Кіріспе
300-жылдар б.з.д.1100-жылдар б.з.д. ежелгі Оңтүстік Үндістандағы династиясы Чера (немесе Cēra, ), Сангам дәуіріндегі Тамил династиясы болды. Олар оңтүстік Үндістанның батыс жағалауы мен батыс гаттардағы әртүрлі аймақтарды біріктіріп, ертедегі Чера империясын құрды. Тамилакамның үш патшасының бірі ретінде танымал болған Тамилакам династиясы, Чола және Пандия династиясымен бірге, б.з.д. Олардың билігі 12 ғасырға дейін әртүрлі аумақтарда жалғасты. Шера елінің географиялық жағдайы жақсы болғандықтан, ол Үнді мұхитының кең желілері арқылы теңіз саудасынан пайда таба алатын. Тауарлар мен дәмдеуіштерді, әсіресе қара бородақты, Таяу Шығыс пен Греко-Рим саудагерлерімен алмасу бірнеше дереккөздерде расталған. Ерте тарихи кезеңдегі (б.з.д. екінші ғасырдан б.з.б. үшінші ғасырға дейін) Чералардың бастапқы орталығы Кераладағы Куттанадта және Индия мұхиты жағалауындағы (Керала) Мучири (Музирис) және Тонди (Тиндис) порттарында және Конгунадуда болғандығы белгілі. Олар Малабар жағалауының оңтүстіктегі Алапуджа мен солтүстіктегі Касарагод аралығын басқарды. Коимбатурдың айналасындағы аймақты I және IV ғасырлар аралығында Сангам кезеңінде Чералар басқарған. Ол Малабар жағалауы мен Тамил Наду арасындағы басты сауда жолы Палаккад ойысының шығыс кіреберісі ретінде қызмет еткен. Алайда қазіргі Керала штатының оңтүстік аймағы (Тіруваннатпурам мен оңтүстік Алапуджа арасындағы жағалау белдеуі) Ай әулетімен байланысты, ол көбірек Мадурайдың Пандия әулетіне қатысты. Паллаваларға дейінгі ертедегі тарихи саясат көбінесе "көптеген жағдайда "пасторальдық және аграрлық тіршілік" және "жарақор саясат" қалыптасқан " туыстық негізделген қайта бөлу экономикасы" ретінде сипатталады. Ескі тамил брахми үңгір жазуларында Перум Кадунгоның ұлы Илам Кадунго және Ирумпорай тайпасының Ко Атан Чералдың немересі сипатталған. Брахми аңыздары бар портрет монеталары бірнеше Чера есімдерін береді, кері жағынан Чераның садақ пен жебе символдары бейнеленген. Алғашқы сангам мәтіндерінің антологиясы ертедегі Чералар туралы негізгі ақпарат көзі болып табылады. Ченгуттуван немесе жақсы Чера Каннакиді қоршаған дәстүрлер үшін әйгілі, Сангам эпостық поэмасының басты әйел кейіпкері Cilappatikaram. Тарихи кезеңнің басында, шамамен біздің заманымыздың 3-V ғасырында, Чералардың билігі едәуір төмендеп кеткен кезең болған сияқты. Конгу елінің шералары орта ғасырдың басында Шығыс Керала мен қазіргі Тамил Надудың батысының бірнеше шақырым жерін басқарып келгені белгілі. Қазіргі орталық Керала мен Конгу Черасы біздің заманымыздың 8-ші - 9-шы ғасырларында Чера Перумал патшалығы мен Конгу Чера патшалығын құру үшін бөлініп кетті (біздің заманымыздың 9-шы - 12-ші ғасырлары). Шера билеушілерінің әр түрлі тармақтары арасындағы қарым-қатынастың нақты сипаты белгісіз. Осыдан кейін қазіргі Керала мен Конгунадуның кей жерлері дербес болды. Ортағасырлық Оңтүстік Үндістанның кейбір ірі династиялары - Чалкуя, Паллава, Пандия, Раштракута және Чололар Конгу Чера елін жаулап алған көрінеді. Конгу шаралары біздің заманымыздың 10-11 ғасырларында Пандия саяси жүйесіне қосылған көрінеді. Перумал патшалығы тарағаннан кейін де патшалық жазулар мен ғибадатханалар, әсіресе Кераладан тыс жерлерден, ел мен халықты "Черас немесе Керала" деп атауды жалғастырды. Оңтүстік Кераладағы Коллам портынан шыққан Венад билеушілері (Венад Чералары немесе "Куласехаралар") өздерінің ата-бабалары Перумалдан екенін мәлімдеді. Черанад - қазіргі Тирурангади және Малаппурам ауданының