Кіріспе

Бостондық ұйым мектептердегі бөлінуді жою мақсатында автобуспен тасымалдауға қарсы құрылды. Біздің шеттетілген құқықтарымызды қалпына келтіру (ROAR) – бұл 1974 жылы Луиза Дей Хикс Массачусетс штатының Бостон қаласында құрған ұйым. Бостонның мемлекеттік мектеп оқушыларын автобуспен тасымалдау арқылы бөлуге қарсы болған бұл топ, Бостон мемлекеттік мектептерін біріктіруге бағытталған федералдық бұйрыққа қарсы ресми, кейде зорлық-зомбылыққа дейін барып тоқталған наразылықтар ұйымдастырды. Ұйым 1974 жылдан 1976 жылға дейін қызмет етті.

Өмірбаян

Көптеген азаматтар Бостондағы нәсілдік тепе-теңсіздікті түзету қажет деп ойлады. Бостонның афроамерикандықтары Растық тепе-теңсіздік туралы заң немесе ROAR құрылғанға дейін ондаған жылдар бойы ақ және қара мектептердегі теңдік үшін күресіп келді. Бостонның ішкі сегрегациясының салдарынан көптеген мектептерде басым көпшілігі ақ немесе қара оқушылар оқыды. Бұл ақ мектептерге оқушы басына көбірек қаржы қарастырылып, жаңа оқу ресурстарымен қамтамасыз етілсе, қара мектептерге статистикалық тұрғыдан әлдеқайда аз қаржы бөлдіріліп, көбінесе ақ аудандардағы мектептерге қарағанда нашар сапада болды. Бостон мектеп комитетінің мүшесі Луиза Дей Хикс ROAR ұйымының негізін қалаушысы болды. Комитет ақ және қара оқушылар арасындағы теңсіздік туралы айыптауларды жоққа шығарды. Хикс мектептердің десегрегациясына қарсы ашық түрде сөйледі. NAACP бұл сегрегацияның жалғасуына келіспеді және Бостон мектеп комитетіне қарсы сотқа шағым түсірді; осылайша Таллула Морган мен Джеймс Хенниган арасындағы сот ісі басталды, ол ақырында мәжбүрлі автобус жүргізуге әкелді. 1974 жылдың 21 маусымында судья Гаррити Комитетке мектептердегі сегрегацияны жою жоспарын жасауды бұйырды. Комитет тиісті ұсыныс жасамағандықтан, федералды сот іске араласты. Федералдық шешім бойынша оқушылар біртекті білім алу деңгейін төмендету үшін әртүрлі аудандардағы мектептерге автобуспен тасымалданды. Бостондағы ақ халықтың, әсіресе аналардың көпшілігі мәжбүрлі автобус жүргізуге қарсы болды және наразылық акцияларына қатысты. Олар ақырында ROAR ұйымын құру үшін бірікті. Олардың кейбір алаңдаушылықтары негізді болғанымен, ұйымның мақсаты мектептердегі сегрегацияны қолдау еді. Барлық мүшелері расист емес болғанымен, ұйым мен расизм арасында байланыс бар еді, өйткені кейбір мүшелері афроамерикандықтарға қарсы ашық түрде сөйледі.

Негізін қалау

Луиза Дей Хикс 1974 жылдың ақпанында "Бостонды сақтау комитетін" құрды, оның басты мақсаты – "балаларына қатысты ата-аналардың қамқорлық құқығын" қайта орнату еді. Ол үкіметтің барлық мемлекеттік мектептерді нәсілдік бөлінуден құтылуға мәжбүрлеуі әділетсіздік деп есептеді, сондай-ақ мұның американдық қоғам мен білім беруді жақсартудың тиімді және пайдалы жолы емес екенін айтты. Кейіннен бұл топ 1974 жылы Нәсілдік теңгерімсіздік заңына қарсы шығу үшін ROAR деп аталды. Олар үшін автобуспен тасымалдау өзгерісі – "толыққанды апат" еді. Хикс жазға қарай комитеттің атын ROAR деп өзгертті. Ол ана екенін пайдаланып, өзгелерді өз мақсатына жұмылдыруға тырысты, егер ел тұрақты болса, үкімет басқаша әрекет етуі керек екенін жеткізді. Кейбір американдықтар, әсіресе ақ нәсілді аналар, өздерінің ісінің дұрыс екеніне сенді және мектеп ортасын мүмкіндігінше жақсы қалпында ұстауды қалады.

