Кіріспе
Виттельсбах әулетінің титулы – Бавария герцогы. Бавариядағы герцог (Herzog in Bayern) титулы 1506 жылдан бастап, тұңғыш балаға мүлік иелігінің құқығы орнатылған кезде, Виттельсбах әулетінің барлық мүшелері қолданды, Бавария герцогынан басқа, ол ерекше лауазымға айналды. Мысалы, 16 ғасырдың соңында өмір сүрген Цвайбрюкен-Биркенфельд графы-палатин және Палатин-Биркенфельд әулетінің патриархы Карл I-нің толық титулы былай болды: "Рейн маңындағы граф-палатин, Бавария герцогы, Велденц және Спонхайм графы". Вильгельм, Цвайбрюкен графы-палатин, Биркенфельд-Гельнхаузен 19 ғасырдың басында осы титулды өзінің негізгі титулы ретінде, Бавариядағы герцог Вильгельм ретінде қолдана бастағанда, титулдың маңызы артты. Бұл шешім оның ұрпақтарына да әсер етті.
holders of the title Duke of Bavaria
Duke in Bavaria (Herzog in Bayern) was a title used among others since 1506, when primogeniture was established, by all members of the House of Wittelsbach, with the exception of the Duke of Bavaria which began to be a unique position. So reads for instance the full title of the late 16th century's Charles I, Count Palatine of Zweibrücken Birkenfeld and patriarch of the House of Palatinate Birkenfeld: "Count Palatine by Rhine, Duke in Bavaria, Count to Veldenz and Sponheim". The title grew in importance as Wilhelm, Count Palatine of Zweibrücken Birkenfeld Gelnhausen began to use it, in the early 19th century, as his primary titleDuke Wilhelm in Bavaria. This choice has also had effect for his descendants.
1799 жылдан бастап
1799 жылғы 16 ақпанда Виттельсбах әулетінің басшысы Баварияның Карл Теодор заңды мұрагерлерсіз қайтыс болды. Виттельсбахтар 1180 жылдан бері Бавария герцогы титулымен Баварияны билеген үй болды, ал 1623 жылдан бері Киелі Рим империясының сайлаушысы деген жоғары мәртебеге ие болды. Ландшут мұрагерлік соғысынан кейін тұңғыш туған балаға мүлік берілу қағидасы орнатылғандықтан, енді Баварияның тек бір ғана герцогы болуы мүмкін болды, нәтижесінде отбасының барлық мүшелері, тіпті ескі Пфальц тармағы – Виттельсбахтардың тағы бір маңызды иелігі, Бавария герцогы титулын алуға бекінді. Керісінше, барлық Виттельсбахтар Рейн жағалауындағы Пфальц графтары да болды. Карл Теодордың қайтысынан кейін, ол Баварияны Пфальц және Юлих пен Бергтің басқа да маңызды иеліктерімен біріктірген болатын, екі кіші тармақ қалды: біріншісі Цвайбрюкен графы Максимилиан I Иосиф басқарды, екіншісі Гелнхаузен графы Вильгельм басқарды. Цвайбрюкен мен Гелнхаузеннің екеуі де француздар басып алған, бұл кіші тармақтарды олардың кішкентай иеліктерінің атымен атау салтының тоқтатылуын түсіндіруге болады. Олар екеуі де Ансбах шартында Виттельсбах мүліктері енді бөлінбейтін болады деп келісті. Максимилиан Иосиф аға тармақтан болғандықтан, Карл Теодордың Бавария сайлаушысы титулын мұралады, ал Вильгельм, оның інісі және алыс туысы, Бавария герцогы титулымен сыйландырылды. Осыдан бастап, әулеттің белгілі бір тармағының басшысы ретінде Бавария герцогы туралы аздап парадоксалды түрде айтуға болады. Виттельсбахтар корольдік үйге айналған кезде Бавария герцогтары Корольдік билік дәрежесіне көтерілді. Содан кейін, егер бұрын болмаса, Бавария герцогы титулы Бавария князьдері болуға риза болған Корольдік тармақ тарапынан ресми түрде қолданылмай қалды. Есте сақтау керек, тіпті біз әдетте әулеттің патшалық және герцогтық тармақтары туралы айтсақ та, герцогтардың да патшалық мәртебеде болғаны анық, және жағдайды одан да қиындату үшін патшалық тармақтың басшысы енді қайтадан герцог деп аталады: әрине, Бавария герцогы. Герцогтық тармақтың көрнекті өкілдерінің қатарында талантты цитрашы және композитор герцог Макс болды, ол Бавария халық музыкасын дамытуға үлкен үлес қосты; оның қыздары – Австрия императрицасы Елизавета, Венгрия королевасы және Екі Сицилия королевасы Мария, оның немересі – Бельгия королевасы Елизавета, сондай-ақ жақында Лихтенштейннің мұрагерлік ханшайымы София. 1965 жылы отбасында тек екі ер адам болды – герцог Людвиг Вильгельм және оның туысы герцог Люитпольд, екеуі де қарт және балалары жоқ еді. 1965 жылғы 18 наурызда герцог Людвиг Вильгельм Баварияның герцогы Альбрехттің екінші ұлы, Людвиг Вильгельмнің әпкесі Мари Габриэльдің немересі Баварияның принці Максты асырап алды. Осы кезден бастап Макс «Принц фон Бавария» тегінің орнына «Герцог в Баварии» тегін қолдана бастады. Макстың бес қызы бар, оның ішінде жоғарыда аталған София да бар, барлығы «Герцогиня в Баварии» тегімен дүниеге келді.