Тирур талуктарының бөліктерін қамтыған Каликут патшалығы Замориннің бұрынғы провинциясының атауы. Кейіннен ол Малабар ауданының Талукына айналды, Малабар Британдық Раджға кіргенде. Шеранад талугінің орталығы Тирурангади қаласы болды. Соңғы археологиялық табылған жерлер Карурды ежелгі Оңтүстік Үндістанның саяси, экономикалық және мәдени орталығы ретінде растайды. Карурда қазба жұмыстары кезінде Чераның садақ пен жебе сияқты белгілері бар үлкен көлемде мыс монеталар, рим амфоралары мен римдік монеталар табылды. Археологиялық деректердің көмегімен Кераладағы порттардан (мысалы, Мучири немесе Тонди) Палхат ойысынан Тамил Надудың ішкі бөлігіндегі Карурға дейінгі ежелгі жолды іздестіруге болады. Тарихшылар әлі күнге дейін Музириді, тамил тілінде "Мучири" деп аталатын, Чера билеушілерінің базасын нақты анықтаған жоқ. Паттанам (Кочин қаласының маңында) археологиялық қазбалар бұл жердің сол кездегі ата-анасы�...
The Chera dynasty (or Cēra, ), was a Sangam age Tamil dynasty who unified various regions of the western coast and western ghats in southern India to form the early Chera empire. The dynasty, known as one of the Three Crowned Kings of Tamilakam alongside the Chola and Pandya, has been documented as early as the 4th to 3rd centuries BCE. Their governance extended over diverse territories until the 12th century CE. The Chera country was geographically well placed to profit from maritime trade via the extensive Indian Ocean networks. Exchange of spices, especially black pepper, with Middle Eastern and Graeco Roman merchants are attested in several sources. The Cheras of the early historical period (c. second century BCE – c. third century CE) are known to have had their original centre at Kuttanad in Kerala, and harbours at Muchiri (Muziris) and Thondi (Tyndis) on the Indian Ocean coast (Kerala) and Kongunadu. They governed the area of Malabar Coast between Alappuzha in the south to Kasaragod in the north. The region around Coimbatore was ruled by the Cheras during the Sangam period between c. 1st and the 4th centuries CE and it served as the eastern entrance to the Palakkad Gap, the principal trade route between the Malabar Coast and Tamil Nadu. However the southern region of the present day Kerala state (The coastal belt between Thiruvananthapuram and southern Alappuzha) was under Ay dynasty, who was more related to the Pandya dynasty of Madurai. The early historic pre Pallava polities are often described as a "kinship based redistributive economies" largely shaped by "pastoral cum agrarian subsistence" and "predatory politics". Old Tamil Brahmi cave label inscriptions, describe Ilam Kadungo, son of Perum Kadungo, and the grandson of Ko Athan Cheral of the Irumporai clan. Inscribed portrait coins with Brahmi legends give a number of Chera names, with the Chera symbols of the bow and the arrow depicted in the reverse. The anthologies of early Sangham texts are a major source of information about the early Cheras. Cenguttuvan, or the good Chera, is famous for the traditions surrounding Kannaki, the principal female character of the Sangam epic poem Cilappatikaram. After the end of the early historical period, around the 3rd 5th century CE, there seems to be a period where the Cheras' power declined considerably. Cheras of the Kongu country are known to have controlled eastern Kerala and only a few kilometres of current western Tamil Nadu in the early medieval period. Present day central