Кіріспе
Михаил Гордеевич Дроздовский (7 қазан 1881 – 1 қаңтар 1919) – Ресей армиясының генералы және Ресей азамат соғысы кезінде большевиктерге қарсы Ақ қозғалыстың әскери басшыларының бірі. 1918 жылдың басында ол Румын фронтынан еріктілер полкін Ресейдің оңтүстігіне қарай жорыққа шығарды, онда олар Ақ қозғалыстың еріктілер армиясына қосылды.
Mikhail Gordeevich Drozdovsky (Михаил Гордеевич Дроздовский; ; October 7, 1881 – January 1, 1919) was a Russian army general and one of the military leaders of the anti Bolshevik White movement during the Russian Civil War. In early 1918 he led a regiment of volunteers from the Romanian Front on a march to southern Russia, where they joined the Volunteer Army of the White movement.
Өмірбаян
Дроздовский Киевте дүниеге келген. Оның әкесі 1853-1856 жылдардағы Қырым соғысында қызмет етіп, жоғары марапатталған генерал болды. Михаил Гордеевичтің анасы он екі жасында қайтыс болды, оны 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысы кезінде медальмен марапатталған медбике болған үлкен әпкесі Юлия өсірді. Ол әскери қызметін ерте бастады, 1892 жылы Полоцк кадет корпусына кірді, кейіннен Киев Владимир кадет корпусына ауысты, одан 1899 жылы бітірді. 1899 жылдың тамызында қатаң тәртіптілігімен танымал және Ресей империясының офицерлерін даярлауда үлгі болып саналатын Санкт-Петербургтегі Павловск әскери мектебіне оқуға түсті. Ол 1901 жылы мектепті үздік бітірді. 1901 жылдан бастап Дроздовский Варшавадағы өмір сақшылары полкінде қызмет етті және 1904 жылы лейтенант болып тағайындалды. 1904 жылы орыс-жапон соғысы басталғанда, ол 2-ші орыс маньчжур армиясының 1-ші Сібір корпусымен майдан шебіне жіберілді. Сандепу шайқасында (1905 жылдың қаңтары) жамбасында жараланды, бірақ қақтығыстың соңына дейін майдан шебінде қалды және ерлігі үшін бірнеше ордендермен марапатталды. Орыс-жапон соғысы аяқталғаннан кейін Дроздовский 1908 жылы Бас штаб академиясында оқуын аяқтады және 1910 жылы капитан болып тағайындалды. Ол Маньчжурияның Харбин қаласындағы Амур әскери округінің штабында орналасты. 1911 жылдың қарашасында Варшава әскери округінің аға штабының көмекшісі болып тағайындалды. 1912 жылдың қазанда Бірінші Балқан соғысы басталғанда ол Сербия немесе Болгария әскерлеріне ерікті қызмет көрсетуге шақырылды, бірақ рұқсат ала алмады. Оның орнына (1913) Севастополь авиациялық мектебіне жіберілді, онда ол ұшқыш болып, әуеде барлауды үйренді. Ол сонымен қатар Ресейдің Императорлық әскери-теңіз флотында жаттықты, су асты қайығында суға секіріп, сонымен қатар суға секіру костюмін пайдаланып, суға секірді. Осы дайындықтан кейін ол Варшава әскери округіне оралды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Дроздовский Солтүстік-Батыс майданындағы 2-ші армияның ресейлік 27-ші армия корпусының штаб офицері болып қызмет етті. Ол ұшақ пен шар арқылы бірнеше рет барлау жұмыстарын жүргізді. 1914 жылдың желтоқсанынан бастап 26-шы армия корпусының штабына тағайындалды. 1915 жылдың наурыз айында подполковник болып, 1915 жылдың мамырында 64-ші жаяу әскер дивизиясының штаб бастығы болды. Ол 1915 жылдың соңына дейін көптеген шайқастарда өзінің дивизиясын майданнан бастап алып барды. 1915 жылдың қазан айынан бастап 26-шы армия корпусының штаб бастығы болды. 1916 жылдың жазынан бастап ол генерал-штабта полковник болып, Оңтүстік-Батыс майданда қызмет етті. 1916 жылы 31 тамыздағы шайқаста қолынан жараланған ол 4-сыныпты Орденімен марапатталды. 