Стоук Бардолф: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Англияның Нотингемшир графтығындағы ауыл.

Сток Бардолф – Нотингемширдің Гедлинг ауданындағы ауыл және азаматтық округ. 2011 жылғы халық санауы бойынша азаматтық округтің халқы 170 адамды құрады, ал 2021 жылғы халық санауында 598 тұрғынға дейін өсті. Бұл Ноттингемнің шығысында және Трент өзенінің батыс жағасында орналасқан. Жақын жерлерге Бёртон Джойс және Тренттегі Радклифф жатады. Сайлаушылардың саны аз болғандықтан, округ қазіргі уақытта кеңес емес, ауылдық жиналыспен басқарылады. "Северн Трент Уотер" компаниясына қарасты Сток Бардолф кәріздік су тазарту станциясы жақын жерде орналасқан. "Северн Трент" компаниясы аймақтағы көптеген шаруашылық жерлерге ие және кәріздік су тазарту станциясынан алынған шламды тыңайтқыш ретінде пайдаланады. "Ривенделл" тұрғын үй кешенінің құрылысы 2018 жылы округтің батысында басталды, ал алғашқы тұрғындары 2019 жылдың наурыз айынан бастап көшіп келді.

Тарих

Ерте кезеңдерде тұрудың айқын дәлелі жоқ, бірақ кейбір артефакттар табылған. 1951 жылы сарқырамаларды тазарту қызметі мен өзен арасындағы далада неолиттік тас балқының басы табылды, ал 1928 жылы каналды тереңдеткен кезде Трент өзенінде кеш бронза дәуірінің сүйек ұшы табылды. Ол ұзын болды және қазір Ноттингем қалалық мұражайында сақталады. Аймақта римдік-британдық егістік жүйесі болғандығына дәлелдер бар, бірақ бұл әуе суреті арқылы анықталды және анықталған он орынның ешқайсысы жерде зерттелген жоқ. Сонымен қатар, шығысында қоршау және арық, батысында қоршау бар темір дәуірінің бекініс лагерінің іздері бар. Римдіктердің табылған кейбір заттары оның римдік кезеңде болғандығын көрсетеді. Нормандардың Ұлыбританияны басып алуына дейін Гедлинг иелігі Мерсия патшалығында болды және Тегн Оттаға тиесілі болды, содан кейін оның ұлы Точиге өтті. Басып алудан кейін иелік Уильям Певерильге берілді, ал Генрих II патшалығы кезінде неке арқылы кейбір жерлер Бардольфтер отбасына өтті. Олар Шелфордқа өтетін паромның жанында бекінілген сарай немесе қамал салды. Ауылдың көше жоспары және жақын маңдағы егістік жерлердің орналасуы оның орта ғасырларда құрылғандығын көрсетеді. 1853 жылы жарық көрген Уайттың Ноттингемшир анықтамалығында бұрын ауылда ежелгі шағын шіркеу болғаны, бірақ одан ешқандай із қалмағаны жазылған. Бардольфтер отбасы осы аймақпен 15 ғасырдың соңына дейін байланысты болды. "Бардольфтер, олардың есімі әрқашан графтықпен байланысты болады, күміс Трент өзенінің жағасындағы Сток Бардольф ауылы арқылы Бардольфтер, бұрын ағылшын ақсүйектерінің алдыңғы қатарында маңызды орын алған, Шекспирдің "Генрих IV" романын оқығандардың барлығы есте сақтайтын болады". "Томас Бардольфтің үлкен қызы Джоан Бардольф леди Бардольф болды және оның қызы Элизабет Джон, виконт Бомонтқа үйленді, одан Уильям, виконт Бомонт және лорд Бардольф дүниеге келді, ол 4 қарашада 1 Ed. IV. (1461) күні парламенттен айырылды. Оның қарындасы Джейн мұрагер болып, Джон Лорд Ловеллге үйленді; олардың ұлы Фрэнсис 1487 жылдың 16 маусымында Стоук шайқасында патшаға қарсы шайқаста қаза тапты". Олардың өзенге жақын орналасқан үйі 1539 жылға дейін феодалдық жүйеге байланысты дауларды шешетін Барондық сотты және жергілікті құқықтық мәселелермен айналысатын Сотты өткізуге пайдаланылды. Порттың орта ғасырлық кезеңінде ауыл шаруашылықпен айналысты. 1798 жылы алынған қоршау заңымен ортақ жерлер бөлінді. 1872 жылы ауылда 174 адам 38 үйде тұрды, сонымен қатар пошта бөлімі, шағын шіркеу және паром болды. Ол Гедлинг еншігіндегі қалашық ретінде сипатталды.

