Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жанна Валуа (шамамен 1294 – 1352) – Генуя, Голландия және Зеландия графтарының жұбайы, Генуя графы Вильгельм I-ге үйлену арқылы. Ол күйеуінің болмаған кезінде бірнеше рет Хейнау және Голландияның регенті қызметін атқарды, сондай-ақ саяси делдал ретінде де танылды. Ол француз ханзадасы Валуа графы Карл мен Анжу және Мэн графесі Маргареттің екінші үлкен қызы болды. Франция патшасы Филипп VI-ның қарындасы және Англия патшасы Эдуард III-нің қалың есі болғандықтан, ол олардың арасында делдалдық жасауға өте қолайлы жағдайда болды.
Joan of Valois (c. 1294 – 1352) was a Countess consort of Hainaut, Holland, and Zeeland, by marriage to William I, Count of Hainaut. She acted as regent of Hainaut and Holland several times during the absence of her spouse, and she also acted as a political mediator. She was the second eldest daughter of the French prince Charles, Count of Valois, and Margaret, Countess of Anjou and Maine. As the sister of King Philip VI of France and the mother in law of King Edward III of England, she was ideally placed to act as mediator between them.
Ерте өмір
Жанна – Валуа графы Карл мен оның бірінші әйелі Маргареттің екінші қызы еді. 1299 жылы Жаннаның анасы дүниеден озды, бұл босанған кезде болған болуы мүмкін, ал оның әкесі екінші әйелімен, Константинопольдің титул иесі, Куртенейдегі Екатерина I-мен үйленді, одан тағы төрт бала дүниеге келді. Әкесінің Шатильондық Махаутпен үшінші некесі арқасында Жанна Валуалық Изабелла мен Валуалық императрица Бланштің қарындасы болды, Бланш Киелі Рим императоры Карл IV-ке үйленді.
Joan was the second daughter of Count Charles of Valois and his first wife Margaret. In 1299, Joan's mother died, probably in childbirth, and her father married his second wife, Catherine I of Courtenay, Titular Empress of Constantinople, by whom he had four more children. By her father's third marriage with Mahaut of Châtillon, Joan became the half sister of Isabella of Valois and the Empress Blanche of Valois, who married Charles IV, Holy Roman Emperor.
Генуя және Голландия графесі
Жанна 1305 жылғы 23 мамырда Эно графы Вильгельм I-ге тұрмысқа шықты. Олар 1302 жылдан келісімге келген, ал неке Францияға Вильгельмнің адалдығын қамтамасыз ету үшін жасалды. Ян ван Боэндейлдің "Van den derden Eduwaert" атты жылнамасында Жанна жақсы және ізгі ниетті әйел ретінде сипатталған, ол дәстүрлі делдалдық міндетін білгіштікпен орындады. Ол үй шаруашылығы мен сарайды бақылаудың дәстүрлі рөлін атқарды, сондай-ақ суретшілерге демеушілік көрсетті, бірақ саяси жағдайларға да қанық болды және Франция мен Англиядағы отбасымен байланысын сақтап, саяси мәселелер туралы толық хабардар болды. Жұбайының көптеген сапарлары кезінде Жанна мемлекеттердің экономикасы мен саяси істерін басқаруға, дипломаттарды қабылдауға және Эно мен Голландия арасында саяхаттап, бақылауды сақтауға қалды. Ол күйеуі, Англия королі Эдуард II-ге қарсы күресінде өзінің туған інісі, Франция королевасы Изабелланы қолдады. 1325 жылдың желтоқсан айында Жанна Францияға барып, әкесінің қосылуына қатысты және Изабелла патшайымымен және оның бауыры, Франция королі Карл IV-пен әңгімелесті. Бұл Эно, Англия королевасы және Англия короліне қарсы шыққан ағылшын эмигранттары арасында одақ құруға әкелді, сондай-ақ Англия королінің сүйіктісі Хью Деспенсер кіші де осы одақтың құрамына кірді. Изабелланың ұлы Эдуард Виндзорлық Жаннаның қызы Филиппа Эномен келісімге келді, ал Изабелла олардың жерлерінде әскер жинады. Сондай-ақ, Изабелла мен оның жақыны Роджер Мортимер, 1-ші Март графы, Англияға жорық бастады. 1332 жылы Жаннаның қызы Филиппа патшайым болғаннан кейін, Жанна Изабелланың қызы Элеонора Вудсток пен Гелдерс герцогы Реджинальд II-нің некелерін ұйымдастырды және Англиядағы қызы Филиппаны көруге барды.
