Кіріспе
Америкалық құл Антони Бернс (31 мамыр 1834 – 17 шілде 1862) – 1854 жылы Вирджиниядағы құлдықтан қашып шыққан африкалық америкалық. Оның Бостонда тұтқындалуы, сотталуы және Вирджинияға қайтарылуы Солтүстікте кең ауқымды наразылық тудырып, құлдықты жою қозғалысын қолдауды күшейтті. Бернс Вирджиния штатының Стаффорд округінде құл болып дүниеге келген. Жастық шағында баптист дініне кіріп, Вирджиния штатының Фалмут қаласындағы Фалмут одақтық шіркеуінде "құл уағыздаушысы" болды. Ол иесінің тапсырмасымен жиі жұмыс істеп, түрлі жұмыстарда оқу мен жазуды үйренді. 1853 жылы құлдықтан қашып, Массачусетс штатына жетті. Бостонда жұмыс істей бастады. Келесі жылы 1850 жылғы қашқан құлдар туралы заң бойынша тұтқындалып, Бостондағы сотта сотталды. Бостонда қашқан құлдар туралы заңға қарсы күшті қарсылық болды, Бернстің ісі ұлттық назар аудартып, ірі демонстрацияларға, наразылықтарға, шабуылдар мен зорлық-зомбылыққа әкелді. Сот шешімінен кейін Бернстің Вирджинияға кемемен кедергісіз жеткізілуін қамтамасыз ету үшін қалаға федералды әскерлер шақырылды. Бернс Бостондық жақтастардың күшімен құлдықтан азат етілді. Ол Оберлин колледжінде білім алып, баптист уағыздаушысы болды. Ол Үстігі Канадаға (Онтарио) шақырылды, онда 30 000-ға жуық африкалық америкалық босқындар, құлдар мен еріктілер өз бостандықтарын алу немесе сақтау үшін қашып келген. Ол өмірінің соңына дейін сол жерде тұрып жұмыс істеді.
Anthony Burns (May 31, 1834 – July 17, 1862) was an African American man who escaped from slavery in Virginia in 1854. His capture and trial in Boston, and transport back to Virginia, generated wide scale public outrage in the North and increased support for abolition. Burns was born enslaved in Stafford County, Virginia. As a young man, he became a Baptist and a "slave preacher" at the Falmouth Union Church in Falmouth, Virginia. He was frequently hired out by his master and learned to read and write in his various assignments. In 1853, he escaped from slavery and reached the free state of Massachusetts. He started working in Boston. The following year, he was captured under the Fugitive Slave Act of 1850 and tried in court in Boston. The Fugitive Slave Act was despised and fiercely resisted in Boston, and Burns's case attracted national publicity, including large demonstrations, protests, attacks, and violence. Federal troops were used in the city to ensure Burns was transported without interference to a ship sailing to Virginia post trial. Burns was eventually ransomed from slavery, with his freedom purchased by Boston sympathizers. He was educated at Oberlin Collegiate Institute and became a Baptist preacher. He was called to a position in Upper Canada (Ontario), where an estimated 30,000 refugee African Americans, both enslaved and free, had fled to, to gain or retain their freedom. He lived and worked there until his death.
Ерте өмір
Энтони Бернс 1834 жылы 31 мамырда Вирджиния штатының Стаффорд округіне құл болып дүниеге келген. Оның анасы Джон Саттлдың құлы болып, Саттл отбасының аспазы болып қызмет еткен. Ол жалпы 13 бала туып, Энтони оның кіші баласы болды. Энтонидің әкесі Вирджиниядағы карьерде бақылаушы болып жұмыс істеген, бірақ кейіннен тас тозаңын жұтып қайтыс болған ер адам екендігі туралы хабар тараған. Бернстің қожайыны Джон Саттл Энтони туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Оның жесір қалған әйелі оның иесін сатып, банкроттан құтылу үшін Бёрнстың үлкен аға-інілерін сатып жіберді. Ақырында, Бернстің анасы да сатылды немесе басқа отбасына жалға берілді. Энтони оны екі жыл бойы көрмеді, сол кезде миссис Саттл оны жұмысшы ретінде жалдағаннан түскен