Кіріспе
Триглохин – 1753 жылы Карл Линней сипаттаған, Juncaginaceae тұқымдасына жататын гүлді өсімдіктер туысы. Оның құрамында 25 белгілі түр бар. Бұл туыс дүние жүзінде кең таралған, Антарктиданы қоспағанда, барлық құрлықта кездеседі. Солтүстік Америкада төрт түрі бар, олардың екеуі Еуропада да өседі: Triglochin palustris (батпақты жебе шөп) және Triglochin maritima (теңіз жебе шөп). Австралияда одан да көп түр таралған. Туыстың ең көп қолданылатын жалпы атауы – жебе шөп, бірақ бұл өсімдіктер шын мәнінде шөптер емес. Көптеген түрлердің атауларында «жебе шөп» термині қолданылады, бірақ ерекшеліктері де бар: мысалы, T. procera көбінесе су лентасы деп аталады. Жебе шөп кейбір Lepidoptera түрлерінің дернәсілдерінің тамақтану үшін пайдаланатын өсімдігі болып табылады, оның ішінде сұр чи мотылы да бар.
Triglochin is a plant genus in the family Juncaginaceae described by Carl Linnaeus in 1753. It includes 25 known species. It is very nearly cosmopolitan in distribution, with species on every continent except Antarctica. North America has four accepted species, two of which can also be found in Europe: Triglochin palustris (marsh arrowgrass) and Triglochin maritima (sea arrowgrass). Australia has many more. The most widely used common name for the genus is arrowgrass, although these plants are not really grasses. Many of the common names for species make use of the term "arrowgrass", although there are exceptions: T. procera, for example, is commonly known as water ribbons. Arrowgrasses are used as food plants by the larvae of some Lepidoptera species including the grey chi moth.
Сипаттама
Бұл туысқа жалпақ немесе цилиндр тәрізді жапырақтары бар батпақты шөптер кіреді. Гүлшоғырлары тікенек немесе масақ тәрізді болады. Гүлдерінің екі гүлқалқасы болады. Әр гүлде үш немесе алты шөптесін және түсіп қалатын периант бөлікшелері бар. Үштен алтыға дейін аталықтар периант бөлікшелерінің түбінде бірігіп, периантпен бірге түседі. Бір камералы жұмыртқалықта бір жұмыртқасы бар 3-6 карпель болады. Стильдер қысқа болып келеді және негізінде бірігуі мүмкін. Стигмалары көбінесе сабақсыз және қауырсын тәрізді болады. Жемістері 3-6 еркін немесе біріккен иілген фолликулалар немесе ахеналардан (кішкентай, құрғақ, бір тұқымды жемістер, бос қаптамасы бар) тұрады, олар үш қанатты сақталған осьтен ажыратылады. Тұқымы тік, тура ұрықпен болады.