Анна Малер (1904-1988) – австриялық мүсінші, композитор Густав Малердің қызы. Бала кезі трагедиялық оқиғалармен және анасының қарым-қатынастарымен өтті. Мүсіншілік өнері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық мүсінші (1904–1988)
Austrian sculptor (1904–1988)
Анна Жюстин Малер (15 маусым 1904 – 3 маусым 1988) – австриялық мүсінші.
Anna Justine Mahler (15 June 1904 – 3 June 1988) was an Austrian sculptor.
Ерте өмір
Венада туған Анна Малер, композитор Густав Малер мен оның әйелі Альма Шиндлердің екінші баласы болды. Олар оны үлкен көк көздері үшін "Гукки" деп лақап қойды, себебі "гуккен" неміс тілінде "қарау" немесе "шалу" деген мағына береді. Оның балалық шағы анасының махаббат өмірі мен танымал салонының көлеңкесінде өтті. Анна үш жасында қызыл жегіден қайтыс болған үлкен әпкесі Мария Малерді (1902–1907) және алты жасында әкесін жоқтап қалды. Екі қайғылы оқиға да анасының неміс сәулетшісі Вальтер Гропиуспен романы және австриялық экспрессионист суретшісі Оскар Кокошкамен болған даулы қарым-қатынасымен бірге орын алды. Бірақ Альма Малердің Гропиусқа екінші рет үйленуі Аннаның жасөспірім кезінде отбасылық өмірдің белгілі бір тұрақтылығын қамтамасыз етті, сондай-ақ оған жартылай қарындасы Манон Гропиус (1916–1935) да болды. Анна жеке репетиторлармен білім алды және анасының достарының қамқорлығын сезінді, олардың арасында музыка, бейнелеу өнері және әдебиет саласындағы көптеген көрнекті тұлғалар бар еді. Легендарлық Густав Малердің қызы ретінде Аннаның музыкалық мансапқа ие болары күтілді, бірақ бұл ешқашан іске аспады.
Born in Vienna, Anna Mahler was the second child of the composer Gustav Mahler and his wife Alma Schindler. They nicknamed her 'Gucki' on account of her big blue eyes (gucken is German for 'peek' or 'peep'). Her childhood was spent in the shadow of her mother’s love affairs and famous salon. Anna also suffered the loss of her older sister Maria Mahler (1902–1907) who died of scarlet fever when Anna was three—and her father, who died when she was six. The aftermath of both tragedies coincided with her mother's love affair with the German architect Walter Gropius and her stormy relationship with the Austrian Expressionist painter Oskar Kokoschka. Alma Mahler's second marriage to Gropius, however, provided some semblance of family life during Anna’s adolescence—as well as a young half sister, Manon Gropius (1916–1935). Anna was educated by tutors and also enjoyed the attention of her mother's friends, which included many of the important artistic figures in music, the visual arts, and literature. As the daughter of the legendary Gustav Mahler, Anna was expected to have a musical career, but this never materialized.
Көркемдік мансап
Анна Малердің бейнелеу өнерімен танысуы Оскар Кокошканың студиясына баруларымен ерте басталды. Ол сондай-ақ, қарындасының әйелі, суретші Бронсия Коллер-Пинеллдің моделі болды. Ажырасқаннан кейін Анна 1920 жылдары Берлинде, Римде және Парижде сурет өнерін және кескін салуды үздіксіз оқыды. Жиырма алты жасында ол өзінің шығармашылығын ең жақсы көрсете алатын ортаның мүсін жасау екенін түсінді. 1930 жылы Венада Фриц Вотрубадан мүсін жасау сабақтарын алғаннан кейін, ол онда танымал мүсінші болды және 1937 жылы Парижде Гран-при жүлдесіне ие болды. Тастан мүсін жасаудан басқа, Анна Малер 20 ғасырдың көптеген көрнекті музыканттарының қола бас мүсіндерін жасады, олардың ішінде Арнольд Шёнберг, Альбан Берг, Артур Шнабель, Отто Клемперер, Бруно Вальтер, Рудольф Серкин және Айлин Джойс болды.
Anna Mahler's exposure to the visual arts began early when she would visit Oskar Kokoschka's studio. She was also a model for her mother in law, the painter Broncia Koller Pinell. After her divorce, Anna studied art and painting on and off in Berlin, Rome, and Paris throughout the 1920s. At the age of twenty six, she discovered that sculpture was the medium in which she could best express her creativity. Having taken lessons in sculpting in Vienna in 1930 from Fritz Wotruba, she became an established sculptor there, and was awarded the Grand Prix in Paris in 1937. As well as sculpting successfully in stone, Anna Mahler produced bronze heads of many of the musical giants of the 20th century including Arnold Schönberg, Alban Berg, Artur Schnabel, Otto Klemperer, Bruno Walter, Rudolf Serkin and Eileen Joyce.