Kerala and Kongu Cheras detached around 8th–9th century CE to form the Chera Perumal kingdom and Kongu Chera kingdom (c. 9th–12th century CE). The exact nature of the relationships between the various branches of Chera rulers are unclear. After this, the present day parts of Kerala and Kongunadu became autonomous. Some of the major dynasties of medieval south India Chalukya, Pallava, Pandya, Rashtrakuta, and Chola seem to have conquered the Kongu Chera country. Kongu Cheras appear to have been absorbed into the Pandya political system by 10th/11th century CE. Even after the dissolution of the Perumal kingdom, royal inscriptions and temple grants, especially from outside Kerala proper, continued to refer the country and the people as the "Cheras or Keralas". The rulers of Venad (the Venad Cheras or the "Kulasekharas"), based out of the port of Kollam in south Kerala, claimed their ancestry from the Perumals. Cheranad was also the name of an erstwhile province in the kingdom of Zamorin of Calicut, which had included parts of present day Tirurangadi and Tirur Taluks of Malappuram district in it. Later it became a Taluk of Malabar District, when Malabar came under the British Raj. The headquarters of Cheranad Taluk was the town of Tirurangadi. Recent archaeological discoveries increasingly confirm Karur as a political, economic and cultural centre of ancient south India. Excavations at Karur yielded huge quantities of copper coins with Chera symbols such as the bow and arrow, Roman amphorae and Roman coins. An ancient route, from the harbours in Kerala (such as Muchiri or Thondi) through the Palghat Gap to Karur in interior Tamil Nadu can be traced with the help of archaeological evidence. Historians are yet to precisely locate Muziris, known in Tamil as "Muchiri", a base of the Chera rulers. Archaeological excavations at Pattanam (near Cochin) suggest a strong case of identification with the location. Roman coins have over a period of time been discovered in large numbers from central Kerala and the Coimbatore Karur region (from locations such as Kottayam Kannur, Valluvally, Iyyal, Vellalur and Kattankanni). Bronze dies for minting punch marked coins were discovered from a riverbed in Karur. Other discoveries include a coin with a portrait and the Brahmi legend "Mak kotai" above it and another one with a portrait and the legend "Kuttuvan Kotai" above it. Both impure silver coins are tentatively dated to c. 1st century CE or a little later. The reverse side of both coins are blank. Perum chera irumporai along with fourteen chieftains attacked kamur but perum chera irumporai was impressed with Kaluvuls resistance in battle field and let him rule kamur and accepted friendship from him. Some of the velirs under Kaluvul joined the chera after the defeat. Uthiyan Cheral Athan is generally considered as the earliest known ruler of the Chera family from the Sangam texts (and the possible hero of the lost first decade of Pathitrupattu). Uthiyan Cheral was also known as "Vanavaramban" (Purananuru). His headquarters were at Kuzhumur near Kuttanad(Akananuru). He is described as the Chera ruler who prepared food ("the Perum Chotru") for Pandavas and the Kauravas at the Kurukshetra War (Purananuru and Akananuru). He Married Nallini, daughter of Veliyan Venman, and was the father of Imayavaramban Nedum Cheralathan (Pathitrupattu (II)). Uthiyan Cheral Athan is probably identical with the Perum Cheral Athan who fought against the Chola Karikala at the battle of Venni. In the battle of Venni, the Chera was wounded on the back by the Chola ruler Karikala. Unable to bear the disgrace, the Chera committed suicide by slow starvation. As the name Pathitrupattu indicates, they were ten texts, each consisting a decade of lyrics; but of these two have not till now been discovered. + Cells table centred
