Стив Джонсон: Американдық баскетболшының мансабы

Кіріспе

Америкалық баскетболшы Кларенс Стивен "Стив" Джонсон (Clarence Stephen "Steve" Johnson) (3 қараша 1957 жылы туған) – теңіз артында ойнаған американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы, Ұлттық баскетбол қауымдастығында (NBA) өнер көрсеткен. Ол қуатты шабуылшы (power forward) және орталық (center) позицияларында ойнады.

Колледждік мансап

Джонсон Орегон мемлекеттік университетінде Найсмит Құрмет залының жаттықтырушысы Ральф Миллердің жетекшілігімен ойнады. Ол 1980–81 жылғы команданың жұлдыз ойыншысы болды (Оранж Экспресс деп белгілі), ол ұлттық рейтингте бірінші орынға дейін көтерілді, бірақ 1981 жылғы NCAA I дивизионының баскетбол турнирінің екінші турында сегізінші орын алған Канзас штатынан жеңіліске ұшырады. Сол маусымда Джонсон 315 доптаудан 235 гол соғып, 746 пайыздық доптау көрсеткішіне қол жеткізді, бұл көрсеткіш 2017 жылдың 16 наурызына дейін NCAA ерлер баскетбол рекордты құрады, содан кейін UNCW командасының ойыншысы Девонте Какок 230 доптаудан 800 пайыздық көрсеткішті тіркеді.

Кәсіби мансап

Келесі жазда оны "Канзас Сити Кингз" командасы жалпы есеп бойынша жетінші нөмірмен таңдады. 1981-ден 1984 жылға дейін "Кингз" сапында ойнағаннан кейін, Джонсон "Чикаго Буллс" командасына ауыстырылды. "Буллс" командасында бір маусым жарым ойнағаннан соң, Джонсон "Сан-Антонио Спёрс" командасында бір маусым ойнады. "Спёрс" сапында Джонсон .632 голдың тиімділігімен лигада көшбасшы болды, бұл көрсеткіш НБА тарихындағы ең жоғары көрсеткіштердің бірі. 1986 жылғы маусым аралығында Джонсон ұзақ жылдар бойы "Портленд Трэйл Блэйзерс" командасының нағыз тірегі болған Михал Томпсонға айырбасталды; команда Джонсонды қорғанысқа баса назар аударатын орталық Сэм Боуимен бірге жеңіл шабуыл шебінде ойнатуды жоспарлаған. Алайда, маусымның басындағы бес ойында Боуидің аяғы сынды (оның өмірінде көптеген жарақаттардың бірі), және Джонсон старттық орталыққа ауыстырылды, ал егде жастағы тәжірибелі Колдуэлл Джонс оны жеңіл шабуыл шебінде алмастырды. Бірнеше ойын өткен соң, 1986 жылдың 26 қарашасында Джонсон мансабындағы ең көп – 40 ұпай жинады, сонымен қатар "Кливленд Кавальерс" командасына 118-114 есебімен жеңілген кезде 10 допты қайтарып алды. Сол жылы Джонсон өзінің ең жақсы маусымын өткізді, орташа есеппен ойын басына шамамен 17 ұпай жинады, ал голдың тиімділігі .555 құрады. Келесі маусымда Боуи қайтадан аяғын сындырды, ал Джонсон орталық позицияны иеленді. Алайда, өзі де жарақат алды, және оның орнына Кевин Дакворт келді, оның керемет ойыны оған осы позицияны тұрақты түрде иеленуге мүмкіндік берді. Дегенмен, Джонсон Батыс командасының "Жұлдыздар" ойынына (All-Star Game) іліккенімен, жарақат салдарынан қатыса алмады. Екі ойыншыны да бірге старттық құрамда ойнатуға жасалған тырысқандық және Джонсон/Дакворт арасындағы дау 1988-89 маусымда команданың назарын аударған көптеген мәселелердің бірі болды (бұл жеңіліс рекордтарына және плей-оффтың бірінші турындағы сүрінбей жеңілуге әкелді). Сол маусымнан кейін, Джонсон 1989 жылғы НБА кеңейту драфтында қорғалмаған қалды, және оны "Миннесота Тимбервулвз" таңдады. Джонсон кеңейтілген командаға драфттала отырып риза болмады, "Тимбервулвз" сапында төрт ойын ғана ойнады, содан кейін "Сиэтл Суперсоникс" командасына ауыстырылды; ол сол маусымда "Сиэтл" үшін 21 ойын ғана өткізді. Келесі жылы "Голден Стэйт Уорриорс" командасы үшін 24 ойын ойнады; және 1990-91 маусымның соңында мансабын аяқтады. Джонсон NCAA-дағы бір маусымдық және барлық мансабындағы голдың тиімділігі бойынша рекордты ұстап тұр. Ол 1981-82 және 1986-87 маусымдарында жеке бұзушылықтар бойынша НБА-да көшбасшы болды, ал 1981-82, 1985-86 және 1986-87 маусымдарында НБА-дағы дисквалификациялар бойынша көшбасшы атанды.

He was drafted the following summer, with the seventh pick overall, by the Kansas City Kings in the 1981 NBA draft, and played with the Kings from 1981 to 1984 before being traded to the Chicago Bulls. After a season and a half with the Bulls, Johnson played one season with the San Antonio Spurs. While with the Spurs, Johnson led the league in field goal percentage at .632 one of the highest in NBA history. During the 1986 off season, Johnson was traded to the Portland Trail Blazers for longtime Portland's fixture Mychal Thompson; the team intended to start Johnson at power forward alongside defensive minded center Sam Bowie. Five games into the season, however, Bowie suffered a broken leg (one of many such injuries he would endure in his ill fated career), and Johnson was moved to the starting center role, with aging veteran Caldwell Jones replacing him at power forward. Only a couple games later, on November 26, 1986, Johnson scored a career best 40 points, while also grabbing 10 rebounds, during a 118–114 loss to the Cleveland Cavaliers. That year, Johnson enjoyed his best season, averaging nearly 17 points per game, while averaging a .555 field goal percentage. The next season, Bowie again broke his leg, and Johnson assumed the starting center position. Unfortunately for him, he would himself be injured, and was replaced in the lineup by Kevin Duckworth, whose stellar play earned him the job permanently. Nevertheless, Johnson earned a selection on the West All Star team, but was unable to play due to injury. An attempt to start both players in a dual post configuration, and the Johnson/Duckworth controversy was one of several which distracted the team in the 1988–89 season (which led to a losing record and a first round playoff sweep). After that season, the rather unhappy Johnson was left unprotected in the 1989 NBA expansion draft, and was selected by the Minnesota Timberwolves. Johnson, unhappy with being drafted by an expansion team, played only four games for the Timberwolves before being traded to the Seattle SuperSonics; he played only 21 games for Seattle that season. He played 24 games for the Golden State Warriors the following year; and retired at the conclusion of the 1990–91 season. Johnson holds the NCAA single season and career records for field goal percentage. He led the NBA in personal fouls during the 1981–82 and 1986–87 seasons, and led the NBA in disqualifications during the 1981–82, 1985–86, and 1986–87 seasons.

Жеке өмір

Ойыннан зейнеткерлікке шыққан және Портленд қаласына толық көшіп келген Джонсон қазір "The Best of Yachting" атты ұйымда жұмыс істейді, сондай-ақ аймақтағы кәсіпорындарға инвестиция салады.