табысты жинауға барды. Энтони алты жаста болғанда, Саттл айым қайтыс болды. Оның мүлкі, соның ішінде Энтони, оның үлкен ұлы Чарльз Ф. Саттлге мұрагерлік етті. Отбасының қарызынан құтылу үшін Карл құлдарын ипотекаға салып, анасының қаржылық тәжірибесін жалғастырды. Осы уақыт аралығында Бернс құлдықта тұрып, алғашқы міндеттерін бастады. Бернс өзінің әпкесі жұмыс істеуі үшін оның немересіне қарады және оның әпкесі өмір сүрген және жұмыс істеген Хортон үйінде қалды. Мұнда Бернс сол жерде тұратын балалармен білім алды; олар Бернске аз қызмет көрсету үшін алфавит үйретті. 7 жасында Бернс үш бойдақ әйелге (тарихи мәтінде қыздар деп аталады) жылына 15 долларға жұмыс істеуге жалданады. Ол қажетті заттарды алып, жақын маңдағы диірменнен апта сайын жүгері ұнын жинап беретін. Сол кезде Бёрнс дінге алғаш рет қызығады. 8 жасында Бернс жылына 25 долларға жұмыс істеуге кетті және оған тағы да үйрену мүмкіндігі ұсынылды. Бұл жұмыста балалар Бернске мектептен алған орфографиялық жұмыс қағаздарында қалай жазу керектігін үйретті; Ал Антони олардың көңіл көтеруі үшін әзіл-қасірет жасады. Бернс осы қызметте екі жыл жұмыс істеді және нашар емделуіне байланысты кетті. Бернс келесі жалға алған Уильям Брент. Брент бай жас әйелдің күйеуі болды және оның байлығынан, соның ішінде көптеген құлдардың еңбегінен өмір сүрді. Оның әйелі Энтониге өте мейірімді болды және ол екі жыл бойы сол жерде қалып, Саттлге барлығы 100 доллар табыс тапты. Бренттің басшылығымен Энтони солтүстіктегі қара нәсілділер құл болып жұмыс істемейтін жер туралы біледі. Ол қашып, бостандыққа шығуды армандады. Энтони Бренттің жұмысында үшінші жыл қалудан бас тартты, бірақ Саттл бұл лауазымнан қанағаттанды. Сатл Бернстің өз жұмысына орналасуын қалады, өйткені ол көптеген құлдардан гөрі дайын құлдың болуы әлдеқайда құнды екенін біледі. Энтони жалдамалы жерді жалға алу келісімшарты бойынша жаңа қожайынды табу үшін кірді. Ақырында Сатлл Футпен келіссөздерге кірісті, ол Энтонидің жылына 75 долларға оның пісіру зауытында жұмыс істегенін қалады. Ол кезде Антони 12-13 жаста болатын, ол құлдықта қалуды қаламаған. Жаңа лауазымында Энтони Фут қызымен білім алуын жалғастырды, бірақ басқаша көптеген қатыгездіктермен күресті. Фут пен оның әйелі Антонийдің ең қатал иелері болып шықты, тіпті ең жас құлдарын да аяусыз ұрып-соқты. Қызметке кіріп 2-3 ай өткен соң, Энтони Фут алдын ала ескертусіз рульді қосқаннан кейін қолын дөңгелекке бұзып алды. Антони жарақаттанғандықтан, ауруханадан шығарылды және ол сауыққан кезде Саттлмен бірге тұруға жіберілді. Қолындағы жарақаттан айығып келе жатқан Энтони басқа да оқиғалардан гөрі рухани оянып, рухани сергек болды. Бір мезгілде Вирджиниядағы шағын округке Миллер діні тарады. Сатл Антонидің шіркеуге қосылса, күнәға батып кететінін айтып, оның шомылдыру рәсімінен өту туралы өтінішін қабылдамады. Алайда Энтони Футпен бірге жұмысқа оралған соң, Саттл оған шомылдыру рәсімінен өтуіне рұқсат берді. Сол кезде Сатл Энтониді Фалмут қаласындағы баптистік шіркеуге алып барды. Қасиетті рәсім кезінде (қасиетті рәсім) құлдықта жүрген ақ пен қара адамдарды бір-бірінен бөгеп тастады. Екі жылдан кейін Антониге бір топ шіркеу мүшелеріне уағыз айту мүмкіндігі беріліп, ол осы шіркеудің уағыздаушысы болып тағайындалды. Антони бұл жаңа позициясын тек құлдардың жиналыстарына уағыздау үшін қолданды, бірақ Вирджинияда барлық қара қауымдарды ақ пастор бақылап отыру керек деп талап етілді. Антонидің айтуынша, егер заң қызметкері қара нәсілділердің жиналысында табылса, құтқарылмаған құлдар қақпаққа жабылып, келесі күні 39 қамшымен соққыға ұшырайтын. Сондай-ақ Антоний құлдардың үйлену тойы мен жерлеу рәсімдерін өткізді. Жоғар...