Cheras from Pathitrupattu Decade of Pathitrupattu Chera Relation Bard NotesIIImayavaramban Nedum Cheral AthanSon of Uthiyan Cheral Athan (by Veliyan's daughter Nallini)Kannanar Nedum Cheral Athan was also known as "Imayavaramban". He is praised for having subdued "seven crowned kings" to achieve the title of adhiraja. Kannanar also lauds the Chera for conquering enemies from Kumari to the Himalayas (and carving the Chera bow emblem on the Himalayas). Nedum Cheral Athan, famous for his hospitality, gifted Kannanar with a part of Umbar Kattu. The greatest of his enemies were the Kadambus (possibly Kadambas) whom he defeated in battles. Nedum Cheral Athan is said to have conquered an island, which had the kadambu tree as its guardian, by crossing the ocean. Poet Mamular also sings of his conquest of Mantai. He also punished and extracted ransom from the Yavanas. Chola Neytalankanal Ilam Set Chenni captured Pamalur, which belonged to the Chera Kudakko Nedum Cheral Athan. The Chera fought the Cholas at Por (and both combatants died in the battle) III Palyanai Sel Kelu KuttuvanSon of Uthiyan Cheral Athan (younger brother of Imayavaramban Nedum Cheral Athan)Palai
KauthamanarCredited as the conqueror of "Konkar Nadu". Described as lord of Puzhi Nadu and the Cheruppu and Aiyirai Mountains. Headquarters was located on the mouth river Periyar. IV Kalankai Kanni Narmudi CheralSon of Imayavaramban. Kappiyattukku KappiyanarNarmudi Cheral led an expedition against Nedumidal Anji (identified with the Adigaiman/Satyaputra of Tagadur). Initially the Chera was defeated by Nannan of Ezhimala in the battle of Pazhi, later defeated and killed Nannan in the battle of Vakai Perum Turai. Performed his coronation using holy water from both the western and eastern oceans (brought by a relay of elephants). Also known as "Vanavaramban". VKadal Pirakottiya ChenguttuvanSon of Nedum Cheral AthanParanarChenguttuvan is identified with "Kadal Pirakottiya" Vel Kezhu Kuttuvan. Chenguttuvan was a son of Imayavaramban Nedum Cheral Athan. Vel Kezhu Kuttuvan is often identified with the legendary "Chenguttuvan Chera", the most illustrious ruler of the Early Cheras. Under his reign, the Chera territory extended from Kollimalai (near Karur Vanchi) in the east to Thondi and Mantai (Kerala) on the western coast. The wife of Chenguttuvan was Illango Venmal (the daughter of a Velir chief). In the early years of his rule, the Kuttuvan successfully intervened in a succession dispute in the Chola territory and established his relative Nalam Killi on the Chola throne. The rivals of Killi were defeated in the battle of Nerivayil, Uraiyur. The Kadambas are described as the arch enemies of the Chera ruler. Kuttuvan was able to defeat them in the battle of Idumbil, Valayur (Viyalur). The "fort" of Kodukur in which the Kadamba warriors took shelter was stormed. Later the Kadambas (helped by the Yavanas) attacked Kuttuvan by sea, but the Chera ruler destroyed their fleet. Kuttuvan is said to have defeated the Kongu people and a warrior called