Ата-бабалары
Баварияның тұңғыш герцогы Вильгельм Цвайбриккен-Биркенфельд-Гелнхаузен Пфальц әулетінен шыққан. Оның ата-бабалары: Вольфганг, Цвайбриккеннің граф-палатині (1526–1569), Гессеннің Аннасына үйленген. Карл I, Цвайбриккен-Биркенфельд граф-палатині (1560–1600), Вольфгангтың бесінші ұлы, Брунсвик-Люнебургтың Доротеясына үйленген. Кристиан I, Цвайбриккен-Бишвейлер граф-палатині (1598–1654), Карлдың үшінші ұлы, туысы Цвайбриккеннің Магдалина Екатеринасына үйленген, ол Иоанн II, Цвайбриккен граф-палатині мен Катерина де Роханның қызы. Джон Карл, Гелнхаузен граф-палатині (1638–1704), Кристиан I-нің екінші тірі қалған ұлы, Вицлебеннің Эстер Мари-іне үйленген. Олардың бірнеше ұлы болды. Джон, Гелнхаузен граф-палатині (1698–1780), Джон Карлдың екінші ұлы, Сальм-Дхаунның Софи Шарлоттасына үйленген, Бавария герцогы Вильгельмнің әкесі.
Wolfgang, Count Palatine of Zweibrücken (1526–1569), m. Anna of Hesse. Charles I, Count Palatine of Zweibrücken Birkenfeld (1560–1600), fifth son of Wolfgang, m. Dorothea of Brunswick Lüneburg
Christian I, Count Palatine of Zweibrücken Bischweiler (1598–1654), third son of Karl, m. his cousin Magdalene Catherine of Zweibrücken, a daughter of John II, Count Palatine of Zweibrücken and Cathérine de Rohan. John Charles, Count Palatine of Gelnhausen (1638–1704), second surviving son of Christian I, m. Esther Marie of Witzleben. They were parents of several sons. John, Count Palatine of Gelnhausen (1698–1780), second son of John Charles, m. Sophie Charlotte of Salm Dhaun, father of William, Duke in Bavaria.
Үйлер
1813 жылы Бавария герцогы Вильгельм секуляризациядан кейін бұрынғы монастырды сатып алды – Франкондық Банц аббаттығын. Оның немересі, Бавария герцогы Максимилиан Иосиф Старнберг көліндегі Поссенхофен қамалын сатып алды, ол оның негізгі резиденциясына айналды және оның балалары, әсіресе кейіннен Австрия императрицасы Елизавета, Венгрия патшайымы ("Сиси") осы қамалда өсті. 1838 жылы ол Виттельсбах әулетінің ата-бабалық ордасы болған Виттельсбах ордасының жанындағы Унтервиттельсбах қамалын (қазіргі "Сиси" мұражайы) сатып алды. Оның әйелі, Бавария королі Максимилиан I Иосифтің қызы, Бавария ханшайымы Людовика, 1817 жылы король Максимилиан I Иосиф сатып алған Жоғарғы Бавариядағы Тегернзее аббаттығын, Кройттегі жақын маңдағы монша үйімен бірге мұра етті. Бавария герцогы Люитпольд Эммануэль Людвиг Мария (1890-1973), Бавариядағы кіші тармақтың соңғы өкілі, өзінің кеш романтикалық Рингберг қамалын қаржыландыру үшін Мюнхендегі Поссенхофен мен Бидерштейн қамалдарын сатты және оны соңында Макс Планк қоғамына мұра етіп қалдырды. Оның туысы, Бавария герцогы Людвиг Вильгельм, де баласыз болғандықтан, 1965 жылы бавариялық ханзада Руппрехтке үйленген, Баварияның бас патшалық тармағының ханзадасы Макс Эммануэльдің әпкесінің немересін қабылдады. Ол өзінің інісінен Банц, Тегернзе және Кройт жерлерін, ал әкесінен Фрасдорф маңындағы Вильденварт қамалын мұра етті, оны 1862 жылы Модена герцогы Франциск V сатып алып, Бавария королевасы Мария Терезаға қалдырған еді.