There is no substantial evidence of occupation during early periods, but some artifacts have been found. In 1951, a Neolithic stone axehead was found in a field between the sewage treatment works and the river, while a late Bronze Age spearhead was found in the River Trent in 1928 when the channel was being dredged. It was long, and is now at the Nottingham Castle Museum. There is some evidence of a Romano British field system in the area, although this has been identified by aerial photography, and of the ten sites identified, none have been investigated on the ground. There is also evidence of an Iron Age promontory camp, with a bank and ditch to the east and a bank to the west. Some Roman finds probably indicate that it was occupied during the Roman period. Before the Norman conquest of Britain, the manor of Gedling was in the kingdom of Mercia, and was held by Thegn Otta and then passed to his son Tochi. Following the conquest, the manor was given to William Peveril, and some land passed to the Bardolph family as a result of marriage during the reign of Henry II. They built a fortified manor house or moated castle near to the ferry crossing to Shelford. Evidence from the street plan of the village and the layout of the adjacent fields shows that it was established during the Medieval period. White's Directory of Nottinghamshire, published in 1853, recorded that an ancient chapel had once existed within the village, but that no trace of it then remained. The Bardolph family were connected with the area until the late 15th century. "The Bardolphs, who will ever remain linked by name to the county through the village of Stoke Bardolph on the banks of the silvery Trent—the Bardolphs, who once occupied a prominent place in the front ranks of English nobility, as all readers of Shakespeare's 'Henry IV.' will well remember." "Joan Bardolph, eldest daughter of Thomas Bardolph, was Lady Bardolph, and had a daughter, Elizabeth, who married John, Viscount Beaumont, by whom she had a son, William, Viscount Beaumont and Lord Bardolph, who was attainted by Parliament 4 November 1 Ed. IV. (1461). His sister, Jane, thus became heir and married John, Lord Lovell; their son, Francis, was killed fighting against the king at the battle of Stoke field, 16 June 1487." Their moated house near the river was used to hold the Court Baron, which managed disputes related to the feudal system, and the Court Leet, which dealt with local legal matters, until at least 1539. In the port medieval period, the village was agricultural. Common land was divided up by an enclosure Act obtained in 1798. By 1872, the village had a population of 174, living in 38 houses, and also had a post office, a chapel of ease, and a ferry. It was described as a township within the parish of Gedling.

Қалдық шаруашылығы

1870 жылдары Нотингемнің төменгі бөліктері Лин өзенінен ластанған судың тасқынынан жиі зардап шекті, себебі қалаға жақын алты приход шикі кәріз суын өзенге төгіп тастады. Marriott Ogle Tarbotton 1859 жылы Нотингем қаласының инженері болды, ал 1872 жылғы Нотингем және ауданының кәріз жүйесі туралы заң Нотингем және Лин ауданының кәріз жөніндегі кеңесін құруға мүмкіндік берді. Тарботон өзінің басқа міндеттерімен қатар, кеңестің инженері болып тағайындалды және қаладан Сток Бардольфке ағынды суды тасымалдау үшін кәріздер мен ағынды суды сорғылайтын станциялар салуға кірісті. 1877 жылғы Нотингем қалалық кеңейту заңы (40 және 41 Vict. c. xxxi) бұрынғы приходтарды Нотингемге қосып, кәріз кеңесінің міндеттерін қалаға жүктеуге мүмкіндік берді. Корпорация бастапқыда граф Манверстен ауыл шаруашылығы жерін жалға алды, ол жақсы дренажға ие болғандықтан, кәріз суын жерге таратуға және топыраққа сіңдіруге мүмкіндік берді. Кейіннен ферма сатып алынды. Тарботон кәріз фермасын салуға жауапты болды, ал бірінші кезең 1880 жылдың 17 маусымында пайдалануға берілді. Дегенмен, ол оның аяқталуын көрмеді, өйткені 1887 жылдың 4 наурызында Кәріз шаруашылығы комитетінің отырысында инсульт алды және екі күннен кейін қайтыс болды. Бастапқы учаскеге іргелес қосымша жерлер сатып алынды, олардың бір бөлігі көршілес Болкот приходінің құрамына кірді. Фермада малдан сүт өндіріліп, сонымен қатар тұқымдық шир кеңдері мен шошқалар өсірілді.