Mogur Mannan (one of the Chera's allies was Arugai, an enemy of the Mogurs). According to Chilapathikaram, Chenguttuvan led his army to north India to get the sacred stone from the Himalayas to sculpt the idol of goddess Pattini. VI Adu Kottu Pattu Cheral AthanSuccessor of Vel Kezhu Kuttuvan(son of Imayavaramban Nedum Cheral Athan and brother of Narmudi Cheral)Kakkai Padiniyar Nachellaiyar (poetess)Probably identical with the Perum Cheral Athan who fought against the Chola Karikala at the battle of Venni. In the battle of Venni, Uthiyan Cheral was wounded on the back by Karikala. Unable to bear the disgrace, the Chera committed suicide by slow starvation. Controlled the port of Naravu. VIISelva Kadumko Valia AthanSon of Anthuvan CheralKapilarSelvakadumko Valia Athan controlled Pandar and Kodumanam (Kodumanal). He married the sister of the wife of Nedum Cheral Athan. Selva Kadumko defeated the combined armies of the Pandyas and the Cholas. Father of Perum Cheral Irumporai. Died at Chikkar Palli. Identified with Mantharan Poraiyan Kadumko. Pasum Put Poraiyan and Perumput Poraiyan. He is sometimes identified as the Ko Athan Cheral Irumporai mentioned in the Aranattar malai inscription of Pugalur (c. 2nd century CE). VIIITagadur Erinta Perum Cheral IrumporaiArichil Kizhar"Tagadur Erinta" Perum Cheral Irumporai defeated the combined armies of the Pandyas, Cholas and that of the chief of Tagadur Adigaman Ezhni at Tagadur. He is also called "the lord of Puzhinadu and "the lord of Kollimalai" and "the lord of [Poom]Puhar". Puhar was the Chola headquarters. Perum Cheral Irumporai also annexed the territories of a minor Idayar chief called Kazhuval (Kazhuvul). Addressed as "Kodai Marba". Father of Illam Cheral Irumporai. IX"Kudakko" Illam Cheral IrumporaiPerunkundur KizharIllam Cheral Irumporai defeated Perum Chola, Ilam Pazhaiyan Maran and Vicchi, and destroyed "five forts". Lord of Tondi, "Kongar Nadu", "Kuttuvar Nadu", and "Puzhi Nadu". Described as the descendant of Nedum Cheral Athan. The following Cheras are knowns from Purananuru collection (some of the names are re duplications). Karuvur Eriya Ol val Ko Perum Cheral Irumporai Ruled of Karuvur. Praised by Nariveruttalaiyar. Kadungo Valia Athan
Palai Padiya Perum Kadumko
Antuvan Cheral Irumporai father of Selva Kadumko Valia Athan (VII decade). Contemporary to Chola Mudittalai Ko Perunar Killi (whose elephant famously wandered to Karuvur). "Yanaikatchai" Mantaram Cheral Irumporai ruled from Kollimalai (near Karur Vanchi) in the east to Thondi and Mantai on the western coast. He defeated his enemies in a battle at Vilamkil. The famous Pandya ruler Nedum Chezhian (early 3rd century CE) captured Mantaran Cheral as a prisoner. However, he managed to escape and regain the lost territories. Ko Kodai Marban
Takadur Erinta Perum Cheral Irumporai
Kuttuvan Kodai
Kudakko Nedum Cheral Athan
Perum Cheral Athan
Kanaikkal Irumporai is said to have defeated a chief called Muvan and imprisoned him. The Chera then brutally pulled out the teeth of the prisoner and planted them on the gates of the city of Thondi. Upon capture by the Chola ruler Sengannan, Kanaikkal committed suicide by starvation. Kudakko Cheral Irumporai
Kottambalattu Tunchiya Makkodai probably identical with Kottambalattu Tunchiya Cheraman in Akananuru (168)
Vanchan
Kadalottiya Vel Kelu Kuttuvan
Man Venko a friend of the Pandya Ugra Peruvaluti and the Chola Rajasuyam Vetta Perunar Killi.