Жеке өмір
16 жасында Анна жас дирижер Руперт Коллерге ғашық болды. Олар 1920 жылғы 2 қарашада үйленді. Олардың некесі бірнеше айдан кейін ажырасып кетті. Ұзақ өтпей Анна Берлинге сурет өнерін оқуға кетті. Ол жерде ол композитор Эрнст Кренекке ғашық болды, кейін Альма Малердің аяқталмаған Оныншы симфониясының қолжазбасынан екі бөлімнің анық көшірмесін жасауды одан сұрады. Анна 1924 жылғы 15 қаңтарда, 19 жасында Кренекке тұрмысқа шықты. Бірінші некесі сияқты, екінші некесі де бірнеше айдан кейін ажырасып кетті. 1924 жылғы қарашада ол Кренектен түгелдей бас тарды. Осы кезде Кренек өзінің 1-скрипкалық концертін, Op. 29 аяқтады. Австралиялық скрипкашы Альма Муди Кренекке швейцариялық меценаты Вернер Рейнхарттан қаржы алуға көмектесті, оның ықпалымен Кренек пен Малер Цюрихте тұрды. Алғыс айту ретінде Кренек концертті Мудиге арнады, ол 1925 жылғы 5 қаңтарда Дессауда тұсаукесер өткізді. Кренектің Анна Малерден ажырасуы премьерадан кейін бірнеше күн өткен соң ресми тіркелді, бірақ Кренек оған қатыспады. Содан кейін Анна 1929 жылғы 2 желтоқсанда, 25 жасында баспагер Пол Зсолнайға тұрмысқа шықты. Олардың Алма есімді қызы болды (1930 жылғы 5 қараша – 2010 жылғы 15 қараша). Бес жылдан кейін, 1934 жылы олар ажырасып кетті. 1938 жылғы наурызда Аншлюс болғаннан кейін Альма нацистік Австриядан қашып кетті. 1939 жылғы сәуірде ол Лондонның Хэмпстед ауданында тұрып, газетке шәкірт іздеп жарнама берді. 1943 жылғы 3 наурызда ол дирижер Анатоль Фистулариге тұрмысқа шығып, тағы бір қызы Маринаның (1943 жылғы 1 тамызда туған) әкесі болды. Соғыстан кейін ол әлі де Фистулариге үйленген күйінде Калифорнияға сапар шекті. Ол бірнеше жыл сол жерде тұрды. Анна "You Bet Your Life" бағдарламасында, 1952 жылғы 2 қаңтарда радиода және 1952 жылғы 3 қаңтарда теледидарда пайда болды. Фистуларимен некесі шамамен 1956 жылы ажырасып кетті. 1970 жылдар шамасында ол өзінің бесінші күйеуі, голливудтық киномонтажшы және сценарийші Альбрехт Джозефке (1901–1991) үйленді. Малер бірде соңғы күйеуімен шынайы махаббатты тапқанын, бірақ екеуінің бір-біріне тым көп көңіл бөлгендіктен, жетпіс бес жасында оны тастап кеткенін айтқан, осылайша олардың өркендеуіне мүмкіндік берді. 1964 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Анна біраз уақыт Лондонға оралып, 1969 жылы Италияның Сполето қаласында тұруға шешім қабылдады. 1988 жылы ол Хэмпстедте қызы Маринаны көріп келгенде қайтыс болды. Ол Хайгейт зиратында жерленген.
At the age of 16, Anna fell in love with a rising young conductor, Rupert Koller. They were married on 2 November 1920. Their marriage ended within months. Soon after, Anna moved to Berlin to study art. While there, she fell in love with Ernst Krenek, the composer, who later was asked by Alma to produce a neat copy of two movements from the draft of Mahler's unfinished Tenth Symphony. Anna married him on 15 January 1924, while she was still 19 years old. Like her first marriage, this second marriage failed within months. She left Krenek for good in November 1924. During this time, Krenek was completing his Violin Concerto No. 1, Op. 29. The Australian violinist Alma Moodie assisted Krenek with getting financial assistance from her Swiss patron Werner Reinhart, at whose instigation Krenek and Mahler were living in Zürich, and, in gratitude, Krenek dedicated the concerto to Moodie, who premiered it on 5 January 1925, in Dessau. Krenek's divorce from Anna Mahler became final a few days after the premiere, which Krenek did not attend. Next, Anna married the publisher Paul Zsolnay on 2 December 1929, when she was 25. They had a daughter, Alma (5 November 1930 – 15 November 2010). The couple divorced in 1934, after five years. Alma fled Nazi Austria after the Anschluss in March 1938. By April 1939, she was living in Hampstead in London and was advertising in the newspaper for pupils. On 3 March 1943, she married the conductor Anatole Fistoulari with whom she had another daughter, Marina (born 1 August 1943). After the War, she travelled to California without Fistoulari, to whom she was still married. She lived there for some years. Anna appeared on "You Bet Your Life", both the 2 January 1952 radio show, and the 3 January 1952 TV show. Her marriage to Fistoulari was dissolved around 1956. Around 1970, she married her fifth husband, Albrecht Joseph (1901–1991), a Hollywood film editor and writer of screenplays. Mahler once said that she had found true love with her last husband but had left him at the age of seventy five in order that they might both progress, since they spent too much time looking after each other. After her mother died in 1964, Anna, now financially independent, returned to London for a while before finally deciding to live in Spoleto in Italy in 1969. In 1988, she died in Hampstead, while visiting her daughter Marina there. She is buried at Highgate Cemetery.