Мақсаты

Топтың мақсаты – АҚШ федералды судьясы У. Артур Гарритидің Бостон қаласына мектептердегі нәсілдік сегрегацияны жою мақсатымен автобуспен тасымалдауды енгізуді талап ететін сот шешіміне қарсы күресу болды. Жақтастары үшін ROAR-дың мақсаты оның атындағыдай – ақ азаматтардың "жоғалып бара жатқан құқықтарын" қорғау еді. Бірақ көптеген қарсыластары үшін ROAR – жаппай расизмнің бір ұйымға біріккен символы болды. ROAR көбінесе әйелдерден құралған, ал оның жетекшілері "мәжбүрлеп автобусқа отырғызу мәселесі – әйелдер мәселесі" деп санайтын. 1974 жылдың 3 сәуірінде комитет Бостон қалалық әкімшілігінің алаңынан Мемлекеттік үйге дейін 20 мың адамдық шеру ұйымдастырды.

Атақты мүшелер

Ұйымның негізін қалаушы Луиза Дей Хикс Бостон мектептеріндегі нәсілдік интеграцияға он жыл бұрын қатысты түрде қарсылық көрсеткен. Оның кеңсесі ROAR штаб-пәтері болды, ол көптеген наразылықтарды ұйымдастырды және ROAR-ға жолданған барлық хаттарға жауап берді. Хикс пен оның әріптесі Пэкси Палладино арасында туған жанжалдан кейін, мүшелердің Хикске деген сенімі төмендеді. Палладино Хикске қарағанда радикалдырақ саналды. 1976 жылдың 10 наурызында Палладино Хикске қарағанда умереннее көзқарастарды ұстанатын "United ROAR" деген жаңа топ құруға кірісті. Джонне 1974 жылдың ақпанында автобуспен тасымалдауға қарсы шыққан, радикалды емес Массачусетс азаматтары тобына да қатысты. 1975 жылдың соңында Джонне радикализмнің күшеюіне байланысты ROAR-дан кетіп қалды. Сонымен қатар, афроамерикалықтар көп тұратын аудандардан келген автобустарды мектеп оқушылары мен ата-аналар таспен лақтырған жағдайлар болды. Наразылықтардағы плакаттарда "Негр үйіңе қайт" сияқты нәсілдік айыптаулар мен маймылдардың суреттері жиі кездесетін. 1974 жылдың 3 сәуірінде 20 000-нан астам ROAR мүшесі мемлекеттік үйге шеру жасап, мектептердегі бөлінуді жоюға қарсы наразылықтарын білдірді. 1975 жылдың 19 наурызында ROAR-дың 1200 мүшесі Вашингтонға шеру жасап, өздерінің мақсатына ұлттық деңгейде назар аударуға және конституцияға түзету енгізуге тырысты, бұл түзету мектептердегі бөлінуді заңсыз етуге бағытталған.

Қоғамның жауабы

1975 жылға қарай ROAR автобус мәселесінен әйелдерге қатысты мәселелерге көшті, соның ішінде 1975 жылды "Халықаралық әйелдер жылы" деп тануға қол қоюға қатысты. Ол кезде мәжбүрлеп автобусқа отырғызу шарасы әйелдерге, әсіресе аналарға жасалған шабуыл ретінде қарастырылды. Бірақ үкімет ROAR-дың наразылықтарына назар бөлмеді, олар қарқынды наразылықтарын жалғастырды. БАҚ, әсіресе Boston Globe, топты көбінесе нәсілшіл деп көрсетсе де, ROAR жетекшісі Вирджиния Шихи олардың мәселелері негізінен әлеуметтік теңсіздікке байланысты екенін айтты. Шихи бастапқыда "Үй және мектеп қауымдастығында" қара нәсілді әйелдермен бірге жұмыс істегенін, мәжбүрлеп автобусқа отырғызу мәселесіне дейін осымен айналысқанын түсіндірді. Ал The Real Paper атты жергілікті газет компаниясы ROAR тобының нағыз дәстүрлі құндылықтары үшін күресіп жатқанын мәлімдеді. Жалпы алғанда, ROAR келесі жылы консервативтік қозғалысты күшейтуге көмектесті.