1917 жылғы ақпан революциясы Ресей әскерінің орталық биліктің құлдырауына әкелді. Адал монархист ретінде танылған Дроздовский өздерінің жоғары тұрған офицерлерінің билігіне қарсы шыққан (әдетте өлтірілген) әскери қызметшілердің комитеттерін құруды мойындаудан бас тартты. Ол өз командасындағы большевиктік элементтерді өлім жазасымен басып тастады және тәртіп пен тәртіпті сақтап, немістерге қарсы ұрыс операцияларын 1917 жылдың тамызының аяғына дейін жалғастырды. 1917 жылғы Қазан төңкерісі кезінде большевиктердің билікті басып алуынан және 1918 жылдың наурыз айында Брест-Литовск келісімін жасасқаннан кейін Дроздовский Михаил Алексеевтің Дондағы ерікті армиясын румын майданынан еріктілер бөлімдерімен қолдау бастамасын қолға алды. Наурыз айына дейін бұл санға Кишиневтен 800, ал Яшиден 900 адам кірді. Питер Кенездің айтуынша, Яссы-Дон жорығы кезінде "кіші армия Украина арқылы тез қозғалды; кейде сарбаздар күніне 40-45 шақырым жолды басып өтті". 4 мамырда Дроздовский Дондағы Ростовқа келді, содан кейін 6 мамырда Новочеркасскті басып алуға көмектесті. Дроздовскийдің жүріс кезінде жазған жеке жазбалары оны Ресейдің жойғыстары деп санайтын большевиктермен күресуден басқа амалы жоқ деп санаған патриот офицер ретінде көрсетеді. Бұл жазбаларда көбінесе өлімге ұшыраған сезімдер көрінеді. Алайда бұл оған күш-жігерін жұмсауға және өз адамдарына шабыт беруіне кедергі болмады. 1918 жылы 21 сәуірде Дроздовский қысқа уақытқа Дондағы Ростовты басып алды. Ростовтың теміржол вокзалы үшін шайқаста Дроздовскийдің екінші орынбасары және ең жақын кеңесшісі полковник Войналович қаза тапты. Үш күннен кейін Дроздовскийдің әскері Новочеркасскте қызыл әскермен күресіп жатқан Дон казактарына көмекке келді. Қызылдар жеңілді, Дроздовскийдің адамдары Новочеркасскіге енді. Осы 900 шақырымдық сапардан соң Румыниядан Донға, Дроздовский мен оның әскері ресми түрде Ерікті армияның құрамына кірді. 1918 жылдың маусымында Екінші Кубан жорысының басында генерал Антон Деникин Дроздовскийді генерал-майор шеніне көтерді, ал оның бөлімі, жаңа еріктілердің келуімен толықтырылып, 3-ші жаяу әскер дивизиясы деп аталды. Дроздовскийдің бөлімі Ерікті армияның (кейін Оңтүстік Ресейдің қарулы күштері деп аталды) элиталық құрамының бірі болды. Дроздовский Ақ армия командирлерінің арасында шайқаста тұтқынға алған қызыл әскер әскерлерімен өз күштерін толықтырғандардың бірі болды. Бұл бұрынғы қызыл әскер сарбаздарының бастапқы өнімділігі Дроздовскийдің күтуін асып түсті, бірақ олардың саны артқан сайын сенімділігі төмендеді. Генерал Дроздовский 1918 жылдың қазанында Ставрополь маңындағы шайқаста жараланды. Бастапқыда жараның ауыр еместігі айтылғанмен, ол еңбекке қабілетсіз болып, 1919 жылдың 1 қаңтарында Дондағы Ростов маңында қайтыс болды. Содан кейін бірнеше полктерден тұратын 3-ші жаяу әскер дивизиясы Дроздовский атқыштар дивизиясы деп аталды, ол Ерікті армияның танымал "түсті" бөлімдерінің бірі болды. Дроздовский дивизиясы өзінің әскери рухымен кеңінен танымал болды. 1920 жылы Ерікті армия Қырымнан кетуге дайындалып жатқанда, генерал Дроздовскийдің мәйіті оның әскерлерімен Севастопольде, Қырымда жасырын жерленді, большевиктердің оны қорлауына жол бермеу үшін (генерал Лавр Корниловтың мәйітімен болғандай). Оның нақты орналасқан жері бүгінгі күнге дейін белгісіз болып қалуда.