Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генерал-майоры (1782–1842)
British Army general (1782–1842)
Генерал-майор Уильям Джордж Кит Элфинстон CB (26 қаңтар 1782 – 23 сәуір 1842) – 19 ғасырдағы британ армиясының офицері болған.
Major General William George Keith Elphinstone CB (26 January 1782 – 23 April 1842) was an officer of the British Army during the 19th century.
Ерте өмір және әскери мансап
Ол 1782 жылы Шотландияда туған, Шығыс Үндістан компаниясының директоры Уильям Фуллертон Элфинстонның ұлы және адмирал Джордж Кит Элфинстонның, 1-ші виконт Киттің сіңілі баласы. Эльфинстон 1804 жылы британ армиясына лейтенант болып қабылданды; ол Наполеон соғыстарының барлық кезеңінде қызмет етті, 1813 жылға қарай подполковник шеніне көтерілді, содан кейін 1815 жылы Ватерлоо шайқасында басқарған 33-ші жаяу полкінің командирі болды. Ватерлоодағы ерлігі үшін Эльфинстон ванна серігі атағын алды, сондай-ақ Голландияның Вильгельм әскери орденімен және Ресейдің 2-дәрежелі Санкт-Анна орденімен (6-18 тамыз 1815 ж.) марапатталды. 1822 жылы ол полктен кетіп, 1825 жылы полковник шеніне көтерілгеннен кейін, біраз уақыт король Георг IV-тің жеке көмекшісі қызметін атқарды. 1837 жылы Эльфинстон ұзақ мерзімді жартылай жалақы алатын офицер ретінде зейнетке шықты, Ватерлоодан бері ешқандай әскери қызметте болмады. Дегенмен, қарыздарының артуы оны қайтадан әскерге жұмысқа орналасуға итермеледі.
He was born in Scotland in 1782, the son of William Fullerton Elphinstone, who was a director of the East India Company, and nephew of Admiral George Keith Elphinstone, 1st Viscount Keith. Elphinstone entered the British Army in 1804 as a lieutenant; he saw service throughout the Napoleonic Wars, rising to the rank of lieutenant colonel by 1813, when he became commander of the 33rd Regiment of Foot, which he led at the Battle of Waterloo in 1815. For his actions at Waterloo, Elphinstone was made a Companion of the Bath, as well as a knight of the Dutch Military Order of William and of the Russian Order of Saint Anna 2nd class (6–18 August 1815). He left the regiment in 1822. After Elphinstone was promoted to colonel in 1825, he served for a time as aide de camp to King George IV. In 1837 Elphinstone was effectively retired, as a long term half pay officer who had not seen active service since Waterloo. His increasing debts however led him to seek re employment in the army.
Бірінші ағылшын-ауған соғысы
1837 жылы Элфинстон генерал-майор болып тағайындалды. 1840 жылы ол Фитцрой Сомерсет, лорд Рагланның қолдауымен, Бірінші ағылшын-ауған соғысы кезінде Кабул қаласын басып тұрған британдық армияға қолбасшылық етуге тағайындалды. Ұлыбританияда ол Джордж Иден, Окленд графы және Үндістанның генерал-губернаторымен әлеуметтік жағынан таныс болған. Иден Элфинстонның тағайындалуын мақұлдаған, бірақ оның денсаулығының күрт нашарлағанын білгенде алаңдады. Сонымен қатар, Элфинстон жаңа ортасын түсінбеді және өзі басқаратын үнділік сепойларға деген көзқарасы шала болды. 1840 жылдың желтоқсанында тағайындалуы расталған Элфинстон Ауғанстанның Кабул қаласындағы британдық гарнизонға басшылық етті, онда шамамен 4500 әскер болды, оның 690-ы еуропалық, ал қалғаны үнділік. Гарнизонға әскерилердің отбасылары мен ілесушілерді қоса алғанда 12000 азамат кірді. Ол қарт, шешім қабылдауда баяу, әлсіз және денсаулығы нашар болды, сондай-ақ бұл лауазымға толыққанды жарамсыз екенін көрсетті. Элфинстонның басшылығы – жоғары шенді офицердің тиімсіздігі мен шешімсіздігі бүкіл армияның моральдық және тиімділік жағдайын қалай құлдыратуға болатынының айқын мысалы (дегенмен ол бұрыннан-ақ қысқарған еді). Элфинстон өз әскерін басқаруда сәтсіздікке ұшырады, бірақ өзінің офицерлеріне дұрыс басшылық етуге мүмкіндік бермеу үшін жеткілікті билікке ие болды. 1842 жылдың қаңтарында британдықтардың Кабулдан шегінуі кезінде оның барлық әскері қырғынға ұшырады.
Elphinstone was promoted to major general in 1837. In 1840 he was, under the patronage of FitzRoy Somerset, Lord Raglan, appointed to command the British Army then occupying Kabul during the First Anglo Afghan War. In Britain he had been socially acquainted with George Eden, Earl of Auckland and Governor General of India. Eden had approved Elphinstone's appointment but was disturbed to discover that his state of health had markedly declined. In addition Elphinstone had no understanding of his new environment and appeared prejudiced against the Indian sepoys whom he was to command. Confirmed in his appointment in December 1840, Elphinstone took command of the British garrison in Kabul, Afghanistan, numbering around 4,500 troops, of whom 690 were European and the rest Indian. The garrison also included 12,000 civilians, including soldiers' families and camp followers. He was elderly, indecisive, weak, and unwell, and proved himself utterly incompetent for the post. The leadership of Elphinstone is seen as a notorious example of how the ineptitude and indecisiveness of a senior officer could compromise the morale and effectiveness of a whole army (though already much depleted). Elphinstone completely failed to lead his soldiers, but fatally exerted enough authority to prevent any of his officers from exercising proper command in his place. His entire command was massacred during the British retreat from Kabul during January 1842.
Өлім
Эльфинстон бірнеше айдан кейін Ауғанстанда тұтқында болып қайтыс болды. Оның қасында әскери хатшы Джордж Лоуренс болды, ол Эльфинстонның командирлікке лайықсыз екенін түсінгенмен, "Оның мейірімді, жұмсақ мінезі мен сыпайы ұстанымы біздің барлығымызға оны қадірлі етті" деп айтты. Эльфинстонның денесі шағын ауғандық сарбаздық күзетпен Жалалабадтағы британдық гарнизонға жіберілді. Генералмен бірге қалған Эльфинстонның "сенімді" жеке көмекшісі Мур мәйіттің қасында болды. Жолда олар тайпалық шабуылға ұшырады, олар мәйіттің киімін шешіп, қорлады, Әкбар хан жіберген атты әскерлер құтқарып алғанға дейін. Соңында мәйіт пен Мур гарнизонға жетті. Эльфинстон әскери салтанатпен жерленді, бірақ британдықтар бекіністен толығымен кетуге дейін белгісіз қабірге қойылды.
Elphinstone died as a captive in Afghanistan some months later. Present at his death was the Military Secretary George Lawrence, who while under no illusions as to Elphinstone's unsuitability for his command, commented "His kind, mild disposition and courteous detachment had made him esteemed by us all". Elphinstone's body was dispatched with a small guard of Afghan soldiers to the British garrison at Jalalabad. Elphinstone's "faithful" batman Moore who had stayed with the General accompanied the body. En route, they were attacked by a band of tribesmen who stripped and abused the corpse until it was rescued by horsemen sent by the Afghan leader Akbar Khan. Eventually the body and Moore reached the garrison. Elphinstone was buried with military honours but in an unmarked grave, before the British finally abandoned the fortress.