Кіріспе
Александр Пойнтон (8 тамыз 1853 – 9 қаңтар 1935) – австралиялық саясаткер. Ол премьер-министр Билли Хьюзтің кезінде министрлік қызмет атқарды, Қаржы министрі (1916–1917), Ішкі істер мен аумақтар министрі (1920–1921) және Пошта бас директоры (1921–1923) болып қызмет етті. Пойнтон саясатқа кірмес бұрын қой жуушы және кәсіби одақ жетекшісі болған. Ол 1901 жылғы федералды сайлауда Өкілдер палатасына сайлану алдында Оңтүстік Австралия Ассамблеясында (1893–1901) еңбек қозғалысын қолдаушы ретінде қызмет етті. 1916 жылғы Австралия Еңбек партиясының бөлінісінен кейін ол Хьюзбен бірге Ұлттық партияға қосылды. 1922 жылғы сайлауда ол өзінің мандатын жоғалтты.
Alexander Poynton OBE (8 August 1853 – 9 January 1935) was an Australian politician. He held ministerial office under Prime Minister Billy Hughes, serving as Treasurer (1916–1917), Minister for Home and Territories (1920–1921), and Postmaster General (1921–1923). Poynton was a shearer and union leader before entering politics. He served in the South Australian House of Assembly (1893–1901) as a supporter of the labour movement before winning election to the House of Representatives at the 1901 federal election. Following the Australian Labor Party split of 1916 he followed Hughes into the Nationalist Party. He lost his seat at the 1922 election.
Ерте өмір
Пойнтон 1853 жылдың 8 тамызында Виктория штатының Кастлемейн қаласында дүниеге келген. Ол Розанна (құрмет аты МакФадден) мен Александр Пойнтонның ұлы; анасы ирланд, әкесі Англияның Ливерпуль қаласынан. 14 жасында мектепті тастап, кенші, мал фермасының жұмыскері және қой шаруашылығында жұмыс істеді. 1880 жылы Балларатта Харриет Браунға үйленді. Пойнтон Австралия еңбек қозғалысының бастауынан-ақ қатысты. Ол Біріккен тау-кеншілер қауымдастығының Кресвик бөлімшесінің президенті болды және 1886 жылы Австралияның Біріккен қой шаруашылығы одағының (ASU) алғашқы қазынашысы болды. Келесі жылы ол Оңтүстік Австралияның Порт-Аугуста қаласына ASU ұйымдастырушысы болып жұмыс істеуге көшті. Ол жергілікті бөлімшенің хатшысы болды. Тәуелсіз Еңбек партиясы депутаты ретінде ол Біріккен Еңбек партиясының мәжілісіне қатысып, оның шешімдерімен міндетті емес, бірақ дауыс беру кезінде оны қолдады. Алайда 1899 жылы премьер-министр Чарльз Кингстонға наразылық білдіргенінен ол төрт адаммен бірге оның министрлігін жеңу үшін парламенттік отырыста дауысқа қатысты, Кингстонның өкіметтік мінезі мен тиісті жер реформаларын іске асырудағы кешігуін себеп ретінде келтірді. Оның бұл әрекеттері оған 1899 жылы Сүлеймен үкіметінде Жер комиссары лауазымын әкелді, бірақ ол лауазымда тек сегіз күн ғана болды. Пойнтонның Кингстонды құлатудағы шешуші рөлі оған көптеген Еңбек партиясының достарын жоғалтты. Ол 1901 жылға дейін Ассамблея палатасында қызмет етті.
Федералды саясат
1901 жылы Пойнтон Оңтүстік Австралия бөлімінің (сайлау округтеріне бөлінбеген) еркін сауда партиясының мүшесі ретінде Австралияның Өкілдер палатасына алғашқы федералды сайлауда сәтті сайланды. Ол «еркін саудашы» деп аталғанымен, шын мәнінде Австралазиялық Ұлттық лигасының (Ұлттық қорғаныс лигасының) үміткері болды. 1903 жылғы сайлауда Оңтүстік Австралия жеке округтерге бөлінді, және Пойнтон Оңтүстік Австралияның кең солтүстік аймағындағы Грей округінің алғашқы өкілі болып сайланды. 1904 жылдың мамырында ол Лейбористтік партияға қосылды. Парламентте жұмыс істеген кезінде Пойнтон стриптер жинағыштары жөніндегі комиссия мүшесі, комитеттер төрағасы, Қаржы министрі, Ішкі істер және территориялар министрі, сондай-ақ Пошта бас директоры қызметтерін атқарды. Оның саяси жетістіктерінің бірі – Порт-Огаста мен Батыс Австралия арасындағы темір жол құрылысын іске асыру болды, ол үшін ол шамамен 18 жыл бойы лоббилеу жұмыстарын жүргізді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери шақыру мәселесі бойынша партия ішіндегі қызу пікірталастарда Пойнтон әскери шақыруды жақтаушы болды. Ол бірнеше басқа да әскери шақыруды қолдайтын Лейбористтік партия мүшелерімен бірге 1916 жылдың қараша айында Лейбористтік партияның басшысы және премьер-министр Билли Хьюзді қолдап, Ұлттық Лейбористтік партияны, кейіннен Ұлттық партияны құруға көмектесті. 1920 жылы қайта оралғандар мәселесіндегі жұмысы үшін OBE орденімен марапатталған Пойнтон 1922 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырады.
Өлім
Ол Торак бағында қайтыс болды және Солтүстік жол зиратында жерленді. Оның әйелі, бір ұлы және төрт қызы одан кейін тірі қалды.