Орта ғасырдағы Черас
5 ғасырдан кейін Чера отбасының саяси беделі мен ықпалы едәуір төмендеді. Осы кезеңдегі Чера туралы салыстырмалы түрде аз мәлімет бар. Конгу елінің (Карур) шералары батыс Тамил Наду мен орталық Кераланың билеушілері ретінде көрінеді. Көне Чера елінің қазіргі Керала аймақтарында Конгу Чера / Кералалар (бәлкім, вице-корольдік биліктің қандай да бір түрі арқылы) билік жүргізген. Отбасы өздерін Паллавалар (ерте тарихи) оңтүстік Үндістанда гүлденген Чералардың ұрпағы деп есептеді. 5 немесе 6 ғасырларға жататын Кадамба патшасы Вишну Варманың жазуы Вайандадағы Эдаккал үңгірінен кездеседі. Үңгірден "Kadummi Putra Chera" деген сөз тіркесін қамтитын ертедегі тарихи Чера граффитиі де табылды. Осыдан кейін Малабар және Керала аймақтары Карурдан автономияға ие болды. Перумал патшалығы өзінің байлығының көп бөлігін Таяу Шығыстағы теңіз саудасынан (диалог) алған. Корольдіктегі Коллам порты Батыс және Шығыс Азияға сауда жасаудың негізгі нүктесі болды. "Надус" деп аталатын саяси бірліктер, күшті тұқым қуалайтын басшылар немесе үй шаруашылықтары басқаратын, Чера Перумал мемлекетінің құрылымындағы басты орынды иеленді. Надус билеушілері әдетте тамилдік әскери жасақпен жұмыс істеді. Белгілі надус ХІІ ғасырдың басында Чера билігінің аяқталуынан кейін де сақталып қалды. Намбудири брахман қоныстары ауыл шаруашылығына бай аймақтарда (өнімді ылғалды жерлер) патшалыққа қолдаудың тағы бір негізгі көзі болды. quotation = "Көл жағалауындағы жорық Малдива аралдарын, Малабар жағалауын және Солтүстік Шри-Ланканы басып алуға әкелді, олардың барлығы Шоланың Оңтүстік-Шығыс Азиямен және Арабиямен және Шығыс Африкамен сауда-саттықты бақылауына өте маңызды болды. Бұл аймақтар араб саудагерлері мен Оңтүстік-Шығыс Азия мен Қытайға баратын кемелердің аялдамалары болған, әрі олардан Еуропаға өте қымбат бағамен сатылатын дәмдеуіштер әкелінетін". Шера Перумал патшалығы Чолалар мен Пандиялармен достық немесе жауыз қарым-қатынаста болды. Патшалыққа 11 ғасырдың басында шолалар шабуыл жасап, оларды бағындыруға мәжбүр етті (Орта Шығыспен сауда монополиясын бұзу үшін). Перумал патшалығы 12 ғасырда таратылғаннан кейін, оның автономды әмірлерінің көпшілігі тәуелсіз болды.
Үкімет
Шера патшалықтарының ежелгі кезеңнен бастап қазіргі заманның басына дейінгі мемлекет құруының көлемі мен сипатын сызықтық немесе монохроматикалық жолмен түсіндіруге болмайды. Әр билеуші отбасының өмір бойы Оңтүстік Үндістанда өзінің саяси беделі мен ықпалы болды. Паллавалар дәуірінен бұрынғы Оңтүстік Үндістанда (б.з.б. Алдыңғы ғалымдар ежелгі тарихи Оңтүстік Үндістанның саяси құрылымдарын толыққанды патшалықтар ретінде қарастырғанмен, соңғы зерттеулердің кейбіреулері мемлекет құру мүмкіндігін жоққа шығарды. Тарихшы Ражан Гуркальдың айтуынша, ежелгі Оңтүстік Үндістан бірнеше "біркелкі дамымаған және туыстық негізделген басшылықтардың қайта бөлу экономикасының" жиынтығы болған. Бұл саясаттар "агропастырлық тіршілік ету құралдары мен жыртқыш саясаттың" үстемдігімен құрылды. Оңтүстік Үндістанның тағы бір танымал тарихшысы Кесаван Велутхат ерте тарихи Оңтүстік Үндістанның Чера билеушісі мен Чера мемлекеті үшін "бас" және "басшылық" терминдерін қолданады. Тамил тіліндегі ертедегі өлеңдер мен археологиялық деректерге сүйене отырып, қандай қорытынды жасауға болатыны да келіспеушіліктер тудыратын тағы бір тақырып. Оңтүстік Үндістан ауылдарында жергілікті басқару үшін Сабха институты алғашқы тарихи кезеңде пайда болды деп болжанады.
Экономика
Ертедегі Чера экономикасын негізінен "пасторальдық және аграрлық" негізделген жүйе ретінде сипаттауға болады. Ауыл шаруашылығына басымдық уақыт өте келе артты, және үлкен экономикалық өзгерістерге негіз болды. Тарихи Оңтүстік Үндістанның ерте кезеңін (б.з.д. 2013 жылы шыққан бір мақалада тарихшы Ражан Гуркаль ежелгі Оңтүстік Үндістанды "біркелкі дамымаған және туыстық негізделген қайта бөлу экономикасының" жиынтығы ретінде сипаттаған.
