Кіріспе
Өнерге қабілеті жетпейтін ақын. Поэтастер (/p/oʊ/ɪ/t/æ/s/t//), римдеуші немесе өлеңші сияқты, нашар немесе екінші дәрежелі ақындарды сипаттау үшін қолданылатын қарапайымдау сөз. Ерекшелігі, поэтастер өнер құндылығына негізсіз талаптар қоюға бейім. Бұл сөзді латын тілінде Эразм 1521 жылы ойлап тапқан. Оны ағылшын тілінде алғаш рет Бен Джонсон 1600 жылғы «Синтияның тойы» пьесасында қолданды, содан кейін Джонсон оны 1601 жылғы «Поэтастер» пьесасының атауы ретінде таңдады. Осы пьесадағы «поэтастер» кейіпкері – Джонсонның Поэтомахия немесе Театрлар соғысындағы қарсыласы болған Джон Марстонға арналған сатира.
Poetaster (/p//oʊ//ɪ//t//æ//s//t//ɚ/), like rhymester or versifier, is a derogatory term applied to bad or inferior poets. Specifically, poetaster has implications of unwarranted pretensions to artistic value. The word was coined in Latin by Erasmus in 1521. It was first used in English by Ben Jonson in his 1600 play Cynthia's Revels; immediately afterwards Jonson chose it as the title of his 1601 play Poetaster. In that play the "poetaster" character is a satire on John Marston, one of Jonson's rivals in the Poetomachia or War of the Theatres.
Қолданылуы
Поэтистер әрқашан ақынның шеберлігін теріс бағалаған болса, римдеуші (немесе ример) және өлең жазушы екіұшты мағынаға ие, бұл оқырманың автор өлеңіне қатысты пікіріне байланысты. Өлең жазушы көбінесе өлеңмен айналысатын, техникалық жағынан ырғақты жасай білген, бірақ поэзияға шынайы талант жоқ адамды білдіреді. Ал ример көбінесе сыпайы емес. Поэтистердің кемшіліктеріне жұмыстарының ырғағындағы қателер, жағымсыз дыбысталатын, ағып кетпейтін ұйқастар, артық сезімталдық, пафостық қателіктерді жиі пайдалану және мағынасыз тақырыптарды таңдау жатады. Кейбір ұлы ақындар қарапайым тақырыпты өнер деңгейіне көтере алады, мысалы, Джон Китстің «Чапманның Гомерін алғаш қарағанда» немесе Томас Грейдің «Алтын балықтарға батып өлген сүйікті мысық туралы одасы» сияқты. Ал енді біреулері тек таңғажайып тақырыптарда таңғажайып өлеңдер жазады, мысалы, негізінен ірімшік туралы жазған Джеймс Макинтайр. Уильям Топаз Макгонагалл, Джулия А. Мур, Эдгар Гест, Дж. Гордон Куглер, Дмитрий Хвостов және Альфред Остин сияқты ақындар да жиі поэтистер саналады. Остин британдық ақын лауреаты болғанына қарамастан, оның алдыңғысы Альфред Лорд Теннисоннан кем деп есептеледі. Остин мансабында жиі қысымға ұшырады және қазір аз оқылады. 1913 жылғы «Ағаштар» поэмасымен танымал американдық ақын Джойс Килмер (1886–1918) көбінесе модернистік поэзияның туған кезінде жазылған тым сезімтал және дәстүрлі өлеңдері үшін сынға ұшырайды, бірақ оның кейбір өлеңдері жинақтарға енгізіліп, халыққа ұнаған. «Ағаштар» өлемі Огден Нэштің ішінде болғанымен, көптеген рет пародияланды.
Нұсқалар
Поэтистер – нағыз ақын емес, ақын болып көрінуші болса, Джон Марстон өзінің "Паразитар" немесе "Фаун" (1604) пьесасында паразит немесе жалтақтап жүруші болып көрінуші адамды білдіру үшін "паразитар" деген сөзді ойлап тапты. Кейін 17 ғасырда (ең алғашқы қолданылуы 1684 жылға дейін жетеді) нашар және мақтанғақ сыншы үшін "сыншы" деген термин пайда болды.