Кіріспе

Лейкоциттердің жабысу жетіспеушілігі (LAD) – сирек кездесетін аутосомалық рецессивті ауру, иммунодефицит салдарынан қайталама инфекцияларға алып келеді. LAD қазіргі таңда үш түрге бөлінеді: LAD1, LAD2 және жақында сипатталған LAD3, сондай-ақ LAD 1/варианты деп те аталады. LAD3-те иммундық кемшіліктер Гланцманның тромбастениясына ұқсас қан кетуге бейімділікпен бірге байқалады.

Диагностика

Көбінесе диагноз иммундық функцияның бірнеше алдын ала тексерулерін қамтиды, соның ішінде гуморальдық иммундық жүйе мен жасушалық иммундық жүйенің қарапайым бағалауын. Лейкоциттердің дифференциалдық саны нейтрофильдердің деңгейінің едәуір жоғарылауын көрсетеді (қалыпты деңгейден 6-10 есе артық), себебі олар қан тамырларынан шыға алмайды. LAD I жағдайында нақты диагноз ағын цитометриясы арқылы қойылады. Бұл техника лейкоцит мембранасында CD18 экспрессиясының болмауын немесе төмендеуін анықтайды. Жақында, ауруды ертерек анықтауға мүмкіндік беретін, жатыр ішіндегі диагностика жүйелері құрылды. LAD II диагнозы трансферрин белгісінің әртүрлі гликозильденген формаларын зерттеуді қамтиды. LAD III-те, тромбоциттердің функциясы да зардап шегетіндіктен, оны басқа типтерден ажырату үшін пайдалануға болады.

Емдеу

Пациенттерге қарқынды антибиотикалық ем және тіпті сау донорлардан гранулоциттер трансфузиясы жасалса да, қазіргі уақыттағы жалғыз емдеуші терапия – гематопоэтикалық шешек жасушаларын трансплантациялау болып табылады. Дегенмен, гендік терапия саласында, зерттеулердің белсенді аймағында үлкен прогресс жасалды. Адамның ITGB2 генін әртүрлі промоторлардың бақылауымен экспрессиялейтін көпіршік вирустық және лентивирустық векторлар жасалды және осыған дейін клиникаға дейінгі LAD I модельдерінде (мысалы, CD18 жетіспейтін егеуқұйрықтар және лейкоциттердің жабысу жетіспеушілігімен ауырған иттерде) сынақтан өтті.

Болжам

2009 жылғы зерттеуде 36 балаға жасалған сабақты жасуша трансплантациясының нәтижелері жарияланды. Бақылау уақытының орташа мерзімі 62 ай болғанда, тірі қалу деңгейі 75% құрады.

Эпидемиология

ЛАД - сирек кездесетін ауру, шамамен 100 000 туған баланың біреуінде кездеседі, және нәсілдік немесе этникалық ерекшеліктері байқалмайды. Ең көп таралған түрі - LAD1.