Кіріспе
Орта биік неміс тіліндегі христиан поэмасы Езолид, сондай-ақ Кантилена де Миракулис Кристи (Мәсіхтің кереметтері туралы ән) немесе Анегенге (Бастау) деп аталады, бұл 1060 жылдары Бамбергтің неміс ғалымы және діни қызметкері Езо жазған ерте орта биік неміс поэмасы. Бұл - жоғары орта ғасырлардағы неміс тіліндегі және латын тіліндегі білімге қосылған алғашқы поэтикалық мәтін.
The Ezzolied, also known as the Cantilena de miraculis Christi (Song of the miracles of Christ) or the Anegenge (Beginning), is an early Middle High German poem written in the 1060s by Ezzo, a German scholar and priest of Bamberg. It is the first poetic text of the High Middle Ages to join German vernacular and Latin learning.
Контекст
"Vita Altmanni" 1065 жылы, әлемнің соңы жақындап қалды деген хабарлар тараған кезде, көптеген адамдар Бамберг епискобы Гунтердің басшылығымен Иерусалимге парызшылыққа аттанды және Эццо осы оқиғаға байланысты өлең жазды деп баяндайды. Ворау қолжазбасының алғашқы строфасында қажылық туралы айтылмаған, тек епископтың Еццоға ән жазуға бұйрық бергені айтылған. Ол Страсбург пен Вораумен байланысты екі рецензияда сақталған. Барак бұл өлеңді 11 ғасырдың аяғындағы Страсбург қолжазбасынан тапты; бірақ жеті жолды ғана сақталған. Вораудан табылған нұсқа толық және 34 строфадан тұрады (неге де, мәтін оқырманға еске салады, Мәсіх "отыз төртінші жылдың отыз үш жыл жартысы арамызда өмір сүрді"). Ол сондай-ақ кеңейтілді және Страсбург нұсқасының 7-ші строфасы Ворау қолжазбасының 11-шісі болып табылады. Сонымен қатар, олар жанр жағынан да ерекшеленеді, өйткені Страсбург нұсқасы, Ворау нұсқасына қарағанда бірдей ұзындықтағы строфалар бар, ал кейінгі нұсқасы әнделген жоқ. Бұл өлең шығыс франкония диалектісінде жазылған.
Мазмұны
Поэманың тақырыбы Иса Мәсіхтің өмірі. Құдай туралы үштік түсінік поэманың басында, ортасында және соңында маңызды байланыс жасайды: басында Үштік адамзатты жарату кезінде, ортасында Мәсіхтің шомылдыру рәсімінен өтуінде және соңында адамның құтқарылуында ашылады. Кейінгі Ворау нұсқасымен салыстырғанда (шамамен 1120 ж.), Страсбург нұсқасында Мәсіхтің балалық шағына қатысты бөлім жоқ, бұл ХІІ ғасырда Мәсіхтің өмірінің осы бөлігіне қызығушылықтың артқанын көрсетеді.
Ықпал
Орта ғасырдың соңғы кезеңінде өте танымал болған Езолид Оңтүстік Германия поэзиясына үлкен әсер етті және сол кездегі поэтикалық әдебиеттің ескерткіші ретінде құнды. Ол, Annolied сияқты басқа неміс әдебиетімен бірге, немістердің үлкен ұжымына тиесілі екендігі туралы күшейіп келе жатқан сана мен мақтаныш білдіреді. Оны П. Пайпер мен Штайнмайер редакциялаған ("Мюлленхофф пен Шерердің "Denkmäler deutscher Poesie und Prosa aus dem VIII XII Jahrhundert", Берлин, 1892).