Дәмдеуіштер саудасы
Греко-рим әлемінің саудагерлерімен, явандармен және солтүстік Үндістанмен алмасу байланыстары Чера әміршілігінің экономикалық дамуына елеулі ықпал етті. Үнді мұхитындағы сауда-саттық негізгі экономикалық қызмет болды. Ежелгі Чера елінде "диалог саудасының" қандай болғаны туралы пікірлер әртүрлі. Тамиль саудагерлері теңіз аймағымен сауда-саттық жасады дегенге қатысты дау бар, өйткені оңтүстік Үндістанда саяси институттар тең емес. Кейбір соңғы зерттеулер "сауда" "қате теңгерімсіздіктің" алмасуы болды деп көрсетеді, өйткені ол Рим империясы мен Оңтүстік Үндістанның арасындағы тең емес басшылары арасында болды. Географиялық артықшылықтар, мысалы, кемелерді тікелей Арабиядан оңтүстік Үндістанға тасымалдайтын қолайлы муссондық желдер, сондай-ақ ішкі Гат тауларында экзотикалық дәмдеуіштердің мол болуы (және Гатты Арабия теңізімен байланыстыратын көптеген өзендердің болуы) Чераларды ежелгі оңтүстік Үндістандағы ірі державаға айналдырды. Таяу Шығыс және Жерорта теңізінің (Грако-Рим) кемешілерімен дәмдеуіштер алмасу біздің заманымыздан бұрын басталған және біздің заманымыздың алғашқы жылдарында айтарлықтай нығайған. Біздің заманымыздың бірінші ғасырында римдіктер Мысырды жаулап алды. Кераларға қатысты ең ерте грек-рим жазбалары біздің заманымыздың 1-ші ғасырында Плиний Ақсақалдың, біздің заманымыздың 1-ші ғасырында Периплус Марис Эритрейдің және біздің заманымыздың 2-ші ғасырында Клавдий Птолемейдің жазбаларында кездеседі. "Periplus Maris Erythraei" деп аталатын кітапта Кепроботрас аймағындағы "сауда" егжей-тегжейлі суреттеледі. Музирис Малабар жағалауының ең маңызды орталығы болды, ол Периплдің айтуынша "Римдіктердің, арабтардың және гректердің үлкен кемелерімен" мол болды. Шера елінен Таяу Шығыс пен Жерорта теңізі патшалықтарына көптеген дәмдеуіштер, пил сүйегі, ағаш, інжу-маржан және асыл тастар "экспортталды". Римдіктер қара қымыз үшін үлкен мөлшерде алтын әкелгені белгілі. Бұған Керала мен Тамил Надуның әртүрлі жерлерінен табылған римдік ақшаның қорлары дәлел бола алады. І ғасырда Плиний Үлкен Римнің алтыннан жасалған бұйымдарын Үндістан мен Қытайға әкеліп, дәмдеуіштер, жібек және муссалин сияқты сән-салтанатқа ие болуына наразылық білдірді. Біздің заманымыздың III-IV ғасырларында Рим империясының құлдырауынан кейін Үнді мұхиты арқылы дәмдеуіштер саудасы азайды. Жерорта теңізінің дәмдеуіш саудасынан шығуымен олардың орнын қытайлық және араб теңізшілері иеленді.
