chief of the Service Examination Commission. Finally, he was named Commander at Arms of the Santiago garrison on 23 November 1881. He died on 18 January 1884, in the city of Concepción.