Joan married William I, Count of Hainaut, on 23 May 1305. They had been engaged in 1302, and the marriage took place to ensure William's loyalty toward France. The chronicle Van den derden Eduwaert by Jan van Boendale describe Joan as a good and pious woman who wisely fulfilled the traditional task of mediator. She fulfilled the traditional role to supervise the household and court and act as a benefactor of artists, but also kept herself updated on political affairs and maintained contact with her family in both France and England, which kept her well informed of political matters. During the many absences of her spouse, Joan was left to handle the economy and political affairs of the realms, receive diplomats and travel between Hainaut and Holland to maintain control. She was a supporter of her cousin, Isabella of France, Queen of England, in her struggle against her husband, King Edward II of England. In December 1325, Joan traveled to France to attend the funeral of her father and had talks with Queen Isabella and her brother, King Charles IV of France. This brought about an alliance between Hainaut, the Queen of England, and the English exiles, who were in opposition to the English king and his favorite, Hugh Despenser the Younger. Isabella's son, Edward of Windsor, became engaged to Joan's daughter, Philippa of Hainault, and Isabella raised an army in their lands. It was also from there that Isabella and her lover, Roger Mortimer, 1st Earl of March, began their invasion of England. In 1332, after Joan's daughter Philippa had become queen, Joan arranged a wedding between Isabella's daughter Eleanor of Woodstock and Reginald II, Duke of Guelders, and she visited her daughter Philippa in England.
Кейінгі өмір: медиатор
Күйеуі Вильгельм I 1337 жылы қайтыс болғаннан кейін, Жанна орамал киіп, Маингтегі Фонтенелл аббаттығына кірді. Орамал кигенімен, ол әлемден қол үзген жоқ: ол жеке кеңсесі мен қызметкерлерін сақтап, сарайдан келген қонақтарды қабылдады және саяси жаңалықтардан хабардар болды. 1340 жылы оның күйеу баласы король Эдуард III оның ағасы король Филипп VI-ны Слюйс маңында теңізде жеңіп, ауыр соққы берді. Эдуард III кейін Турне қаласын қоршауға алды, бірақ қаржылық қиындықтарға тап болды. Сондықтан Рим папасы Бенедикт XII Жаннадан делдалдық жасауды сұрады. Ол ең бастысы – ағасына бітіспеушілікке шақырды. Содан кейін ол күйеу баласына, тікелей шатырға барып, одан да бітіспеушілікке шақырды. Папаның жіберген туысы Жаннаның тілегі екі корольдің беделін сақтап, бітімге келісуіне мүмкіндік берді. 1345 жылы ол Турне қаласындағы дауды таратуға да делдалдық жасады. Жанна 1352 жылдың 7 наурызында Фонтенелл аббаттығында қайтыс болды.
After her husband William I died in 1337, Joan took the veil and entered into Fontenelle Abbey in Maing. The fact that she took the veil did not mean that she retired from the world: she maintained her own chancellery and personal staff, received guests from court and was kept up to day in political affairs. In 1340, her son in law King Edward III dealt her brother King Philip VI a heavy blow by defeating him at sea near Sluys. Edward III then went on to besiege Tournai, but was beset by financial problems. Pope Benedict XII thus asked Joan to mediate. She first went to her brother, whom she had begged for peace. Then she went to her son in law, in his tent, and begged him for peace as well. The pleas of their relative Joan, sent by the Pope, allowed the two Kings to sign a truce without loss of face. In 1345, she also acted as a mediator in a conflict in the city of Tournai. Joan died on 7 March 1352 at the abbey of Fontenelle.