Wootz болат
Дамасктың атақты пышақтары ортағасырлық Оңтүстік Үндістан мен Шри-Ланкадан алынған Wootz тигульді болаттан жасалған. Тамиль, грек, қытай және рим әдебиеттерінде көміртегі жоғары үнділік болат туралы бірнеше жазбалар бар. Кескіндемелі болат өндірісі б.з.д. Бұл болатқа римдіктер "Seric" деген терминмен атаған "дүниедегі ең жақсы болат" деп атаған. 500 жылы Римге, Мысырға, Қытайға және Таяу Шығысқа экспортталды. Болат "Вутц" деп аталатын темір торттар ретінде экспортталды. Бұл әдіс - көмірдің қатысуымен қара магнит рудасын көміртек пешінде тұйық балшық табасында қыздырып, шлакты толықтай жою. Алдымен, кенді балқытып, темірді қаптағаннан кейін, оны қыздырып, балғамен соққыны алып тастау керек еді. Көміртегі көзі бамбук пен Аварай сияқты өсімдіктердің жапырақтары болды. Шри-Ланкадағы қытайлықтар мен жергілікті тұрғындар біздің заманымызға дейінгі V ғасырда Чералардан ватц болат жасаудың өндіріс әдістерін қабылдады. Шри-Ланкада болат жасаудың бұл ертедегі әдісі муссондық желдің әсерінен қозғалатын ерекше жел пешін қолданды. Анурадапура, Тиссамахарама және Саманалавева сияқты жерлердегі ежелгі өндіріс орындары пайда болды, сондай-ақ Кодуманалдан ежелгі темір мен болаттан жасалған бұйымдар әкелінді. 200 жылы Шри-Ланканың оңтүстік-шығысындағы Тиссамахарамадағы тамил сауда гильдиясы өздерімен бірге ең көне темір және болат бұйымдарын және классикалық кезеңнен бастап аралға өндіріс процестерін әкелді.
Ертедегі Чера
Жалпы, ертедегі тамил мәтіндері оңтүстік Үндістанның мәдени дәстүрін, солтүстік Үндістанның мәдени дәстүрінің элементтерін көрсетеді, бұл кезде оңтүстік Үндістанмен байланысқа түсуге бастады. Шера халқының көпшілігі дравиди діндерін ұстанады деген тұжырым жасауға болады. Діндік іс-әрекет, негізінен, әртүрлі құдайларға, мысалы, ең басты құдай Муруганға құрбандық жасаудан тұратын болуы мүмкін. Шера аймағында ағаштарға және ата-бабаларға табынудың басқа да түрлеріне табынумен бірге қайтыс болған батырларға табыну кең тараған. Соғыс құдайы Корравайға ет пен тоддидің күрделі тартулары ұсынылды. Коттава Дурга құдайының қазіргі түріне айналды деп болжанады. Брахмандардың көші-қонының алғашқы толқыны біздің заманымызға дейінгі III ғасырдың шамасында Джейн және будда миссионерлерімен бірге немесе олардың артында Чера аумағына келді деп есептеледі. Тек 8 ғасырда ғана көне Чера елінің арийленуі ұйымдасқан түрде жүзеге асты. Халықтың басым көпшілігі жергілікті дәстүрлерді ұстанса да, халықтың аз бөлігі, негізінен көшіп келушілер, джайнизм, буддизм және брахманизмді ұстанды. Кералада яһудилер мен христиандар да өмір сүрген. Тамил тіліндегі ерте мәтіндерде "каста" дегенді білдіретін kudi ("топ") сөзін қолдану арқылы әлеуметтік қабаттануға қатысты бірқатар сілтемелер бар. Ерте тарихи кезеңнің (б.з.д. екінші ғасырдан б.з.б. үшінші ғасырға дейінгі) әлеуметтік өмірінің ерекшелігі әйелдерге берілген жоғары мәртебе. Ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығы халықтың негізгі кәсібі болды. Ертедегі тамил мәтіндерінде егін жинау, ұнтақтау және кептіру сияқты әртүрлі ауыл шаруашылығы кәсіптері сипатталған. Өлең жазушылар мен музыканттар қоғамның құрметін жоғары бағалаған. Тамил тіліндегі ертедегі мәтіндерде хан сарайының ақындарына берілетін мол қамқорлық туралы мәлімет көп. Кәсіби ақын-жыраулар өздерінің қамқоршыларын мақтап, өлеңдер жазды және бұл үшін жомарттықпен марапатталды.