Кіріспе

Бұл мақала Аргентинаның халқы саны бойынша үшінші және Санта-Фе провинциясының ең ірі қаласы – Росарио қаласының басқару жүйесі туралы. Росариода шамамен 910 000 адам тұрады және ол Пара́на өзенінің батыс жағасында орналасқан. Росарио қаласын екі билік тармағы басқарады: атқарушы билік, оны әкім (интендант) ұсынады, және заң шығарушы билік, оны қалалық кеңес (Concejo Municipal) құрайды. Қаланың мәртебесі мен басқару нысаны Санта-Фе провинциясының муниципалитеттердің органикалық заңымен (Ley Provincial Nº 2756/39 Orgánica de las Municipalidades) анықталады, соған сәйкес Росарио бірінші санаттағы муниципалитет болып есептеледі (200 000-нан астам тұрғыны бар). Әкім төрт жылдық мерзімге халықтың тікелей дауысымен сайланады. Ол түрлі салаларға жауапты бірнеше хатшылықты басқарады: басқару; қаржы және экономика; денсаулық сақтау; қоғамдық жұмыстар; коммуналдық қызметтер және қоршаған орта; жоспарлау; әлеуметтік даму; мәдениет және білім беру; өндіріс, жұмыспен қамтуды ынталандыру және сыртқы сауда; бас хатшылық; мемлекеттік тұрғын үй шаруашылығы бас басқармасы; әлеуметтік коммуникация бас басқармасы; және 2005 жылы құрылған, Аргентинадағы муниципалдық деңгейдегі алғашқы Адам құқықтары хатшылығы. Атқарушы биліктің (Муниципалитет) резиденциясы – Паласио де лос Леонс, ол қаланың тарихи орталығында, кафедральдық собордың жанында орналасқан. Қалалық кеңес жергілікті заңнаманы қабылдаумен, қалалық ережелерді (ordenanzas) бекітумен айналысады. Ол әр екі жыл сайын өзінің 21 мүшесінің (Concejales) жартысын жаңартады. Ол муниципалитетке жақын орналасқан, Паласио Вассаллода жиналады.

Росарионың әкімдері

1983 жылы демократияға оралғаннан бері Росарио қаласының әкімдері Хорасио Усандизага (1983–1987, қайта сайланды, 1989 жылы отставкаға кетті), Хектор Каваллеро (Усандизаганың мерзімін аяқтау үшін сайланды, 1989–1991, содан кейін 1991–1995), Гермес Биннер (1995–1999, қайта сайланды, 1999–2003), Мигель Лифшиц (2003–2007, содан кейін 2007–2011), және қазіргі әкім Моника Файн (2011 жылдың желтоқсанында сайланды, 2015 жылдың желтоқсанына дейін қызмет етті). Усандизага Радикалдық партияның (испан тілінде Unión Cívica Radical) мүшесі болды; ол 1989 жылғы жалпыұлттық сайлауда Карлос Менем президент болып сайланса, отставкаға кететінін уәде берген және осы уәдесін орындады. Осыдан кейін Росарионың әкімдері Социалистік партия мүшелері болды, алайда Каваллеро соңғы мерзімінен кейін Перонист партиясында жұмыс істеді.

Қалалық ұйым

Қала алты үлкен әкімшілік ауданға (Орталық, Солтүстік, Солтүстік-Батыс, Батыс, Оңтүстік-Батыс және Оңтүстік) бөлінген, онда муниципалитеттік аудандық орталықтар тұрғындарға қызмет көрсетеді және мәдени шараларды ұйымдастырады. 2003 жылдың желтоқсан айында Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасы (БҰҰДП) Росарио қаласын (257 үміткер қаланың ішінде таңдалған) Латын Америкасындағы "сәтті жергілікті басқару және даму тәжірибесінің" үлгісі деп танығандығы үшін марапаттады, бұл қала азаматтардың өмір сапасын тұрақты түрде жақсартуға қол жеткізген. 2005 жылдың 25 наурызы мен 1 сәуірі аралығында БҰҰДП ұсынысы бойынша Росариода "Experiencia Rosario" басқару жәрмеңкесі өтті.

Автономияға ұмтылу

Жергілікті тұрғындар мен мекемелер провинциялық үкіметтен Росариоға Буэнос-Айреске ұқсас тәуелсіз қала мәртебесін беру үшін заң немесе тіпті конституциялық реформа қабылдауды сұрап отыр. Бұл қалаға өз өкіметін дербес құруға, заңдар шығаруға, өзінің салық жүйесін белгілеуге және тағы да басқаларына мүмкіндік береді. Росариода туған саясаткер Лисандро де ла Торре 20 ғасырдың басында муниципалдық тәуелсіздік идеясын жариялап, кеңейтті және ол 1994 жылғы реформаның бір бөлігі ретінде Аргентина Конституциясына енгізілді.

Росарио Ұлттық конгресс ошағы ретінде

Бірқатар саясаткерлер, заңгерлер және көрнекті жергілікті тұрғындар Ұлттық конгрессті Росариоға көшіру идеясын қолдап, қаланы Буэнос-Айреспен қатар федералды астанаға айналдырып, ұлттық үкіметті географиялық және саяси тұрғыдан орталықтандырмақ болды. 2005 жылдың 22 қарашасында аймақтық даму форумында Орталық аймақтың (Санта-Фе, Энтре-Риос және Кордова провинциялары) губернаторлары, қала әкімі Мигель Лифшиц және "La Capital" газеті басқармасының төрағасы бірлесіп жобаны ресми түрде ұсынды, ол зерттеу үшін Өкілдер палатасына жіберілді. Бұл қадамның себептері: заң шығарушыларды Буэнос-Айрестің "қалалық неврозынан" арылту, Росарионың елдегі ең қарқынды дамып келе жатқан қала және өнімді орталық ретіндегі мәртебесі, сондай-ақ тарихи жағдайлар (президент Хусто Хосе де Уркиза 19 ғасырда Росарионы федералды астана етуді жоспарлаған).

Қалалық қалалық күзет

Росарио қалалық патрульдеу үшін арнайы күш – Муниципалды қалалық күзет (Guardia Urbana Municipal, GUM) құруды бастады. GUM агенттері полиция қызметкерлері емес (полиция күштері провинциялық үкімет бақылауында), сондықтан олар қару ұстамайды және адамдарды ұстап тұруға немесе қамауға құқығы жоқ, бірақ жол қозғалысы ережелерін бұзу туралы хабарлай алады және тіркеуге алады, заңды бұзатын коммерциялық мекемелерді жаба алады, алғашқы медициналық көмек көрсетеді, жол бойында маскүнемдік тексерулерін жүргізеді және тағы басқалар. GUM орталықтағы алаңдар, ескерткіштер және жаяу жолдар сияқты қоғамдық жерлерде патрульдік табельдік жүргізеді; оның іс-қимылдары басқа муниципалдық және провинциялық органдардың жұмысын толықтырып, үйлестіреді және қосымша ескерту әсерін тигізуге бағытталған. GUM 2004 жылғы 29 маусымда 250 агентпен құрылды және көп ұзамай басқа қалалар да осы тәжірибені қабылдады: Вилла Конституцияда қыркүйек айында жеке азамат жоба ұсынды; Рольдан жақын арада қазан айында қабылдады, Буэнос-Айрес 2005 жылғы наурызда (Guardia Urbana de Buenos Aires қараңыз), ал Рафаэла қазір осы мәселені талқылап жатыр. Росариодағы полиция кадеттер мектебі Санта-Фе облысының көптеген қалаларында тұратын болашақ агенттерге арналған техникалық курстар ұйымдастырды.